Een nacht in Parijs (slot)

In de vorige episode dineren Ghislaine en Sanne in een chic restaurant en halen pikante herinneringen op waarin ook hun partners een rol spelen. Ghislaine heeft een gewaagde keuze gemaakt en draagt het nieuwe jurkje dat eigenlijk voor intieme momenten is bedoeld. Ze blijft daarmee niet onopgemerkt. Terug in hun hotelkamer geven ze zich op hartstochtelijke wijze aan elkaar over. Ghislaine neemt daarbij het initiatief en verrast Sanne met enkele onverwachte wendingen.

Het zachte licht dat door de gordijnen filterde voelde warm aan. Ik knipperde ertegen, mijn lichaam nog loom van de enerverende uitspatting van de avond ervoor. Ghislaine lag tegen me aan en had haar arm om mijn middel geslagen alsof ze bang was dat ik zou verdwijnen als ze me losliet. De klok op het nachtkastje gaf 10:17 aan. De cijfers vervaagden even voordat mijn ogen scherpstelden. Ik wilde niet bewegen. Nog niet.

Door het raam, dat op een kier openstond, was te horen hoe Parijs ontwaakte op deze zondagochtend. Het voelde allemaal ver weg en onbelangrijk. Het enige dat telde, was samen zijn met Ghislaine. Ik bekeek haar terwijl ze nog in diepe rust was en ik voelde me blij en gelukkig. Haar borst ging langzaam op en neer. Af en toe bewogen haar vingers tegen mijn heup alsof ze er zelfs in haar slaap van droomde me aan te raken. Ik draaide me naar haar toe om haar wakker te kussen. Ze bewoog een beetje en neuriede van tevredenheid toen ze mijn lippen in haar hals en op haar schouder voelde.
— Mmm. Alweer?
Haar stem was schor van de slaap, maar er klonk een vrolijke glimlach in. Ik zei niets en streelde over naar blote arm nadat ik het laken half van haar afgetrokken had. Ik wilde elk detail van haar adembenemende lijf in mijn geheugen prenten. Ze was zo warm, zo levendig tegen me aan en de gedachte om dit bed, deze kamer te verlaten, om haar te verlaten, deed me pijn. Een harde klop op de deur schrok ons allebei op. Ghislaine’s ogen vlogen open maar toen ze zich realiseerde wat er gebeurde, ontspande ze zich met een luie glimlach.
— Roomservice, klonk een gedempte stem, gevolgd door het geratel van een trolley.
Nu pas realiseerde ik me dat Ghislaine gistermiddag had gevraagd om het ontbijt op onze kamer te serveren. Ik moest er om lachen. Het was inderdaad half elf. Ik kwam half overeind om het laken te pakken.
— Come in please, riep ik, zonder me helemaal te bedekken. Het laken lag rond mijn middel. Mijn haar vormde een wilde warboel. Ghislaine leunde op haar elleboog en keek me met een geamuseerde blik aan terwijl de deur openging.

De serveerster was een mooie, donkere, jonge vrouw en droeg een keurig uniform waarop een plaatje met haar naam was gespeld: Naomi. Voorzichtig manoeuvreerde ze de trolley naar binnen. Haar ogen keken heel even in opperste verbazing naar Ghislaine, die rechtop in bed zat met haar borsten prominent in haar blikveld, en vervolgens naar de buttplug die op een klein rond tafeltje in het midden van de kamer lag. Een tafeltje dat Naomi blijkbaar wilde gebruiken. Ze wendde discreet haar blik af en perste haar lippen samen in een vergeefse poging iets van gegiechel te onderdrukken.
— Bonjour. Voici votre petit-déjeuner, mesdames, zei ze.
Ghislaine sprong in één beweging uit bed en griste de buttplug van het tafeltje. Ze was nooit snel gegeneerd, maar dit was zelfs voor haar een ongemakkelijke moment. Naomi keek met grote verschrikte ogen naar Ghislaine toen mijn vriendin poedelnaakt op haar afstapte. Haar stem trilde een beetje terwijl ze het dienblad op de tafel bij het raam zette. Ze keek ons niet meer aan toen ze ons groette en de kamerdeur achter zich dicht trok.
Ik barstte in lachen uit en liet me achterover vallen in de kussens.
— Arm ding… Je hebt haar de stuipen op het lijf gejaagd.
— Ik weet zeker dat ze wel erger heeft meegemaakt, zei Ghislaine grinnikend en gaf me speels een por.

Ik rekte me uit en liet mijn benen over de rand van het bed bungelen. De koele lucht bezorgde me kippenvel. De trolley was goed gevuld: bladerdeegcroissants, een mandje warm brood, kleine potjes jam, boter, roerei, kaas, vruchtensap en een kan koffie die zo heerlijk rook dat het water me in de mond liep. Ik schonk twee kopjes in en nam ze mee terug naar bed. De donkere vloeistof dampte in de ochtendlucht. Ghislaine ging rechtop zitten en nam de koffie aan die ik haar aanreikte. Ik kon niet nalaten een blik te werpen op haar mooie, volle borsten, net zoals Naomi had gedaan. Ghislaine knipoogte naar me toen ze het zag. We aten in comfortabele stilte, voerden elkaar hapjes croissant en lachten als er kruimels op ons blote lichaam vielen. Ghislaine likte een beetje jam van mijn onderlip. Haar tong was langzaam en doelbewust.
— Je bent ondeugend.
— En jij vindt dat heerlijk, antwoordde ze.
Ze stal nog een kus voordat ze zich terugtrok om een slok koffie te nemen. Ze had gelijk. God, wat vond ik dat heerlijk.

De kruimels van de croissants lagen verspreid over de lakens. Ik rekte me uit. Het was zo’n ochtend waarop niets moest en alles mogelijk was. Het gaf me het gevoel van een ochtend die eindeloos mocht duren. Het ontbijt was heerlijk maar het was het gezelschap dat het perfect maakte. Elke keer dat onze handen elkaar raakten, elke keer dat onze ogen elkaar kruisten, leek de wereld zich te verkleinen tot dit intieme moment samen in bed waar we genoten van alle lekkernijen en van elkaar. Tegen de tijd dat we klaar waren, zette Ghislaine haar kopje met een zachte tik neer en draaide zich naar me toe. Haar blik was plotseling ernstig.
— We moeten inpakken, zei ze, maar ze bewoog niet.
Ik ook niet. In plaats daarvan reikte ik naar haar. Haar huid was zo glad en zo warm. Ik gaf haar een kus.
— We hebben nog een uur, lieveling, fluisterde ik tegen haar lippen.
Ze maakte geen bezwaar. Dat deed ze nooit als het hierop aankwam. De eerste kus was langzaam en verkennend. Haar handen vonden mijn middel en trokken me dichterbij. Gewillig gaf ik me aan haar over. Onze lichamen zakten achterover op de lakens. Ik keek in haar ogen en streelde door haar bruine lokken. Haar handen dwaalden over mijn lichaam. Ze streelde mijn borsten, mijn buik en gleed traag over mijn gladde venusheuvel. Ik moest zacht kreunen toen ze met een nagel over mijn tepel streek en er vervolgens naar toe boog om hem tussen haar lippen vast te pakken en erop te zuigen. Ik sloot mijn ogen. De sensatie was intens.
— Ghislaine, hijgde ik.
Mijn nagels schraapten licht over haar rug. Ik voelde de huivering in haar lichaam en merkte hoe haar tepels verstijfden en hard werden.
— Oui, chérie?
Haar stem klonk plagerig maar ze wachtte niet op antwoord. Haar lippen gleden langs mijn keel, en over mijn borst, steeds lager. Ze maakten me geil op deze zondagochtend in de stad van de liefde. Haar vingers gleden over mijn venusheuvel en daalden verder tussen mijn benen. Ik was al vochtig.
— Ga door, smeekte ik terwijl ik mijn onderlichaam omhoog duwde om haar hand nog beter te voelen.
De atmosfeer werd langzaam intenser. Een sensuele spanning was voelbaar. Elke aanraking was weloverwogen. Elke streling van haar vingers, elke aanraking van haar lippen. Mijn vingers grepen zich vast in haar haar terwijl ze mijn venusheuvel kuste en nog lager ging. Haar hitsige adem voelde heet tegen de binnenkant van mijn dij. Ze wist precies wat ze met me deed, hoe ze me met elke aanraking ontrafelde.

Toen haar mond mijn kutje bereikte, schreeuwde ik het uit. Ze was meedogenloos. Haar tong was langzaam en trefzeker. Haar vingers boorden zich in me en kozen een ritme dat mijn zicht wazig maakte. Ik fluisterde haar naam tussen mijn gekreun door. Ik uitte smeekbeden die ik niet in woorden kon vatten en ze beantwoordde ze allemaal. Met een luide, gebroken snik kwam ik klaar terwijl haar tong op mijn clit me opzweepte. Mijn kut perste zich vast om haar vingers. Mijn handen balden zich in de lakens. Ze hield niet op. Elke vezel in mijn naakte lichaam trilde toen ik explodeerde op haar martelende vingers die ze diep in mijn schede had gestoken. Kermend en schokkend beleefde ik de climax. Meteen kroop ze over mijn lichaam omhoog. Haar lippen vonden de mijne in een kus vol hitte. De zucht die ik luidkeels slaakte werd door haar mond gesmoord – diep en gretig. Het voelde alsof ze me opeiste en juist door dat besef stond mijn lichaam in brand. Haar tong danste rond de mijne met een gretigheid die me duizelig maakte. Haar smaak was doordrenkt van een geilheid die ik nooit in haar vermoed zou hebben. Ik proefde mezelf op haar lippen en op haar tong. Alleen al die sensatie stuurde een nieuwe golf van verlangen door me heen.

Ik draaide ons om, drukte haar onder me vast, mijn handen omlijstten haar gezicht terwijl ik haar lang en intens kuste, mijn heupen wiegend tegen de hare.
— Nu ben ik aan de beurt, mompelde ik tegen haar lippen.
Ik boog me licht voorover en zoog koortsachtig op haar harde tepels. Mijn hand gleed naar Ghislaines vulva. Mijn vingers vonden de gladde, ronde parel die ik blootlegde door haar vochtige labia open te vouwen tijdens weer een lange, diepe kus. Mijn vingertop voelde nu het strakke knopje van haar clitoris die pulseerde onder mijn aanraking. Ghislaine snakte naar adem. Een rilling trok door haar heen terwijl ik er langzaam omheen draaide.

De eerste lik was traag, met alleen het puntje van mijn tong, van de onderkant van haar spleet tot de bovenkant. Ik genoot van haar smaak. De geur van opwinding was bedwelmend. Ghislaine greep mijn haren vast, niet om me te sturen, maar enkel om me vast te houden. Gretig bewoog ik mijn tong over haar schaamlippen en door dat vochtige spleetje dat zo uitdagend voor me openlag. Mijn lippen sloten zich om haar gezwollen clit. Ik zoog er zacht en liefdevol op en gleed er toen pas met mijn tong overheen. Haar bovenbenen trilden toen het puntje van mijn tong tedere cirkels rond haar clit teder draaide. Ik wilde haar niet gewoon laten klaarkomen, maar een genot schenken dat ze niet snel zou vergeten. Ik kreunde tegen haar aan toen haar glinsterende liefdesknopje trilde van opwinding. Zo erg genoot ik er zelf van. Mijn handen hielden haar bovenbenen stevig vast. Mijn gezicht begroef ik tussen haar dijen en ik stootte mijn tong in haar druipende poes. Haar lichaam trok hol achterover terwijl ik haar neukte met mijn tong. Mijn kin was nat en glad van haar opwinding. Haar bekken schokte. Haar vulva duwde tegen mijn gezicht.

Mijn vingers sloten zich aan bij mijn mond. Twee ervan gleden in haar kut met een geluid dat obsceen was. Ze voelde zo strak. Haar spieren klemden zich om me heen terwijl ik mijn vingers krulde, op zoek naar dat gevoelige plekje. Haar heupen wiegden tegen mijn gezicht. Haar greep in mijn haar grensde aan het pijnlijke, maar het kon me niet schelen. Mijn tong streelde haar kloppende clit met meedogenloze bewegingen. Haar climax kon niet ver weg zijn. Ze slaakte een luide gil toen haar orgasme bezit van haar nam. Haar bekken wipte omhoog, terwijl haar kutje mijn mond vulde. Ik dronk haar leeg; haar sappen besmeurden mijn mond en kin. Haar stem brak. Haar nagels schraapten over mijn hoofd. Ik stopte niet, zelfs niet toen haar dijen zich om mijn hoofd klemden. Haar ademhaling kwam in rafelige snikken toen ze haar orgasme luid kermend uitreed tegen mijn gezicht dat ze bleef ondersmeren met haar overvloed aan liefdessap. Ik likte haar er doorheen, langzaam en teder nu. Mijn tong kalmeerde het overgevoelige liefdesknopje totdat ze eindelijk—eindelijk—achterover in de kussens lag en haar borst wat rustiger op en neer ging. Mijn kin glinsterde van haar climax.

Het water was allang lauw geworden toen we eindelijk uit de douche stapten. Stoom kringelde om ons heen en bleef hangen in mijn vochtige haar. De punten van Ghislaines bob werden donkerder waar het water het had gladgestreken. De badkamertegels waren koel onder onze voeten, een schril contrast met de warmte van haar lichaam toen ze langs me heen reikte naar een handdoek. Ik keek hoe haar spieren zich onder haar huid bewogen, de slanke lijnen van haar rug die naar haar taille toe smaller werden, een enkele vergeten waterdruppel die op haar schouder parelde. Ik sloeg een grote handdoek om me heen en stapte de kamer in. Ghislaine volgde me. We kleedden ons in stilte aan. Het enige geluid was het gefluister van de stof van onze kleding. Ik trok een strakke jeans aan en mijn witte linnen blouse. De mouwen rolden gemakkelijk op tot mijn onderarmen. De stof voelde koel aan op mijn warme huid. Sanne trok haar lichtroze trui over haar hoofd. De kleur deed haar wangen blozen, alsof ze door het prille ochtendlicht was gekust.

De koffer lag open op het bed, half ingepakt. Ik knielde ernaast, mijn vingers streelden de zijde van een sjaal – één van haar, die we gisteravond in onze haast om ons uit te kleden hadden achtergelaten. Ik hield hem even tegen mijn gezicht en ademde de subtiele geur van haar parfum: Poirier d’un Soir met die kenmerkende sensuele mix van peren en pioenroos die me altijd deed denken aan een zwoele zomeravond. De geur omhulde me op een vertrouwde manier en bracht alles weer tot leven. Toen ik opkeek, keek Ghislaine me aan. In haar ogen lag iets onuitgesprokens. We waren samen bezig in een stille choreografie van gedeelde blikken en vluchtige aanrakingen. Haar vingers streelden de mijne toen we allebei naar hetzelfde shirt grepen. Ik liet mijn hand een fractie langer dan nodig op de hare rusten. De koffer raakte langzaam vol. Toen de rits eindelijk met een scherpe klik sloot, slaakte Ghislaine een diepe zucht. Ik keek naar haar. Ze ging op haar hielen zitten, haar handen in haar schoot, haar blik gefixeerd op de koffer alsof het een kist was met kostbaarheden. Ik wilde haar vastpakken. Ik wilde haar op het bed trekken en mijn gezicht in haar nek begraven. Beloftes fluisteren waarvan ik niet zeker wist of ik ze kon nakomen. Maar de klok op het nachtkastje tikte onophoudelijk, een metronoom die de resterende seconden aftelde. Dus bleef ik staan, streek met mijn handpalmen over mijn dijen en zei:
— We moeten gaan.
Ze antwoordde niet meteen. Toen ze dat wel deed, was haar stem laag en hees.
— Oui je sais.

We verlieten het hotel met tegenzin. De kamer lag er stil en onschuldig bij, alsof hij niets wist van wat zich daar had afgespeeld. Ik keek nog één keer om toen ik de deur achter ons sloot, alsof ik iets wilde meenemen dat niet in een tas paste. Ghislaine pakte mijn hand vast toen we de straat opliepen. Parijs was onveranderd mooi, maar had voor ons nu iets treurigs. In de metro bracht de roltrap ons ondergronds, weg van het milde voorjaar, naar het onvermijdelijke. Ik voelde hoe mijn hart zwaarder werd bij elke trede. Alsof elke meter die we afdaalden ons verder van elkaar verwijderde, nog vóór het echte afscheid begonnen was. We zaten naast elkaar op een bankje in het midden van een coupé. Ik keek naar ons spiegelbeeld in het donkere raam: twee jonge vrouwen die van elkaar hielden, dicht tegen elkaar aan, stil en in gedachten verzonken. Alles in mij wilde de tijd vertragen. Ghislaine leunde haar hoofd tegen mijn schouder. Opnieuw rook ik haar parfum. Die was zo vertrouwd geworden in de afgelopen twee dagen dat het voelde alsof het altijd al bij me had gehoord. Niemand zei iets. Woorden zouden tekortschieten, misschien zelfs storen.

Gare de Lyon was een storm van lawaai en beweging. Het hoge plafond galmde van de aankondigingen en het geluid van reizigers met hun bagage. We baanden ons een weg door de menigte, hand in hand, met langzame stappen alsof we het onvermijdelijke konden uitstellen. Het vertrekbord doemde voor ons op. De heldere letters spelden bestemmingen en tijden uit als profetieën. We stopten midden in de stationshal. De mensenmassa week om ons heen uiteen als water rond stenen. Ghislaine draaide zich naar me toe. Haar ogen waren troebel van tranen. Haar onderlip trilde licht. Ik aarzelde niet. Mijn handen vonden haar taille en trokken haar tegen me aan, alsof ik haar bij me kon houden door haar maar stevig genoeg vast te houden. Ze sloeg haar armen om mijn nek. Haar vingers grepen zich vast in mijn haar. Haar kastanjebruine lokken vielen over mijn schouders. Ik begroef mijn gezicht in haar nek en ademde nog een keer haar geur, om haar te kunnen herinneren en voor altijd bij me te houden. Zo stonden we daar samen in een diepe omhelzing die uren leek te duren. De wereld om ons heen was vervaagd. Ik voelde de nieuwsgierige blikken van voorbijgangers, hoe sommigen hun pas vertraagden om ons te bekijken, maar het kon me niet schelen. Laat ze maar kijken. Laat ze maar zien hoe het voelt om zoveel van iemand te houden dat het pijn doet. Ghislaine’s handen gleden naar mijn schouders. Haar vingers daalden langs mijn bovenarmen. Toen ze zich eindelijk terugtrok, waren haar ogen vochtig. Haar wimpers stonden rechtop van de tranen. Ze omklemde mijn gezicht met haar handen, haar duimen veegden het vocht van mijn wangen, waarvan ik niet eens wist dat het er was.

We liepen langzaam naar het perron vanwaar ze zou vertrekken. Haar trein stond er al, klaar om haar mee te nemen naar het zuiden. Ik wilde haar hand niet loslaten. Alsof mijn vingers haar konden tegenhouden en haar hier konden houden door pure wilskracht. Naast de trein bleven we staan. Mensen liepen om ons heen, maar voor mij bestond alleen zij. Mijn vriendin draaide zich nog een keer naar me toe en sloeg haar armen weer om mijn hals. Ik trok haar tegen me aan, voelde haar lichaam volledig tegen het mijne, vertrouwd en kostbaar. We hielden elkaar stevig vast, alsof we in die omhelzing alles konden bewaren wat de afgelopen achtenveertig uur voor ons had betekend. Ik voelde haar adem, haar hartslag, de spanning in haar lichaam. Mijn armen lagen om haar middel, mijn handen drukten haar dichter tegen me aan. Zo stonden we daar, minutenlang, tussen al die mensen die ons moesten passeren, en vergaten de tijd. Vijf minuten, misschien wel langer. Het maakte me niets uit. Onze kus was lang en vol. Haar lippen waren warm en vertrouwd. Ik voelde hoe mijn keel zich samentrok van weemoed. Dit was geen afscheid van liefde, maar van nabijheid. Dat maakte het misschien nog pijnlijker. Toen de conducteur floot, bleef ik haar vasthouden. Nog heel even. Nog één ademhaling samen. Uiteindelijk maakte ze zich los, haar handen nog steeds op mijn wangen. Ze glimlachte, zacht en verdrietig tegelijk.
— Dit neemt niemand ons af, fluisterde ze.
Ik knikte. Mijn stem zou me verraden hebben.

Ik bleef staan terwijl ze instapte in haar coupé en zag haar even later bij het raam verschijnen. Ze legde haar hand tegen het glas. Ik deed hetzelfde en kon haar nog één keer aankijken, met ogen die net zo vochtig waren als die van haar. Ik blies haar een kus toe. Ze ving hem op, drukte haar vingers tegen haar lippen en legde toen haar hand tegen haar borst, alsof ze die daar kon houden. Toen de trein langzaam in beweging kwam, voelde ik het gemis al beginnen — maar ook iets anders: een diepe, stille zekerheid. Wat we hadden gedeeld zou voor altijd deel van me uitmaken. Ik droeg haar met me mee in elke ademhaling, in elke hartslag, in de ruimte tussen de woorden die we nooit helemaal hadden kunnen uitspreken.