White Line Fever (7/slot)

VERTROUWEN

Als ik van de verrassing ben bekomen geef ik Jimmy een kus en volg hem dan naar binnen, samen met mum en Nicolas, die net als benieuwd zijn wat ons te wachten staat. Direct achter de voordeur blijkt dat Jimmy de drie ‘knipmes-buigende’ bedienden uit zijn penthouse aan de Hudson heeft meegenomen naar hier. De twee vrouwen en de man staan zoals in vroegere tijden in bediendenoutfits ons op te wachten, maar dan wel met een blad met glazen champagne. Nadat we hebben geproost op Thanksgiving en als we eenmaal binnen zijn kijk ik mijn ogen uit. Zo kaal en ongezellig als Jimmy’s penthouse is, zo cosy en gezellig is het hier, zeker nu er overal bloemen en brandende kaarsen staan en er in twee open haarden een vuur brand. Niet dat het echt koud is maar het is wel heel gezellig.

Het huis is ingericht in lichte pasteltinten met meubelen van grotendeels blank hout. Jimmy vertelt dat dit huis nog door zijn oma en opa Andersson werd gekocht en vervolgens helemaal in een Scandinavische stijl werd gebracht. Als we niet veel later ons met zijn allen gezellig in de zithoek hebben gesetteld fluister ik Jimmy toe: ‘Mister Callaghan, ik kan je vergeven dat je me hiermee gefuckt hebt want dit is práchtig. Ik ben dus bereid te blijven, maar alleen onder voorwaarde dat die drie knipmessen van jou straks gewoon gezellig mee aanschuiven.’ We blijken meteen een deal te hebben en het wordt een onvergetelijke dag, met wat mij betreft als hoogtepunt een mooie lange wandeling langs het strand. Het is even alsof ik weer aan mijn geliefde strand in Corpus Christie ben. De volgende dag gaan we allemaal weer terug naar New York, waar mummy en Nicolas het vliegtuig terug nemen, Jimmy weer aan de slag gaat met ACC en ik mijn eerste snijcollege ga volgen.

Kerstcadeau

Het is de laatste week voor Kerstmis, mijn colleges voor dit jaar zitten er bijna op als ik een appje van Jimmy krijg of ik naar het ACC-headquartes wil komen. Eén keer eerder was ik daar en het liefst kom ik er nooit meer, het is er poeniger dan poenig. Alles glas, marmer en goud, of koper, weet ik veel, zeg maar heel erg Trump, dan weet je het wel. Als ik een ‘thumb down’ terugstuur met de begeleidende tekst dat hij de pot op kan, krijg ik als antwoord een smiley en het berichtje ‘Nelly staat al voor de deur’. Nelly is zijn secretaresse en de enige leuke werknemer als ik Jimmy mag geloven, wat wel lijkt te kloppen. Ik heb haar al enkele keren ontmoet en vind haar ook aardig. Als ze inderdaad met haar autootje voor de uitgang van het collegebouw staat vraag ik haar wat hiervan de bedoeling is. ‘Stap nou maar in Sam, je zal zien, het komt goed.’

Als we in de grote vergaderzaal arriveren waar je zo’n beetje over heel New York uitkijkt zit er al een rits hotemetoten klaar, allemaal dik in kostuum of mantelpak, met aan het hoofd van de tafel Jimmy, in zijn gebruikelijke skate-outfit. Ik denk dat dat het moment was waarop mijn hart weer een helemaal openging voor hem, dit is wel heel stoer wat hier gebeurt. Jimmy staat snel op en neemt me even apart en daar staan we dan, hij als skater en ik als een medicijnenstudentje in mijn dagelijkse kloffie van spijkerbroek en grijs vestje.

Hij fluistert me toe: ‘fijn dat je er bent Sammy, sorry dat ik je zo heb overvallen. Ik heb een getuige nodig bij een aantal transacties, wil je dat voor me doen?’ Ehm, geen idee wat hier gebeurt maar toch knik ik bijna automatisch ja. ‘Thnx Sam!’ reageert Jimmy, waarna we samen aan het hoofd van de tafel gaan zitten. Daar stelt hij me aan de aanwezigen voor als ‘Miss Samantha Geffen, mijn getuige’.. Daarna stellen de anderen zich voor, links zitten zijn zes directeuren en rechts een peloton van vijf advocaten.

Dan steekt Jimmy van wal: ‘Dames en heren, zoals jullie weten ben ik na het overlijden de énige en rechtmatige eigenaar van dit bedrijf. Zoals jullie ook weten heb ik na uitvoerig in- en extern beraad besloten tot een heroriëntatie op onze business en zal daarom onze divisies in Europa en Latijns-Amerika afstoten. De verkoop daarvan is inmiddels op de formele ondertekening na rond en van de opbrengst zal éen miljard worden geïnvesteerd in onze corebusiness hier in New York. Het resterende deel van de opbrengst wordt gestort in twee fondsen. Er gaat vijfhonderd miljoen voor herinrichting van buurten en sociale woningbouw in achtergestelde wijken van de Bronx, Queens en Brooklyn en dit geld zal zoveel mogelijk worden ingezet om andere stakeholders zoals het gemeentebestuur te stimuleren met ons op te trekken. Daarnaast gaat er honderd miljoen naar een fonds met de naam ‘Kaitlyn en Josef Callaghan Social Trust’ en dat geld zal worden besteed aan sociale projecten én aan voorzieningen voor de jeugd hier op Manhattan. Dit fonds zal ik uit eigen middelen aanvullen tot honderdtwintig miljoen via de opbrengst van de verkoop van mijn penthouse.’

Als Jimmy is uitgesproken is het eerst doodstil en dan breekt onder zijn directeuren de pleuris uit, van schrik pak ik onder tafel zijn hand vast, die net als de mijne zweterig aanvoelt. Hun commentaar is dat Jimmy het levenswerk van zijn vader teniet doet, dat hij het bedrijf er mee in grote onzekerheid stort, en ga zo maar door. Als ze steeds opgewondener worden steekt Jimmy zijn hand op en dan blijkt toch wel wat een bikkel hij is geworden want in een keer is het weer heel stil en zegt hij: ‘dank jullie wel voor jullie inbreng maar mijn besluit staat vast.’

Dan vraagt hij de advocaten aan de andere kant van de tafel om de documenten en voordat hij gaat tekenen fluistert hij: ‘wil jij dus als getuige mee tekenen, Sammy?’ Ik vertrouw hem dat hij mij geen rare dingen laat tekenen en knik, hoewel het gewoon te bizar voor woorden is wat hier gebeurt, het gaat om zóveel geld. En dan tekenen Jimmy en ik onder nog steeds diepe stilte het ene na het andere document, Jimmy als eigenaar en ik als zijn enige getuige. Steeds fluistert hij eerst wat ik teken, document na document gaat over de verkoop van de divisies en daarna volgen er nog enkele over de oprichting van de twee fondsen en de bijbehorende bankrekeningen.

Na afloop druipen zijn directeuren af en als vervolgens alleen Jimmy en ik zijn overgebleven zakken we allebei uitgeput in onze stoelen achterover. ‘Whow Jimmy, wat was dít zeg. Moet jij iedere dag met die gasten dealen?’ Jimmy knikt: ‘nog wel ja, maar ik ga de komende tijd bekijken wie er loyaal is en de rest mag een andere baan gaan zoeken, ik ben klaar met ze. Maar laat dat verder maar zitten, Sammy, ik hoor liever wat je van mijn besluiten vindt.’ Daar vind ik maar één ding van, dat is dat hij een lange kus verdient en die krijgt hij meteen in natura uitbetaald! Want zeg nou zelf, dit is een prachtig kerstcadeau wat zijn bedrijf aan New York schenkt.

Terug naar zee

Kerstmis was gezellig in Corpus Christie, waar bleek dat Chuck in Harvard alweer een nieuw vriendinnetje had opgeduikeld. Dat heb ik dus wel goed aangevoeld, want Chuck langer dan een week zonder seks, dat bestaat niet. Jimmy vroeg ik toch maar niet mee, hoewel het al wel weer veel beter gaat tussen ons. Ik vertrouw hem weer, maar toch wil ik alles wat er de laatste maanden is gebeurd nog even tot rust laten, voordat we verder gaan. Als ik terugkom in New York pakken we al gauw weer ons ritme van fuckbuddies op, hoewel Jimmy daarna voortaan wel mag blijven slapen. Langzaam maar zeker groeien we weer naar elkaar toe, en het is al bijna weer zoals het tussen ons was voor de dood van zijn pa.

Vier maanden later ben ik op elf mei jarig en word ik vanaf de entree beneden wakker gebeld. Als ik in mijn joggingpak naar beneden ga om te kijken welke gek me zo vroeg al mijn bed uit jaagt, staat er met een strik om de koplamp een nieuwe super-wendbare stadsmotor voor de deur, met daarop een kaartje met de tekst ’Voor mijn allerliefste Sammy, om mee naar de Hamptons te kunnen rijden.’

Terwijl ik nog het kaartje sta te lezen komt Jimmy tevoorschijn en hugt hij me met een ‘Happy Birthday, dear Sammy.’ Als we uit gekust zijn vraag ik wat hiervan de bedoeling is. ‘Well, …dear Sammy, ik zou het fijn vinden als je nu ik daar woon ook eens bij mij op bezoek kwam. En nog liever heb ik dat je bij me intrekt en dat we als stel samen het fonds van mijn dad ‘n mum gaan beheren.’ Jimmy voelt het goed aan, we worden weer steeds closer, maar helemaal bij hem intrekken durf ik nog niet. Samen komen we er op uit dat ik voorlopig de weekenden bij hem kom wonen en dat hij als vanouds twee nachten bij mij slaapt. Daarna zien we wel weer verder.

De weekenden in de Hamptons zijn héerlijk, de zomer is in aantocht en samen maken we eindeloos lange strandwandelingen. Ook kan ik weer rennen langs het strand, wat toch wel fijner loopt dan al dat wit gelijnde asfalt van Manhattan. Als we op een dag samen aan de wandel zijn en we langs een duinpannetje komen wat me doet denken aan die plek waar ik zo vaak met mijn white trash-vriendjes George en zijn zusje Betty seks had, komt er een plannetje op in mijn hoofd.

De volgende dag lok ik Jimmy met een rugzak met wat spullen en eten en drinken mee terug die kant op en nadat ik een kleedje heb uitgespreid maak ik een picknick klaar. Vanaf het strand zijn we niet te zien en als ik me dan uitkleed volgt Jimmy mijn voorbeeld, waarna we éen met de natuur om ons heen genieten van het heerlijke eten en drinken wat moedertje aarde ons altijd maar weer gul schenkt. Als we zijn uitgegeten ruimen we de boel op en gaan we naast elkaar liggen, ons koesterend in de warmte van de zon en luisterend naar het gekrijs van de meeuwen en het geruis van het wuivende gras om ons heen en van …, nou ja, name it!

Terwijl we zo liggen wordt het tijd voor deel twee van mijn plannetje en dan ga ik er voor, ik gooi me met mijn hele ziel en zaligheid in de strijd. Ik draai me naar Jimmy toe, kijk hem eerst een tijdje liefdevol aan en druk vervolgens mijn lippen op de zijne. Gretig doet Jimmy ze van elkaar waarna ik met mijn tong bij hem naar binnen kan gaan. Hij vóelt heerlijk en hij smáakt heerlijk, ik kan zo langzamerhand niet meer genoeg van hem krijgen. Eindeloos lang genieten we zo van elkaar terwijl onze tongen hun wellustige spelletjes spelen met elkaar.

Dan hou ik het niet meer, ga op mijn rug liggen en als ik dan mijn handen uitsteek naar Jimmy komt hij tussen mijn benen liggen. In een roes voel ik hoe Jimmy zijn mond voor mijn gleufje brengt, daar eerst met zijn vingers de lippen van mijn poesje opent en me dan langdurig likt. Ik kronkel en span me tegen hem op, zo heerlijk is dat, maar na een tijdje wil ik meer, ik wil hem ín me. Ik trek hem aan zijn haren omhoog waarna hij languit op me komt liggen en dan krijgt hij ook haast, ik voel hoe hij zijn paal voor mijn kutje brengt en me ineens met één stoot behoorlijk stevig aan zich steekt, het gaat zo hard dat onze schaambotjes elkaar hoorbaar raken.

Vertrouwen schenken

Er is niks geilers dan in de open lucht neuken, het is hemels zoals Jimmy me nu diep aan zijn paal heeft gestoken. Ik open me zo ver mogelijk voor hem, niet alleen met mijn lichaam maar ook met mijn mind, ik weet niet goed wat er met me gebeurt maar ineens wil ik hem in álles voelen. Ik wil me laten overrompelen, ik wil vertrouwen hebben in wat er met ons gebeurt. Jimmy voelt blijkbaar mijn reactie, want hij komt leunend op zijn handen omhoog en vraagt: ‘hoe gaat het Sammy, wat is er?’ Ik kijk hem alleen maar aan, beweeg mijn lijf een beetje onder hem, kantel mijn bekken, laat hem voelen dat hij me mag hebben, dat het goed gaat en dat ik bij hem hoor.

Jimmy legt zijn lekkere afgetrainde skaterslijf dan weer over me heen, bedekt me, kust mijn gezicht overal waar hij maar kan en gaat me dan neuken. Hij gaat ruig over me heen, steekt keer op keer ritmisch en hard zijn paal diep in me. Hij gaat helemaal in me op, net als ik in hem, terwijl hij steeds maar weer zachtjes ‘mmm, Sammy, Sammy…’ kreunt. En dat is helemaal goed, want ik ben zoals ik het nu voel helemaal van hem, ik wil door hem bezeten en gepakt en gepaald en genomen en geneukt worden, en dat liefst allemaal tegelijk!

Jimmy stookt mijn vuurtje zo hoog op dat ik al snel klaar kom en voel hoe alles in me zich aanspant rond die steeds maar weer binnendringende paal. Hoe ik hem probeer vast te houden door mijn spiertjes daarbinnen samen te trekken, maar hem toch steeds weer moet loslaten. Ik vóel alleen nog maar, ik ben alleen maar mijn lijf geworden, het eist alles op. Het vuur in mijn buik laait hoog op maar op de een of andere manier dooft het daardoor ook snel. En terwijl ik voel hoe Jimmy nog lang niet met me klaar is en maar door beukt in mijn lijf val ik stil, maar wel met al mijn zintuigen helemaal op scherp, geopend en toegankelijk laat ik hem verder zijn gang gaan. Ik geniet er intens van dat hij hier en nu bij me is, nadat we samen door een best wel lastige tijd moesten zien te komen….

X. Zara