We draaien de landweg op richting de Waldhütte; nog een halfuurtje rijden. De ploeg waar huisgenoot Ruud in meedraait als chef heeft een barbecue georganiseerd en ik ga mee als “vriendin van”. Toen ik gisteravond (eigenlijk vanochtend) thuiskwam van mijn avontuur in de nachtclub Sanssouci sliep Ruud al. Ik kon ongemerkt naar mijn kamer gaan, zonder dat hij zag hoe afgeneukt ik er uitzag. Vanochtend belde Magda om mij een compliment te maken hoe leuk ik het dobbelspel gespeeld. Ze had de foto’s gekregen. Ik heb haar gevraagd: “hé Magda, wat kan ik nog meer verwachten? Ben je dingen aan het plannen voor mij, of blijven het verrassingen?” Niet dat ik een antwoord krijg hoor, maar wel dat ze me op afstand volgt en heel tevreden is. Nou ja, ze heeft mij aan een adres geholpen om een jaar te overbruggen nu ik van school gestuurd ben. Ik heb een kamertje bij haar neef Ruud.
Ik zit naast Ruud in zijn auto, een doordeweekse japanner. Dankzij de garage die Magda voor mij heeft geregeld heeft nog niemand mijn oude Monza gezien: ook Ruud niet. Mooi zo! Vandaag draag ik een onschuldig uitziende outfit: knielange, eenvoudige rok, gympies met witte sokjes, sweatshirt met een braaf wit kraagje. Een echt schoolmeisje! Maar wel eentje die in haar tasje een hoerenpas bij zich heeft.
Ik krijg een appje van wachtmeester Erwin, de politie chef: er is een controle op wegnummer L349 bij Kirchdorf. Kom je daar langs? “Ja, 5 tot 10 minuten.” Erwin: “welke auto?” en ik app merk, model en kleur. De lange eenzame bosweg is kaarsrecht, weinig verkeer en Ruud rijdt braafjes 80. Bij een soort boswachtershuis staat een politie auto. Ik heb zo’n vermoeden wat er zometeen gebeuren gaat en ik glimlach. Een agent gaat op de weg staan en zwaait ons aan de kant. Een tweede agent wijst ons een plek, vlak naast hun busje. “Papieren graag, allebei!” Mijn huisgenoot Ruud geeft braaf zijn papieren; ik geef mijn splinternieuwe, donkergroene boekje met de officiele adelaar in goud. Het lijkt sprekend op een paspoort, maar het is mijn nieuwe hoerenpas. Die moet ik altijd kunnen tonen, had wachtmeester Erwin bij de uitreiking gezegd.
De agent neemt de pas aan, bladert er in en zegt dan wat ik al verwachte: “komt u even mee, bitte?” Ik kijk Ruud aan en haal mijn schouders op, “tot zo!” en ik stap uit en loop alvast achter de agent aan. Die houdt abrupt halt en draait zich om naar mij: “u kunt beter uw slipje in de auto laten.” Dan schiet zijn naam me te binnen: “Hartmut, was het toch?” zeg ik met een lach. Hij wordt rood en knikt. “Hou even vast Hartmut” en ik geef hem mijn tasje. Dan til ik met handen mijn zomerse jurkje op en schuif mijn slipje naar beneden. Ik moet voorover buigen om uit het roze katoenen onderbroekje te stappen. Voorovergebogen bied ik Hartmut mooi zicht op mijn borsten en de andere agent op mijn blote bollen. Ik kijk even naar Hartmut op: “nou, zijn ze mooi?” en de arme agent bloost nog meer. Achter mij houdt de andere agent mijn huisgenoot Ruud bezig. De agent leunt met zijn arm op het dak van onze auto. Voordat we verder lopen hang ik mijn slipje om de zijspiegel van onze auto.
We lopen naar de achterkant van het politiebusje. “beide deuren open maken en achterin zitten!” Achterin de VW-bus zie ik een deken liggen. Agent Hartmut maakt met gebaren duidelijk dat mijn jurkje omhoog en ik besluit het maar helemaal uit te trekken. Misschien blijven mijn kleren deze keer eindelijk netjes! Ik ben nu naakt behalve mijn gympies met witte sokjes. En mijn roze behaatje. Echt schoolmeisje stijl, toch? Hartmut duwt me zachtjes achterover, eerst zittend op de deken en dan achterover leunend op mijn ellebogen. Met zijn wijs- en middelvinger maakt hij het gebaar “spreiden” en ik doe mijn benen wijd. Net als ik denk dat dit er wel heeĺ mooi uit moet zien maakt Hartmut een foto van mij, naakt wijdbeens liggend in een politiebusje. Met mijn groene hoerenpas in de hand!
Maar dan moet ik aan de bak: de agent houdt zijn broek aan maar laat zijn pik eruit steken en zonder voorspel of babbeltje duikt hij op mij. Mijn rechterbeen bungelt buiten de auto en het linker vouw ik aan de kant zodat Hartmut er goed bij kan. Gretig en hard stoot hij met zijn pik. Maar hij zit naast mijn poes te stoten. Ik probeer te helpen met mijn hand maar Hartmut gaat gewoon door met stoten, telkens harder. Na vijf of zes stoten is hij op zijn plek en bruist hij op volle kracht naar binnen: zo hard dat ik een kreetje slaak. Meer van verrassing dan van schrik. Zo stormachtig is nog nooit iemand in me geraakt. Ik voel me goed hard gepakt en de jonge duitse agent neukt uit alle macht: heerlijk zo’n sportieve en sterke vrijer. Het politiebusje schommelt heen en weer van onze wilde wip. Zijn riem met uitrusting stoot ook tegen mij aan: de handboeien, het pistool en zo. Straks heb ik vast rode striemen, misschien wel blauwe plekken.
De radio kraakt en ik herken de stem van wachtmeester Erwin. Hij vraagt of de controle gelukt is. En Hartmut antwoord, een beetje hijgend, dat de controle van de persoon bijna klaar is. Tijdens dit radioverkeer wordt ik gewoon doorgeneukt. De stootpartij is zo lekker stevig dat mijn borsten al uit het roze katoenen behaatje zijn gestuiterd. Tussen de kreunen en hijgen door zeg ik dat hij beter neukt dan wachtmeester Erwin en er komt een tevreden grijns op zijn bezwete smoel. Het voelt altijd goed als je beter neukt dan je baas, toch? “Omkeren jij, kontje omhoog!” En op knieen op de deken gaan we verder. Ik duw mijn schouders tegen de bodem zodat mijn billen goed te pakken zijn. Die billen zijn trouwens glimmend nat van mijn kutvocht. Hartmut schuift weer zonder mijn hulp in de kletsnatte gleuf en hij heeft nu duidelijk het doel zich klaar te batsen. Door de stevige paring schuift de deken telkens iets op en ik zit met hoofd bijna onder de bank. Pets! Pets! Hartmut deelt flinke klappen uit op mijn blanke billen. Heerlijk! En weer een paar striemen erbij. Dan trekt hij mij hard tegen zich aan en spuit zich leeg. Ik voel hoe heftig de schokken in zijn lichaam hem raken. Gegrom als van een boze hond…… gevold door een snelle exit.
Over mijn schouder kijk ik hem lachend aan. “U bent klaar, mevrouw. Alles in orde. Doorrijden! U heeft uw hoerenpas? Nou dan, weg wezen.” Onhandig kom ik onder de bank vandaan waar hij me onder had geperst. Mijn lichaam rilt nog wat na van de stevige sex, maar ik ben blij met deze onverwachte politie controle. Met de deken veeg ik mijn flamoes af en ik stop mijn moegestoeide borsten terug in hun Hema behaatje. Nog even het lekkende zaad afvegen en dan trek ik mijn jurkje aan. Ik ben weer eens heerlijk onverwachts te grazen genomen! Hartmut vraagt: “waar gaan jullie heen?” Barbecue zeg ik, hoezo? “nou, komen jullie vanavond terug?” Ja, ik hoorde dat we om 7 uur weg moeten zijn. “Zelfde weg terug?” Ja, zeg ik, waarom? “Nou, de andere collega…..weetjewel?” Jazeker, dat weet ik wel. Ik verheug me al de terugweg. Maar eerst gaan we naar de barbecue van de ploeg van Ruud. Ik benieuwd wat daar gaat gebeuren. Maar dat schrijf ik wel op, OK?