Dit is er eentje van een hele andere categorie dan je van mij gewend bent. Met Tim, laten we hem even zo noemen, had ik al jarenlang een hele goede vriendschap. Eentje van een kaliber dat niet te onderschatten valt, waarbij je elkaar alles vertelt, en alles met elkaar durft te delen zonder terughoudendheid of schaamte. We kenden elkaar al jaren, spraken elkaar minimaal wekelijks telefonisch, en spraken minstens elke maand wel een keer af. Vroeger was dat nog veel vaker, maar intussen waren we allebei druk en woonden we verder uit elkaar.
Ik woonde op een tijdelijk adres en zodoende voor een tijdje weer iets dichterbij, en in dit weekend in de winter zou Tim op zaterdag komen, we zouden samen koken en eten, en hij zou op zondag weer naar huis gaan. Het was altijd gezellig als hij bleef slapen, of ik bij hem. Natuurlijk wist Tim als geen ander van mijn (toen) fanatieke bedrevenheid in daten met meiden, en ik kende zijn biseksuele voorkeur en wist dat hij alweer even single was. Ook onze dating verhalen deelden we met elkaar, al lagen onze voorkeuren altijd een heel eind uit elkaar.
Na een gezellige avond bijpraten, koken, eten, en mixdrankjes drinken, had ik het logeermatras onder mijn bed uitgeschoven zoals ik altijd deed wanneer er iemand bleef slapen met wie ik niet mijn eigen bed deelde. Toen we net waren omgekleed en in bed lagen kwamen we, en dat was typerend voor dat tijdstip op de avond, op het onderwerp seksualiteit. Altijd hadden we onze ervaringen aan elkaar verteld, zo open als onze vriendschap was. Of het nu om sekservaringen ging met dates, met eerdere relaties of over masturberen, we hadden voor elkaar geen geheimen. “Je zou me echt een dienst kunnen bewijzen,” zei Tim, toen het onderwerp “wat lijkt je nou écht spannend” eenmaal was aangesneden.
“Oh?” Ik keek hem vragend aan. “Maar misschien vind je het wel helemaal niks, ik denk dat misschien alleen ik er blij van zou worden, en jij niet.”, ging hij verder. Ik was benieuwd wat Tim bedoelde en hij wist ook dat ik niet in was voor een seksuele actie met een man, ook niet met hem. Mijn geaardheid was heel helder. “Vertel dan, waar zou jij blij van worden?” Ik keek hem in het half schemer aan. “Dat ik mezelf aftrek terwijl jij toekijkt.” Tim voelde zich vrij genoeg om zich uit te spreken. “Maar als het jou niks lijkt begrijp ik dat hoor, ik ga je niks opdringen, maar ik kan daarna even vooruit, als dat een keer zou kunnen.”
Met die zin, dat hij daarna even “vooruit zou kunnen”, wist ik wat hij bedoelde. Hij doelde op een wel vaker besproken onderwerp, dat wanneer je iets meemaakt dat in je herinnering opwindend genoeg is, je daar tijdens het aftrekken in de toekomst nog een tijd lang dankbaar gebruik van kunt maken door er herhaaldelijk aan terug te denken. Ik denk dat iedereen dat wel herkent.
Ik dacht even na, en de drankjes zullen bij mijn besluit wel een beetje hebben meegeholpen, en ook mijn sympathie voor Tim. “Nou, vooruit, één keer dan,” zegde ik hem toe. “Doe je ding, daarna praten we er niet meer over.” Tim glimlachte verlegen. “Oké, thanks…” Ik bedacht me dat we überhaupt, ondanks die hechte vriendschap, elkaar nog nooit naakt hadden gezien. Of ja, één keer hadden we jaren eerder de badkamer gedeeld in een b&b, maar ik heb toen nergens nadrukkelijk op gelet bij gebrek aan interesse om een glimp op te vangen van zijn naaktheid en ik had het idee dat hij zich toen vrij preuts afdroogde en aankleedde. Zelf ben ik nooit zo moeilijk en ben ik altijd zeker over mijn lichaam, omdat ik alles aan mijn lichaam als “gemiddeld” zou kunnen bestempelen.
Er waren andere vrienden met wie ik minder close was, die mij in die jaren vaker naakt hadden gezien, in een kleedkamer of in de sauna. Ik wachtte, er gebeurde nog even niets. “Doe maar,” zei ik bemoedigend. “Het is oké.” Tim keek me licht ongemakkelijk aan. “Ja, wacht even, ik moet even…” Omdat ik aan een half woord genoeg had bij Tim, wist ik waar hij op doelde. Ik zag dat zijn hand bewoog onder zijn dekbed. Hij wilde niet slap ermee voor de dag komen. “Kom op, begin gewoon,” moedigde ik hem aan. “De rest komt vanzelf wel!” Even aarzelde Tim, maar kennelijk had hij wel vertrouwen in mijn woorden. Hij duwde het dekbed terug tot op zijn bovenbenen, drukte zich iets op van zijn matras en schoof zijn boxer een stuk omlaag. Wat tevoorschijn kwam was inderdaad niet erg imposant, slap en een centimeter of zes, zeven, rustend op zijn ballen.
Met duim en wijsvinger bewoog hij zijn voorhuid heen en weer, maar na enkele minuten gebeurde er nog steeds niets. Tim zuchtte ongemakkelijk. “Ik geloof dat het door de spanning even een lastige start is,” gaf hij toe. Ik kon me voorstellen dat het voor hem ongemakkelijk was, hoe open we ook altijd tegen elkaar waren. Hij had stoer iets voorgesteld en nu kon hij niets anders laten zien dan zijn piemel in ruststand. “Geeft niet, ontspan je, het komt vast wel goed!”, stelde ik hem gerust. “Je mag de tijd nemen hoor”.
Tim ging nog even door met wat hij deed, maar het veranderde weinig. Hij keek gefrustreerd en enigszins beschaamd. Ik bedacht me, uit compassie, wat ik kon doen om hem te helpen bij deze ongemakkelijke situatie. Ik trok de stoute schoenen aan, wat maakte mij het ook uit? Ik schoof ook mijn dekbed omlaag, daarna mijn boxer een stukje, en trok mijn voorhuid naar achteren. “Helpt dit?” vroeg ik hem. Mijn piemel was eveneens niet stijf, maar in een minder slappe toestand dan die van Tim. Ze zeggen dat, wat aandacht krijgt, groeit. En dat gebeurde enigszins tot mijn verbazing ook.
Naarmate hij langer keek, kreeg de mijne steeds meer stevigheid tot hij volledig hard was. Ik voelde me er ook helemaal niet ongemakkelijk bij, het was een natuurlijke reactie, en wel op het bekeken worden. En ja hoor, dat was de trigger. Het duurde niet lang, of Tim’s piemel was uit zijn slappe toestand, steeds een beetje meer. Groot werd hij niet, maar wel keihard. Zijn blik was gefocust op mijn erectie, en aan het versnelde tempo van zijn handbewegingen merkte ik dat het niet lang meer duurde voordat hij kon komen. Met een poging tot ingehouden gekreun, spoot hij zijn goedje over zijn buik en half over het onderlaken.
“Zo, dat hielp dus wel,” zei ik nonchalant. “Nou, nu we toch bezig zijn, maak ik het ook gewoon even af hoor,” ging ik even nonchalant verder. Niet dat zijn aanblik mij ook maar enigszins opwond, maar ik was nu toch zover, en wilde er ook lekker op slapen.
Ik pakte mijn gedragen t-shirt van het voeteneind van mijn bed, legde het links van me op mijn onderlaken, voerde het tempo op en spoot in een paar gutsen ook mijn zaad er uit. “Heb je in het vervolg nog iets extra op je netvlies om het bij te doen,” zei ik lachend met een knipoog.
De ochtend daarna voelde het voor mij eerst een beetje ongemakkelijk, maar al snel bedacht ik me dat ik een vriendendienst had verleend die eigenlijk helemaal niet zo raar was, en die ook niet zo gauw meer besproken zou worden. De preutsheid was daarna trouwens voorgoed opgelost, en we hebben er inderdaad nooit meer over gepraat, evenmin heeft de setting zich ooit nog herhaald.