Bindi’s gedrag was de laatste tijd verslechterd. Hoewel de nieuwe routine voor meer rust had gezorgd botsten Bindi en Senna nog altijd met elkaar. Bindi was ook niet echt vriendinnen met Rory en Noa, maar met hun boterde het in ieder geval beter dan met Senna.
Na een heftige uitbarsting van de tiener besloot Walter dat het zo niet langer kon. Er moest iets veranderen. Ze zou ofwel haar gedrag moeten aanpassen ofwel hij zou haar ontslaan. Dat deed hij liever niet, maar als er niets anders op zat, dan zou hij toch moeten.
Hij ontbood haar vrijdag avond in zijn kantoor. Hij probeerde zijn zorgen over Senna’s misselijkheid even van zich af te zetten. Ze was namelijk al de hele week af en aan misselijk, vooral als er vlees of koffie mee gemoeid was.
“Zo Bindi,” zei hij. “Ga zitten.”
Met een boos gezicht deed ze wat hij vroeg.
“Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen,” zei hij serieus. “Je moet je gedrag veranderen of ik zal je moeten ontslaan.”
Met grote ogen en een open gevallen mond keek ze hem verbaasd aan.
“Dat kunt u niet maken!”
“Waarom niet?”
“U kunt mij niet zomaar ontslaan, enkel en alleen omdat u mij niet aardig vind!”
“Echt wel. Jij bent mijn huishoudelijk personeel en als je gedrag mij niet aanstaat, dan is dat een goede reden om je te ontslaan.”
“Ik weet wel waar dit omgaat!” schreeuwde ze hem toe, terwijl ze opstond en boos over het bureau heen boog. “U neukt Senna en zij heeft u aangezet om mij te ontslaan, omdat ik niet bij haar slijm zoals die andere twee.”
Walter grijnsde. dus ze had het ontdekt, dacht hij, en dat terwijl ik altijd zo voorzichtig geweest ben.
“Jaloers Bindi?”
Met een gezicht vertrokken van afkeer ging ze rechtop staan.
“Helemaal niet. Ik zou nog liever met één van die andere sletten het bed duiken dan dat ik me door u zou laten betasten.”
“Oh ja?” vroeg Walter met een sadistische grijns. Volgens hem stribbelde ze veel te veel tegen.
“Ja!” Ze draaide zich van hem af en beende met grote passen naar de deur. Die zat op slot. Daar had Walter wel voor gezorgd.
Hij liep haar geruisloos achter na. Toen ze voelde dat hij achter haar stond draaide ze zich om en hief ze haar hand om hem een klap in zijn gezicht te geven. Hij ving haar hand. Ze haalde uit met haar andere hand. Ook die ving hij.
Hij pakte haar beide polsen in een hand. Boos kronkelde ze om aan hem te ontkomen, maar hij was te sterk. Ze gaf hem een schop tegen zijn scheenbeen. Hij reageerde niet.
“Hiervoor zal ik je moeten straffen.” Vlak nadat hij dat gezegd had zag hij een kleine glimlach om haar lippen spelen. Meteen daarna trok ze haar gezicht in een angstvallige plooi.
Hij drukte zijn lippen hard om de hare. Gebood haar met zijn tong om haar mond te openen. Toen ze niet gehoorzaamde aan zijn zwijgende verzoek, gebruikte hij zijn vrije hand om haar borsten te betasten. Hij kneep hard in het zachte vlees. Ze kreunde en probeerde zich weer vrij te worstelen.
Op het moment dat hij met zijn tong wederom aandrong om haar mond te openen, gehoorzaamde ze. Daarop zoende hij haar diep en hard. Zijn hand op haar borst ging zachter te werk en hij voelde dat ze enigszins ontspande.
Op dat moment liet hij haar los. Hij kreeg maar een paar seconden de kans om haar gezicht te bestuderen voordat ze het weer in de gebruikelijke plooi trok, maar het was genoeg. Hij had gezien dat ze het prettig vond om overheerst te worden. Om onderdanig te moeten zijn.
“Als je belooft om je te gedragen, dan mag je nu gaan. Anders zal ik je moeten ontslaan. Je laatste loon zul je niet krijgen.”
Met een chagrijnige kop keek ze hem strak aan.
Hij duwde haar nogmaals met haar rug tegen de deur, plantte zijn lippen hard op de hare, greep haar borst met één hand en haar kruis met de andere.
“Als je toestemt om te blijven zal ik je belonen voor goed gedrag en straffen voor slecht gedrag. Als je niet wilt blijven, dan kun je nu je spullen pakken,” zei hij koel.
Hij liep terug naar zijn bureau. Hij drukte op het knopje waarmee de deur open ging.
“Je kunt gaan,” zei hij, nog steeds koel.
Met haar gezicht naar de deur gedraaid bleef ze staan. Haar hand op de deurklink. Vlak voordat ze haar besluit nam keek ze nog eenmaal achterom. Toen opende ze de deur kalm.

Walter volgde haar op zijn computer via de camera’s die overal in huis geïnstalleerd waren. Hij zag dat ze niet direct naar haar slaapkamer ging om haar spullen te pakken. Ze liep naar de keuken, waar Noa Rory hielp met koken.
Helaas had hij via de camera’s geen geluid. Lang geleden had hij besloten dat zijn personeel iets van privacy moest behouden.
Hij zag dat Bindi, enigszins verslagen, aan de grote keukentafel ging zitten. Hij zag ook hoe Noa en Rory een blik van verstandhouding wisselden. Daarbij kwam hij tot de conclusie dat er meer aan de gang was tussen die twee dan alleen seks.
Noa, de gemoedlelijkste en meest stille van alle vier, schonk voor Bindi een kopje thee in. Niet lang daarna zag hij hoe ze een regenjas van de haak naast de deur pakte, haar grote regenlaarzen aanschoot en via de keukendeur naar de tuin verdween.
Bindi zei iets. Rory haalde haar schouders op. Bindi ging voor het raam staan. Rory draaide zich naar haar toe, zei iets. Bindi draaide zich naar haar toe. Keek boos. Ze zuchtte, ging weer aan tafel zitten en dronk haar thee op. Toen zag hij hoe ze de wasmand pakte en naar de wasmachine liep.
Walter grijnsde. Ze had besloten om te blijven.
Dit gaat de goede kant op. Binnenkort heb ik niet alleen Senna om me aan te verlustigen, maar ook dit hete standje.
Ik zal haar een paar kleine opdrachten geven en haar belonen met wat leuke sieraden. Niet te opzichtig. Maar wat kan ik haar laten doen?
Daar zou hij een andere keer over nadenken. Nu ging hij Senna opzoeken om te kijken wat er met haar aan de hand was. Misschien moest hij toch even met haar naar de dokter.
Op hetzelfde moment als Noa liep Walter de keuken binnen. Hij zag hoe de meid netjes haar voeten veegde, haar jas op hing, haar laarzen uittrok. En dat alles zonder modder te verspreiden op de witte keukenvloer.
“Bindi gaat morgen met mij mee boodschappen doen,” verklaarde Walter. Noa en Rory keken even naar hem en toen naar Bindi. Vervolgens keken ze elkaar aan en haalden hun schouders op. Hen maakte het niet uit. Hoe meer volk uit huis was, hoe liever ze het hadden. Dan hadden ze namelijk tijd voor elkaar.
“Ik moet ook nog wat regelen in Amsterdam, dus we vertrekken vroeg,” deelde Walter mee.
“Ik zal opschrijven wat ik aan boodschappen nodig heb. Daarna zal ik het lijstje ook aan Noa en Senna geven. Misschien hebben zij nog andere dingen nodig.”

De avond ging in een gemoedelijke stemming voorbij. Walter keek samen met de meiden naar een echte meiden film. Niet dat hij het erg vond. Er zaten een paar leuke actrices in en het was ook leuk om te zien hoe Rory bijna bij Noa op schoot zat. Af en toe hoorde hij één van de meiden zuchtten als het lekkere ding van de film voorbij kwam. Hoewel dat nooit Noa was.
Aan het eind van de film ging Walter naar zijn kantoor om nog wat te werken, terwijl Noa en Rory vluchtten naar de Oranjerie.
Bindi vertrok naar haar kamer om zichzelf te verwennen met een heet bad.
Het was niet verbazing wekkend dat Senna Walter volgde naar zijn kantoor. Omdat Walter echt een paar belangrijke zaken af te werken had gebeurde er weinig en ging Senna teleur gesteld naar bed toe.

Om acht uur ’s morgens trommelde Walter Bindi ruw uit haar bed. Dat Noa daardoor ook wakker werd vond hij spijtig, maar het was maar even zo.
“Op staan, schoonheid,” zei hij sarcastisch toen de griet de dekens weg sloeg en hij haar verslapen gezicht zag.
“hmm… het is nog te vroeg.”
“Nu opstaan of er zwaait wat,” bromde hij in haar oor, zodat Noa het niet kon horen.
Bindi sleepte zichzelf naar de badkamer, waar hij hoorde dat ze de douche aan zette.
“Opschieten!” riep hij haar na.
Er klonk een instemmend gemompel. Walter grijnsde en trok zich terug. Hij daalde met frisse moed de trap af naar de keuken.
Senna was al wakker. Hij gaf haar een innige tongzoen die ze niet al te enthousiast beantwoorde.
“Het spijt me van gisteravond, liefje,” zei hij, zijn handen om haar heen geslagen en zijn gezicht in haar haren. “Maar die zaken moesten echt geregeld worden. Ik zal een aardigheidje voor je meebrengen uit de stad. Goed?”
Het meisje bromde iets onverstaanbaars en maakte zich los uit zijn armen.
“Ben je nog steeds zo misselijk?” vroeg hij, oprecht belangstellend.
Ze knikte.
“Misschien moet je maandag even naar de huisarts gaan,” stelde hij voor.
Ze knikte weer. Hij kon niet raden dat ze al een sterk vermoede had wat het probleem was.

Een klein uurtje later zaten Walter en Bindi in de auto richting Amsterdam. Zodra ze op de grote weg zaten zette Walter de radio uit.
Hij kon haar niet aankijken omdat het toch vrij druk was voor een zaterdag morgen.
“Doe je string uit,” commandeerde hij.
Ze gaf hem een vernietigende blik, die hij onderschepte vanuit zijn ooghoek.
“Als je het niet doet, zet ik je hier uit de auto en kun je terug naar huis lopen,” zei hij kalm.
Morrend trok ze string uit. Dat ging vrij gemakkelijk, want ze droeg een spijkerrokje en een panty.
“Laat die panty ook maar uit,” zei Walter toen hij merkte dat ze die weer aan wilde trekken.
Ze zond hem weer een vernietigende blik.
De rest van de rit gaf hij haar geen opdrachten meer. Hij hda de radio weer aangezet en luisterde nu naar een van zijn favoriete bands: U2.
Hij kon merken dat Bindi de muziek niets vond, maar ze hield keurig haar mond.
In Amsterdam aan gekomen zette Walter Bindi af bij zijn secretaresse. Daar kon ze wel een uurtje blijven, terwijl hij naar de sexshop ging om wat materieel in te slaan.
Walter had Annette, zijn secretaresse, opdracht gegeven om Bindi te controleren op schaamhaar en het, indien ze het had, te scheren. Het zou hem verbazen als ze veel haar had staan, maar misschien vergiste hij zich daarin.

“Hoi, dus jij bent Bindi,” zei Annette vrolijk. Ze had alle reden om vrolijk te zijn, want vrijdag avond was ze flink genomen door haar negroïde vriendje.
“Hallo,” antwoordde Bindi.
“Wil je misschien thee of koffie,” vroeg Annette, nadat ze de jas van het meisje had opgehangen.
“Ja. Koffie met twee klontjes suiker.” Haar toon liet merken dat ze verwachtte dat Annette dat al wist. Annette grijnsde. Walter zou veel lol beleven aan het africhten van dit meisje. Annette was ooit zelf gedeeltelijk getraind door Walter. Zij was echter altijd al onderdanig geweest en had dus bijna nooit tegen gestribbeld (maar dat is een ander verhaal).
Bindi liet zichzelf neer ploffen op de bank, greep de afstandsbediening en zapte naar een kanaal met tekenfilmpjes.
“ZO,” zei Annette toen ze terug kwam met de koffie. “Bevalt het je een beejte bij Walter?”
“Hmm.”
“ik zou denken van wel als hij jou net zo goed betaald als hij mij betaald.”
“Gaat.”
“Hoeveel verdien je dan?”
Als of het niets was noemde Bindi een bedrag waarvan Annette’s ogen bijna uit haar kassen sprongen.
“Je mag best wat beleefder zijn voor dat bedrag.”
“Hmpf. Hij naait een van de andere meisjes… als hij mij ook wil neuken dan ben ik dat bedrag dubbel en dwars waard.”
Annette grijnsde in haar kopje. Oh, ik heb geen enkele twijfel dat hij jou ook wil neuken.
Annette werkte al bijna 5 jaar voor Walter. Er ging geen dag voorbij zonder dat ze op het bureau moest werken ipv er aan. Maar hij betaalde goed, hij was niet afstotelijk en hij maakte dat zij het ook naar haar zin had.
“Mag ik wat vragen?” vroeg Annette onschuldig.
“Hmm.”
“Heb jij haar op je poes?”
“Wat?!” riep Bindi uit.
“Ik hoorde dat het de mode is onder jonge meisjes zoals jij.” Ze keek onschuldig naar haar gaste.
“Hmpf,” snoof deze.
“Ik heb laatst mijn doos dus helemaal kaal geschoren en dat is zo’n lekker gevoel,” ging Annette verder. “Als ik eerder had geweten dat het zo lekker was, dan had ik het veel eerder gedaan.”
“Nou. Ik vind er niet zoveel bijzonders aan,” zei Bindi. Niet op of om kijkend van haar koffie.
“Dus jij hebt ook geen haar meer op je poes staan?” vroeg Annette, opgelucht klinkend.
“Nee en ik scheer het ook niet.”
“Wat doe je dan?” vroeg Annette verbaasd. Zij had nog nooit gehoord van een 16 jarige die van nature absoluut geen haar op haar kut had staan.
“Epileren,” zei het meisje met een strak gezicht. Annette slikte bij het idee.
Epileren? Dacht ze, dat doet toch ontzettend pijn?
“Misschien dat ik dat de volgende keer ook maar doe.”

Walter had ondertussen zijn zaakjes geregeld. Dat was niet moeilijk geweest. Hij wist ongeveer wat hij nodig had. Bij de seksshop had hij verschillende voorwerpen gekocht. Onder andere een halsband, een paar boeien, een sexy latex slipje zonder kruis en wat dildo’s.
Alles zat keurig netjes in gepak in een bruine kartonnen doos zonder logo’s.
Hij belde aan bij Annette. Ze deed open. Gebarend vertelde ze hem dat Bindi in de huiskamer zat. Hij knikte goedkeurend, liet zijn hand in haar topje met decoleté glijden en kneep even zacht in haar tepels. Hij wist dat ze dat lekker vond.
“Wil je Bindi voor me halen,” zei hij luid, terwijl hij onder haar rokje greep en zonder pardon 2 vingers in haar poes stak.
“Natuurlijk,” antwoordde Annette even luid, maar haperend.
“Is alles goed gegaan hier?” vroeg Walter, de deur sluitend en zijn lul uit zijn broek halend.
“Ja. En bij jou?” vroeg Annette, terwijl haar baas haar omdraaide, voorover duwde en zijn paal in haar kut schoof.
“Prima. Ik kwam nog een bekende tegen.” Hij bewoog ruw heen en weer. Hij wilde snel komen.
“Oh wie?” vroeg Annette, zo goed en zo kwaad als het ging op normale toon. Zijn acties lieten haar niet onberoerd.
“ehm… ik ben zijn naam even kwijt. Je weet wel… die lange gozer.” Hij haalde zijn lul uit haar kut en perste hem zonder voorwerk in Annette’s krapste gat.
“Bedoel je Frans?” kon ze nog net uitbrengen voordat ze uitbarstte in gesmoorde kreuntjes.
“Nee, die niet. Ik bedoel die zwarte gozer.” Hij beukte verder in haar aars. Hij voelde dat hij het niet lang meer ging houden.
“Oh… Browning bedoel je,” zei Annette, terwijl ze voelde hoe haar baas zijn zaad loosde in haar kont.
“Ja die. Je moet de groeten van hem hebben.” Walter haalde zijn lul uit Annette. “Zeg, je vind het vast niet erg als ik even gebruik maak van het toilet.”
“In het geheel niet,” zei Annette. “Ik zal Bindi halen.”
Annette kneep haar billen samen om te voorkomen dat het zaad uit haar aars lekte. Ze wist uit ervaring dat haar kontgat altijd nog even open bleef staan. Na deze snelle beurt zou ze zichzelf zo meteen klaar maken met haar vibrator.

In de auto terug naar huis vroeg Bindi wat hij gekocht had. Hij antwoordde dat ze daar niets mee te maken had. Maar dat hij haar iets zou geven als ze zichzelf klaar vingerde naast hem. Ze stribbelde even tegen, keek boos uit het raam.
Maar walter zag haar linkerhand al naar beneden gaan. Ze trok haar rokje omhoog, zodat ze met haar blote billen op het leer kwam te zitten.
Hij zag ook dat haar kale schaamlippen glinsterden. Dus deze opdracht liet haar niet koud.
Omdat het nog steeds druk was op de weg vroeg dat al zijn aandacht, maar de kreuntjes naast hem gaven aan dat Bindi onderweg was met klaarkomen.
Walter draaide de auto een parkeerplaats op. Hij parkeerde ver bij de andere auto’s vandaan en stapte uit. Hij trok de deur aan de passagiers kant open en trok Bindi aan haar arm uit de auto.
“Zo,” zei hij. “Je gevinger heeft me geil gemaakt, doe er wat aan.”
Hij leunde met zijn rug tegen de auto en keek neer op het meisje, dat toch een stuk kleiner was dan hij.
“Ik ga helemaal nergens wat aan doen!” protesteerde ze. “ik vind het al ranzig dat ik naar jou in de auto mezelf moet gaan zitten vingeren! Ik ga je hier nu niet staan aftrekken, als je dat soms denkt!”
“Ik denk dat je niet zo hard moet roepen,” siste Walter terwijl hij het meisje aan haar haren naar zich toe trok en haar hard op haar mond kuste. Met zijn vrije had zocht hij naar haar kutje, die toch behoorlijk nat was van haar eigen vingerwerk.
“Ik denk trouwens dat je het wel lekker vind om perverse dingen te doen,” ging hij verder.
“Helemaal niet. Ik…” Verder kwam ze niet omdat haar baas ruw haar poes aan het bewerken was. Ze kreunde het uit van genot.
“OP je knieeën en pijpen, kreng.”
Gehoorzaam liet ze zich zakken, dat kon ook niet echt anders, want Walter had nog steeds haar haren beet. Met trillende vingers opende ze zijn broek. Tot haar schrik zag ze dat hij geen ondergoed aan had en zijn paal sprong de vrijheid dan ook direct tegemoet. Zijn eikel tikte tegen haar neus.
“Zuigen,” gromde hij.
Gedwee nam ze zijn eikel in haar mond, maar ze deed niet erg haar best om hem te plezieren. Dus duwde hij haar hoofd verder over zijn lul, tot hij haar huig kon voelde. Hij hoorde haar kokhalzen, maar gaf niet toe.
Met tranen in haar ogen sloeg ze tegen zijn dijbenen. Uit allemacht probeerde ze adem te krijgen.
“Door je neus ademen schatje,” kwam het sarcastische commentaar van boven. Moeizaam wist ze via haar neus wat verse lucht binnen te krijgen.
“Goed zo.” Hij liet haar hoofd eventjes los, waardoor ze zijn lul uit haar mond kon krijgen.
Vals keek ze hem aan. “Je bent nog niet klaar hoor liefje. Als je meer je best doet, dan zal ik mijn lul niet meer achter in je keel steken, voorlopig.”

Dit overtuigde haar genoeg om hard aan het werk te gaan. Ze nam zijn ballen in haar hand en pijpte alsof de wereld ervan af hing.
Walter leunde ontspannen tegen de auto aan, terwijl hij genoot van Bindi’s mondje om zijn lul. Hij sloot zijn ogen. Zijn ene hand lag ontspannen op haar hoofd, terwijl hij met de andere op het dak van de auto steunde.
Hij voelde zijn zaad gaan borrelen. Hij grijnsde. hij zou Bindi niet waarschuwen dat hij ging komen. Hij zou haar bekkie volspuiten.
Bindi versnelde haar tempo om een voor hem onbekende reden, maar waarom ze het ook deed, hij vond het lekker. Hij probeerde zichzelf dan ook niet in te houden en spoot zonder pardon in haar mondje.
Van schrik liet Bindi zijn pik uit haar mond glijden en hij spoot de rest van zijn zaad over haar gezicht.
Ze wilde direct haar gezicht afvegen. Hij hield haar tegen. Hij wilde eerst nog even van het beeld genieten.
“Goed zo Bindi,” complimenteerde hij haar. Daarna gaf hij haar zijn zakdoek om haar gezicht af te doen. Hij haalde zijn broek op en stapte weer in de auto. Bindi keek hem door de auto heen vuil aan. Hij graaide naar een tasje op de achterbank en haalde er een klein doosje uit.
“Stap in,” commandeerde hij.
Met een boos gezicht deed het meisje wat hij zei. Ze gespte haar riem om en keek strak voor zich uit.
“Vinger jezelf klaar voordat we van de snelweg af gaan en je krijgt dit doosje.” Hij liet haar het doosje zien met de naam van een bekende juwelier erop. “Zo niet, dan zal ik het nog moeten bewaren, maar misschien zal ik het ook wel aan Senna geven.”
Walter startte de auto en reed de snelweg weer op.
De drukte was inmiddels iets minder geworden en hij kon vaker kijken naar Bindi. Die zat woest te wroeten met haar ene hand onder haar rokje en de andere hand in haar t-shirt. Het duurde dan ook niet lang voordat hij haar zwaar hoorde hijgen en haar lichaam zich uit de stoel drukte. Haar hoof lag voorover en haar hele lichaam trilde.
“Braaf meisje,” complimenteerde Walter haar toen ze weer een beetje bij kennis was gekomen. Hij pakte het doosje, dat hij tijdelijk in het vak van zijn deur had gestoken, en gaf het aan haar.
Hebberig pakte ze het aan en trok het deksel van het doosje. Haar ogen fonkelden gierig terwijl ze het smalle zilveren armbandje uit de watjes haalde. Er hing één bedeltje aan van een danseresje met een met diamanten ingelegde tutu.
“Als je doet wat ik vraag krijg je er meer.”

De rest van de dag was Bindi in een ongewoon vrolijke stemming. Ze deed zonder mopperen de rest van de boodschappen met meneer Walter en zelfs thuis was ongekend aardig tegen de andere meiden.