De twee dagen na de shoot op zolder kropen voorbij als een tergende kwelling, een sluipend gif dat door Jennies aderen pulseerde. Ze dwaalde door haar huis als een schim in een droom, haar vingers strelend over de vertrouwde contouren van meubels die ze ooit met haar ex had uitgekozen – nu stoffige relikwieën van een leven dat ze laag voor laag afpelde. De tas met het rode kant lag open op haar bed, een stille provocatie die haar ’s nachts wakker hield. Ze had het setje uitgespreid onder het zachte lamplicht, de flinterdunne stof glinsterend als een verboden belofte. In een opwelling van opwinding had ze het aangetrokken, alleen voor de spiegel, haar huid tintelend onder de koele aanraking. Haar tepels harden zich tegen het kant, een scherpe prikkel die recht naar haar kruis schoot. Ze beet op haar onderlip, voelend hoe het vocht tussen haar dijen groeide, een verraderlijke hitte die haar deed kreunen. Dit was geen grijs muisje meer; dit was een vrouw die ontwaakte, hongerig en onbevreesd.
Overdag probeerde ze zich te vermaken met huishoudelijke klusjes – de vloer schrobben tot hij glansde, de gordijnen wassen tot ze wapperden als zeilen in de wind – maar haar gedachten dwaalden steeds af naar Kees. Naar de manier waarop zijn ogen hadden gebrand tijdens de shoot, de rauwe honger in zijn stem als hij haar poseerde. Ze herinnerde zich de elektrische schok van zijn vingers op haar knie, het moment waarop hij haar been had verschoven en de geur van haar eigen opwinding de kamer had gevuld. ’s Avonds, in de eenzaamheid van haar bed, liet ze haar hand afdwalen, vingers glijdend over haar buik naar beneden, cirkelend rond haar kloppende clit tot ze hijgde en beefde in een orgasme dat zijn naam fluisterde. Maar het was niet genoeg; het was een schaduw van wat ze wilde, van wat ze nodig had. Overmorgen, klokslag acht uur, zou hij komen. En ze had een plan.
De bel bonsde precies op tijd, een dreun die door haar borst echode als een hartslag uit de diepte. Jennie had zich voorbereid met zorg: een eenvoudige zwarte jurk die haar rondingen omhelsde zonder te schreeuwen, de stof soepel vallend over haar heupen en borsten, haar haren los en warrig over schouders die nog rilden van anticipatie. Ze opende de deur, en daar stond Kees – laptop onder zijn arm geklemd, zijn donkere ogen al hongerig scannend over haar silhouet. Hij droeg een strak shirt dat zijn brede schouders accentueerde, en de geur van zijn aftershave sloeg haar tegemoet, vermengd met iets primairs, muskusachtigs dat haar knieën week maakte.
“Jennie,” gromde hij, zijn stem ruw als grind onder banden. Hij stapte binnen zonder te wachten op een uitnodiging, de deur vallend dicht met een zachte klik die de spanning in de lucht deed oplaaien. De woonkamer voelde plots te klein, de muren sluitend als een val, de lucht dik van onuitgesproken beloften en de vage geur van verse koffie die ze had gezet om haar trillende handen bezig te houden.
Ze leidde hem naar de bank, haar heupen wiegend met een onbewuste sensualiteit die ze zelf nog niet volledig beheerste – een lichte schommeling die Kees’ blik vastpinde. “Ik… ik heb de hele dag aan de shoot gedacht,” mompelde ze, terwijl ze twee mokken inschonk. De damp steeg op als een waas tussen hen, maar haar handen trilden licht, morsend een druppel op de tafel. Ze veegde het weg met haar duim, voelend hoe haar hartslag versnelde onder zijn starende ogen.
Kees zette de laptop neer op de lage houten tafel, maar zijn vingers bleven even hangen op het deksel, alsof hij aarzelde om de poort te openen naar wat ze beiden wisten. “Goed zo,” zei hij, zijn stem laag en hees, met een ondertoon die haar rillingen bezorgde. “Kijk zelf maar. Laat het tot je doordringen.” Hij klapte het scherm open, en de eerste foto vulde het gloeiende display: Jennie in het rode kant, haar rug hol getrokken in die pose die hem bijna had gebroken – benen gespreid, hoofd op het bed, haar opgewonden kruis zichtbaar door de dunne stof, een donkere vlek van sappen die de camera genadeloos had vastgelegd.
Jennie hapte naar adem, haar wangen vlamden rood op als een brandende kaars. Ze leunde voorover, haar borsten drukkend tegen de rand van de tafel, maar ze kon niet wegkijken. De hitte kroop omhoog vanuit haar borst, nestelend zich tussen haar dijen als een smeulend vuur. “Dit… dit ben ik?” fluisterde ze, haar stem brekend op de rand van ongeloof. Op het scherm zag ze zichzelf zoals ze nooit had durven dromen: kwetsbaar, sexy, een godin in rood vuur. Haar tepels prikten hard tegen de stof van haar jurk, en lager voelde ze het vocht groeien, een warme golf die haar slipje doorweekte.
Kees scrolde door, elke foto een nieuwe slag: haar borsten opbollend tegen de matras, de holle rug die haar kont aanbood als een offer, de glans van zweet op haar huid. “Dit ben jij, Jennie,” zei hij, zijn adem heet tegen haar schouder terwijl hij dichterbij schoof. “Niet het muisje dat je ex-man zag, verborgen onder lagen grijs. Dit is de vrouw die ik al weken door mijn raam bespiedde – nee, bewonderde. Elke curve, elke schaduw.” Zijn hand landde op haar knie, vingers knedend in het zachte vlees, traag en bezitterig, glijdend omhoog onder de jurk tot hij de rand van haar slipje voelde – nat, pulserend.
Ze rilde, niet van kou, maar van de schokgolf die door haar raasde, haar clit zwellend onder de druk van zijn aanraking. De opwinding overviel haar als een storm: haar hart bonsde in haar slapen, haar ademhaling versnelde tot hijgende stoten, en een golf van geilheid spoelde over haar heen, makend dat ze haar dijen instinctief tegen elkaar perste. “Kees… het is overweldigend,” hijgde ze, haar hand grijpend naar de zijne, niet om te stoppen, maar om dieper te duwen. “Ik voel me… levend. Geil. Alsof je iets in me hebt ontketend.”
Hij gromde laag, zijn eigen pik hard wordend in zijn broek, drukkend tegen de stof als een gevangen beest. “Dat is precies wat ik wilde,” mompelde hij, zijn lippen strijkend langs haar oorlel, zuigend tot ze kreunde. Maar hij trok zich terug, net genoeg om de spanning te rekken. “Nog meer zien? Of wil je me laten zien wat jij hebt gedaan sinds die shoot?”
Jennie slikte, haar ogen glinsterend van een mix van schaamte en lef. Dit was het moment – haar plan, haar dankbaarheid. Ze stond op, haar benen licht trillend, en liep naar de slaapkamerdeur. “Wacht hier,” fluisterde ze, haar stem hees van anticipatie. In de privacy van haar kamer ritste ze de jurk open, liet hem vallen als een verslagen vijand. Onder de stof had ze iets nieuws: een zwart doorschijnend lingeriesetje dat ze impulsief had gekocht na de shoot, in een boetiek waar ze blozend had gefluisterd over “iets speciaals”. Het was ragfijn kant, zwart als de nacht, met strategische openingen die haar tepels en kruis blootlegden – doorschijnend genoeg om alles te teasen, niets te verbergen.
Ze keek in de spiegel, haar handen strelend over haar borsten, voelend hoe de stof kriebelde. Haar kut was al nat, sappen parelend op de randen van het broekje. Met een diepe ademhaling stapte ze terug de woonkamer in, poseerend in de deuropening als een sirene uit een vergeten droom. Kees’ ogen werden groot, zijn adem stokte, en ze zag de bult in zijn broek opzwellen, een donkere vlek van voorvocht zich vormend.
“God, Jennie,” bracht hij uit, zijn stem schor, handen ballend tot vuisten om niet meteen op haar te springen. “Je… je maakt me gek. Dat zwart… het kleedt je als een tweede huid.” Hij stond op, cirkelend om haar heen als een roofdier, zijn neus vullend met haar geur – muskusachtig, zoet, de rauwe essentie van haar opwinding die de kamer vulde.
Ze glimlachte, een sluwe, nieuwe Jennie, en liet haar handen glijden over haar heupen. “Dit is voor jou. Om je te bedanken. Poseer me, Kees. Zoals op zolder, maar nu hier. Laat me zien hoe je me wilt.” Ze draaide zich om, leunend tegen de muur, haar kont naar hem uitgestoken, het zwarte kant strak gespannen over haar rondingen. De stof was zo dun dat de contouren van haar schaamlippen doorschenen, al zwemmend in haar sappen.
Kees kreunde, zijn pik kloppend pijnlijk hard, een druppel pre-cum doorlekend in zijn slip. Hij pakte zijn telefoon – geen statief deze keer, alleen rauwe, intieme shots – en begon te klikken. “Buig voorover, Jennie. Ja, zo… spreid je benen.” Zijn stem was een bevel, laag en dringend. Ze gehoorzaamde, haar handen tegen de muur, rug hol makend zodat haar kont omhoog kwam, het broekje verschuivend en een glimp van haar natte spleet onthullend. De geur sloeg hem tegemoet, zwaar en bedwelmend, haar sappen druppelend langs de stof, een donkere vlek groeiend die hem bijna deed wankelen.
Hij zoomde in, zijn vrije hand trillend, vechtend tegen de drang om haar aan te raken. “Draai je om. Ga op de bank zitten, benen wijd.” Jennie liet zich zakken, haar dijen spreidend, het doorschijnende broekje nu volledig doorweekt, haar clit zwellend zichtbaar door het kant. Ze leunde achterover, borsten opbollend, tepels hard en uitnodigend, terwijl ze met haar vingers over de stof streek, een zachte kreun ontsnappend. “Zo? Maakt dit je hard, Kees?” fluisterde ze, haar ogen vastgehaakt in de zijne, teasend met een blik die zei: nog niet, niet nu.
Kees’ ademhaling was raspend, zijn kruis een pijnlijke tent, nat van zijn eigen geilheid. Hij klikte door, posen dirigend als een maestro in een symfonie van lust: haar op handen en knieën op het tapijt, kont omhoog en borsten hangend; liggend op haar zij, een been opgetrokken om de camera een uitzicht te geven op haar druipende kut; staand met armen boven haar hoofd, het kant strak trekkend over haar zwetende huid. Elke pose bouwde de spanning op, beyond teasen – haar geur vulde de kamer, een bedwelmende mix van zweet en opwinding die hem deed hijgen, zijn pik lekkend als een fontein die hij niet kon stoppen.
“Jennie, je bent… ondraaglijk,” gromde hij, zijn hand knedend in zijn broek om verlichting te zoeken, maar het hielp niet. Ze was een vision, zwart kant omhullend een lichaam dat smeekte om genomen te worden, maar ze hield hem op afstand, haar poses een dans van belofte zonder vervulling. Haar sappen dropen nu zichtbaar langs haar dijen, het broekje een doorweekte ruïne, en ze kreunde zacht bij elke klik, haar vingers af en toe strelend over haar tepels of kruis, zichzelf teasend terwijl ze hem martelde.
Eindelijk, na wat een eeuwigheid leek, legde hij de telefoon neer. Zijn gezicht was rood, bezweet, ogen wild van frustratie en verlangen. “Genoeg,” hijgde hij, stappen achteruit. “Ik… ik moet gaan. Voor ik iets doe wat we nog niet moeten.” Zijn pik bonsde zichtbaar, een natte plek spreidend over zijn broek, en hij draaide zich om, grijpend naar de deurknop.
Jennie stond op, haar lichaam gloeiend, kut pulserend van onbevredigde honger. “Tot snel, Kees,” fluisterde ze, haar stem druipend van belofte. De deur viel dicht, en ze zakte in elkaar op de bank, vingers glijdend onder het broekje, cirkelend tot ze schreeuwde in een orgasme dat hem niet kon bereiken. Nat en geil bleef ze achter, de nacht rekkend uit tot zijn volgende komst – een belofte van wat onvermijdelijk zou komen.