Leonora keek als een bang konijntje om zich heen. Tortuga overvloeide haar in al zijn wellust, drankzucht en wetteloosheid. Ze wist dat Henry haar enige kans was om niet te verdwijnen in de vele bordelen die de stad rijk was. Maar Henry kon haar niet altijd bij zich houden. Er moesten nieuwe bemanningsleden worden aangemonsterd. Er moest worden onderhandeld over de verkoopprijs van de buit. Er moest smeergeld worden betaald aan vertegenwoordigers van de corrupte gouverneurs van de meeste omliggende eilanden. Allemaal zaken waar een jong, adelijk, meisje niet bij kon zijn. Soms was Henry dagen achtereen weg, waardoor ze lange tijd achtereen het huis niet uitkon. Dit was voor de avontuurlijke Leonora een marteling. Toch won gelukkig haar intellect het van haar onstuimig bruisende bloed en ze bleef gehoorzaam binnen. Ze besloot echter dat er maar één manier was om veilig te zijn en dat was te leren schermen en schieten als Henry zelf.

Henry had nog maar één voet over de drempel gezet, toen Leonora zich al op hem stortte. Ze was de afgelopen dagen gek geworden van verlangen en haar ranke vingers zochten al snel de knopen van zijn broek. Henry pakte haar hoofd tussen zijn grote handen. “Kleine, hete feeks” sprak hij schor “soms vraag ik mij af hoe lang ik je nog aan kan....”. Leonora wilde iets terugzeggen, maar haar antwoord werd gemoord door een hete lange kus. Haar benen werden week en ze zeeg door haar knieën. Zijn glimmende, paarse eikel zwengelde in haar gezicht. Een slanke hand pakte de schacht vast en bracht deze naar een fris, jong mondje. Met zijn pik een flink eind in haar mond, keek ze verliefd omhoog, recht in zijn ogen. Ze wist dat Henry zonder probleem twee of drie kon klaarkomen, dus ze wilde hem snel laten spuiten. Ze vond het heerlijk dat ze hem zo kon laten genieten. Gedreven trok ze de pik in haar mondje af. Zijn eikel begon licht te trillen en ze wist dat het niet lang meer zou duren, voordat hij haar mondje zou vullen met dat heerlijke zaad. Ze voelde zijn schacht pulseren en een enorme straal sperma spoot met kracht in haar keeltje. Het zaad bleef komen, maar Leonora wist inmiddels wel hoe ze dit moest verwerken. Genietend dronk ze zijn ballen helemaal leeg.

Henry's lul verslapte en glipte uit haar mond. Hij keek verliefd op haar neer. “Liefje, je kunt alles van me krijgen. Zeg maar wat je wilt hebben...”. “Schermen leren!” klonk haar volkomen onverwachte antwoord. “Schermen en schieten. Net zo als jij!”. Meteen was Henry weer bij zijn positieven en keek haar onderzoekend aan. Het jonge meisje zat nu weliswaar met een heerlijk onschuldig spermasnoetje naar hem op te kijken, maar hij was het gebeuren op het schip niet vergeten. De daadkracht en snelheid waarmee ze hem had gered, had niet enkel hem, maar zijn hele bemanning, met ontzag vervuld. Leonora ging verder, nog steeds zittend op haar knieën, aan de voeten van haar god, “Ik wil naar buiten! Ik wil niet de hele tijd thuis moeten zitten....”. Ze keek hem nu smekend aan. Henry lachte “je hebt er pit genoeg voor, maar ik vraag me af of een meisje dat wel kan.”. Als door een wesp gestoken sprong ze op en trommelde met haar vuisten op zijn borst. “Waarom zou ik dat niet kunnen??!! Wie zegt dat?? Heb ik op het schip niet laten zien dat.......”. Plotseling barstte ze in snikken uit. Het nemen van een leven van een ander mens had haar meer aangegrepen dan ze wilde toegeven. “Henry omarmde haar en kalmeerde: “Meisje, je hebt gelijk. Je bent te anders dan andere meisjes om ergens als barmeid te werken. Ik zal je zo goed mogelijk onderwijzen, maar eerst ben je nog even van mij. Ik heb drie dagen zonder je moeten stellen en sinds ik jou ken ga ik ook niet meer naar een hoer”. “Oohh Henry, je houdt echt van me...” Zwijmelde Leonora. Avery pakte haar op, legde haar op bed en kleedde haar uit. Al snel waren hun lichamen weer versmolten met elkaar.

Leonora geeuwde verveeld. Ze had gedacht te leren zwaardvechten, maar in plaats daarvan werd ze vermoeid met theorie. Voor de reis terug uit Londen was kennis vergaren voor haar de ultieme uitdaging geweest, maar nu ze van het avontuurlijke leven had geproefd, kookte haar bloed onafgebroken. Ze hoorde hem ongeïnteresseerd aan, maar haar scherpe geest sloeg toch alles op. PATS!!!! daar kwam zijn hand met een harde klap op tafel. “Als je niet wilt leren, dan moet je het zeggen! Ik heb genoeg andere dingen te doen!” Het was de eerste keer dat Leonora hem boos zag en schuldbewust keek ze naar hem op. “Wat heb ik aan die theorie? Ik wil vechten.”. “En ik zeg dat je eerst moet weten waar je mee bezig bent. Pas als je de theorie goed kent dan zal ik je de praktijk leren.” antwoordde Avery. “Nou overhoor mij dan maar” klonk het brutale antwoord. Hij keek haar verbluft aan en wilde weglopen terwijl hij haar toebeet: “je lette niet eens op. Morgen krijg je nog een kans. Je laatste!!!!” Haar brutale gedrag ergerde hem. Misschien was ze toch nog niet zo volwassen als hij had gedacht. “Nee!!! Nu!!” Ze schreeuwde het bijna uit van woede. “Ik heb alles onthouden wat je hebt gezegd!!”. Henry werd nieuwsgierig, maar tegelijkertijd bozer. Wat dacht dat ding wel.... “Laat maar horen: Wat is een riposte?” “Als ik je aanval pareer en overneem.” “Beschrijf de acht floretweringen?” ”Wat is de pommerence?” Hij vuurde de vragen op haar af en was verbluft over de snelheid en juistheid van haar antwoorden. Hij begon zich een beetje te beseffen hoe scherp haar geest was.

De volgende weken waren weer als een droom voor haar. Ze werd nu in de praktijk en in de theorie, door één van beste officieren die de Engelse marine ooit had gehad, onderwezen in de scherm, schiet en krijgskunst. Haar reflexen verwonderden hem. Het was ongelooflijk hoe het meisje haar gebrek aan kracht compenseerde door haar watervlugheid. Het duurde dan ook niet lang voordat ze vreselijk schrok, toen ze Henry zijn wambuis scheurde en een flinke kras maakte op zijn borst. Zijn gescheurde wambuis kleurde onmiddellijk rood van zijn bloed en ze werd bleek van schrik. “Henry......Neeeeee........!!!” schreeuwde ze ontzet. Henry lachte echter geruststellend “Je bent klaar meisje. Ik zou niet graag degene zijn die het voor echt tegen je op moet nemen”. Hierbij trok hij zijn wambuis uit en een ondiepe kras werd zichtbaar. Teder zochten haar vingers de wond, die ze per ongeluk had veroorzaakt. Tranen biggelden langs haar wangen en ze snikte van de schrik. Avery nam, zoals altijd als hij haar wilde geruststellen, haar hoofd tussen zijn handen en kuste haar passievol op de mond. “Ben je niet boos op me?” klonk haar stem benepen. “Ben je helemaal gek meisje.... ik ben juist ontzettend trots op je!” antwoordde hij oprecht.

Op het dak van Avery's huis, met Tortuga, het “Sodom en Gomora van de renaissance”, aan hun voeten, vonden ze elkaar weer snel in een tango van lust. Hun handen vochten zich een weg door de kleren van de ander heen, om maar zo snel mogelijk naakt, verhit vlees te kunnen voelen. Het duurde niet lang of beiden waren helemaal naakt. De koele avondlucht op hun blote huid maakte het nog opwindender. Henry kon zich bijna niet beheersen en stootte, al voor hij bij haar binnen was, ongecontroleerd met haar lendenen. Haar kletsnatte kutje wachtte ongeduldig op de heerlijke harde schacht die het zou vullen. Henry stootte grommend zijn pik in haar. Hij genoot van zijn mooie, intelligente en nu ook gevaarlijke meisje. Hij wilde haar koesteren, liefhebben en op momenten zoals deze, volkomen bezitten en Leonora wilde niets liever dan zich volkomen aan hem geven. Hij neukte haar een tijd met lange halen, maar toen zijn orgasme naderde, werden zijn stoten onregelmatiger. Met zijn handen onder haar billen duwde hij haar in zijn kruis. Eigenlijk haalde hij haar gewoon bruut, zich volkomen overgevende aan het genot dat zich concentreerde in zijn eikel. Het was bijna pijnlijk zoals zijn eikel explodeerde en straal na straal heet zaad in haar buikje spoot. Het duurde bijna een volle minuut voordat de genotsgolven wegebden uit zijn lendenen. Hijgend rolde Avery van haar af en bleef zwijgend, kijkend naar de sterren, naakt naast Leonora liggen. Deze krulde zich tegen haar aan, legde haar hoofd op zijn behaarde borst en keek hem verliefd in zijn ogen. “Ik hou van je” zei ze zacht. “Wil je me helpen?”. “Ik wil alles voor je doen, lieve schat” sprak Henry teder. “Zeg maar wat.”.

“Toe je mij ontvoerde had mijn vader enkel oog voor zijn kostbare lading. Wat er met zijn dochter zou gebeuren interesseerde hem helemaal niets en dát wil ik hem betaald zetten”. Voor het eerst zag Henry haar ogen koud en bloeddorstig worden. Deze haat had een diepte die hij zich niet had kunnen voorstellen. Zeker niet bij zo'n tenger, mooi, jong meisje. Leonora ging verder “voor het zelfde geld was ik nu hoer of zelfs dood geweest. Als jij mij niet had beschermd voor je bemanning, dan had ik de hele reis in het ruim doorgebracht”. Ze huiverde bij de gedachte. Henry keek haar indringend aan. “Als er iemand is die recht op wraak heeft, dan ben jij het wel. Maar als je de weg van wraak eenmaal bent ingeslagen, dan is er geen weg meer terug. Wat wil je?”. “Dat mijn vader niets meer overhoudt van zijn heilige geld! Als een hond wil ik hem zien kruipen in de goot” Klonk haar antwoord hard en koud. Hierna zeiden ze niets meer tegen elkaar, maar keken ze dromerig voor zich uit. Beiden opgeslokt door hun eigen gedachten.

Nu Leonora een meester was geworden op de floret en met het pistool, liet ze zich meer en meer zien in Tortuga. Gekleed in een luxueus tenue, was ze een merkwaardige verschijning. Ze had mannenkleren aan, maar haar vrouwelijkheid was niet te verbergen. In de kroegen accepteerde het ruwe piratenvolk haar gelaten. Ze kon echter drinken en vloeken als de beste en meer en meer werd ze geaccepteerd. Eén keer werden twee dronken mannen handtastelijk. Binnen een minuut had ze beiden echter ontwapend, gebonden en met mes op de keel gezet. Alsof ze een groot wild had geschoten, zo behandelde ze de mannen. Lachend, met de armen over elkaar heen en met een laars op één van de mannen zijn keel, keek ze triomfantelijk om zich heen. Ziezo, hier had ze inmiddels ook respect afgedwongen. Het vrije leven beviel haar wel. Beter als dat nuffige gedoe in Londen.

Groter dan de oceaan voelde ze zich, toen ze terugliep door de donkere stegen van Tortuga, naar Henry's huis. Dat er gevaar kon schuilen, kwam totaal niet meer in haar op. Haar vaardigheid op de degen en het gebeuren van eerder op de avond, gaven haar het gevoel volledig onkwetsbaar te zijn.

Het net viel geruisloos over haar heen. Voordat ze een gil kon slaken, werd ze van achter beet gepakt en werd een hand over haar mond gelegd. Het net werd om haar heen geknoopt en als of ze niet meer woog dan een veertje, werd ze door een paar sterke mannen-armen over de schouder gelegd. Ze probeerde wanhopig los te komen, maar ze besefte al snel dat het niets zou uithalen. “zzziee zzzoo, kkkleine ffeeks, nu ggaan wij hhet eens even hhheeel ggezellig maken.” hoorde ze een man spreken met dubbele tong. Het was een stem die ze al eerder had gehoord. Het was de stem van één de mannen die ze eerder die avond, ten overstaan van de hele kroeg, had vernederd. Ze herkende ook de stem van een andere man. “Jjjaa, nnu zzullen wwe je eens llaten voelen wwwie er de bbaas is”. Leonora wist dat er voor een man niets erger is dan en publique te worden vernederd door een vrouw, of erger nog een jong meisje. Angstig wachtte ze dan ook haar lot af. Ze dacht aan Henry en hoe deze haar had gewaarschuwd s'nachts niet alleen naar buiten te gaan. Ruw werd ze een stal in gesmeten en landde op een berg stro. Een paar varkens en geiten lagen in ondiepe hokken en keken op naar het rumoer. Het net werd losgesneden en de mannen knielden naast haar, om wilt de kleren van haar lijf te scheuren. Een dronken walm, vermengt met geur van oud mannenzweet, drong haar neus binnen en ze moest haar best doen om niet te kokhalzen. Zeker toen kwijlend een mond op de hare werd gezet en een tong naar binnendrong. Ze probeerde nog even wanhopig zich los te vechten, maar toen ze een eeltige hand haar bruut bij haar kutje pakte, wist ze dat het volkomen vruchteloos was. Het beste was waarschijnlijk zo veel mogelijk meewerken. Toen één van de mannen haar dan ook besteeg en met zijn vette eikel haar buikje binnendrong, zuchtte ze enkel gelaten. “Zzoo hhoertje... ddit is ook niet je eerste kkkeer hé??”. Grinnikte de man genietend. Het was al weer een tijdje terug dat hij een kut om zijn pik had gevoeld. Zonder geld lukte dat zowiezo nooit en de laatste tijd had hij daar niet zo veel van. Dit jonge mooie ding te neuken, was dan ook alsof hij de schat van Montezuma zelf had gevonden. “Ik bén geen hoertje!” siste ze! De man hoorde het niet eens en stevig neukte hij haar door. Zijn maat werd echter ongeduldig en zei: “Hé, dddraai d'r eens om....ik wwil er ook bbij”. Leonora lag op haar buik, op de borst van de man. Hoe anders was het om geborgen op de buik van Henry te liggen....

Ze voelde hoe een pik tegen haar kontje werd aangezet en ze raakte in paniek. Dit was vies, zondig!! Ze zou naar hel gaan!!. “Stop!!! Neee!!!” Leonora kon tegenstribbelen wat ze wilde, maar de pik ging haar darmpjes binnen en op dat moment verdween de angst voor de zonde. Haar maagdelijke kontje werd, met een pik in haar kutje, open gesperd door een volwassen maat pik. Het voelde alsof ze volkomen uitscheurde, maar hoe ze ook smeekte en gilde, de mannen neukten haar door alsof hun leven er van afhing. Als twee zuigerstangen bewogen de harde pikken in haar jonge onderlijfje.

“Jaaaaaaaaaaaa, teeeeeef, we zouden je toch laten voelen wie er de baas was.......” En bijna simultaan spoten de mannen hun ballen leeg. Het sperma gutste uit haar kutje, om de pik van de man heen. Het sperma van de zaadfontijn in haar darmpjes bleef netjes binnen. Haar kringspiertje zat te strak om zijn pik om het zaad te kunnen morsen. Pas toen de pik verslapte en uit haar gleed, gutste het sperma ook uit haar kontje. Ze voelde zich vies, vernederd, verkracht.... Het beste was om roerloos te blijven liggen en hopen dat de mannen weg zouden gaan. “Tyfushoer!! hoorde ze zacht, terwijl ze voelde hoe één van de mannen naar haar toe boog en zijn kwijl in haar oortje liet druipen. Toen de mannen vertrokken, kon ze haar tranen niet langer tegenhouden en een paar minuten lang lag ze, naakt, besmeurt, te snikken op het stro.

Henry was woedend! Niet op Leonora, natuurlijk, maar op de mannen die zijn kostbare schat hadden ontheiligd. Hij had haar zelfs geen standje gegeven voor haar onverantwoordelijke gedrag door s'nachts door de straten van Tortuga te dwalen. Toen Leonora hem een beschrijving van haar belagers had gegeven, riep hij snel twee vrienden bij elkaar en ging op pad met bloedlust in zijn ogen. Het duurde niet lang voordat ze beide mannen hadden gevonden.

In misschien wel de slechtste kroeg van Tortuga interesseerde het niemand dat drie mannen, twee andere mannen, met een pistool in de rug, meenamen naar buiten. Ook op straat hield niemand hen tegen en voor twee dagen werden mannen gevangengehouden. Precies lang genoeg om Leonora weer op krachten te laten komen. In een geblindeerde koets werden de mannen meegenomen naar een veldje door bossen omringd, een half uur rijden buiten de stad. Aangekomen werden ze de koets uitgeduwd en kregen ze een degen in de hand gedrukt. Ze keken zwijgend, de tot de tanden bewapende Avery en zijn maten aan. Moesten ze nu proberen aan te vallen?? Ze zouden geen schijn van kans hebben. Ze waren geen slechte vechters, maar onderbewapend met z'n tweeën tegen hen....??

Plotseling kwam er van uit de bosrand een tenger meisje, met lange wapperende blonde haren te voorschijn. Ook zij had een degen in de hand. Ze herkenden haar natuurlijk snel als het meisje dat ze eerder zo overheerlijk aan hun pik hadden geregen. Moesten ze met haar vechten?? In de kroeg, stomdronken, had ze hen snel weten te overmeesteren. Maar hier, in open veld, zonder alcohol in hun bloed... Ze wensten elkaar al heimelijk geluk. Leonora hield haar pas echter niet in en bij de eerste degenstoot doorboorde ze een schouder. De mannen beseften zich nu dat het menens was en verdedigden zich tegen de furie die zich op hen stortte. Watervlug, alsof ze op drie plaatsen tegelijk was, bestookte ze hen met degenstoten. Triomfantelijk juichte ze toen ze een dijbeen doorboorde. Beide mannen waren nu flink gewond. Steeds eenvoudiger vond Leonora's degen de lichamen van de mannen, maar aangezien ze enkel mikte op de armen en benen, was geen enkele stoot fataal. Zoals een klein meisje met haar poppen speelt, zo speelde Leonora met haar verkrachters. Gefascineerd en ontzet over de speelse bloeddorst van het meisje keken Avery en zijn mannen toe. Ze lachte bij iedere keer dat haar degen het vlees van haar belagers binnendrong. Beide mannen konden niet meer staan en zakten door hun knieën, wanhopig pogend de steken af te weren. Leonora's degen en de grond rond de mannen was doordrenkt met bloed en ook haar kostuum was rood gekleurd. De tegenstand van de mannen werd zwakker en zwakker en eindelijk zette de bloeddorstige furie grijnzend het koude staal op de keel van de stervende mannen om een einde te maken aan hun miserabele bestaan.