1e werkweek hoofdstuk 1
Maandag 6:17 uur
Thijs deed zijn ogen open en keek omhoog. Hij ging meteen rechtop zitten: “Guido, werk!” Hij knipperde nog even met zijn ogen, keek op zijn iPhone, zag de tijd en dacht: nog even blijven liggen. Hij zette het alarm uit en bedacht zijn routine. Toen was het de beurt aan toppertje. Met zijn vinger streek hij zachtjes en langzaam over het voorhoofd, over de wang omlaag naar de hals en weer terug via de wang naar het voorhoofd. Er kwam een grom. Met zijn vingers heel zachtjes over de lippen, een keer, twee keer… bam! Mond open, ogen open! “Wa, wa, wa!” Thijs legde zijn vinger op Guido’s mond: “Goedemorgen, Guido. Je ligt in je eigen bed, naast je eigen bink, die heel veel van jou houdt.” Hij stopte zijn tong in Guido’s mond en tongde hem heerlijk langzaam en uitgebreid. Guido liet hem even gaan en deed mee. Thijs maakte zich los.
Guido zei: “Heerlijk genieten met jou.” “Dan moet dat tot vanavond wachten, want wij gaan weer werken.” “Dat is niet erg, Thijs, ik werk graag.” “Dan gaan we eerst werkoverleg houden.” “Ja baas,” antwoordde Guido. Ze gingen rechtop zitten. “We pakken ons setje kleding. We gaan naar de douche. Sluiten de deur af, doen een plasje hier, maar grote boodschap beneden. Wassen ons aan de wasbak met een vochtig washandje. Pyjama uit, eerst het gezicht, dan de oksels, dan naar je piemel en als laatste je holletje. Van schoon naar vuil. Dat is genoeg, want vanavond douchen we.” Guido keek hem aan alsof hij uit een spannend boek aan het vertellen was. “Dan tandenpoetsen. We kleden ons aan. Ruimen de douche op, zetten het raampje open. En gaan terug naar de kamer. Alles heel rustig, misschien slaapt er nog iemand.” “Ja baas,” kwam weer uit Guido.
Op de kamer sloegen ze het bed open en vouwden het dekbed in een breed blok naar achteren om het bed te luchten. Ze legden hun pyjama’s netjes op het dekbed bij de achterkant. Ze zetten het raam op kiep, namen hun phones en lieten de deur wijd openstaan. Ze waren weg. Guido zette zijn clownetjesgezicht op. “Ja baas. Is veel voor 1x, vandaag half en morgen af?” Thijs kon zich net inhouden. “Nee. Wassen zelf doen en de rest doen we samen. Loop jij maar voorop.” Binnen 5 minuten was alles geregeld en stonden ze weer terug op de kamer. Thijs begon aan het bed. Guido zette het raam op kiep. Pyjama’s hingen netjes aan de rand. Ieder pakte zijn iPhone. Thijs gaf hem een complimentje en fluisterde zacht: “Nog even en dan kun je zonder mij.”
Stresskipje ging gelijk aan: “NIET! Niet zeggen, Thijs.” Ojee, dacht Thijs: foutje bedankt! Hij pakte hem beet en tongde hem gauw. Guido was weer rustig. “Was een grapje,” fluisterde Thijs. “Niet leuk,” zei Guido. Ze gingen zachtjes over de trap omlaag. Pap zat al beneden in zijn ochtendjas de krant te lezen op zijn iPad, met een kopje koffie. “Goedemorgen jongens, lekker geslapen?” “Ja paps, dankjewel.” “Gonnie heeft gisteravond een brood uit de diepvries gehaald, kijk maar hoever jullie komen. Ze heeft thuiswerken en blijft nog even slapen.” “Dank je paps.” Ze gingen boterhammen smeren. Guido pakte 2 grote borden. Thijs deed 8 sneden op Guido’s bord en 6 op zijn eigen bord. “Maken jullie mij ook een boterham met kaas?” vroeg Geert. “Dan ga ik douchen en aankleden.” “Doe ik pap,” antwoordde Guido. De boterhammen waren klaar. Drie gingen er met bordjes op tafel; die van Guido in zijn werkrugzak, met fles sinas en een Mars. Hij deed een Mars bij Thijs in het papieren draagzakje. “Klaar,” zei Guido, en ging koffie maken. Thijs ruimde het aanrecht op. Ze ploften aan de keukentafel neer. “Pfff,” zei Guido, “dat was effe druk.” “Daar weet ik wat op,” fluisterde Thijs en gaf een lekkere tongzoen. “Meer, meer,” fluisterde Guido. “Straks meer,” zei Thijs. “Tijd?” vroeg hij. “5 over 7,” antwoordde Guido. En ze gingen hun broodje oppeuzelen.
“Eerste hele dag zonder jou,” fluisterde Guido. “Om 17.00 uur ben ik weer helemaal van jou, toppertje.” Thijs gaf hem weer een lekkere tongzoen. “Je mag altijd tussendoor een appje sturen, en bellen in de pauze.” “Doe ik, Thijs, doe ik.” Zo, dacht Thijs, afgedekt, rust. “Werkschoenen niet vergeten!” riep hij en ging ze uit de berging halen en zette ze naast zijn Nikes. Geert kwam aangekleed beneden, maakte koffie voor zichzelf, ging bij ze aan tafel zitten. “Dankjewel voor de boterham. Lekker,” zei hij. “Alles goed gegaan vanmorgen?” “Pap, we zijn geen kinderen meer!” zei Guido en ging goed rechtop zitten. Thijs zat te genieten naast hem. “Sorry,” zei Geert, “maar je kijkt sip, waarom is dat?” “De hele dag zonder Thijs,” en hij keek nog sipper. “Thijs zit in jou hart, jongen, die heb je de hele dag bij je.” Guido glunderde. Thijs zei niets, wilde het vader-en-zoon-momentje niet verstoren.
“Denken jullie eraan dat mam niet graag tankt, dus de auto altijd minimaal met een kwart vol terugzetten?” vroeg paps. “Weet ik pap, weet ik,” zei Guido. “Nou, ik ben weg,” zei Geert, “sluiten jullie af?” En hij was vertrokken. Thijs ging checken: “Tijd?” “Guido: 7.25 uur, baas!” “Alles ingepakt en bij je?” “Guido: ja baas!” “Klaar om te gaan?” “Guido: klaar baas.” Thijs gaf hem een kus en stond op om af te ruimen. Guido pakte de autosleutels, gaf Thijs zijn rugzak, deed zijn Nikes aan, sloot de achterdeur, duwde Thijs door de poort. Jeetje, dacht Thijs: autist? Sloot af, knipte de auto open en legde de rugzak en schoenen erin. Ging achter het stuur zitten, Thijs naast hem. Sloot zijn telefoon aan en zei tegen Thijs: “Dadelijk adres intikken in de navi. Is voor de files en flitsers.” “Ja baas,” grapte Thijs nou. Guido startte de auto en reed achteruit van de oprit. “Meekijken Thijs, rijbewijs weet je nog.” “Ja baas,” zei Thijs weer. “Hier komt niks,” zei hij. Guido draaide de weg op en ze waren op weg.
“Thijs, goed meekijken en zeggen wat je ziet. En hardop zeggen wat ik moet doen. Is goed, straks voor jou examen dat alles er dan automatisch uitkomt.” “Doe ik toppertje, dank je.” Stelde adres in Waze. “Alleen meldingen,” zei Guido. “Weet de weg.” Tjeetje, wat is die slim vandaag? dacht Thijs. Ging checken. “Alles goed boven in kopje?” “Alles goed,” zei Guido. “Heb het druk vandaag, moet om 16.30 uur klaar zijn om jou te halen. App als het later wordt, ik wacht wel, hoor je?” “Ja baas. Lukt wel baas.” Stresspuntje weer weg. Ze kwekten nog even door. “Thijs kijken,” kwam herhaaldelijk voor. Ze kwamen aan bij het tuincentrum van Thijs. Die ging nog even checken. Guido parkeerde. “Zet maar even uit. We hebben nog wel 5 minuutjes.” Pakten Guido’s kin: “Ga je me appen als je aan me moet denken?”
“Ja baas.” “Ga je me in de pauze bellen?” “Ja baas.” “Krijg ik nog een lekkere zoen van jou voordat ik ga?” Hij zei niks, maar trok Thijs’ gezicht naar zich toe en begon onwijs lekker te tongen. “Dank je topper,” zei Thijs. “Tot straks!” En hij stapte uit. “Doei,” riep hij nog vlug en was weg. Guido startte de auto, tikte werk in, reed achteruit en was ook weg. Thijs liep achterom naar het magazijn, deed zijn werkvest aan, boterhammen in de locker en liep door naar de winkel die nog gesloten was. Zijn baas zag hem. “Goedemorgen Thijs, wat ben je lekker vroeg. Leuke vakantie gehad?” “Ja, was top,” antwoordde Thijs, “maar was te duur en kort!” “Ja,” lachte zijn baas, “dat zijn ze altijd! Hans, als u straks even tijd heeft, kunnen we dan even overleggen?” “Zeker jongen. Kom straks maar langs. Als we opgestart zijn, rond 9 uur?” “Is goed, doe ik. Merci.”
Guido stond in de kleedruimte, deed zijn werkkleren aan en deed zijn eigen kleding in de werkkast. Mooi, dacht Guido, goed gegaan. Ging zijn baas begroeten. “Hey Guido, blij dat je terug bent. Leuk gehad?” “Leuk gehad baas. Ik heb je 3 klussen op de werkorder gezet, kijk maar hoever je komt.” “Komt goed, baas. Verder heb ik goed nieuws en een beetje minder goed nieuws.” “Ja ja baas!” Wees op zijn horloge: “Ik heb wel druk.” “Ik maak het kort. Goed nieuws is: je krijgt iemand mee, die komt ervaring opdoen. Hij heet Ronnie, 16 jaar, komt van een boerderij, maar hij is doof.” “Nou, dat is mooi dan, kan ik de hele dag kwekken zonder dat hij het hoort. Is goed baas, kijk wel wat ik uit hem kan halen. Waar is hij, want ik moet gaan maaien.” “Hij krijgt een kleine vergoeding maar geen loon, daarom hebben we afgesproken dat hij opgehaald en thuisgebracht wordt. En dat mag jij doen Guido. Allemaal onder werktijd, dus jullie moeten dan iets eerder stoppen met werken. Goed?” “Goed baas. Kan ik gaan baas?” “Is goed jongen, ik app je het adres en z’n telefoonnummer. Is hier 5 minuutjes vandaan. En ik app hem dat jij eraan komt, dan kan hij klaarstaan. Fijne dag!” “Dank je baas! Ben weg.”
Toen hij zijn werkbus klaargemaakt had, kwam het adres door van Ronnie. En hij was weg. Ronnie stond aan de oprijlaan klaar. De bus kwam. Stelde zich voor: “Ik ben Ronnie. Jij heet Guido?” Beetje hard kwam dat allemaal eruit. Oeee, dacht Guido: oordopjes! Tikte het 1e werkadres in en ze waren weg. Op Thijs’ werk riep zijn baas: “Thijs, we kunnen, kom je?” Thijs ging aan het bureau bij Hans zitten. “Vertel, wat wil je kwijt?” zei Hans. Thijs vertelde van het samenwonen met Guido, het vervoer, het straks gaan rijlessen. “Mijn vraag nou is: of we mijn werkuren beter kunnen afstemmen met die uren van Guido. Zodat wij samen kunnen rijden.” “Even denken,” zei Hans. “Je begint een kwartier eerder, zoals vandaag, pakt in plaats van 1 uur 30 min pauze.”
Bleef even denken. “Als jou de werkzaamheden van Gerard, onze inkoper die langdurig ziek is, over zou kunnen nemen, dan krijg je hier geen opslag voor, maar ga je minder uren werken voor hetzelfde loon. Wat ook een opslag is. Kun je wat mee met dit voorstel?” “Denk het wel baas. Dankjewel.” “Goed, dan vraag ik een e-mailadres voor je aan. Voorlopig iedere dag om negen uur overleg. Ingang morgen?” “Is goed Hans. Begin morgen maar aan Gerard zijn bureau. Kijk maar in zijn ordners. Werk je maar in. Heb je nog vragen? Anders zie ik je morgenvroeg bij het overleg.” “Tot morgen Hans.” En Thijs stond op. Om 10.00 uur kwam het 1e appje van Guido: “Ik heb geen tijd om te appen, ik heb het WEL druk ik! 😂” Thijs terug: “😘” Bij Guido ging het ook goed. Ronnie kon liplezen en als het echt nodig was, appte hij Guido. Hij deed het meeste opruimwerk, dus dat was niet zo moeilijk. Om 12.30 uur appte hij Thijs: “Ik heb geen tijd om te bellen; ik heb het WEL druk 😂” Thijs legde zijn collega’s uit dat hij Gerard ging vervangen en daardoor minder in de winkel zou zijn.
Alles ging zijn gangetje. Om 15.45 uur waren Guido en Ronnie klaar bij hun laatste klant. Guido reed Ronnie naar huis, staken duimpje op naar elkaar. Ging zich omkleden, liep bij zijn baas langs: “Alle 3 werken zijn klaar. Ronnie heeft goed gedaan. Mag morgen weer mee. Ik moet gaan, Thijs ophalen.” “Dank je wel Guido, tot morgen.” Riep zijn baas nog, maar hij zat al bijna in de auto. Thijs kwam al aanlopen toen hij de parkeerplaats op draaide. Gaf Guido vlug een kus. “Effe op een goeie plek stoppen, want ik heb ongelofelijk veel zin in jou.” “Ik ook in jou,” zei Guido. Guido bracht hen naar een afgelegen plekje. Stopte de auto. Vloog Thijs om z’n nek en ging hem uitgebreid tongen. Maakte onder het tongen Thijs’ broek los, begon te trekken en te knijpen en wou naar beneden hem pijpen. “Niet Guido, niet. Straks onder het douchen, mijn zaadjes komen alleen uit een schone piemel.” “Goed baas,” en ging terug in z’n nek liggen. “Morgen vochtige doekjes meenemen,” fluisterde hij. Deed z’n ogen dicht.
Effe later zei hij: “We moeten gaan Thijs, het is druk op de weg.” Draaide de sleutel om. Stelde navi in op thuis. “Deze rit duurt 14 min.” En was vertrokken. “Zet effe in de groepsapp dat we er aankomen. Dan weet mam het met het eten.” “Doe ik baas,” grapte Thijs. Paps appte erachteraan: “Ben later.” De rit liep voorspoedig. Thijs moest nog een paar keer van Guido meekijken. En ze zetten de auto achteruit op de oprit. Guido controleerde de benzine. Draaide de motor uit, rugzak mee en gingen door de keuken naar binnen. Nikes uit, autosleutel aan het haakje. “Ha jongens, ik heb macaroni gemaakt.” “Lekker mam,” en ze kreeg van allebei een kus. “Jullie mogen al beginnen, dan eet ik straks met paps.” Zette de ketel tussen de borden en zei: “Helemaal voor jullie. Ik heb voor paps en mij al opgeschept.” En ze vielen aan. Gonnie genoot van haar 2 schatten.
“Kan deze er nog bij?” vroeg Gonnie, en zette een groot pak vanille vla en spuitbus slagroom neer. “Ja, gaat lukken mam.” En ook die ging helemaal op. “Mam?” vroeg Guido. “Ik neem morgen vochtige doekjes mee, ik kan niet overal handen wassen.” “Goed jongen, ik breng nieuwe mee van de Action.” Pets, dacht Thijs: goed bezig toppertje! “Vertel, hoe was het op je werk?” “Ik was vandaag met een soort van stagiaire weg. Die luisterde niet. Dat kon ook niet want hij was doof. Hij is niet erg knap maar wel heel slim. Guido, dat mag je niet zeggen zo.” “Jawel,” antwoordde Guido, “want dat zegt hij zelf ook zo. Hij heeft goed gewerkt en mag daarom morgen weer mee.” “Jij?” vroeg mams. “Ik heb vandaag een soort van promotie gehad. Ik had de baas gevraagd om mijn uren met de uren van Guido beter af te stemmen. Hij stelde voor dat ik de taken van onze langdurig zieke inkoper ging overnemen. Bleef hetzelfde loon houden, maar ging minder uren werken. Kon wel dan nog eens een mailtje van thuis uit moeten beantwoorden.”
“Mooi,” zei Gonnie. “De een is stagebegeleider en de andere inkoper geworden. Daar gaan we op proosten straks. Bij mij was het niet zo spannend vandaag. Maar ik ruik heel veel gazon en bos. Misschien dat jullie nu al kunnen douchen? Dan is het ’s morgens ook niet zo druk op de douche.” “Maar ik ga eerst nog een klein rondje door de tuin maken,” zei Guido. “Dan ga ik mijn telefoon checken en dan zie ik je dadelijk boven,” zei Thijs. Guido maakte eerst zijn rugzak leeg, broodtrommel in de vaatwasser, fles bij de lege flessen. En ging op z’n tuincrocs een rondje door de tuin maken. Thijs ruimde hun borden en bestek op. “Was lekker mams,” zei hij nog en liep naar boven. Guido had in een paar borders het onkruid uit gehaald. Maar wou nou graag naar zijn bink toe. Wou door de keuken stormen maar dat lukte niet. “Ho vriend, niet met die vieze handen door het huis. Handen wassen!” “Ja mam, sorry!” Waste vlug z’n handen en was weer weg. Sloot de kamer en landde naast z’n bink op het bed. Ging hem tongen, “en dadelijk jou zaad,” fluisterde hij en tongde weer verder. “Alles goed gegaan vandaag?” vroeg Thijs. “Ik heb heerlijk rustig zonder stress gewerkt.