De geur van de kantine hing nog in mijn kleren toen ik de oprit opdraaide. 0-4 verloren. Een middag van zinloos achter een bal aanrennen op een klam sportveld. Ik had in de stad kunnen blijven, in mijn kamer waar de afwas zich opstapelde, maar de gedachte aan de goedgevulde koelkast van mijn vader trok me naar huis. Ik dacht dat ik het rijk alleen had… om even wat rust te pakken of zelfs een studieboek open te slaan… Mijn studie geneeskunde kostte me meer moeite dan ik wilde toegeven.
Pa en zijn nieuwe vrouw waren naar Maastricht; vlaai, shoppen en vast zo’n duur hotelkamer met champagne-ontbijt.
Maar haar auto stond er. Bouchra.
Ze was er al een paar dagen, bleek later. Gevlucht voor het puin van een verbroken relatie, een drama dat ze nog niet had durven opbiechten. In de gang liepen we tegen elkaar op. De vijandigheid was direct voelbaar. Zij baalde dat haar cocon van zelfmedelijden werd doorprikt; ik baalde dat mijn rustige weekend was vergeven. Ze zag er anders uit dan de onbereikbare, exotische vrouw die normaal gesproken achter een pantser van make-up en strakke kleding schuilde. Haar haar zat in een slordige knot, haar gezicht was naakt en een tikkeltje flets. Het maakte haar voor het eerst menselijk.
Toen ze naar de keuken liep, sloop ik naar boven. Om mijn sporttas voor deze keer niet zomaar ergens neer te kwakken.
Haar kamerdeur stond op een kier, zag ik. Er hing een broeierige lucht die mij naar binnentrok. Op het bed lag een opengeklapte koffer. Ik keek erin als een indringer die een heiligdom betrad. Een strip anticonceptiepillen lag bovenop een stapeltje truien. Ik zag een geopende verpakking inlegkruisjes, ladyshave… En toen daar, tussen de warboel, lag in de wasmand een rode slip. Ik pakte hem op. De stof was zacht, bijna vloeibaar. Ik bracht hem plots naar mijn neus. Een gekke impuls. Het rook niet naar bloemetjes. Het rook naar huid, naar de dag, naar de intieme warmte van een lichaam. Het was een geur die me direct in mijn kruis raakte. Ik legde hem snel terug, te snel. Mijn hart bonsde tegen mijn ribben, wetende dat ik een grens was overgegaan die ik niet meer terug kon trekken.
Beneden op de bank was de sfeer omgeslagen. De wijn hielp, de schemering ook. We keken Love Actually. Een veilig compromis; we hadden hem allebei al drie keer gezien, waardoor de film niet meer was dan een behangetje voor wat er werkelijk tussen ons gebeurde. Ze had haar benen onder zich getrokken in een kort sportbroekje. “Sorry, ik had m’n benen moeten scheren,” mompelde ze, terwijl ze naar haar kuiten keek waar de zwarte haartjes als kleine stoppeltjes door de huid prikten.
Ik schudde mijn hoofd. “We zijn toch gewoon thuis? Wat boeit dat.” Het was geen beleefdheid. Op het moment dat ik dat zei, viel de barrière weg. Het waren geen twee kampen meer; de spanning tussen de keurige student en de mysterieuze stiefzus loste op in een klamme, gedeelde werkelijkheid.
Ze legde haar voeten plagerig op mijn schoot. Ik begon ze te masseren. Mijn duimen drukten in haar zachte voetzolen, mijn vingers gleden over de ruwe stoppeltjes op haar kuiten. Ik voelde haar ontspannen, haar ademhaling werd anders. Mijn hand gleed hoger, over haar knie naar de binnenkant van haar volle dij. Ik voelde een bobbel ontstaan in mijn joggingbroek die niet meer te negeren was. Ze keek ernaar, haar ogen donker en wetend.
“Jij voelt je ook thuis zo te zien,” zei ze zacht. Ze liet haar tong langzaam langs haar lip gaan. Ze spreidde haar benen en gaf me de ruimte. In de opening van haar broekspijp zag ik een slip die leek op het exemplaar uit haar koffer. De herinnering aan die geur liet zich voelen.
“Had je net in mijn kamer lopen koekeloeren?” vroeg ze. “Ik zou zweren dat die rode slip al in de wasmand lag… of verbeeld ik me dat? Net zoals ik me verbeeld dat jij geil wordt van je grote zus.”
Ik slikte. “De deur stond open… ik kon het niet laten.”
Ze wachtte niet op een verontschuldiging. “Krijg jij het ook zo warm?” vroeg ze, en voor ik kon antwoorden trok ze haar T-shirt over haar hoofd. Geen bh. Haar borsten waren prachtig in hun imperfectie, cup B, met tepels die als donkere, haast paarse knoppen omhoog stonden. Er glinsterde een spoortje zweet tussen haar borsten. Ze pakte mijn hand, likte traag aan mijn vingertoppen en leidde mijn vingers naar haar tepels. “Koel ze maar even af, broertje.”
Ik begon aan haar te zuigen, hapte in het vlees, genoot van de zoute smaak van haar huid. Ze schoof mijn broek naar beneden en nam me in haar hand. “Mag ik m proeven?” vroeg ze. Ze likte de eerste druppels voorvocht van mijn eikel met een doelgerichtheid die me overdonderde. “Mmm, deze zijn de lekkersten.”
We belandden in een lome 69-houding. Terwijl zij zich op mij concentreerde, groef ik mijn gezicht tussen haar volle dijen. Ik schoof haar broekje en de slip naar beneden. Daar lag ze, onverbloemd. Haar kutje was behaard, de zwarte krullen klitten samen van het vocht. De lippen stonden op een kiertje, donker en glanzend. Er zat een spoortje wit tussen de plooien, de natuurlijke afscheiding van een opgewonden vrouw. Het rook muf, zoetig, eerlijk. Ik likte haar klit, terwijl mijn andere hand haar billen vond. God, wat waren ze vol en zwaar. Ik trok de vlezige delen uit elkaar en zag haar zwarte sterretje, omringd door fijne donkere haartjes. Het was daar warm en zweterig. Ik smeerde het lijntje geil dat uit haar kutje liep over haar sterretje en drukte mijn duim ertegenaan. Ze gromde. Door mijn aanraking? Wilde ze dit eigenlijk wel? Ik schrok van mijn eigen driften.
“Ik wil je in me voelen… nu,” beval ze.
Ik knielde achter haar terwijl ze over de leuning van de bank boog. Haar billen waren een landschap van warme, getinte huid. Ik raakte eerst per ongeluk haar sterretje, maar haar hand loodste me naar haar kletsnatte gleuf. Ik gleed naar binnen. De hitte was verstikkend lekker. Ik nam haar van achteren, mijn handen diep in haar vlezige bilpartij geknepen, terwijl mijn lul tussen de zachte kussens van haar billen verdween. We namen de tijd. De film was allang afgelopen, het enige licht kwam van het menu-scherm. Het was een traag, zompig ritme van vlees op vlees.
Ik spoot mijn zaad diep in haar en zakte uitgeput weg. De schaamte over mijn snelheid was er, maar zij suste het. “Wacht maar even.”
Ze spreidde haar shirt uit over de bank. Ik keek toe hoe ze met drie vingers bedreven haar eigen genot regisseerde,
Het soppende geluid maakte het nog intiemer om te zien. Haar andere hand ging razendsnel over haar klit. Het was geen gepolijste pornoscène; het was rauw, met verbeten trekken op haar gezicht en weer dat dierlijk gegrom. “Niet schrikken dadelijk,” hijgde ze, waarna ze met een schokkende beweging het shirt onderspoot.
Even later stond ze op, naakt en onbeschaamd. Ze liep naar de keuken voor een rol papier, haar zware heupen wiegend in het blauwe licht. Bij de trap stopte ze.
“Morgenochtend hoef je niet te stotteren als je me ziet, Chiel,” zei ze droog. “En laat de badkamerdeur maar van het slot. We zijn immers thuis”…
Ik bleef achter in de rare stilte, de geur van haar, muf en zoet, nog op mijn huid. Ik had geleerd dat de mooiste anatomie niet in de boeken staat, maar in de imperfectie van een zaterdagavond.