Het eerste wat Rik hoorde was een trillend geluid op het nachtkastje.
Bzzz… bzzz…
Hij trok slaperig één oog open. Het winterlicht van de ochtend viel al zacht door de gordijnen van Masja’s slaapkamer. De stad beneden was langzaam aan het wakker worden. Naast hem bewoog Masja ook. Ze greep half slapend naar haar telefoon en kneep haar ogen samen om het scherm te kunnen lezen.
“Half negen al…” mompelde ze. Toen veranderde haar gezicht plotseling.
“Shit.”
Rik draaide zich een beetje naar haar toe, nog half onder de deken.
“Wat?”
Masja liet het scherm zien. “Dat is pap.”
Op het scherm stond de naam “Renzo”.
Ze zuchtte even, haalde een hand door haar haar en nam op. Haar stem klonk nog een beetje schor van de slaap.
“Ja…?”
Aan de andere kant klonk meteen de stem van haar vader.
“Hé Masja. Goedemorgen. Ik wilde even vragen hoe het gisteren was. Ik was er natuurlijk niet bij. Hoe was de wedstrijd?”
Masja leunde wat rechterop tegen het hoofdbord van het bed.
“Ja pap, was goed. Spannend. We hebben gewonnen, 1-2. In de laatste minuten nog.”
“Echt?” zei Renzo. “Dat meen je niet.”
“Ja,” zei ze. “Het stadion ontplofte echt.”
Ze keek ondertussen even opzij naar Rik, die nu met een half slaperige glimlach lag te luisteren.
Renzo ging verder.
“Je zat zeker naast Rik?”
Masja knikte automatisch, alsof hij dat kon zien.
“Ja, natuurlijk. We hebben samen gekeken.”
Ze vertelde hoe de wedstrijd verlopen was, hoe spannend de laatste minuten waren geweest en hoe ze daarna nog in het supportershome waren blijven hangen. “Het werd best laat,” zei ze. “We hebben nog wat gedronken daar.”
“Ah,” zei Renzo. “Dat kan ik me voorstellen na zo’n wedstrijd.”
Masja glimlachte een beetje ondeugend terwijl ze verder praatte.
“En ja… uiteindelijk had Rik zijn trein gemist.”
Aan de andere kant van de lijn werd het even stil.
“Zijn trein gemist?” herhaalde Renzo. “Ja,” zei Masja luchtig. “Dus ik heb hem maar meegenomen naar mijn appartement. Anders moest hij een eeuwigheid wachten.”
Er volgde een korte stilte.
“Je hebt… hem meegenomen?” vroeg Renzo.
Masja keek even naar Rik en moest moeite doen om niet te lachen.
“Ja pap. Wat moest ik anders?”
Renzo begon meteen vragen te stellen. Waar ze nog geweest waren, hoe laat het geworden was, of het wel verstandig was geweest.
Masja beantwoorde alles rustig, maar ze maakte het ondertussen een tikje dramatischer dan het eigenlijk was, puur omdat ze het stiekem wel grappig vond hoe haar vader reageerde.
“En… is hij er nu nog?” vroeg Renzo uiteindelijk.
Masja keek opzij naar Rik, die naast haar onder de deken lag en net zijn ogen open had gedaan.
Met een brede, plagerige glimlach zei ze:
“Ja hoor.” Ze draaide haar hoofd een beetje naar hem toe.
“Hij ligt hier naast me in bed.”
Aan de andere kant van de lijn viel een stilte die bijna hoorbaar was.
Masja beet op haar lip om niet te lachen.
Rik draaide zich ondertussen iets naar de telefoon toe, zijn haar nog compleet door de war en zijn stem zwaar van de slaap.
Hij stak zijn hoofd een beetje omhoog richting de telefoon.
“Goedemorgen, Renzo,” mompelde hij slaperig.
Aan de andere kant van de lijn bleef het een paar seconden doodstil.
Masja keek naar haar telefoon en moest haar lippen op elkaar drukken om niet te lachen. Ze kende haar vader goed genoeg om te weten dat hij op dat moment waarschijnlijk met grote ogen naar zijn telefoon staarde.
Toen barstte Renzo los.
“Hij ligt ook nog naast je in bed?!”
Masja trok haar wenkbrauwen op en keek even naar Rik, die nog steeds half slaperig naast haar lag.
“Pap, rustig—”
“Waar bén je mee bezig, Masja?” klonk het aan de andere kant. Zijn stem was nu duidelijk een stuk luider. “Ik ben één keer niet bij een wedstrijd en jij neemt mijn vakgenoot gewoon mee naar huis?!”
Masja begon nu echt te grijnzen.
“Pap, het is niet zo dramatisch als”
“Blijf daar maar zitten,” onderbrak Renzo haar. “Ik kom eraan.”
“Pap, je hoeft echt niet”
Maar het was al te laat.
Toet. Toet. Toet.
Hij had de verbinding verbroken.
Masja staarde een seconde naar haar telefoon… en begon toen hard te lachen.
“Nou,” zei ze terwijl ze haar telefoon op het nachtkastje gooide. “Dat ging goed.”
Rik wreef met zijn hand door zijn haar en keek haar aan.
“Hoe goed?” vroeg hij voorzichtig.
Masja draaide zich naar hem toe, nog steeds lachend.
“Mijn vader denkt nu waarschijnlijk dat hij een soort reddingsmissie moet uitvoeren.”
Rik zuchtte en liet zich weer achterover in het kussen vallen.
“Fantastisch,” mompelde hij. “De man naast wie ik al vijftien jaar op de tribune zit… staat zo meteen voor de deur.”
Masja keek naar hem met een ondeugende glinstering in haar ogen.
“Ach,” zei ze. “Het kan ook erger. ”Rik keek haar aan.
“Hoe dan?” Masja haalde haar schouders op. “Hij had ons ook midden in de nacht kunnen bellen.”
Masja sprong ineens overeind.
“We moeten even actie ondernemen,” zei ze snel. “We moeten hem echt even uit de droom helpen… of in ieder geval een beetje.”
Rik ging ook rechtop zitten, nog half slaperig maar inmiddels wel wakker genoeg om te begrijpen dat Renzo elk moment kon verschijnen.
“Wat bedoel je?” vroeg hij.
Masja stond al naast het bed.
“Die grap met mijn vader mag nog wel even duren,” zei ze met een grijns.
Ze rende de slaapkamer uit, de hal in. Daar trok ze een kastdeur open en graaide er een oude deken en een kussen uit.
“Als hij binnenkomt moet het lijken alsof jij gewoon op de bank hebt geslapen.”
Ze gooide de deken en het kussen op de bank in de woonkamer en rommelde er even snel doorheen zodat het eruitzag alsof iemand er net onderuit was gekropen. Rik stond ondertussen ook op en begon haastig zijn kleding bij elkaar te zoeken.
Masja schoot weer de kamer in en pakte wat kledingstukken die nog op de vloer lagen.
“Deze van jou,” zei ze terwijl ze een paar dingen van Rik oppakte.
Die gooide ze zonder pardon onder de salontafel.
“En deze zijn van mij.”
Met haar eigen kleding verdween ze even naar de slaapkamer om ze weg te leggen. Toen kwam ze terug en trok het bed nog snel een beetje recht.
“Geen rare vlekken,” mompelde ze opgelucht.
Rik begon ondertussen zijn broek aan te trekken en knoopte haastig zijn overhemd dicht. “Dit voelt alsof we een misdaad aan het verbergen zijn,” zei hij. Masja moest lachen terwijl ze nog een kussen op de bank recht legde.
Op dat moment hoorden ze buiten beneden een auto stoppen.
Een portier sloeg dicht. Ze keken elkaar meteen aan.
“Dat is hem,” fluisterde Masja. Nog geen tien seconden later klonk de deurbel.
Dingdong.
Masja keek snel nog een keer de woonkamer rond.
Rik ook. “Shit,” zei hij plots. “Wat?” “Mijn schoenen.”
Hij pakte ze van de vloer en schoof ze snel onder de salontafel. Zijn sokken volgden erachteraan.
“Perfect,” mompelde hij. Masja haalde nog een keer diep adem.
Rik liep ondertussen naar de keuken en zette alvast het koffiezetapparaat aan. Het apparaat begon te pruttelen alsof hij daar al een tijdje mee bezig was. Masja liep naar de voordeur. De bel ging nog een keer.
Ding-dong.
Ze keek nog één keer naar Rik. Hij stond in de keuken met een mok in zijn hand, zo nonchalant mogelijk.
Masja opende de deur. Daar stond Renzo. Zijn jas nog half dicht, zijn gezicht een mengeling van bezorgdheid, irritatie en nieuwsgierigheid.
Hij stapte meteen naar binnen.
“Waar is hij?” vroeg hij. Vanuit de keuken stak Rik zijn hoofd om de hoek.
“Goedemorgen, Renzo,” zei hij rustig. “Koffie?”
Renzo stapte het appartement binnen en bleef een moment midden in de woonkamer staan. Zijn blik ging direct naar Rik in de keuken, die met een mok in zijn hand naast het pruttelende koffiezetapparaat stond.
Hij kneep zijn ogen een beetje samen. Daarna draaide zijn hoofd langzaam naar Masja.
En weer terug naar Rik. En weer naar Masja. Op en neer. Op en neer.
“Wat is hier gebeurd?” vroeg hij uiteindelijk.
Masja zuchtte zacht en sloeg haar armen over elkaar, alsof ze wist dat dit gesprek ging komen.
“Pap, rustig,” zei ze. “Het is echt niet zo spannend als jij nu denkt.”
Renzo keek haar nog steeds strak aan.
Masja begon te vertellen. Zo goed en zo kwaad als het ging legde ze uit hoe de avond verlopen was. De wedstrijd, het feest in het supportershome, het bier dat bleef komen. “En toen had hij gewoon zijn trein gemist,” zei ze. “De laatste was al weg.”
Renzo keek meteen weer naar Rik. “Dus…?” zei hij wantrouwend.
“Dus hij kon niet meer naar huis,” vervolgde Masja. “En er reden geen treinen meer. Dus ik zei dat hij hier wel even kon wachten.”
Ze wees naar de bank. “Hij is daar gewoon gecrasht en in slaap gevallen.”
Renzo keek naar de bank waar de deken en het kussen nog lagen alsof iemand er net onderuit was gekropen.
Zijn blik ging weer terug naar Rik. En weer naar Masja.
Hij leek nog niet helemaal overtuigd.
“Kom pap,” zei Masja en ze liep naar de bank. “Ga gewoon even zitten.”
Vanuit de keuken hield Rik een tweede mok omhoog.
“Renzo, wil je niet gewoon een kop koffie?” zei hij rustig. “Dan leggen we het gewoon even uit.”
Renzo bleef nog een paar seconden staan, zijn blik wisselend tussen hen beiden.
Rik haalde zijn schouders een beetje op.
“Er is niks gebeurd,” zei hij.
De koffie begon ondertussen zachtjes te pruttelen in het apparaat, terwijl de ochtendzon door de ramen naar binnen viel en de spanning in de kamer langzaam een beetje begon te zakken.
Renzo bleef nog even staan, zijn handen in zijn zij. Zijn blik gleed nog één keer langs de bank, langs Masja… en daarna weer naar Rik in de keuken.
Toen zuchtte hij diep. “Tja,” zei hij uiteindelijk. “Misschien reageer ik ook wel een beetje over the top.”
Hij liep langzaam naar de bank en ging zitten. “Maar het is gewoon een raar verhaal,” vervolgde hij. “Mijn maat van het voetbal die na een paar weken ineens bij mijn dochter slaapt… dat klinkt gewoon vreemd.” Masja liet zich in de stoel tegenover hem zakken en keek hem rustig aan.“Dus ja,” zei Renzo, terwijl hij zijn handen even spreidde. “Mag ik een beetje ongerust zijn?”
Rik kwam uit de keuken met een mok koffie en gaf die aan hem. “Dat mag zeker,” zei hij. “Sterker nog… het is alleen maar te prijzen dat je wilt weten hoe het met je dochter gaat.”Renzo nam de mok aan en keek er even naar voordat hij een slok nam. De spanning in zijn schouders leek een beetje te zakken. “Maar echt,” zei Rik nog eens, terwijl hij zelf ook ging zitten. “Het was precies zoals Masja zei. We hebben te lang nagezeten, ik heb mijn trein gemist… en zij was zo aardig om me niet op een koud station te laten wachten.”
Masja knikte. “Meer is het niet.” Renzo keek hen allebei nog eens aan, alsof hij probeerde te peilen of hij iets miste.
Toen schudde hij zijn hoofd en blies hij zacht door zijn neus. “Jullie hebben me in ieder geval wel goed wakker gekregen vanmorgen,” mompelde hij. Masja grijnsde. “Dat was niet helemaal de bedoeling.” Renzo nam nog een slok koffie en keek naar Rik.
“Maar goed,” zei hij. “Volgende keer… neem gewoon een taxi.”
Rik moest lachen. “Deal.”
Renzo zette zijn lege mok op de salontafel en stond op. De spanning die er bij binnenkomst nog hing, was inmiddels bijna helemaal verdwenen.
Hij keek even naar Masja, daarna naar Rik. “Moet ik je anders nog even naar huis brengen?” vroeg hij. “Ik heb de auto toch bij me.”
Rik schudde zijn hoofd en glimlachte vermoeid. “Laat maar,” zei hij. “Ik moet me nog even opfrissen. En eerlijk gezegd… ik heb nog een flinke kater van gisteravond.” Masja lachte zacht.
“Daar moeten eerst nog een paar bakken koffie doorheen,” vervolgde Rik. “Dus dat kan nog wel even duren.” Renzo haalde zijn schouders op. “Oké,” zei hij. “Het was maar een vraag.”
Hij liep naar de deur, trok zijn jas recht en keek nog één keer om .“Nou, tot snel dan.”
“Tot snel, pap,” zei Masja. “Tot op de tribune,” voegde Rik eraan toe.
Renzo knikte kort, opende de deur en verdween de gang in. Even later hoorden ze zijn voetstappen richting de lift. Daarna werd het stil.
Masja liep naar het raam en keek naar beneden. Een minuut later startte de auto van Renzo en reed hij langzaam de straat uit.
Ze draaide zich weer om naar Rik. “Nou,” zei ze. “Dat ging beter dan ik dacht.” Rik liet zich weer in de bank zakken en nam een slok van zijn inmiddels lauwe koffie. “Je vader is beschermend,” zei hij. Masja glimlachte. “Dat is hij altijd geweest.” Even bleef het stil in het appartement. Rik keek naar zijn camera, die nog op de tafel lag waar hij hem de avond ervoor had neergelegd.“Wat een avond,” zei hij. Masja ging naast hem zitten. “En wat een ochtend,” antwoordde ze. Ze moesten allebei lachen.
“Weet je,” zei Rik aarzelend, “ik had wel met Renzo mee kunnen gaan in de auto… maar ik wil eigenlijk nog even bij je zijn.” Hij haalde zijn schouders licht op. “Misschien… nog even terug naar vannacht. Wat denk je ervan?” Terwijl hij dat zei, liep hij langzaam naar Masja toe. Masja’s tong bewoog zich langs haar lippen “Da’s een goed idee….” en ze trok haar t-shirt die ze nog geen kwartier geleden snel had aangetrokken uit en stond als snel weer bloot voor Rik.
Neuk me maar weer lekker met die dikke pik van je. Ik heb er vannacht van genoten en ik wil je staaf elke nacht in mijn kut hebben de komende week. Ze kuste hem en haar hand verdween in de spijkerbroek op zoek naar de lul van Rik die alweer half op kracht begon te komen. Hij schopte zijn broek uit, tilde Masja op en liet haar langzaam over zijn pik zakken en begon haar te neuken. Al neukend en schuifelend kwamen ze aan de op de slaapkamer en hij legde Masja op haar rug. Hij zakte zelf op zijn knieën en keek recht in de geopende kut van Masja, haar licht rode lippen waren voorvocht wat er uit de lul van ‘m was achtergebleven.
Langzaam bewoog hij zijn gezicht richting het neukgrotje wat hij vannacht voor de eerste keer had mogen ontdekken. Hij begon wederom te proeven, eerst heel voorzichtig, alsof hij een onbekende smaak wilde leren kennen. Het was licht zuur, en ergens dacht hij zichzelf te proeven. Masja reageerde weer, net zoals vannacht, op elke lik met een zachte kreun. Maar na het gebeuren zo straks met Renzo was Rik niet zo in “the mood” voor het beffen van de natte doos. Hij wilde een beetje de overwinning vieren en stopte abrupt, Masja verbaast kijkende. Hij ging staan, pakte de benen van Masja, trok haar naar zich toe en ramde zijn stijve staaf zo in de natte kut en begon als een bezetene te pompen. Niet opbouwen, maar met een tempo als hing zijn leven er vanaf.
Masja kreunde en steunde bij elke keer dat de ballen haar lichaam raakte, het was alsof er een machine bezig was, zo strak en stevig was het tempo dat Rik in gang had gezet. Rik keerde het lichaam van haar op haar zij, trok 1 been naar zich toe en legde die langs zijn hals en ramde zijn pik weer in de natte doos. Jezus wat was ze lenig. Hij voerde het tempo weer op….. Masja was alleen aan het kreunen geweest, maar nu kwamen er toch halve woorden en zinnen uit. “jaaahaaa, neuk me harder..koooommmm” “toe dan..” het geluidsniveau steeg bij elke stoot die Rik gaf en haar ogen tolden in haar oogkas. Rik kwam bijna klaar en trok zijn pik uit de kut. “neeee…. ik wil je zaad in m’n lichaam… spuit me vol”
Rik duwde snel zijn pik terug en na 3 keer stoten kwam de ontlading, zowel bij hem als Masja. Beiden kwamen klaar. Masja gillend en Rik grommend. Rik liet zich naast Masja op het bed vallen, nog nahijgend van de inspanning. Zweetdruppels parelden over zijn voorhoofd terwijl hij probeerde op adem te komen. Masja draaide zich naar hem toe, een warme glimlach op haar gezicht. “Wauw, Rik… dat was echt indrukwekkend,” zei ze zacht, terwijl ze met haar hand even over zijn arm streek. “Je hebt jezelf echt overtroffen.” Rik keek haar verrast aan, nog steeds een beetje buiten adem. Masja lachte en schoof iets dichter naar hem toe. “Als jij zo je best blijft doen, wil ik dit eigenlijk best wat vaker,” fluisterde ze speels, haar ogen twinkelend van plezier.
Ze gaf hem een kus op zijn neus, stond op en ging douchen. Na 10 minuten kwam ze terug, Rik lag nog steeds op bed. Ze bleef even in de deuropening staan en keek naar Rik, die nog geen aanstalten had gemaakt om op te staan. “Zo, meneer ligt er nog precies hetzelfde bij,” zei ze lachend, terwijl ze haar hoofd een beetje schuin hield. “Ik begin te denken dat ik je toch echt vaker zo moe moet maken.”
Rik lachte, stond op en liep langs haar op naar de douche, in het voorbijgaan tikte ze hem snel op zijn slappe leuter. en die….. knikte ze…. die wil ik vaker… Rik liep door en ging zich douchen. Toen hij terug kwam had Masja broodjes gemaakt en ontbeten ze. Daarna namen ze afscheid en stapte Rik het deur uit. In de centrale hal kwam hij één van de buren tegen, een wat oudere man. Zo…. jij was het dus vannacht en hij lachte en stak de duim op! Rik stapte het complex uit en liep richting het station. Onderweg voelde hij zijn telefoon gaan, whatsapp. Hij opende het …. Masja.. een foto van haar blote tieten en het bericht “morgen zijn ze weer van jou als je wil”
Hij lachte en liep snel door om de trein niet weer te missen.
Een paar maanden daarna later voelde alles anders. Wat ooit begon als “een helpende hand bieden”, was inmiddels iets dat niet meer helemaal onder die noemer valt. Rik en Masja doen er luchtig over. Geen gedoe, geen label. Maar ze zochten elkaar wel op en neukten dan alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De ene keer bij Masja thuis, de andere keer gewoon bij Rik thuis. Niemand die er iets van wist. Zeker Renzo niet.
Op een doordeweekse avond stond Renzo ineens bij Rik voor de deur. Zonder aankondiging. Hij liep meteen door naar binnen, keek even rond en bleef dan staan alsof hij zichzelf moest dwingen om het gewoon te zeggen. Rik stond stijf van de adrenaline. Renzo en zijn vrouw waren 25 jaar getrouwd. Hij wilde het goed doen. Geen groot feest, maar iets intiems. Iets wat blijft. Herinneringen vastleggen. Daarom wilde hij een fotograaf.
Rik zegt niet meteen ja. Hij lacht het eerst een beetje weg, zegt dat hij er even over na moet denken. Maar het blijft hangen. Niet eens zozeer het verzoek, maar alles eromheen. Later die week, ergens diep in de nacht, na een heftige neukpartij, ligt hij naast Masja. Hij gooit het er luchtig in dat haar vader hem heeft gevraagd.
Masja draait zich naar hem toe, meteen wakkerder dan daarvoor. “Natuurlijk kun je dat,” zegt ze. “Je bent de beste fotograaf die ik ken.” Rik grinnikt. “Ik ben de enige fotograaf die je kent.” “Details,” zegt ze, terwijl ze hem aankijkt op die manier die het ineens minder luchtig maakt. “Je ziet dingen die anderen niet zien. Juist daarom.”
Voor Rik voelt dat anders. Maar haar zekerheid werkt aanstekelijk. De volgende dag appt hij Renzo dat hij het wil doen. Renzo reageert vrijwel meteen. “Natuurlijk, goed idee. Kom gewoon een avond langs.” Bij hem thuis. Rik staart even naar het bericht voordat hij iets terug typt. Kort. Afgesproken. En terwijl het gesprek daarmee praktisch geregeld is, voelt het allesbehalve simpel.
De avond zelf komt sneller dan Rik had verwacht. Met een kleine map onder zijn arm staat hij voor de deur. Geen groot portfolio, gewoon een selectie van beelden waar hij zelf iets bij voelt. Momenten die niet geposeerd zijn. Eerlijk, een beetje rauw soms. Hij belt aan. Van binnen hoort hij meteen beweging. Geen haastige stappen, maar een rustig, zelfverzekerd ritme, het duidelijke tikken van hakken op een harde vloer. Dichterbij. Steeds dichterbij.
De deur gaat open. Voor hem staat een vrouw die hem een fractie van een seconde uit balans brengt. Niet omdat ze onbekend is, integendeel. Het is juist de herkenning die hem raakt. Ze lijkt op Masja. Niet een beetje, maar genoeg om het direct te zien. Dezelfde blik in haar ogen, dezelfde houding, iets in de manier waarop ze haar hoofd een tikje schuin houdt. Alleen ouder, zelfverzekerder. Haar gestalte is 2 druppels water Masja. Even groot, hetzelfde lijfmet 1 groot verschil, ze heeft grotere borsten. Die van Masja waren “een handje vol”, deze waren duidelijker groter. Rik keek ernaar alsof ze hem aan stonden te staren…
“Jij moet Rik zijn,” zegt ze, met een kleine glimlach. “Veronique.” Alsof dat genoeg uitleg is. Hij knikt, iets te laat. “Klopt.” Ze doet een stap opzij om hem binnen te laten. “Kom verder.”
In plaats van dat hij tegenover haar aan de grote tafel gaat zitten, schuift ze een stoel iets dichterbij. Meer naast hem dan tegenover. Het maakt de ruimte kleiner, persoonlijker dan hij had verwacht. “Renzo is er zo,” zegt Veronique terwijl ze even richting de hal kijkt. “Hij is nog boven.” Alsof dat het moment bevestigt, hoort Rik het ook. Gedempt gestommel, voetstappen die zich verplaatsen. Dan het herkenbare kraken van de trap. De deur gaat open en daar is Renzo. “Hi Rik,” zegt hij, alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij hem hier ziet. “Je hebt al kennisgemaakt met mijn vrouw Veronique.”
“Ja,” zegt Veronique. “Ik heb veel over je gehoord. Ik denk dat ik je al een beetje ken van de verhalen. Maar toch leuk om je een keer echt te zien.”
Rik knikt, een korte glimlach. “Hopelijk vallen de verhalen mee.” Renzo lacht en gebaart richting de tafel. “Kom, ga zitten.” Ze nemen plaats. Veronique staat nog even op om koffie te halen en schuift daarna weer aan. Het gesprek komt snel op waar het om draait: vijfentwintig jaar huwelijk. Renzo vertelt hoe hij het voor zich ziet. Geen stijve bedoening, geen geposeerde groepsfoto’s waar niemand zich in herkent. Gewoon zoals het is. Mensen die praten, lachen, misschien een beetje uit de bocht vliegen.
Rik luistert, schuift af en toe wat met zijn papieren, krabbelt een paar woorden op. Eigenlijk zijn ze er verrassend snel uit. En zoals dat gaat, verschuift het gesprek daarna vanzelf. Naar voetbal, naar de laatste wedstrijd, naar bekende gezichten langs de lijn. De sfeer wordt losser…
Tot Renzo ineens stilvalt, alsof hij zich iets herinnert. “Hé,” zegt hij. “Moet je dat nog zien… wat ik laatst boven heb gevonden. Heb het even apart gelegd. Wacht, ik haal het wel.” Hij staat op en gaat de trap op. Even later is het stil. Rik blijft zitten, zijn hand nog half op zijn papier. Hij kijkt kort naar de trap, dan weer naar Veronique.
“Zeg,” zegt Veronique, terwijl ze haar kopje neerzet. “Ik had begrepen dat je mijn dochter laatst… of nou ja, een paar maanden geleden weer voor het eerst hebt gezien. Dat was vast even schrikken.” Rik schuift ongemakkelijk iets met zijn papieren. “Ja,” zegt hij. “Dat was het zeker. Ik heb haar vijftien jaar niet gezien. In mijn hoofd was ze nog een klein meisje. En dan zit daar ineens een volwassen vrouw.” “Ja,” zegt Veronique rustig. “Dat had ik ook begrepen. En ik heb ook begrepen dat jullie wat contact houden, zo nu en dan.”
Ze glimlacht speels, en Rik voelt hoe zijn wangen warm worden. Hij slikt, probeert zich te herpakken, voelt het ongemak en de spanning tegelijk. De ruimte voelt ineens kleiner, intiemer. Voor het eerst die avond voelt Rik zich niet degene die observeert, maar degene die bekeken wordt. “Weet je,” zegt Veronique plotseling, terwijl ze haar kopje iets dichterbij schuift. “Het maakt mij eigenlijk allemaal niet zoveel uit wat jullie tweeën uitspoken. Jullie zijn allebei volwassen, hebben allebei geen partner. Dus of jullie nu gewoon praten of samen het bed induiken en jullie helemaal de tering neuken tja.” Ze haalt even lucht, alsof ze zichzelf toelacht, “volgens mij ben je een leuke gast. Je ziet er goed uit.” Rik voelt hoe zijn wangen warm worden, maar hij probeert dat te negeren. Ze gaat door, haar toon licht, maar met een scherp randje dat hem bijna ongemerkt prikt. “Wat ik van Renzo hoor, ben je een toffe gast, dus ik heb er wel vertrouwen in. En daarbij…” Ze leunt iets naar voren, haar ogen licht tinkelend, bijna spelend. “Ik denk, als ik mijn dochter was en ik zou jou zo zien zitten… dan zou ik misschien ook nog wel eens een beschuitje met je eten.”
Haar handen strelen over een been en betasten heel licht de harde pik die Rik inmiddels heeft gekregen. “oeh…. fluistert ze, meneer heeft er zin in” De blik in haar ogen flikkert even, alsof ze hem met die woorden zacht op de proef stelt. “Misschien kunnen we de foto’s eens samen voor bespreken, onder 4 ogen?” Rik weet even niet wat hij met de situatie aan moet. Gelukkig gaat de deur open en komt Renzo binnen. Veronique leunt iets terug en begint luchtig over voetjes en kalfjes te praten. Renzo kijkt Rik aan, verontschuldigend. “Ja, sorry kerel, ik kon het echt niet vinden. Ik zal het je nog wel een keer laten zien.”
Rik knikt, voelt de controle weer terugkeren. “Nou, ik weet genoeg. We nemen nog wel even contact op,” zegt hij terwijl hij zijn spullen oppakt. Hij staat op, geeft Veronique een beleefde hand, en daarna Renzo. “Nou kerel,” zegt hij tegen Renzo, “ik zie je aankomende vrijdag weer op het vak.” Met een laatste knik richting Veronique draait hij zich om en loopt de deur uit. Buiten voelt de lucht fris en duidelijk. De ongemakkelijke spanning blijft achter, maar Rik weet dat hij dit hoofdstuk voorlopig nog niet kan afsluiten.
Rik is nog niet eens thuis of Masja verschijnt al op zijn telefoonscherm. “En? Hoe was het?” Hij typt rustig terug wat er gebeurd is, maar laat bewust achterwege wat haar moeder hem precies heeft gezegd. Alsof hij dat moment nog even voor zichzelf wil houden. Masja lijkt het meteen te voelen. “En… wat zei mijn moeder?” appt ze. “Wil ze je misschien ook een keer spreken… onder vier ogen?” Rik schrikt een beetje, als Veronique het weet, dan zal Renzo niet lang uitblijven.
Even later volgt er nog een bericht. “Ik heb haar trouwens wel iets verteld over ons. Het floepte eruit… je weet hoe dat gaat.” Een korte pauze. “Moeders, hè… laten we zeggen dat ze niet snel schrikt en er ook wel pap van lust.” “Heb een beetje omschreven hoe je pik is en het water liep haar uit de mond.”
Na enkele minuten trilt zijn telefoon weer. Rik kijkt naar het scherm, totaal verbaasd. Het bericht is kort, maar de woorden blijven langer hangen dan hij had verwacht: “Ik wil je wel een keer uitlenen hoor.” Hij fronste, niet zeker of hij het goed begreep, maar de spanning in de lucht was onmiskenbaar. Het vervolg was nog verrassender: “Wees niet bang, pa weet van niets en zal niets te weten komen.” Rik weet niet hoe hij moet reageren en staart naar het scherm. Geen woorden komen uit zijn vingers. Hij typt, verwijdert, typt weer, maar besluit uiteindelijk niets terug te sturen. Een paar minuten later trilt zijn telefoon opnieuw. Het nieuwe bericht is kort, maar het raakt iets diepers: “Wie zwijgt, stemt toe.”
Rik legt zijn telefoon uiteindelijk neer, zijn gedachten duizelen. Hij voelt zich als een spelstuk in een partij die hij niet helemaal begrijpt, maar waar hij niet uit kan stappen. Hij besluit het te laten voor die nacht. Zonder een woord meer te sturen, draait hij zich om en kruipt zijn bed in, maar de woorden blijven in zijn hoofd spoken. “Wie zwijgt, stemt toe.”
De volgende ochtend wordt hij wakker met een nieuw bericht op zijn telefoon van een onbekend nummer. Met een lichte aarzeling opent hij het, en het eerste wat hij ziet is een foto. Het beeld is onmiskenbaar, en het laat zijn hart een paar slagen overslaan. Wat hij ziet is niet iets wat hij had verwacht… een foto van Veronique. Een foto van haar, naakt in de douche. Haar lichaam is haast identiek aan die van Masja. Dezelfde benen schouders en gezicht. Het enige dat afwijkt zijn haar borsten. Groter en stevig hangen ze voor haar lichaam. Haar schaamstreek is voorzien van een keurig bijgehouden streepje schaamhaar. op de foto heeft ze 1 hand bij haar vagina waarbij duidelijk te zien is dat 2 vingers in haar kut zitten. Rik staart even naar het scherm, zijn adem een beetje sneller nu. Het bericht is duidelijk, maar de woorden voelen bijna onwerkelijk. Hij leest het nog een keer, zijn gedachten flitsen door zijn hoofd. “Hi lieve Rik, had van Masja begrepen dat je interesse had in een gesprek onder vier ogen. Aangezien je een hobbyfotograaf bent, kun je deze foto beoordelen en we kunnen overleggen of er wat verbeterpunten zijn. Wat schikt je, vanmiddag 14.00 uur? Sta ik voor je deur. Mijn lieve dochter heeft je adres al doorgegeven.”
Rik twijfelt. De woorden blijven in zijn hoofd draaien terwijl hij de telefoon in zijn hand houdt. Enerzijds voelt hij zich ongemakkelijk, alsof hij zich op een onbekend pad begeeft, maar anderzijds is de nieuwsgierigheid sterker. Hij wikt en weegt, maar kan de gedachte niet loslaten. Hij kijkt naar de klok, en dan, vlak voordat hij besluit verder te denken, trilt zijn telefoon weer. Een nieuw bericht, dit keer van Masja. “Rik, zeg maar ja, ik vind het goed.” Ze heeft geen uitleg nodig. Het is alsof ze hem de duw geeft die hij nodig heeft. Een bevestiging, zonder verder omwegen. De beslissing is bijna al voor hem genomen. Het enige wat hij nu nog hoeft te doen, is de stap zetten.
Hij appt Veronique: “akkoord 14.00 uur, de deur is open”. Binnen een minuut appt Masja “Goede keus lief, verwen mama maar lekker, zoals je bij mij hebt gedaan…xxx”
De dag hing zwaar om Rik heen. Hij had onrustig geslapen; telkens als hij wegzakte, doken flarden van de nacht weer op en nu zou hij haar moeder ontmoeten. Die gedachte liet hem niet los. Het was niet alleen zenuwen — er zat iets anders onder, iets dat hij liever niet te nauwkeurig onderzocht. Ondanks de “zegen” van Masja voelde het alsof hij zich in onbekend terrein begaf. Hij had zich zorgvuldig voorbereid, bijna ritueel. Het bed strak opgemaakt, frisse lakens zonder een kreuk. De kamer opgeruimd, elke afleiding weggewerkt. Alsof orde om hem heen de onrust in hem kon dempen. In de koelkast stond de witte wijn klaar, precies op temperatuur. Een detail, maar het gaf hem iets om zich aan vast te houden. Iets normaals. Na het douchen bleef hij even staan, luisterend naar de stilte in huis. Alles was gereed.
Klokslag twee uur ging de bel. Zijn hart sloeg net iets sneller, maar hij bleef staan waar hij was. Hij had al gezegd dat de deur open was.
Even later hoorde hij het. Het scherpe, ritmische tikken van naaldhakken op het laminaat in de gang. Daarna het zachte, maar besliste geluid van de deur die dichtviel. De stilte die volgde was kort, maar intens. Rik haalde langzaam adem. Ze was binnen.
Een paar seconden later ging de deur open. Daar stond ze.
Gekleed in een zwarte rok en een zijden, witte blouse die zacht met haar meebewoog. Haar haar was opgestoken, een paar losse plukken omlijstten haar gezicht. De bril gaf haar iets beheersts, bijna zakelijks, alsof ze zo uit een vergadering was gestapt. Rik bekeek haar verder van top tot teen. Ze liep op zwarte naaldhakken, haar kuiten kwamen stevig onder de rok uit. Haar rok zat galant om haar lichaam en haar mooie kont kwam er goed in uit. Haar borsten priemden door de witte stof heen… zij broek begon direct te knellen.
“Zo,” zei ze rustig, haar blik even onderzoekend. “Hier ben ik dan… op voordracht van mijn dochter.”
Ze liet een korte stilte vallen, alsof ze wilde zien wat haar woorden met hem deden.
“Ik wil meemaken en voelen wat zij heeft ervaren.” Haar stem bleef kalm. Ze zette een paar stappen de kamer in, haar hakken zacht tikkend op de vloer, en bleef toen staan.
Ze schopte haar schoenen uit en liep verder naar Rik toe, toen ze tegenover hem stond zei ze niets, maar keek hem strak aan. Haar hand reikte vooruit en betaste zijn dijbeen en deze kroop langzaam naar boven, opzoek naar de bult in de broek. Rik voelde dat zijn pik keihard werd en strak in zijn broek zat opgesloten.
Toen haar hand de bult had gevonden veranderde er iets in haar uitdrukking. Heel even, nauwelijks zichtbaar.
“Zo,” zei ze bedachtzaam. “Daar is het dus… Daar is mijn dochter zo van onder de indruk.” Ze keek weer op, recht naar hem, alsof ze zijn reactie wilde lezen nog vóór hij die zelf begreep.
“Denk je dat ik dat ook zo zal ervaren?” “Misschien,” voegde ze er zacht aan toe, “kun je me dat la zijn pikten zien.”
Haar hand ging verder naar boven. Bij de knoop van de broek aangekomen, ontdeed ze zich met een snelle beweging van het obstakel, pakte de zipper van de rits en opende snel zijn broek. Rik voelde direct verlichting en zo keek hij ook. Veronique merkte het meteen. Er verscheen een lichte, bijna ongrijpbare glimlach op haar gezicht, alsof ze precies begreep wat er in hem omging.
Haar 2e hand kwam erbij en ze trok met 1 ruk de broek en zijn onderbroek naar beneden. De harde leuter van Rik klapte omhoog als een pijl uit de boog.
“Aha,” zei ze, haar stem scherp en beslist, alsof ze een plan had dat geen uitstel duldde.
“Die wil ik… en ik ga het proberen. En wel nu.” Ze stapte achteruit en met 1 beweging vloog haar rok naar beneden. Ze had er niets onder en haar mooi afgewerkte kut, zag er net zo uit als op de gestuurde foto. Haar lipjes lage open en bloot. Rik trok ondertussen zij shirt uit en zette een stapje naar voren. Achter zijn stijve paal aan. Veronique deed een p[aar stappen naar achter, druk bezig om haar blouse ook uit te trekken. Ze moest nog 3 knoopjes, maar Rik was al bij haar en trok met veel kracht de blouse naar beneden. De knopen vlogen eraf, maar Rik kon het geen ene moer schele. Zijn oerinstinct kwam tot leven, hij was zo geil geworden de afgelopen paar minuten dat hij maar 1 doel had: Veronique zo snel mogelijk kennis laten maken met zijn stijve pik.
Hij had nu de kapotte blouse in zijn hand en voor hem stond bijna naakte 50 jarige vrouw die het evenbeeld was van de vrouw die hij de afgelopen maanden al meerdere malen aan zijn pik had weten te rijgen. Alleen de BH had ze nog aan, om haar mooie bollen te bedekken. Ze deed haar armen naar achteren en makte zelf de knoopjes los. De BH was niet nodig geweest, haar borsten bleven mooi op hun plek, ze waren nog lekker stevig. Haar tepels stonden mooi op de bruine tepelhoven. Ze deinsde nog een keer naar achteren en kwam in aanraking met de rand van de tafel. Ze schoof er met haar kont op, trok zich er iets verder op en spreidde haar benen. “Deze is voor jou,” zei ze, haar stem rustig maar beslist. “Laat me ervaren wat Masja ook meemaakte. En ow ja, ik ben niet van het voorspel vandaag.”
Rik liet zich dit geen 2 keer zeggen. Hij liep naar haar toe, pakte haar benen, trok deze naar zich toe en drukte zijn pik zachtjes in de kut. Ze was nat, erg nat en niet nauw. Hij schoof zijn pik met gemak in de natte grot. “ahh je pik is veel groter en dikker dan die van Renzo…..nu…..zei Veronique, neuk me zo hard je kan” Rik reageerde door het tempo te verhogen. Hij had haar bij de heupen vast en trok zich steeds harder naar haar toe bij iedere beweging. Steeds sneller en harder werd de dikke pik van Rik in de kut van Veronique geschoven. Ze werd steeds luidruchtiger, ze maakte meer lawaai dan haar dochter. Ze genoot met volle teugen. Ze jammerde steeds harder en vaker. Rik had bij elke stoot alleen oog voor de borsten die bij elke stoot heen en weer deinden. Het maakte hem alleen maar meer opgewonden.
Hij trok zijn pik uit haar, trok haar overeind, zette haar met de ellebogen op de tafel en zette zij leuter wederom voor de natte ingang van haar grotje en begon te stoten. Hij greep naar haar borsten en begon deze te kneden tijdens het neuken. Dat was anders dan bij Masja, die kon hij in zijn handen houden, deze waren groter en veerkrachtiger, maar wel naturel. Hij stootte stevig door en ze werd luider en luider, hij hoopte maar dat zijn buren het niet hoorden. Veronique kwam hierna snel klaar, Rik ramde door tot hij het niet meer hield en spoot haar kut vol…. uitgeput viel hij over haar heen en bleef even liggen. Hij herpakte zich en stond op, zijn pik nog half stijf voor zich. Veronique kwam ook overeind en draaide zich om. “je hebt een heerlijke pik, daarbij is die van Renzo een sigaretje. Ik snap goed dat Masja zich wil laten opvullen door je. Kom eens hier?”
Rik zette zich in beweging en liep naar haar toe. Ze knielde en begon zijn pik schoon te likken. Alle restjes sperma wat er nog aan en rond zijn pik zat werd vakkundig weggelikt. “zo, gevoeld en geproefd”. Ze stond op en trok haar rok weer aan… het kutgeil vermengd met zaad liep langs haar benen op naar beneden richting de voeten, ze had er geen erg in. Ze trok de blouse weer aan. Er kon nog meer 1 knoop dicht en haar borsten vielen zo naar buiten. De BH had ze in de hand. Het was kort,” zei ze, terwijl ze hem nog één keer aankeek, “maar… intens. Precies zoals het moest zijn.” “Meer had ik ook niet nodig.”
Ze rechtte haar houding, herwon zichtbaar haar controle en stapte rustig achteruit. “Ik ga naar huis,” vervolgde ze kalm. “Douchen… en wachten tot Renzo thuiskomt.” Bij zijn naam veranderde er iets subtiels in haar blik. Een herinnering aan iets buiten deze plek.
Ze liet een korte stilte vallen en keek hem toen weer aan, dit keer met een lichte, veelbetekenende glimlach. “Ik neem aan dat ik de komende tijd… vaker gebruik van je diensten kan maken?” Een kleine pauze.
“Ik heb de toestemming van Masja.” Daarna draaide ze zich om, haar hakken weer zacht tikkend op de vloer. En ja,” zei ze met een kleine glimlach, terwijl ze de deur achter zich dichttrok, “dit blijft tussen ons.”
Rik bleef achter in de stilte van de kamer, de woorden van Veronique nog nagalmend.
Daar stond hij dan met zijn leuter in zijn hand. Net de moeder van Masja geneukt. Hij had er ergens meer van verwacht, maar ze had hem overrompeld. Het was een “1-2 hupsakee beurt” geweest, niets meer niets minder. Geen voorspel, nee… de leuter erin, raggen en klaar. Niet dat het niet lekker was geweest, dat zeker. Hij keek op de klok. het was 10 over half drie. Het had zich in nauwelijks 30 minuten voltrokken. Hij had nog wel een ronde kunnen gaan.
Rik werd door zijn telefoon uit zijn gedachten gerukt. Hij greep het apparaat en zag dat het een videogesprek van Masja was. Zonder aarzelen nam hij op.
Het beeld verscheen, en daar was ze, thuis, ontspannen, maar met een glimlach die meer zei dan woorden konden. “En?” begon ze luchtig, maar nieuwsgierig. “Het ging snel, hè? Ma was helemaal enthousiast… ze vond het jammer dat het zo snel voorbij was en was gegaan. ”Rik voelde een korte rilling over zich heen trekken bij haar toon, de lichte warmte van haar enthousiasme. Hij moest even glimlachen voordat hij antwoordde.
“het was heerlijk antwoorde hij, ik had inderdaad nog wel een keer gekund, maar ja….
“Laat jezelf eens zien,” zei ze, haar stem speels en nieuwsgierig. Rik glimlachte even, pakte zijn telefoon en zette hem tegen een vaas op tafel zodat het beeld stabiel bleef. Daarna stapte hij voorzichtig achteruit, zodat Masja hem volledig in beeld kon zien. “mmmmm” hoorde hij terwijl hij met zijn hand aan zijn leuter zachtjes stond te trekken”
Hij zag het scherm een klein beetje kantelen, en aan de andere kant gebeurde hetzelfde. Daar stond Masja ook naakt voor het scherm….”kun je zo de 2e ronde bereiken” lachte ze, en ze stak 2 vingers in haar kut en begon zichzelf te vingeren. Rik reageerde direct en begin zichzelf af trekken. Zijn gedachten dwaalden af naar de moeder… die had hij zo graag meer willen geven, maar op de een of andere reden was Veronique er klaar mee geweest. Hij zou het nog horen dacht hij en begon harder te sjorren aan zijn lul.
Masja kwam als eerste klaar en Rik niet veel later. Er zat veel kracht achter aangezien het scherm besproeid was met spatjes van sperma. “zo dat was lekker toch ? Hoorde Rik aan de andere kant van de lijn. Ze liep naar de telefoon en zei “dank je wel, namens mam. Ben je thuis vanavond, kom ik nog even aan.” Rik knikte instemmend en maakte met een doekje zijn scherm schoon en sloot af.
Hij moest het even laten bezinken allemaal.