Hoe vaak ik ook het internet opging en mijn mailbox opende ik hoorde of zag niets van Roel. Voor mensen die dit nog nooit hebben meegemaakt; het lijkt op verliefd zijn en wachten tot je telefoon gaat; en die ging in mijn geval ook niet. Ik begon aan mijzelf te twijfelen, ik begon aan Roel te twijfelen. Ik zocht afleiding, in tv-programma’s, door te wandelen, door te lezen, te slapen, te werken en bezoekjes af te leggen. Na twee dagen zat ik mijzelf zo in de weg dat ik toch maar besloot om mijzelf eens een flinke masturbeerbeurt te geven; mijn fantasie en geilheid namen een loopje met me. Had ik gedacht dat ik langdurig met mijn pikkie kon gaan spelen, ook dat viel tegen omdat ik binnen enkele minuten al kreunend klaarkwam. In huis was ik veelal naakt, maar anders had ik zo veel mogelijk mijn pik en ballen buiten mijn gulp hangen. Zo werd ik ook weer constant geconfronteerd met mijn eigen vergaande geilheid. En dat werd ook niet minder nadat ik was klaargekomen. Na drie dagen afzien wist ik zeker dat mijn brief, mijn sleutel in het bezit moest zijn van Roel. Maar ook aan het eind van deze dag had ik nog niets van Roel gehoord. Ik werd er gek van, al dagen lang sliep ik slecht en ook de dagelijkse bezigheden konden mij niet zo bezighouden dat Roel uit mijn gedachten kon verdwijnen. Telkens schoot zijn naam en de situatie door mijn gedachten. Of het nu opzet was van hem (mindplay) of dat hij zich had bedacht, hij creëerde een situatie waarbij ik afhankelijk werd van hem. Ik signaleerde het, schaamde me erom, werd er geil van en vroeg me af hoe ik dit op de lange duur vol zou houden (als ik nog wat van hem zou horen). Ik las alles terug, van mailtje tot smsje en msnberichten.

Net op het moment dat ik er van overtuigd was dat ik nooit meer wat van Roel zou horen en dat hij een zeer vergaande faker was ging mijn telefoon terwijl ik een beetje duf televisie zat te kijken. Voor de lezers, stel je een nette 42 jarige man voor die in overhemd en jeans op een zwartleren bank zit, maar dan wel met zijn piemel en zak buiten zijn gulp hangend.
“Hoi Kerel, hoe is het met je?”
“Oh met mij gaat het goed hoor”. Mijn reactie was redelijk standaard al had ik op dat moment nog geen idee wie ik aan de telefoon had. De prettige stem aan de andere kant van de lijn had ik tenslotte nog nooit eerder gehoord. Toch werd me gelijk duidelijk wie ik aan de telefoon had.
“Ik heb je sleutel ontvangen hoor, maar reageer wat laat omdat ik een paar dagen voor zaken weg ben geweest.” Het was Roel, en oh wat was ik op dat moment blij dat hij eindelijk iets van zich liet horen.
“Ben je de afgelopen dagen een beetje goed door gekomen??”. Ik bekende dat ik nogal nerveus was geworden omdat ik niets van hem had vernomen.
“Ach joh, dat is alleen maar een goed teken, dat betekend dat je gemotiveerd bent om ons ‘seksperiment’ van taboeloze vriendschap aan te gaan toch?” En ik bekende dat ik wel degelijk gemotiveerd was.
Ik keek naar mijn laptop en zag dat ik werd bekeken via het webcameraprogramma (sightspeed), en na een muisklik op het programmatje zag ik dat het inderdaad Roel was zoals ik al had verwacht.
Met het grootste gemak leidde Roel het gesprek en dat ging niet (zoals ik had verwacht) over de vriendschap maar vooral over alle daagse dingen als nieuws, zijn werk, mijn werk en dergelijke. Ik ging er in mee, we spraken relaxed met elkaar en pas aan het eind van het gesprek zei Roel terloops dat ik mijn email nog even moest lezen.

Hoi Jongen,

Ik dank je allereerst voor het vertrouwen dat je mij je lichaam en je huissleutel ter beschikking stelt. Zoals je al wist mag je niet meer met je penis of ballen spelen zonder dat ik het heb toegestaan. En (eigenlijk ga ik er wel van uit dat je dat nu ook al doet) je moet of naakt zijn, of je klokkenspel buiten je broek hebben hangen (behalve als dat echt niet kan). Ondergoed heb je niet meer nodig en, als ik het nog niet had gezegd, je moet je oksels, borst, buik lul en ballen geschoren houden.
Deze week zullen wij elkaar ook in Real life ontmoeten; dan zul je overigens gewoon volledig gekleed zijn. Na ontvangst van deze mail stuur je mij de mogelijkheden. Ik zal om 17.30 bij je binnenkomen (heb de sleutel dus hoef niet aan te bellen) en dan ben jij lekker aan het kokkerellen want rond die tijd heb ik wel zin in een lekkere maaltijd. Maak je verder niet druk want t wordt gewoon een leuke gezellige avond tussen twee vrienden. Reken verder niet op seks of experimenten die avond want ik weet nooit van te voren wat ik wil.

Groeten Roel.

Mijn eerste gedachte was “NU NU NU Roel”, maar t was wel duidelijk dat deze wens niet in vervulling zou gaan. Ik antwoordde als volgt:

Hallo Roel,

Hoe nerveus en onzeker ik ook wordt van het opsturen van mijn sleutel, ik ben er toch blij om mee dat ik dat heb gedaan. Ik blijf van al mijn erotische lichaamsdelen af, al geef ik wel toe dat ik mezelf één keer klaargetrokken heb om de spanning uit mijn lijf te halen; of althans dat te proberen. De rest van de wensen zal ik zo goed als mogelijk is uitvoeren; ik zal zo gelijk gaan scheren. Wat betreft het eten, ik kan iedere avond behalve dan op vrijdagavond. Ik hoop je zo snel mogelijk te zien, horen al is het maar online.

Groet,

Nog geen drie minuten later was er een nieuw bericht in mijn mailbox, waaruit overigens natuurlijk ook blijkt dat niet alleen ik, maar ook Roel druk bezig was met onze vriendschap. Hij zou gelijk de volgende dag komen; niks verder uitstellen, hij wilde me zien en wel zo snel mogelijk.
Had ik het idee dat ik de afgelopen dagen al op mijn tenen liep van zenuwen, geiligheid en gewilligheid.. Nu ging dat nog een stapje verder. Ik nam even wat eerder vrij van mijn werk, deed boodschappen en reed naar huis. Ik had gekozen voor een simpele, oer-Hollandse maaltijd die niet te veel moeite kostte maar wel lekker was. Voor dat ik ging koken nam ik nog een douche, scheerde alles nog even bij voor zo ver dat nodig was en veranderde in een puber toen het ging om de kleding die ik zou dragen. Om kwart over vijf stonden de aardappels te koken, lagen de karbonades klaar om de pan in te gaan en was ik bezig om een lekkere salade te maken. Op de één of andere manier wachtte ik toch op de deurbel dus schrok ik toen Roel ineens in mijn woonkamer stond. Hij bekeek mij van top tot teen en ik hem natuurlijk ook. Hij was een sympathieke en nette verschijning en (daar was ik heel blij mee) erg leuk om te zien. Iets groter en vooral slanker dan ik ben, goed gekleed en met vrolijke spontane ogen.
“Hoi Jongen” zei hij. “Ruikt goed”.
Ik vroeg hem wat hij wilde drinken en hij koos voor een biertje. Ik opende twee flesjes bier en spoelde twee glazen en zette die op de salontafel.
“Ik hoef er maar ééntje hoor” zei hij lachend, “zet die andere maar in de koelkast”, terwijl hij zijn glas volschonk. Ik zette het flesje wat ik voor mij zelf had bedacht weer in de koelkast; voelde dat het zweet uit mijn oksels liep en vroeg me af hoe dit verder zou gaan. Roel had in ieder geval mijn positie flink benadrukt.
In mijn open keuken ging ik verder met het voorbereiden van het eten terwijl Roel het gesprek op gang hield door over van alles en nog wat te praten. Hij zat er bij of hij al jaren bij me over de vloer kwam en ik wist me eigenlijk geen houding te geven, niet in het gesprek, niet qua houding ik was zo zenuwachtig. Het was me op dit moment weer zo duidelijk dat de machtsverhoudingen niet gelijkwaardig waren. En Roel hield dat ook zo. Hij genoot er ook zichtbaar van (en ik bedacht me dat ik hier nog wel even gigantisch aan zou moeten wennen, want dit was dan wel een taboeloze vriendschap; ik was toch degene die zou moeten volgen).
Toen het eten bijna klaar was en ik begon om de tafel in te dekken vroeg Roel om een fles of een karaf. Zonder daar verder over na te denken gaf ik hem een bierkan van een liter en vroeg of dat okay was. Hij antwoordde bevestigend en liep de kamer uit terwijl ik nu diverse sausjes op de tafel zette. Daarna maakte ik de borden op met het eten dat ik gekookt had, zette een nieuw biertje voor Roel bij zijn bord en terwijl ik de gaspitten uitdraaide kwam hij ook weer binnen en ging zitten. Aan mijn kant van de tafel zette hij de kan neer, gevuld met een goudgele vloeistof waar de inhoud pas langzaam tot mij begon door te dringen.
“Eet smakelijk jongen”. En ik zag dat Roel met smaak aan de maaltijd begon, ik daar in tegen was zo nerveus, angstig en zenuwachtig dat ik bijna geen hap door mijn keel kon krijgen.
“Laten we proosten” zei Roel, en nu was er zo’n moment van waarheid, zou ik t doen of niet… natuurlijk had ik wel in de gaten dat de kan gevuld was met zijn urine.. Nooit zou ik dit doen, maar ik schonk een glas vol en hief het glas en na het klinken van de glazen zette ik het aan mijn lippen. Lauwwarme pis in mijn mond. En hoe vies ik het eigenlijk ook vond, in mijn broek begon mijn zaadstengel te groeien.
Roel zat me ongegeneerd te bekijken, babbelde vrolijk door en zag hoe ik zijn plas dronk, hij zag mijn angst, onzekerheid en bemerkte dat ik weer een grens over was gegaan.

Nou moet ik heel eerlijk zeggen dat hoe maf de situatie ook was, de pis was niet eens zo goor als ik altijd dacht. Het was vernederend en dat voel je echt wel, maar als je de eerste slok genomen hebt wordt de tweede makkelijker en bij de derde weet je nog precies wat je aan het doen bent, maar het ‘vieze’ is er vanaf. Een soort van acceptatie… de eerste sigaret, koffie of bier smaakt ook niet.
Roel at met smaak zijn bord leeg en complimenteerde me met mijn kookkunsten, toen zijn bord leeg was lag mijn bord nog halfvol, en ik zag van spanning ook geen kans om meer te eten. Ik had onderhand twee glazen van Roel’s vocht gedronken en hij zat ook aan een nieuw glas bier. Ik stond op en bracht de borden naar de keuken, gooide het overtollige voedsel in de afvalbak en spoelde de borden schoon.
“Ik moet even plassen”, ik zei het net zo plompverloren als het er nu staat iets wat ik normaal gesproken dus nooit zou doen, maar dit was niet normaal.
“Kleed je dan maar even helemaal uit in je slaapkamer en kom dan terug”. Ik vroeg niet eens hoe het dan met het plassen zat maar deed exact wat Roel van me verwachtte. Ik trok in mijn slaapkamer al mijn kleren uit en volledig naakt keerde ik terug naar de woonkamer. Naakt, en oh wat voel je, je bloot als je lijf grotendeels geschoren is, je pik en ballen zichtbaar zijn en die ander volledig gekleed op de bank naar je zit te kijken.

“Pak de kan maar jongen”. Ik keek naar de kan die nog half gevuld was met de zeik van Roel, en bedacht dat mijn plas er vast niet bij zou passen.. Hij had het in de gaten..
“Drink m eerst maar leeg, dan kan jij m weer vullen. “
Oh ik voelde me zo enorm klein, goor en sletterig toen ik de kan aan mijn lippen zette en in mijn blootje voor een andere man pis aan het drinken was. Iets wat nog erger werd toen ik voor zijn ogen dezelfde kan vulde met mijn eigen pis.

Roel zat het tafereel met aandacht te bekijken, een geamuseerde blik op zijn gezicht. Ik begon me echter onderhand af te vragen waar ik eigenlijk mee bezig was. Ik had me laten meeslepen door geiligheid en op dit moment stond zelfs mijn penis niet meer te springen van geiligheid. Ik herkende mezelf ook niet in de daden die ik onderhand had uitgevoerd, ik vroeg me af hoe ik hier nu onderuit zou kunnen komen.
“Je mag kiezen, of a. je blijft de rest van de avond naakt en drinkt alleen maar je nieuwe favoriete drankje, of je kleed je nu aan” Die keuze was makkelijk en ik was al onderweg naar mijn kleding in de slaapkamer toen Roel vervolgde: “Maar dan giet je zo eerst die kan over je hele lichaam, droogt je niet af en kleed je je aan”. De blik op mijn kop moet er één geweest zijn van opperste verbazing misschien wel verbijstering. Of ik er echt bewust over na heb gedacht weet ik niet eens, maar ik pakte de kan, liep de badkamer in en goot mijn eigen urine over mijn hoofd, over mijn lijf en trok daarna mijn jeans en blouse aan over mijn natte lijf. En half nat, gekleed kwam ik de kamer weer binnen waar Roel onderhand naar de tv zat te kijken. Een korte blik, een korte opdracht om nog twee pilsjes te pakken en in te schenken. Met een hoofdgebaar maakte hij me duidelijk dat ik kon gaan zitten en knoopte Roel een gesprek aan. En langzaam wennende aan de situatie ontspon zich toch een ‘normaal’ gesprek zoals ik dat al met vele anderen had gevoerd in het gewone leven.

Ik ging er in mee, hervond mezelf, zag t verschil tussen ons en genoot er nu ook wel van. Ja natuurlijk kon Roel de situatie op elk gewenst moment veranderen maar was dat niet waar ik altijd naar had verlangd? Over had gefantaseerd? Gedurende een paar uur waren we gewoon twee vrienden die in een leuk gesprek waren verwikkeld. Intens soms, eerlijk en openhartig, dit had ik gezocht in een vriendschap zonder grenzen. Gedurende een paar uur leerden we elkaar nog beter kennen, vertelde ik over mijn en Roel over zijn leven. Tot hij ineens weer omdraaide als en blad aan de boom.
“Kleed je maar weer uit en kruip als je naakt bent maar naar me toe”. Het was geen bevel, een opdracht dat wel, en toch klonk het ook als een verzoek. Ik deed precies wat hij me vroeg. Ik liep naar de slaapkamer, trok daar mijn kleren uit en naakt kroop ik weer terug naar mijn woonkamer, naar de bank. Vlak voor Roel bleef ik zitten, richtte me op en met mijn handen in mijn nek (dat was een beetje wat ik verwachtte dat ik moest doen) zat ik voor hem. Ook in mijzelf en mijn gedachten was er nu iets veranderd; ik voelde me wel ongelovelijk bloot, kwetsbaar maar was meer op mijn plek. Alsof het gedachteloos was maakte Roel zijn riem los, opende zijn broek en liet m even wat naar beneden glijden. Ik kreeg de simpele opdracht om zijn piemel en ballen te verwennen. Terwijl hij zich achterover liet gaan begon ik aan mijn taak. Zijn penis, zijn behaarde benen en ballen begon ik te strelen, te kussen, te masseren… Mijn volledige aandacht ging nu naar zijn kruis, Alles wat ik had met mijn naakte lijf bood ik aan, ik likte, slikte streelde.. Ik was alleen maar bezig met alles wat tussen zijn benen zat. Ik genoot van zijn stijve pik, de zware ballen en eigenlijk wilde ik verder. Ik zag zijn buik, zijn borst… en ik wilde naar boven… maar ook nu gaf Roel me door subtiele aanwijzingen aan hoe hij wilde dat ik hem behaagde.. En toen hij bijna klaarkwam duwde hij me van zich af. Ik werd afgewezen en weggeduwd.. Hij stond op en liet me daar zo zitten..
“Jij bent van mij” dat was t enige wat hij zei… en hij liep mijn huis uit. Mijn eigenaar liet me zo zitten, en ik voelde me zo klein…