Anna stapte de lift in, haar dansschoenen tikten zacht op de metalen vloer. Het was laat, na een uitputtende repetitie, en de regen buiten had haar jurk doorweekt. Ze schudde het water uit haar donkere haar, druppels spatten op de wanden. De deuren sloten met een zucht, en de oude lift begon te dalen, kreunend als een vermoeid beest. Dit gebouw was een relikwie, vol geluiden en geheimen.
Daar stond hij, Elias, de buurman uit 4B. Hij leunde tegen de achterwand, een bundel papieren onder zijn arm geklemd. Zijn bril was beslagen van de vochtige lucht, en hij veegde hem af met de mouw van zijn overhemd. Hij keek op, zijn ogen gleden over haar natte jurk die aan haar huid plakte, de stof doorschijnend op plekken. “Goedemorgen,” zei hij, zijn stem laag en een tikje verlegen. Het was eigenlijk al middag, maar voor hen voelde elke liftontmoeting als een nieuw begin.
“Goedemorgen,” antwoordde ze met een glimlach, terwijl ze op de knop voor de begane grond drukte. De lift schokte even en stopte. Ze zuchtten synchroon. Alweer. Dit gebeurde te vaak in dit verouderde flatgebouw. Anna leunde tegen de tegenoverliggende wand, haar armen over elkaar geslagen om de kou buiten te houden. De stilte vulde de kleine ruimte, onderbroken door het gedempte getik van regen op het dak erboven.
Elias schoof zijn papieren recht, een nerveuze tic. “Sorry als ik in de weg sta,” mompelde hij. “Deze lift is een personage in mijn verhalen. Altijd vast, altijd vol spanning.”
Ze lachte zacht, haar ogen ontmoeten de zijne. “Misschien lok je het uit. Schrijf je over vastzittende mensen?” Er was iets in zijn blik, een stille nieuwsgierigheid die ze de laatste weken had opgemerkt. Hij was de stille schrijver, altijd met een notitieboekje in de hand, maar nooit opdringerig. Toch voelde ze zijn ogen soms op haar rusten in de hal, als ze thuiskwam van dansen.
De lift kwam piepend in beweging, maar halverwege stokte hij weer. Langer dit keer. Anna’s geduld raakte op. Ze trok aan de zoom van haar jurk, die oncomfortabel aan haar dijen kleefde. “Dit is belachelijk,” zei ze, half lachend. “Ik word hier nog gek van.”
Hij knikte, maar zijn ogen dwaalden even naar haar benen, waar de stof omhoog was gekropen. Ze zag het, en in plaats van het te verbergen, hield ze de stof vast. “Wat? Nooit een natte danseres gezien?” plaagde ze licht, de spanning brekend.
Elias slikte zichtbaar, een blos kroop over zijn wangen. “Nee, ik… het spijt me. Je ziet er gewoon… levendig uit. Als iets uit een verhaal.” Zijn woorden hingen in de lucht, en de lift begon eindelijk te bewegen. De deuren gleden open in de hal, een paar stappen van de deur verwijderd alwaar de regen harder neerkwam. “Tot de volgende,” zei ze, en liep weg, haar hart een tikje sneller kloppend. Zijn blik brandde in haar rug.
De volgende dagen herhaalde het patroon zich. Regen, lift, een vastloper. Maar nu was er een verandering. Elias glimlachte als hij haar zag, en ze praatten meer. Over haar repetities, waar ze zweette en draaide tot haar spieren brandden. Over zijn half afgewerkte verhalen, vol personages die gevangen zaten in hun eigen verlangens. “Ik schrijf over momenten zoals deze,” zei hij eens, toen de lift weer haperde. “De stilte die alles blootlegt.”
Anna voelde een tinteling bij zijn woorden. De geur van haar natte haar mengde met de vage inktgeur van zijn papieren, en de vastzittende momenten voelden niet meer als een last, maar als een kans. Ze betrapte zichzelf erop dat ze ’s ochtends iets later vertrok, hopend op een ontmoeting. Zijn aanwezigheid was kalmerend, maar ook prikkelend…de manier waarop zijn vingers zijn bril aanraakte, of hoe zijn shirt strak om zijn borst zat.
Op een avond, na een lange repetitie, rommelde de donder buiten. De storm was hevig, regen beukte tegen de ramen als stokken op een trommel. Anna haastte zich naar de lift, haar tas over haar schouder, haar jurk al licht vochtig van een plotselinge bui. Elias was er al, zijn jas doorweekt, druppels parelend op zijn schouders. “Samen?” vroeg hij, en ze knikte, stappen in de krappe ruimte.
De deuren sloten, krakend kwam er weer beweging in de oude lift. Halverwege een oorverdovende klap! Bliksem spleet de hemel, en alles stopte. Donker. De noodverlichting flikkerde aan, een zwak, geel schijnsel dat schaduwen wierp. “Geweldig,” mompelde Anna, haar hart bonzend van de schrik. Ze drukte op de alarmknop, maar er kwam geen reactie. Elias probeerde het ook, zijn vingers licht trillend.
“Ze komen wel,” zei hij, maar zijn stem was onzeker. De ruimte voelde plots krapper, warmer, een lichte elektrische geur en hun nabijheid. Buiten loeide de storm, maar binnen was het stil, op hun ademhaling na.
Anna leunde tegen hem aan, half per ongeluk, haar schouder tegen zijn borst. “Koud hier,” zei ze, en het was waar, de kou kroop onder haar huid. Hij aarzelde een seconde, toen sloeg hij zijn jas om haar heen, zijn armen om haar middel. Warmte straalde van hem af, stevig en geruststellend. Ze keek op, hun gezichten centimeters van elkaar. Zijn ogen waren donker in het schemerlicht, een mengeling van bezorgdheid en iets diepers.
“Elias,” fluisterde ze, en boog voorover. Hun lippen raakten elkaar, zacht, aarzelend. Een test. Hij reageerde meteen, zijn mond warm op de hare, zijn tong voorzichtig verkennend. De kus werd dieper, hongeriger, als een dam die brak. Zijn handen gleden over haar rug, drukten haar dichterbij, en ze voelde de contouren van zijn lichaam tegen het hare…hard, verlangend.
Ze trok aan zijn shirt, knoopjes losmakend met trillende vingers. Zijn huid was warm onder haar handpalmen, borsthaar kriebelend. Elias kreunde zachtjes, zijn handen gleden naar haar borsten. Hij kneep voorzichtig, duimen cirkelend over haar tepels door de stof van haar jurk heen. Een schok van genot trok door haar heen, en ze hijgde tegen zijn lippen. “Meer,” mompelde ze, haar handen gleden langzaam omlaag om zijn riem los te maken.
Hij tilde de zoom van haar jurk op, zijn vingers strelend over haar dijen, hoger, tot hij haar slipje vond. Het was nat, niet alleen van de regen, en hij raakte haar daar lichtjes, voelend hoe ze reageerde. Anna beefde, haar heupen instinctief naar voren duwend. “Je bent nat,” fluisterde hij, zijn stem hees van opwinding. Zijn vingers gleden naar binnen, traag pompend, terwijl zijn duim haar clit vond en cirkels maakte.
Ze kreunde, haar rug tegen de wand. De sensatie bouwde op, warm en pulserend. Elias zakte op zijn knieën, zijn mond volgde de lijn van haar buik… langzaam omlaag. Hij trok haar slipje omlaag, traag, zijn tong gleed over de binnenkant van haar dijen. Toen zijn tong haar eindelijk vond, warm en nat, stokte haar adem. Hij likte traag, plagend, zijn handen grepen haar billen, knedend. Elke beweging was precies, als een verhaal dat hij schreef, opbouwend naar een hoogtepunt.
“God, Elias… ja,” hijgde ze, haar vingers kroelden door zijn haar, hem dichterbij trekkend. Haar benen trilden, de druk in haar onderbuik groeide tot een strakke knoop. Hij versnelde, zijn tong cirkelend, zuigend, tot ze het niet meer hield. Het orgasme golfde door haar heen, schokkend, haar kreunen echoden in de lift. Ze beefde, haar spieren samentrekkend, dit was heftig. Hier was ze ook aan toe.
Hij stond op, opende zijn broek verder. Zijn erectie sprong hard en kloppend naar voren. Anna greep hem vast, streelde hem langzaam, voelde hoe hij in haar hand klopte. “Nu jij,” zei ze, en draaide zich om, haar handen tegen de wand, haar billen naar hem toe gebogen. Hij positioneerde zich achter haar, de top van zijn penis tegen haar ingang wrijvend, plagend, nat van haar eigen opwinding.
“Kom in me…” smeekte ze zacht, en hij duwde langzaam naar binnen, vullend haar cm voor cm. De opvulling was intens, perfect, en ze kreunde van genot. Elias begon te stoten, ritmisch, zijn handen op haar heupen. De lift leek mee te wiegen, elke beweging dieper, harder. Hij boog voorover, gaf haar kleine warme kusjes in haar nek, licht in haar oorlel bijtend. “Je voelt zo goed,” gromde hij, zijn adem heet tegen haar natte huid.
Anna’s handen balden zich tot vuisten tegen de wand, haar borsten deinden bij elke stoot op en neer. De hitte bouwde weer op, sneller dit keer, vermengd met zijn ritme. Ze draaide haar hoofd, hun tongen verstrengeld in een diepe natte, hijgende kus. Zijn hand gleed naar voren, vond haar clit en begon in hetzelfde tempo rondjes te draaien, een hoogtepunt naderde.
Het was te veel. Ze kwam opnieuw klaar, zachtjes kreunend, haar spieren knepen om zijn harde pik. Elias volgde, haar naam grommend, zijn lichaam schokkend terwijl hij diep in haar pulseerde, zijn zaad in meerdere hete stralen naar binnen jagend.
Ze zakten in elkaar, hijgend, zijn armen om haar middel, haar rug tegen zijn borst. De lift flikkerde, de deuren gleden open met een ping. Twee monteurs staarden hen aan, hun gereedschap in de hand.
Anna lachte, buiten adem, haar jurk half opgetrokken. “Timing,” zei ze, en Elias grijnsde, zijn armen nog om haar heen.
“Het beste plot twist ooit,” fluisterde hij. Buiten rommelde de storm door, maar binnen hadden ze hun eigen hitte gevonden.