Zoek snel een verhaal...
 
Gertibaldi
 
 






Welkom bezoek(st)er! Je kunt hier registeren.

Getuigenis van een dé- evangelisatie 11
Klein lettertype Groot lettertype Grootste lettertype

Waardering
Getuigenis van een dé- evangelisatie 11
Hoofdstuk 11 - De test

De dagen na Irma's anale ervaring vliegen voorbij. Ellen is in niets meer de ontevreden, ondankbare rellende vrouw van voorheen. Ik betrap me er op dat ik het steeds prettiger vind om, zoals bijvoorbeeld tijdens onze administratieve sessie, met haar samen te zijn. Ze is aangenaam gezelschap het enige waar ik me een enigszins aan stoor is een soort van onderhuidse onderdanigheid die ze met name ten opzichte van mij laat zien. Ik had Irma hierop aangesproken. Zij zag dit ook wuifde mijn bezorgdheid echter weg met de opmerking dat Ellen wellicht vond dat ze bij mij nog iets had goed te maken.
Yvette had me gevraag de beide dames al om half negen bij hun af te leveren. Op mijn vraag hoe lang de fotosessie zou gaan duren had ze geheimzinnig gelachen en geantwoord. 'Reken maar op de hele dag'.

Nog voordat ik bij de oude fabrieksloods waarin Yvette en Brenda hun appartement en de fotostudio hebben ingericht, kon aanbellen schoof de zware deur open . "Welkom dames, ik zag jullie van boven uit het raam al aankomen. Kom toch binnen." Ik wil achter de vrouwen aanlopen wordt echter door Yvette tegen gehouden. "Sorry John… Ik ben laatst waarschijnlijk niet helemaal duidelijk geweest, maar vandaag ben je hier niet welkom. Vandaag is het ladies onely. "
Dit gehoord hebbende draait Irma zich naar mij om en drukt een zoen op mijn wang. "Tot straks John." "Tot straks liefje."
Nadat ik nog een potentiële klant heb bezocht rijd ik naar huis. In eerste instantie wil ik beginnen aan de offerte voor de klant van vanmorgen, bedenk me dan echter omdat dit een mooi leermoment voor Ellen is. Ik kijk op het horloge en constateer dat mijn accountant pas over een uur zal komen.
Ik besluit om dan maar naar boven te gaan om de bedden te verschonen. Op mijn slaapkamer wordt ik opnieuw aangenaam getroffen door de geur van Irma. Het is waarschijnlijk vanuit een animaal oergevoel dat deze geur mijn zinnen prikkelt en verantwoordelijk is een partiële verstijving.
Nadat ons bed is verschoond besluit ik om dan ook maar het bed op de logeerkamer mee te nemen. Het is immers goedkoper om de wasmachine vol te laten draaien. Ik ben verrast dat de geur op Ellens kamer nauwelijks is te onderscheiden van die van Irma. Als ik erover nadenk zit hem dat onderscheid op mijn slaapkamer, waarschijnlijk in mijn eigen aandeel. Het effect van die geur is op mijn gestel is dan ook niet anders dan voorheen.
Ik doe net de was in de wasmachine als mijn GSM overgaat. In het display zie ik dat het Henry is die mij belt en ik besef dat al een paar dagen geleden is dat Annie is geopereerd. Ik had hem gevraagd me op de hoogte te houden. Hoorbaar opgelucht verteld hij dat de operatie was geslaagd en dat uit aanvullend onderzoek was gebleken dat er godzijdank nergens uitzaaiingen van de kanker waren gevonden. Ik nodig hem uit om vanavond tussen de bezoekuren in een hapje bij ons te komen eten. Hij bedankt echter met de mededeling dat hij al door zijn schoonouders is uitgenodigd. We spreken af dat hij me op de hoogte blijft houden en dat hij me laat weten wanneer Annie voldoende is hersteld om een bezoekje op prijs te kunnen stellen.
Met de accountant bespreek ik onder meer mijn nieuwe leefsituatie . Hij adviseert me om op korte termijn in gesprek te gaan met betrekking tot de status van ons samenwonen c.q. haar plannen met betrekking tot haar eigen woning. Daarnaast vraag ik hem om een voorstel uit te werken met betrekking tot een toekomstig werknemerschap van Ellen.
De accountant is net bezig met het op een usb-stick zetten van de actuele administratieve data vanuit mijn computer, als opnieuw mijn GSM overgaat.
"Hoi Yvette… Je belt natuurlijk dat ik mijn dames kan komen ophalen." "Mis John. Bren is nog wel even met ze bezig." "Voor een paar foto's?" "Niet voor de foto's John, die zijn al ge-upload naar de ontwikkelcentrale. Ik zou eigenlijk iets met je willen bespreken, voordat je ze ophaalt." "Vertel op meid. Wordt de fotosessie fors duurder?" Ze schiet in de lach maar is dan meteen weer serieus."Nee die foto's dat is voor kostprijs. Ik zou je eigenlijk onder vier ogen willen spreken. Schikt het jou als ik over ongeveer een half uur bij je ben?" "Dat is prima, mijn accountant staat op het punt van weggaan."
In tegenstelling tot normaal naar haar werk is Yvette nu niet op haar mountainbike maar stapt zij uit een zwarte Fiat Panda. Haar uiterlijk verbaast me. Ze is bijna geheel in het zwart. Te beginnen met haar tot boven knieën reikende leren laarzen met hoge spitse hakken. Daarboven zwarte netkousen en een strakke leren rok. Haar middenrif is ingesnoerd door een leren korset dat haar mini tietjes, die gehuld zijn in ondoorzichtig kant, op een presenteerblad lijkt te leggen. Haar schouders en bovenarmen zijn bloot en haar onderarmen zijn net als haar tietjes gehuld in zwart kant. Hoe anders ziet zij uit als mijn medewerkster Yvette in haar werkkloffie. Zij lijkt zo uit een lingerie catalogus gestapt.
"Hey baas." Ik schiet in de lach. "Wie zegt dat? Je lijkt zo uit een domina studio te komen." Ze draait zich om haar as. "Beval het niet wat je ziet." "Eerlijk?" "Ja natuurlijk." "Ik zal niet ontkennen dat het je erg goed staat. Als ik voor mezelf moet spreken bevalt mij een vrouw meer als ze gewoon een beetje sexy is gekleed." 'Hmm.. Gewoon een beetje sexy… Bedoel je soms, zachter, liever? " Ik knik. "Ik weet 't niet precies. Ik denk het wel… Koffie?" "Nee John, liever wat fris. Graag cola, als je hebt." "Dat betwijfel ik. Maar ik zal effè in de kelder kijken." Ze trekt een stoel van de keukentafel en gaat zitten. 'Laat maar, kijk maar wat je open hebt." "Jus d'orange?" "Lekker , doe maar." Ik schudt ook voor mezelf een glas en kijk Yvette aan. "Waaraan heb ik dit bezoek te danken." "Eigenlijk zou ik je eerst wat willen vragen. Tenminste als je dat goed vind." Ik knik en schuif een glas over de tafel naar haar toe. "Ik weet wat je voelt voor Irma… Maar wat zijn je gevoelens voor Ellen?" "Hmm… Daar overval je me mee. Eigenlijk ben ik daar voor mezelf niet uit… Ik voel voor haar, dat kan ik niet ontkennen. Maar dat gevoel… Het is volgens mij meer hetgeen een broer voelt voor zijn zus, alhoewel ik dat moeilijk kan staven, gezien het feit dat ik enig kind ben." "Je weet wel dat Ellen veel meer voor je voelt?" "Ja, dat heeft Irma wel eens verteld." "Wat maakt dat je Irma wel hartstochtelijk begeert, maar haar jongere alter ego niet?" "Eerlijk gezegd heb ik me dat de laatste dagen ook wel eens afgevraagd… Het is denk ik… Irma is een vrouw, een dame, in elke vezel van haar lijf… Ellen daarentegen. Het lijkt soms wel of zij haar vrouw zijn; haar potentiële begeerlijkheid verfoeid." Yvette neem een slok van haar sapje en kijkt me veelzeggend aan. "Daar zeg je wat John. Je ziet het dus wel." "Wat bedoel je?" "Haar potentiële begeerlijkheid… Ze heeft geen goed rolmodel gehad." "Maar Irma, haar eigen moeder. Zij.." "Nee John. Haar sexy moeder werd onder haar ogen , ondanks haar schoonheid en begeerlijkheid, belogen en bedrogen… Sterker nog. Ik ben ervan overtuigd dat haar vader haar willens en wetens bij zijn bedrog betrok." "Maar waarom zou hij dat doen?" "Dat weet ik niet, althans nog niet. Wellicht dat je dat aan je vrouw Ria had kunnen vragen. Zij had daar per slot van rekening voor doorgeleerd… Feit is dat Ellen van je houdt en dat zij er bijna alles voor over zou hebben als jij haar zou onderwerpen." "Onderwerpen? Als ik dat al in mij zou hebben… Zouden wij niet eerst een relatie moeten hebben voordat wij mogelijk zouden uitvinden dat Ellen zich liever in een ondergeschikte rol ziet?" "Dat zou je verwachten. Voordat ik Brenda leerde kennen zou ik dat ook hebben gedacht… Maar zij was het die al meteen zag dat ik het in me had." 'Wat in je had?" "Dat ik het in me had haar meesteres in liefde te zijn. Ik was en ben jonger dan haar, worstelde nog met mijn homseksualiteit, toch voelde zij dat ze zich aan mij kon onderwerpen… We leven gelukkig in Nederland, niet meer in de middeleeuwen. In deze tijd is het de zogenaamde sub die kiest of, hoe en aan wie hij of zij zich wil onderwerpen. De dominantie over je geliefde wordt je als het ware gegund." Over haar laatste woorden moet ik nadenken maar uiteindelijk kan ik er geen speld tussen krijgen. "Stel nou dat je gelijk hebt en stel ik zou toch voor Ellen voelen… Ik kan Irma toch niet? Ik hou van haar en bovendien…" "En bovendien houdt zij van haar dochter op een weinig moederlijke wijze." Ik kan Yvette niet volgen en schudt mijn hoofd. "Weinig moederlijk zeg je?" Ze knikt… "Dat wat ik vandaag heb gezien, bevestigde mijn vermoedens uit de gesprekken met Ellen. Moeder en dochter houden van elkaar op een incestueuze manier. Zij verlangen naar elkaar!"
"Èh… Weten zij dat jij nu hier bent?" Yvette knikt. "En om je volgende vraag voor te zijn… Ze weten ook waarvoor ik hier ben. Beiden zijn bang dat jij ze nu niet meer wil." Mij keel voelt droog en ik sta op. "Ik heb nou behoefte aan een glas wijn. Kan ik jou ook een glas inschenken." "Doe maar. Een glaasje moet kunnen."
Op automatische piloot haal ik een fles wijn uit de kelder en ontkurk de fles aan 't aanrecht. "Ga je mee naar de woonkamer?" Zonder woorden volgt Yvette me en gaat op de tweezitter zitten. Ik pak twee glazen uit het dressoir en schenk ze in en reik haar een glas. "Proost John." Ik hef mijn glas en neem vervolgens een flinke slok. "Heb ik je laten schrikken?" "En niet zo'n beetje ook." "Waar ben je bang voor? Er zijn twee vrouwen die van je houden. Ze zijn beiden bang om je kwijt te raken. Menige man zou in zijn handen wrijven." " Ik.. `uh.. Ik wil niet tussen hen in komen te staan. Hun moederdochter band is broos. Er is veel gebeurt de laatste tijd." "Die moederdochter band zoals jij die noemt, die is broos doordat die wordt vertroebeld door de verboden liefde voor elkaar en hun gezamenlijk verlangen naar jou. Overigens… Ellen, neem dat van mij aan. Zij zal zich bij erkenning door jou, koesteren in de liefdeskruimels die voor haar overblijven." "Doet jou Brenda dat ook?" "Nee, dat kun je niet vergelijken… Zij zou nooit accepteren als ze mij met een ander zou moeten delen. Dat hoeft ze ook niet. Ik heb mijn handen vol aan mijn rellende stoeipoes. Ellen, zij noemde jou eens haar nooit geboren broer. Zij houdt al van je zolang ze kan denken. " "Hoe moet dat nou verder." "Go with de flow, Boss… Mag ik hen geruststellen? Zijn ze nog welkom?" Ik knik "Wat mij betreft is dit hun thuis. Ik weet alleen niet hoe ik… Wat ik?" "Vertrouw gewoon op jezelf John. Je kunt bijna niks fout doen en als wel… Zij zullen je vergeven."
Op het moment dat ik mijn glas leegdrink voel ik dat mijn hand trilt. "Moet ik ze dan nou komen halen?" "Nee… tenminste als je het goed vind… dan ga ik nu. Bren en ik zetten hen over een klein uurtje hier af. Het zou fijn als jij ze met een glas wijn zou opwachten." "Dat is goed." Yvette staat op en neemt het laatste slokje uit haar glas. "Succes baas. Tot maandag."
Yvette loopt al de keuken uit wanneer ik uit mijn verstarring kom. Ik spring op, open de keukendeur en roep haar achterna. "Bedankt Yvette!" Ze draait kort om en zwaait alvorens zij in de panda stapt.

Nadat ik Yvette's glas heb weggeruimd schenk mezelf nog eens in. Ik wil net een flinke teug nemen als ik bedenk dat ik helder wil blijven. Ik zet twee schone glazen op de salontafel en haal een tweede fles wijn, die ik in een koeler op het dressoir klaar zet. Het lukt mij niet om de almaar meer opkomende spanning weg te redeneren. Het gevoel bekruipt me dat ik me in een voortdenderende trein, die mogelijk op een afgrond afstormt, bevind. Het enige dat ik kan doen om die trein te stoppen is aan de noodrem trekken. Ik weet echter niet of dat is wat ik wil.
Na een schijnbaar oneindig uur hoor ik de keukendeur. In tegenstelling tot hetgeen mijn gevoel mij ingeeft ga ik quasi rustig in mijn fauteuil zitten.
Voordat de deur tussen de woonkamer en de keuken opengaat hoor ik een bedeesd klopje. Irma komt binnen en kijkt me beschaamd aan. Ik bekijk haar goed en constateer dat dit niet de Irma is zoals ze vanmorgen is weggegaan. Ze is nu nog mooier. Haar haar zit in een andere, vlottere, coupe die haar nu nog zorgvuldiger opgemaakte, fijnbesneden gezicht, nog meer tot zijn recht laat komen.
"Mijn God Irma, wat hebben ze me je gedaan." Ze lacht zenuwachtig. "Vind jij me ook mooi, zo. "Mooi liefje. Mooi vond ik je altijd al. Je bent een plaatje." "Dank je John… Ben je klaar? Wil je Ellen ook zien?" "Ik kan bijna net wachten Irma." Met dat ik dit uitspreek let ik nauwkeurig op Irma's reactie. Ik zie echter geen teken van jaloezie. Het is trots wat uit haar gezicht spreekt.
"Ellen Schat. Kom binnen en toon je aan je meester." Mijn mond valt vanzelf open. Waar bij Irma haar schoonheid nog eens extra is uitgelicht. Ellen.. . Zij heeft een ware metamorfose ondergaan.
"Draai je om Ellen." Ik weet niet waar ik kijken moet. Haar eerde onverzorgde coupe lijkt een kopie van de coupe van haar moeder. Haar gezicht is zorgvuldig opgemaakt. Dat niet alleen, haar eerder vormeloze wenkbrauwen zijn gemodelleerd en vormen samen met haar lange wimpers een prachtige omlijsting van haar grijsgroene ogen. Haar lippen glinsteren en zijn zorgvuldig rood gestift. Haar lichaam is verhuld een wijdvallende zwarte cape die tot net boven haar knieën reikt. Gelukkig is hij niet langer want haar in zwarte kousen gehulde kuiten zijn waarschijnlijk door het dragen van stilettohakken een ware weelde om naar te kijken. Irma's stem haalt me uit mijn betovering "Het bevalt je wat je ziet. Ik zie het aan je ogen… Wil je nu al meer zien of wil je nog wachten?" Mijn mond voelt droog en ik moet slikken. "Ik zou eerst ,onder het genot van een glas wijn, met jullie willen praten." Ik wil net opstaan. "Blijf zitten John. Mijn meisje schenkt wel voor ons in." Zonder me aan te kijken stapt Ellen, duidelijk nog wat onwennig op haar hoge hakken, naar het dressoir en pakt de fles. "Kijk me aan Ellen!" Langzaam kruipt haar blik omhoog naar mijn gezicht tot onze blikken zich kruisen. " "Is dit wat je wil Ellen?" Ik zie onzekerheid en angst in haar ogen. "Hoe.. Hoe bedoelt je, ùh, meester. " "Schenk nu maar in en ga naast je moeder op de bank zitten. Dan zal ik proberen uit te leggen wat ik bedoel." "Ook voor mij?" "Ja Ellen ook voor jou." Nadat zij is gaan zitten hef ik mijn glas. "Op een gezamenlijke toekomst?" De spanning staat op beide gezichten te lezen als ook zij hun glas heffen en hetzelfde zinnetje prevelen."
Ik kijk Irma aan. "Irma lieve schat… Zou jij? Zou het zich zo ontwikkelen, mij kunnen delen met je dochter, zonder dat dit onze liefde vertroebelt?" "Ja jongen. Het zou mijn liefde, althans zo voel ik 't nu, eerder nog versterken. Ik heb vandaag geleerd dat mijn genot 't hare is, zo zal ook haar genot tot 't mijne worden." "Net als vroeger, toen je jezelf bevredigde, terwijl zij masturbeerde?" Ze schudt haar hoofd. " "Ik denk dat het nog sterker zal zijn."
Vervolgens wend ik me tot haar dochter. "Ellen… Yvette vertelde dat het jou wens zou zijn om je aan mij te onderwerpen. Stel nou dat ik je ga tiranniseren?" "Jacob.. Hij en zijn God… Zij tiranniseerden mij. Pas nu besef ik dat hij zo zijn zwakte probeerde te verbergen. Met zwakte bedoel ik dan niet zijn kleine geslacht maar vooral zijn holle persoonlijkheid. Jij bent sterk en hebt het niet nodig om mij te onderdrukken. Ik wil, wilde eigenlijk al zo lang als ik kan denken, in jou veilige schaduw staan." Terwijl zij dit verteld kijken wij elkaar aan. Hetgeen ik niet had verwacht gebeurt toch. Ik voel vlinders, liefde voor mijn achternicht."Één ding nog Ellen… " "Alles John… Ik wil alles wel voor je doen." "Luister nou trutje… Als ik onverhoopt toch over jou grenzen heen ga, dan moet je dit melden. Je stopwoord is, Karel." "Karel? Papa's voornaam… Maar waarom." Ik schiet in de lach. "Noem je dat onderwerping? Al bij je eerste opdracht vraag je om uitleg. Maar goed, voor deze ene keer: Karel: omdat dat geen woord is dat je per ongeluk of in extase zult roepen, maar dat je toch gemakkelijk kunt onthouden." Ellen legt een hand op Irma's knie. "Hij is goed hè mama?" "Ja liefje, maar dat weten wij al langer... Wat jij John? Wil jij niet eindelijk je sletje in haar volle glorie aanschouwen." Ik veins alsof ik hierover eerst moet nadenken en nip gespeeld rustig van mijn wijn. "Hmmm, ja.. Ik zal wel moeten. Het is duidelijk dat Brenda en Yvette zich flink hebben uitgesloofd. Ik wil hen niet teleurstellen." In eerste instantie zie ik boze trekjes op Irma's gezicht, maar uiteindelijk lichten haar ogen op. Ze heeft door dat ik haar een beetje pest en tegelijkertijd Ellen test. "Sta op meisje en laat die cape nu maar vallen." Ze staat op. Haar handen trillen terwijl ze de cape losknoopt. Als een bloem ontvouwt zij haar, tot dan toe onvermoede, breekbare schoonheid. Haar bovenlijf zit strak ingesnoerd in een zwart kanten korset waaraan jarretels die haar nylon halterkousen met achternaad hoog houden. Het doorzichtige zwartkanten slipje verbergt een op het oog geschoren bolle venusheuvel. Het is haar speklaagje dat haar onderscheid van haar moeder maar in tegenstelling tot hetgeen ik had verwacht is het ook dit extra laagje, dat haar iets breekbaars geeft. "Kijk me aan Ellen!" Langzaam gaat haar hoofd naar boven totdat ze uiteindelijk oogcontact maakt. Haar blos loopt van haar haargrens tot aan de zichtbare bovenkant van haar tietjes. "Draai je om. Ik wil je achterkant zien!" Ik heb me nooit beschouwd als een billenman. Haar ronde billen zijn, dankzij haar geloofsapostel weliswaar nog getekend met een aantal rode striemen maar vormen een uitnodiging voor iedereen die vrouwenbillen een warm hart toedraagt. Ik slik "Ga maar zitten . Ik heb genoeg gezien." "Niet zitten Ellen. Kniel voor je meester en kijk hem aan." Ik zie dat Irma een briefje in haar handen houd.
"Lieve John… Bij deze wil ik je mijn dochter Ellen aanbieden. Zoals je kunt zien is haar buitenkant licht beschadigd en wellicht vind je haar iets te zwaar. Ik kan je echter verzekeren dat zij voor het overige zo goed als ongebruikt is. Voor zover is vastgesteld, is zij zelfs nog maagd. Al als kind heeft zij besloten dat jij het bent van wie zij haar liefdesgeluk afhankelijk wil laten zijn. Tot mijn schaamte moet erkennen, dat ik haar moeder, dit tot voor kort niet heb willen zien. Ook heeft zij mij nooit dienaangaande ingelicht.
Vanaf dit moment leg ik haar geluk en haar lusten geheel in jou handen. Ik smeek je om voorzichtig met haar te zijn. Ik heb namelijk de indruk dat zij teugelloos en grenzeloos is in haar overgave . Het is aan jou om de teugels in handen te houden om te voorkomen dat zij zichzelf verliest.
Alsjeblieft John wil je dit geschenk en daarmee ook de verantwoordelijkheid van mij overnemen?"
Bij de laatste zinnen breekt Irma's stem en stromen tranen over haar wangen. Ook Ellen houdt het niet droog, haar tranen druppelen op mijn knieën. Met een hand duw ik onder haar kin totdat zij me opnieuw aankijkt. Zwarte mascara sporen ontsieren haar wangen.
"Ik ga je vanavond testen Ellen. Ik ga testen of jou overgave echt zo grenzeloos is al je moeder beweert. Ben je bereid om die test te ondergaan?" "Mag ik wat vragen Jò… Meester." "Ik kan veel pijn verdragen, daar ben ik niet zo bang voor… Maar stel ik slaag toch niet voor de test. Stuurt u me dan weg?" "Nee sletje. Ik zal je niet wegsturen. Je kunt werkneemster worden van mijn bedrijf en betaalt, zo je hier wil blijven wonen, een aangemeten kostgeld. Echter je hoeft dan nooit meer te hopen op een meer intieme rol in mijn leven." "In dat geval zou ik dan beter op mezelf kunnen gaan wonen." "Dat is in dat geval jou eigen keuze." "Ik ben erg bang voor vuur en brandwonden meester. Ik weet niet of…" Ik leg een vinger op haar lippen. "Voor deze test zal ik je met geen vinger aanraken. Het enige vuur dat jij hebt te vrezen is het vuur van je eigen jaloezie of het vuur van je hartstocht… En je weet… Je stopwoord is: Karel." "Alsjeblieft meester… Test me!"
"Goed dan sletje… Dan ga nu naar boven naar mijn slaapkamer. Zet het krukje van de toilettafel aan het voeteneind van het bed, ga daarop zitten en leg je handen in je nek. Wat er ook gebeurt, jij blijft in die houding zitten, zolang totdat ik je zeg dat het genoeg is… Heb je dat begrepen sletje?" "Ja meester. Dan ga ik nu." Ze staat op en draait kort om naar Irma. "Ik moet gaan mama." "Ik weet 't liefje. "
"Mag ik weten wat je van plan bent John?" "Als je ons nog een wijntje inschenkt en op mijn schoot komt zitten wil ik dat wel verraden." Het voelt heerlijk en vertrouwt als Irma even later op mijn schoot kruipt. We klinken onze glazen en nemen elk een flinke slok. "Heb ik je al verteld dat je oogverbindend uitziet?" Ze lacht. "Niet met zoveel woorden maar ik voelde al zoiets tegen mijn achterwerk. Of komt dat nog door mijn mooie meisje?" "Proef ik jaloezie?" "Geen jaloezie, hooguit nieuwsgierigheid en hitsigheid." "Nieuwsgierigheid waarnaar?" "Naar wat je van plan bent." "Ik wil dat jij vanavond het werk doet." "Je praat in raadsels jongen." "Zo meteen gaan we naar boven. Ik ga naakt op bed liggen. Jij gaat op mijn buik zitten met je gezicht naar Ellen." "En dan?" "" En dan prepareer ik je achterpoortje met glijmiddel en mijn vingers. Als jij zover bent, neem jij mijn piemel in je kontje, neukt mij en vingert jezelf totdat..." "We klaarkomen… En Ellen dan." "Zij moet je gedurende de hele tijd blijven aankijken. "Zij mag niet klaarkomen?" "Als zij zich kan vingeren met haar handen in haar nek. Dan wel." Ze bijt me kort in mijn neus. "Sadist!" "Sadist? Ik? Ik sla haar niet, ik brand haar niet. Raak haar zelfs niet aan." Ze neemt mijn glas ongevraagd over. "Kom naar boven jongen. Mijn endeldarm verlangt naar een warme portie van je luie zaad."

Ellen zit op de kruk, precies zo als ik haar heb opgedragen. Terwijl Irma nog de badkamer bezoekt kleedt ik me uit. Het voelt vreemd om dit openlijk , onder de spiedende ogen van Ellen, te doen. Zelfs mijn jongeheer lijkt zich te schamen waardoor hij, mijn opwinding ten spijt, terugkeert in halfstijve toestand. "Heb je nog geen spijt sletje?" "Als haren op mijn hoofd meester." Op het moment dat ik haar geschrokken aankijk speelt een ondeugende lach om haar lippen."Spijt dat ik mijn toewijding aan u niet veel eerder heb opgebiecht." Ze heeft potverdikke humor. Die constatering maakt haar zo mogelijk nog aantrekkelijker.
Ik haal de tube glijgel uit het nachtkastje en kruip op bed. "Mag ik wat vragen meester? Wat is dat in die tube?" Nog voordat ik kan antwoorden doet Irma, die net naakt uit de badkamer komt, dat voor mij. "Dat is glijmiddel liefje. Met dat goedje gaat John mijn kontje voorbereiden op de penetratie met zijn piemel." "Maar mama.." "Nu geen gemaar en geen vragen meer, liefje… Ik herinner je er aan dat je meester je nu wil testen. Dus stil zitten, handjes in je nek en oh ja, zo gauw als ik me opricht kijk je me aan, totdat…" "Totdat wat mama?" "Wat had ik je daarstraks gezegd slet?" " Èh.. totdat.. u zegt dat 't genoeg was." "Goed zo sletje. Je bent blijkbaar niet doof." Ik stoor me aan mijn eigen hardvochtigheid jegens haar maar besef tegelijkertijd dat dit wellicht te de enige manier is om haar uiteindelijk in haar kracht te zetten.
Precies zoals eerder besproken kruipt Irma over me heen. Haar billen hebben dan wel niet de bolvorm, noch de stevigheid van die van haar dochter, toch is de aanblik voldoende om mijn pik in volle glorie te laten herrijzen. Ze buigt voorover waardoor haar harde tepels over mijn knieën schuren. Net zoals nog maar enkele dagen terug bereid ik haar achterpoortje met veel gel, eerst één en al gauw met twee vingers, voor op haar indringer. Al snel begint Irma te zuchten. Haar op mijn buik draaiende voorportaal laat een slijmspoor achter. "Ik wil je John." "Ogenblik liefje.. Hier heb je de tube. Smeer eerst mijn piemel in." Haar warme handen in combinatie met de koele gel laten mijn pik steigeren."Kijk maar goed meisje. Hij heeft er zin in." Ze komt overeind en schuift een stukje naar voren. Zonder omwegen posteert ze mijn eikel tegen haar inmiddels weer gesloten anus. Ze laat zich langzaam zakken. Net voordat mijn piemel onder de druk dreigt te bezwijken, opent zij zich en wordt mijn eikel omsloten door een strakke hete ring. Aan de toonhoogte van haar gekerm merk ik dat dit haar pijn doet. "Het hoeft niet liefje." "Het hoeft wel… Ik.. Ik wil het." Met mijn handen ondersteun ik haar heupen om te voorkomen dat zij dieper zakt. "Laat me toch!" Langzaam en diep zuchtend neemt ze me uiteindelijk geheel in zich op. Ze richt zich op waardoor ik met mijn handen haar onderrug kan masseren. Het voelt nog steeds ongelofelijk strak en heet, toch merk ik dat zij ontspant. "Óóh, wat vul je me diep. 'T voelt zo smerig lekker." Een moment lang masseert ze mijn ballen alvorens ze haar eigen kittelplekje opzoekt. Als ze met haar heupen begint te draaien lopen hete druppels langs mijn ballen. Haar ademhaling wordt steeds gejaagder en gaat over in genotvol gekerm. Met tussenpozen probeert ze me te neuken, maar steeds weer haakt ze buiten adem af totdat.. "Help me John.. .. Neuk me!" Uiteraard vind haar smeekbede meteen gehoor. Opnieuw pak ik haar bij haar heupen, duw haar een stukje omhoog en begin met alle kracht die in me zit, in een oplopend tempo, omhoog te stoten."Ja … Ga door…. Niet .. stopp… Ga…. … Jáááááaááárrggggh." Het is haar orgasme dat ook mij over de drempel duwt. Tijdens de ultieme stoot omhoog deponeer ik mijn testikelsap diep in haar darmen.
"Mama.. Mama is alles goed met je? … … zeg toch wat." "Kom maar Ellen. Neem haar in je armen en gun haar de tijd om bij te komen. " "Maar John… Ze ligt nog te schokken." "Ellen!""Ja Meester". Ik voel dat zij bij ons op bed kruipt, zie hoe zij Irma in haar armen neemt en liefdevol over haar hoofd aait. "Doe maar rustig mama… Ik ben bij je… Ik hou van jou." Irma zucht nog een paar keer diep. "Ik… ook van… j.. jou … lief..je."
Het duurt nog enkele minuten voordat Irma weer op adem is. Nadat beiden naast mij zijn gaan liggen kijkt Ellen me vragend aan." Wat is Ellen?" "Mag ik mama iets vragen, meester?" "Vooropgesteld dat je ons eerst onze wijnglazen aanreikt, mag dat." Irma en ik proosten ons toe en nemen elk een slok. "Zou ik ook een klein slokje mogen? Ik heb een heel erg droge mond."
"Ga op je rug liggen liefje… Mondje open." Irma neemt een flinke slok, buigt over haar dochter heen en laat de wijn uit haar mond in die van Ellen lopen. Voor een moment lijkt ze twijfelen maar dan drukt zij haar mond op die van haar meisje. De hartstocht die beiden in deze kus leggen, is zeker niet alleen van nu. Dit verlangen is over jaren, onder invloed van taboes en wereldse verboden, onderdrukt en opgespaard. Ondanks dat hij pas enkele minuten geleden zijn donatie heeft gedaan, meldt zich mijn jongeheer opnieuw. Het liefst zou ik het spel nou mee spelen. Ik ben echter net zo hard voor mezelf als dat mijn piemel staat te kloppen. "Genoeg." Blijkbaar spreek ik tegen dovemansoren. "GENOEG! Zei ik." Het zijn vier schuldbewuste ogen die me geschrokken aanstaren. "Èh, sorry John.. Zij kon er niks aan doen. Ik heb haar…" "Ik heb anders geen verzet bij mijn sletje gemerkt. En zoals gezegd ze is MIJN sletje. Dus ik bepaal of, wanneer, met wie ze kust , vrijt of klaarkomt. " "Sorry Meester… U heeft gelijk… Ik zal mijn straf deemoedig aanvaarden. " "Maar John. Ik begon. Ellen treft geen enkele blaam." "Zo zo, nu Mama bevredigd is, meent zij zich met de opvoeding van haar sletje te moeten bemoeien. Ik stel voor dat jullie samen op de logeerkamer gaan slapen. Ik bepaal morgen dan wel of en op welke voet wij kunnen doorgaan." Ellen springt uit bed en gaat naast mij met haar gezicht naar de grond gekeerd, deemoedig op haar knieën zitten." "Alsjeblieft meester. Straf haar niet voor mijn teugelloze gulzigheid. Ik wil echt alles doen om u mild te stemmen." "Alles sletje?" "Alles meester." "Nou goed dan. Ik zal deze eerste keer over mijn hart strijken… Naast het bed, op je rug. Mondje open.!" Het is letterlijk in een ogenblik dat Ellen op de gevraagde wijze naast het bed ligt. "Nou is het aan jou relmoedertje… Help je dochter bij de aanvaarding van jullie straf." De angstige blik in haar ogen doet me pijn maar ik weet dat ik nu moet doorzetten. Ik moet doorzetten om te voorkomen dat moeder en dochter een onlosmakelijk tandem vormen, waarbij voor mij uiteindelijk alleen de rol van een zijwieltje overblijft. "Hurk over het gezicht van MIJN sletje, trek je bips open en schenk haar mijn geilsap." "Maar dat is sméri" "Zwijg slet! Het is dat, of nu meteen je koffers pakken en vertrekken." Irma stap uit het bed. Terwijl zij over haar dochter hurkt kijkt ze me strak aan. Haar aanvankelijke angst heeft plaats gemaakt voor opwinding. Ze trekt haar bips open. Het duurt maar even als ze.." Oe.. ja meisje, 't komt… Proef het zaad van je meester." "Proeven en doorslikken slet!" Ze doet wat ik haar opdraag. Haar aanvankelijke walging heeft plaats gemaakt voor berusting. "Zo even omhoog en de rozet van je moeder schoonlikken." Haar poezelikjes veranderen al snel in enthousiast geslurp. "Genoeg slet! Kom maar terug in bed liefje." "Ben ik je liefje dan weer?" Ik knik. "Zolang als je maar beseft dat IK, het ben die dat kontlikkertje aanstuurt... Jij en Karel. Jullie hebben je kans gehad." "Je hebt gelijk John. Ik zal mijn best doen om.."Meer verlang ik ook niet, lieverd…. Je kunt overeind komen sletje." "Kan ik nog iets voor u doen meester?" " Ja eigenlijk wel. Zet die kruk maar terug bij de toilettafel. Ik wil niet dat je moeder of ik er vannacht over heen struikelen. " Ze doet wat haar wordt opgedragen en kijkt me vervolgens beschaamd aan."Is er iets?" "Ja… Ik .. èh, Ik zie dat ik beetje heb geplast, terwijl ik naar mama keek… Mag ik een handdoek halen om op 't op te poetsen." "Een handdoek? Proef eerst maar eens of dat echt urine is." Geheel onverwacht duikt zij naar de grond en slurpt het plasje vocht op." Ik schiet in de lach. Ellen komt verbaasd overeind. "Als jij proeft om een sausje op smaak te brengen, duik je dan ook met je hele mond in de pan of doop je eerst in vingerpunt in de saus om zo te proeven?" Ze kijkt me opnieuw beschaamd aan. " Ut was geen urine." "Wat was het dan liefje, wat denk je?" "Kutsap?" "Ja lieverd. Blijkbaar lijk je ook in dat opzicht op mij. Als we opgewonden raken lopen we uit." Ellen kijkt mij aan. "Maar Meester. Vindt U dat dan niet vies?" "Was het vies wat je zojuist proefde." "Nee, eigenlijk smaakte het best wel goed." "Nou dan… Bovendien als je het warm, direct van de bron proeft, is het nog veel lekkerder." Ondanks dat ik het antwoord al weet, vraag ik het toch. "Wat denk je Irma.. Is die slet genoeg gestraft, of moet zij vannacht nog alleen slapen." "Volgens mij is ze genoeg gestraft John. Maar jij bent haar meester." "Heel goed liefie."Ik klop op de lege plek links van mij. "Je hebt je moeder gehoord sletje. Je mag bij ons slapen." In tegenstelling tot wat ik had verwacht kruipt ze voorzichtig naast me. Ze lijkt haar best te doen om mij maar vooral niet aan te raken. Omdat het bed breed genoeg is kost dit haar maar weinig moeite. "Jij wilde je moeder nog iets vragen sletje?" "`Eh ja… Niet opnieuw boos worden alsjeblieft… Maar is het niet zondig.. Sodomie bedoel ik?" "Mag ik antwoorden John?" "Zeker… Zij heeft het immers aan jou gevraagd. Bovendien ben ik eigenlijk ook benieuwd naar je antwoord." "Èh ja… Wie bepaald wat zonde is? Is het zonde als twee mensen, met beiderzijds goedvinden, in liefde, genieten van hun godgegeven lichamen. Sinds ik met John ben heb ik mijn lichaam en geest voor hem geopend. Hij heeft mijn ingeslapen lijf gewekt en mij naar nieuwe, onvermoede ,toppen gevoerd. Hij heeft mij laten voelen dat het niet uitsluitend mijn geslacht is van waaruit genot ontstaat. Als je hem ooit echt wil dienen, dan zul jezelf letterlijk open moeten stellen.. Je geest maar ook je lichaam." "Ik moet nog veel leren Mama." " Heb je dan helemaal niks geleerd bij je 'heilige' Jacob. Hoe liet hij je klaarkomen? Hij zal je toch niet uitsluitend hebben geslagen." "Nee, zeker in het begin sloeg hij niet… Toen was hij nog erg lief voor me…. Maar klaargekomen door hem, ben ik maar één keer. Zoals altijd lag hij boven. Hij was erg opgewonden. Al na een paar stoten schoot zijn plassertje uit mijn schede. Hij bleef echter gewoon doorstoten waardoor zijn penis langs mijn kittelknopje schuurde. In mijn opwinding heb ik zijn kont gegrepen en hem nog steviger in mijn kruis geduwd. Op het moment dat zijn hete sapje om mijn klitje spoelde kwam ik gigantisch klaar. Het was gelijk daarna dat hij me voor 't eerst geselde." "Maar waarom?" "Kunt u zich dat niet voorstellen meester." "Het was mijn schuld dat hij zijn zaad op onvruchtbare grond had verspild. Ik was de satan die hem had verleid tot deze onnatuurlijke, zondige daad." "Maar heb jij je dan niet zelf geholpen. Zoals je dat in je jeugd ook thuis deed. " "In het begin nog wel Mama. Maar als je een paar keer bent betrapt en je hitsigheid letterlijk uit je wordt geslagen, geloof me, dan leer je het wel af. Bovendien werd zijn geloof het mijne en raakte ik er zelf ook steeds meer van overtuigd dat ik Satans ontuchtige dochter was. Gezien het bandeloze gedrag van papa was dat niet eens zo'n vreemde gedachte, toch?" "Wat ontuchtig was voor je man, is hartstochtelijk voor mij. Ik denk dat jij de hartstocht van je moeder hebt geërfd en niet de bandeloosheid van je Pa." "Waarom denkt u dat meester?" "Jij bent trouw… Trouw aan je moeder. Trouw aan je kalverliefde voor mij, en god betere het, Je was zelfs trouw aan de man die jou alle genot ontnam en je mishandelde. " Haar verliefde blik laat me smelten. "Ik denk dat het tijd wordt dat we gaan slapen." Irma komt overeind, buigt over me heen en kust me. "Welterusten liefje"Welterusten Mama." "Slaap lekker meester." "Dat gaat zeker lukken, geflankeerd door twee mooie vrouwen."
Auteur : AppieA / Geschreven op : 04 april 2019 - 20:34 / Hits : 6071 / Waardering : 4.41
Print verhaal Mail vriend
onder Gerelateerde verhalen

Getuigenis van een dé- evangelisatie 9
Auteur : AppieA / Geschreven op : 28 maart 2019 - 13:18 / Hits : 6655 / Waardering : 4.55

Getuigenis van een dé- evangelisatie 3
Auteur : AppieA / Geschreven op : 14 maart 2019 - 10:50 / Hits : 9910 / Waardering : 4.45

Getuigenis van een dé- evangelisatie 5
Auteur : AppieA / Geschreven op : 22 maart 2019 - 21:43 / Hits : 8575 / Waardering : 4.33

Getuigenis van een dé- evangelisatie 2
Auteur : AppieA / Geschreven op : 10 maart 2019 - 22:18 / Hits : 14201 / Waardering : 4.27

Getuigenis van een dé- evangelisatie 12
Auteur : AppieA / Geschreven op : 08 april 2019 - 19:54 / Hits : 6824 / Waardering : 4.27

Getuigenis van een dé- evangelisatie 4
Auteur : AppieA / Geschreven op : 19 maart 2019 - 16:31 / Hits : 9211 / Waardering : 4.20

Getuigenis van een dé- evangelisatie 8
Auteur : AppieA / Geschreven op : 25 maart 2019 - 20:02 / Hits : 7855 / Waardering : 4.20

Getuigenis van een dé- evangelisatie 7
Auteur : AppieA / Geschreven op : 25 maart 2019 - 17:46 / Hits : 6070 / Waardering : 4.09

Getuigenis van een dé- evangelisatie 6
Auteur : AppieA / Geschreven op : 23 maart 2019 - 09:43 / Hits : 8421 / Waardering : 4.00

Getuigenis van een dé- evangelisatie 10
Auteur : AppieA / Geschreven op : 02 april 2019 - 09:02 / Hits : 8214 / Waardering : 3.92

onder Bekijk commentaar
Resultaten: 0 - 2 van 2
Noboddy
Tja, wat moet ik hierop zeggen. maximale score. Goed geschreven AppieA. Ga zo door.
Geschreven op : 05 april 2019 - 13:36

Hansw
Als je het sexuele uit de verhalen van AppieA weg laat (ik weet, heel ongebruikelijk op deze site) dan houd je een buitengewoon boeiende kijk op hoe mensen met elkaar kunnen omgaan, over. De diverse thema's uit de verhalen laten een grote belangstelling daarvoor zien. Respect voor anderen is een rode draad. Geweldig! Fijn dat u weer in de running bent, niet alleen om de verhalen.
Geschreven op : 09 april 2019 - 12:31

Resultaten: 0 - 2 van 2
onder Geef commentaar
Je moet ingelogd zijn om commentaar te geven.
onder Geef score
Je moet ingelogd zijn om te kunnen stemmen.






 
 
Hoofdpagina / Categorieën / Onze Partners / WebLinks / Contact / RSS / Disclaimer / Adverteren

footer

Gehost door Wodyweb