Jeroen’s motor(on)geluk deel 2

De douchebeurt

De zevende dag brak aan met een andere spanning dan de vorige. De arts had toestemming gegeven voor de eerste douche, en Lisa had zichzelf ingeroosterd om hem te begeleiden. Ze kwam binnen met een dienblad vol schone handdoeken en een flesje douchegel, maar haar ogen hadden iets nieuws: een felle, bijna hongerige glans die Jeroen nog niet eerder had gezien.
Ze hielp hem in de rolstoel, duwde hem naar de badkamer en deed de deur op slot. Het geluid van het slot klikken voelde als een startschot. Ze kleedde hem uit – hemd, boxershort – zonder aarzeling. Zijn erectie was er al, zoals altijd zodra hij haar stem hoorde. Maar deze keer keek ze er niet alleen naar met professionele kalmte. Ze likte langzaam over haar onderlip en mompelde: “Kijk nou toch… alweer klaar voor mij.”

Ze trok haar eigen kleren uit. Geen show, geen overdreven striptease – gewoon praktisch, efficiënt, maar met een zelfverzekerdheid die hem de adem benam. Haar lichaam was mooi, slank en sterk van het werk, maar het was niet haar figuur dat hem trof. Het was de manier waarop ze bewoog, de houding van haar schouders, de lichte kanteling van haar hoofd als ze naar hem keek, de manier waarop ze haar lippen iets opendeed vlak voor ze iets zei. Precies zoals Sophie dat altijd deed vlak voordat ze hem nam – die mix van dominantie en speelse honger die hem destijds helemaal gek maakte.

Onder de douche draaide ze de kraan open. Warm water stroomde over hen heen. Lisa pakte zijn erectie vast, niet om te wassen, maar om hem stevig te knijpen. “Ik heb de hele week al lopen denken aan hoe je zou voelen als ik je eindelijk in me zou laten glijden,” zei ze, haar stem laag en rauw. “Niet alleen je hand of mijn mond. Ik wil je écht voelen.”

Jeroen hapte naar adem. Dit was niet de Lisa die hem geruststelde op zijn ziekenhuisbed en professioneel bleef. Dit was een vrouw die haar professionele masker liet vallen. Ze duwde hem met zijn rug tegen de koele tegels. Lisa draaide zich om, drukte haar rug tegen zijn borst, liet haar billen tegen zijn onderbuik rusten. Ze bewoog ze langzaam op en neer, wreef hem ertussen, het warme, natte vlees glijdend over zijn schacht. “Voel je dat?” mompelde ze. “Hoe zacht ik ben… hoe graag ik je wil voelen.” Ze zakte iets voorover en spreidde haar benen licht – voorzichtig, rekening houdend met het gips, maar vastberaden. Met haar vrije hand leidde ze hem bij zich naar binnen.

Ze was nat – niet alleen van het douchewater. Ze was al opgewonden, al dagenlang, net als hij. Toen hij in haar gleed, ontsnapte er een diepe, grommende kreun uit haar keel. “Fuck… ja… precies zo.” Haar binnenste was heet, strak, pulserend. Ze begon te bewegen, langzaam eerst, haar heupen rollend in een ritme dat hem direct naar de rand bracht. Maar ze hield zichzelf in, wilde het rekken. Ze draaide haakte een been om zijn middel en bracht hem opnieuw in haar kutje, terwijl ze nog even snel over haar klitje wreef.

Haar handen grepen in zijn nek – het enige stukje huid dat vrij genoeg was. Ze trok zijn hoofd naar zich toe en beet zachtjes in zijn oorlel. “Je hebt geen idee hoe vaak ik mezelf heb aangeraakt nadat ik jou had geholpen,” fluisterde ze. “In de personeels wc, in de koffiekamer, thuis onder de douche. Denkend aan hoe je zou kreunen als we echt zouden neuken. Ik ben veel geiler dan je dacht, Jeroen. Veel viezer ook. Straks denk je bij deze stem niet meer aan Sophie, maar aan mij.” Lisa’s competitieve aard kon het niet laten dit nog even te benadrukken.

Ze versnelde. Haar borsten drukten tegen zijn borstkas, haar tepels hard en schurend over zijn huid. Ze kreunde bij elke stoot – niet zacht en meisjesachtig, maar laag, dierlijk, met uithalen die door de betegelde ruimte galmden. “Harder… geef me alles… ik wil dat je me volspuit.” Haar nagels krasten licht over zijn schouders. Ze kneep haar binnenste spieren om hem heen, melkte hem met elke beweging.
Jeroen kon nauwelijks iets doen met zijn armen vast in het gips, maar zijn heupen probeerden mee te bewegen, instinctief, wanhopig. Het water sloeg tegen hen aan, het soppende geluid van hun lichamen vermengde zich met haar gekreun en zijn onderdrukte vloeken. Lisa’s hoofd viel achterover, haar mond open, ogen half dicht. “Kom… kom in me… ik wil het voelen lopen… vul me, verdomme…”

Toen hij klaarkwam was het explosief. Hij schokte tegen haar aan, spoot diep in haar terwijl zij zelf ook kwam – haar hele lichaam spande zich, haar kreun veranderde in een lange, trillende gil die ze half probeerde te dempen tegen zijn schouder. Ze bleef hem vasthouden, kneep nog een paar keer na, tot ze allebei nahijgend stilvielen onder het stromende water.

Langzaam liet ze haar been zakken, bleef hem vasthouden zodat hij niet zou vallen. Ze keek hem aan, haar wangen rood, lippen gezwollen, ogen nog steeds donker van lust. “Dat… was beter dan ik had gedroomd,” zei ze hijgend. Ze kuste hem – hard, hongerig, met tong – voor het eerst echt.
Daarna waste ze hem teder af, zichzelf ook, alsof er niets gebeurd was. Maar toen ze hem afdroogde en hem terug in de rolstoel hielp, boog ze zich voorover en fluisterde in zijn oor: “Morgen begint mijn nachtdienst. Ik had je graag morgen weer gedoucht. En overmorgen. En zolang je hier ligt… dan zou ik je elke dag neuken tot je smeekt om genade.”
Jeroen keek haar na toen ze de deur opendeed. Haar loopje was hetzelfde als altijd – zelfverzekerd, professioneel – maar nu wist hij wat eronder schuilging. Een vrouw die veel heter was dan hij ooit had kunnen vermoeden. En die hem, met elke dag die verstreek, dieper in haar greep trok.

De Nachtdienst

Die donderdagavond begon haar eerste nachtdienst. Het was stil op de afdeling – de meeste patiënten sliepen, de monitors piepten zachtjes, en de gangen waren leeg op een enkele collega na die verderop haar ronde deed. Lisa kwam binnen om 23:15, haar uniform nog fris, maar haar haren al losser dan overdag.
De professionele verpleegkundige: kalm, efficiënt, met een glimlach die precies de juiste afstand hield voor de camera’s in de gang. Ze kwam op Jeroens kamer en had een extra deken bij zich, die ze over het voeteneind legde alsof het routine was.

“Rust je een beetje?” vroeg ze, terwijl ze de deur zachtjes in het slot draaide.

Jeroen lag half rechtop, het hoofdeinde van het bed iets verhoogd. Hij had de hele dag aan haar gedacht – aan hoe ze onder de douche had gekreund, hoe ze hem had bevolen, hoe ze zichzelf had blootgegeven. Zijn lichaam reageerde al voor ze goed en wel naast het bed stond. “Niet echt,” zei hij schor. “Ik lag op je te wachten.”

Ze glimlachte traag, trok haar schoenen uit en klom zonder aarzelen op het bed. Ze ging schrijlings over zijn borst zitten, haar knieën aan weerszijden van zijn schouders, haar uniformrok omhoog geschoven tot haar dijen bloot waren. Onder het uniform droeg ze geen slipje – dat had ze al in de personeels wc uitgedaan, wetend wat ze van plan was.

“Dan help ik je wel ontspannen,” fluisterde ze. Ze schoof omhoog tot haar kutje vlak boven zijn gezicht hing. De geur van haar opwinding vulde zijn neusgaten – muskusachtig, warm, vochtig. Ze liet zich langzaam zakken, net genoeg dat zijn lippen haar raakten. “Lik me. Langzaam. Ik wil dat je proeft hoe nat ik al ben.”

Jeroen kon zijn armen niet gebruiken om haar vast te houden, maar zijn tong was vrij. Hij begon voorzichtig, likte over haar lippen, proefde de zoute zoetheid. Lisa zuchtte diep, haar handen grepen de spijlen van het hoofdeinde vast. Ze begon zachtjes te wiegen, haar heupen rollend in kleine cirkels, zodat zijn tong precies daar kwam waar ze het wilde. “Ja… precies daar… cirkel om mijn clitje heen… fuck, je tong voelt zo goed.” Ze bewoog over zijn warme, platte tong met lange halen om hem zo comfortabel mogelijk haar te laten likken. Geile bewegingen als je het vanaf een afstand zou bekijken. Jeroen genoot van haar lichaam. In al zijn beperking, had deze geile vrouw een manier gevonden die hen beiden genot gaf. Hij stak zijn tong uit en anticipeerde op haar beweging door precies zijn tong in te houden en te zuigen als ze de bovenkant van haar schaamlippen over zijn tong liet gaan.

Haar kreunen waren gedempt, maar intens – laag en raspend, met kleine uithalen als hij harder zoog. Ze werd natter, haar sappen liepen over zijn kin, druppelden op het laken. Ze leunde voorover, haar borsten nog bedekt door het uniform, maar ze maakte de bovenste knopen los zodat ze vrijkwamen. Ze kneedde ze zelf, trok aan haar tepels terwijl ze keek hoe hij haar likte.

“Je maakt me gek,” hijgde ze. “Ik wil meer. Ik wil jou ook proeven.” Ze draaide zich om, langzaam, behoedzaam met zijn gipsen ledematen. Nu zat ze omgekeerd over hem heen – haar kutje weer boven zijn mond, maar nu hing haar gezicht boven zijn kloppende erectie. Een perfecte 69, aangepast aan zijn beperkingen.

Ze nam hem in haar mond, diep, zonder waarschuwing. Haar tong draaide rond de eikel, ze zoog hard, liet hem los met een natte plop en mompelde: “Je smaakt naar voorspel… ik wil je helemaal leegzuigen terwijl je me likt tot ik kom.” Ze liet zich weer zakken op zijn gezicht, drukte haar clit tegen zijn tong, begon ritmisch te rijden terwijl ze hem pijpte – langzame, diepe halen, afgewisseld met snelle tongbewegingen over de schacht. Beiden hapten om beurten naar adem alsof ze een wedstrijd hielden wie de ander het hardst kan verwennen.

Jeroen kreunde in haar kutje, het geluid gedempt maar voelbaar. Hij likte sneller, zoog haar clit tussen zijn lippen, duwde zijn tong naar binnen. Lisa’s heupen schokten, haar kreunen werden hoger, wanhopiger. “Ja… fuck… zuig harder… ik ga komen… blijf likken… o god…” Haar lichaam spande zich, ze drukte zich hard tegen zijn mond, kwam klaar met een lange, trillende kreun die ze half in haar arm smoorde. Haar sappen stroomden over zijn gezicht, ze sidderde boven hem.

Maar ze stopte niet. Ze bleef hem pijpen, sneller nu, haar hand pompend aan de basis terwijl haar mond het werk deed. “Kom voor me,” commandeerde ze tussen twee halen door. “Kom in mijn mond terwijl ik nog nat ben van jouw tong.” Ze nam hem diep, gorgelde zachtjes, haar keel knijpend om hem heen.

Jeroen hield het niet meer. Hij kwam hard, schokte onder haar, vulde haar mond terwijl zij slikte en bleef zuigen tot hij leeg was, overgevoelig en nahijgend. Pas toen liet ze hem los, draaide zich om en kroop naast hem liggen, haar hoofd op zijn schouder, haar hand loom over zijn borst strelend.

Ze bleven een tijdje zo liggen, het enige geluid hun ademhaling en het zachte piepen van de monitor. Lisa kuste zijn nek zachtjes. “Heeft Sophie jou zo geleerd te likken?”, vraagt Lisa. “Ik ben nog nooit zo hard klaargekomen van een likbeurt”. Jeroen knikt een beetje ongemakkelijk ook om steeds Sophie te betrekken in hun gesprekken. Hij is Sophie aan het vergeten door wat Lisa met hem doet. “Morgen weer nachtdienst,” fluisterde ze. “En de nacht erna ook. Denk je dat je het aankunt?”

Jeroen lachte schor. “Probeer me maar.”

Ze glimlachte in het donker, haar vingers gleden alweer omlaag. “Dat was ik ook van plan.”

De ochtend van de achtste dag begon met een verrassing die alles veranderde. De orthopeed kwam vroeg langs, samen met twee assistenten., controleerden de röntgenfoto’s en knikten tevreden. “Botten zijn goed geheeld,” zei de arts. “We halen het gips er gelijk af. Je rechterbeen blijft nog even in het gips, maar je armen zijn vrij. Gefeliciteerd, je mag weer een beetje mens zijn.”

Jeroen voelde een golf van opluchting toen het laatste stuk gips wegviel. Zijn armen zagen bleek en dunner uit dan voor het ongeluk, maar hij kon ze weer bewegen. Hij strekte zijn vingers, balde zijn vuisten, genoot van het simpele gevoel dat hij controle terugkreeg.Hij oefende voorzichtig: een glas water oppakken, de afstandsbediening vasthouden, zelfs een boek openslaan. Het was niet veel, maar het voelde als vrijheid.

Lisa kwam even op bezoek rond 5 uur. Ze zag meteen wat er gebeurd was. Haar ogen lichtten op toen ze zijn armen zag, vrij van het witte omhulsel. “Kijk nou,” zei ze zacht. “Extra tools!” Ze liep naar het bed, boog zich voorover en kuste hem – niet zacht, maar hongerig, haar tong glijdend langs de zijne. Haar hand gleed onder de deken, voelde zijn erectie die alweer groeide. Maar nu verdween Jeroens hand ook meteen onder haar rok om te voelen dat Lisa’s slipje al doorweekt was. Ze reageerde met een schok op zijn aanraking. “Jaa, dat… ”

“Ik moet nog boodschappen doen. Vanavond nachtdienst. Ik wil wat eerder voor je komen dan mijn dienst begint.” fluisterde ze tegen zijn lippen. “En nu kun je eindelijk je handen gebruiken. Ik heb er de hele week van gedroomd. En weg was ze weer.

De tijd kroop voorbij. Jeroen at, keek televisie, probeerde niet te veel te denken aan wat er komen ging. Maar zijn lichaam wist het al. Elke keer als hij aan haar dacht – aan haar kreunen, haar bevelen, hoe strak ze om hem heen kneep – werd hij hard. Hij moest zichzelf bedwingen om niet te vroeg te beginnen, nu zijn handen weer tot zijn beschikking stonden.

Om 9 uur hoort Jeroen een klopje op de deur. Hij verwachtte Lisa nog niet en artsen zijn er zo laat vrijwel nooit. Toen de deur openging stond er een vrouw in de opening die hij in geen maanden had gezien. Sophie!

Ze zag er precies zo uit als in zijn herinnering: lang donker haar los over haar schouders, strakke spijkerbroek, een leren jack dat haar figuur accentueerde. Haar ogen – diezelfde groene ogen die hem destijds urenlang konden vasthouden – gingen wijd open toen ze hem zag liggen, half rechtop in bed, armen vrij maar been nog in het gips.

“Jeroen…” Haar stem was zachter dan hij zich herinnerde, maar het timbre was hetzelfde. Precies hetzelfde als dat van Lisa. “Ik hoorde pas gisteren dat je hier lag. Een vriendin van een vriendin werkte hier en zei dat je een ongeluk had gehad. Ik… ik moest komen.”

Ze stapte naar binnen en deed de deur dicht. Jeroen voelde zijn hartslag versnellen. Niet alleen van schrik, maar ook van iets anders – een oude, vertrouwde opwinding die hij nu dacht begraven te hebben. Sophie liep naar het bed, ging op de rand zitten. Ze legde meteen een hand op zijn onderarm. Haar aanraking was warm, bekend.

“Je ziet er… goed uit,” zei ze, terwijl haar blik over hem heen gleed. “Ik bedoel, afgezien van dat been natuurlijk. Ik schrok me rot toen ik het hoorde.”
Jeroen slikte. “Waarom kom je nu pas? Het is al weken geleden.”
Ze keek weg, beet op haar lip. “Omdat ik een lafaard ben. Omdat ik dacht dat het beter was om weg te blijven na hoe het geëindigd is. Ik ben teruggegaan naar Mark, maar… dat hield geen stand. Hij was saai. Voorspelbaar. Jij was…” Ze zocht naar woorden. “Jij was alles wat hij niet was. En ik mis dat. Ik mis jóú.”

Ze leunde voorover en kuste hem. Niet aarzelend, niet voorzichtig – hard en hongerig, zoals vroeger. Haar tong gleed in zijn mond, haar hand gleed onder de deken en vond meteen zijn erectie, die al groeide door alleen al haar stem en haar geur. Ze kneep zachtjes, kreunde tegen zijn lippen. “God, ik voel hoe hard je bent. Net als vroeger. Alsof er geen tijd voorbij is gegaan. Altijd hard voor me.”

Jeroen kreunde zacht, maar duwde haar niet weg. Hij kon het niet. Zijn handen – eindelijk vrij – grepen haar vast, trokken haar dichterbij. Sophie lachte laag tegen zijn mond. “Ik wist wel dat je me niet zou kunnen weerstaan.”
Op dat moment ging de deur open.
Lisa in uniform stapte binnen met een dienblad koffie en een map met statussen. Ze bevroor in de deuropening. Haar ogen gingen van Jeroen naar Sophie en weer terug. “Oh hallo!”, zei Sophie nietsvermoedend. De gelijkenis sloeg Lisa in het gezicht – niet alleen de stem, maar nu ook de houding, de manier waarop Sophie haar hoofd hield, de lichte scheefstand van haar lippen als ze glimlachte.
Het was alsof ze in een soort spiegel keek, maar dan een spiegel die leefde en ademde. Hun gezicht is anders en hun haar zit anders, maar de dynamiek is identiek.

Sophie draaide zich om. Ze zag de verbazing op haar gezicht. “Hoi,” zei ze met een glimlach die te zelfverzekerd was. “Ik ben Sophie. Een oude… vriendin van Jeroen.”
Lisa zette het dienblad neer. Haar gezicht bleef kalm, maar Jeroen zag de spiertjes in haar kaak aanspannen. “Ik ben Lisa. Zijn verpleegkundige.” Ze keek Jeroen aan, haar ogen donker. “Ik zie dat je bezoek hebt.”

Sophie stond op, rekte zich uit alsof ze zich thuis voelde. “Ik blijf niet lang. Ik wilde alleen even zien hoe het met hem gaat. Misschien later nog eens langskomen.” Ze boog zich voorover en gaf Jeroen nog een kus, diep en traag, recht voor Lisa’s ogen. “Tot gauw,” fluisterde ze.
Toen Sophie weg was, bleef het stil.
Lisa sloot de deur en liep langzaam naar het bed. Ze ging zitten waar Sophie net gezeten had. Haar hand gleed onder de deken, maar dit keer was de aanraking niet teder. Ze kneep hard genoeg om hem te laten happen naar adem. “Dus dát is Sophie,” zei ze vlak.
Jeroen knikte. “Ja.”
“Ze klinkt als ik. Ze beweegt als ik. En nu kust ze je alsof ze nooit weg is geweest.”

Lisa’s stem trilde licht, maar niet van woede – van iets anders. Jaloezie, maar ook opwinding. “Vertel me eerlijk. Wil je haar terug?”
Jeroen keek haar aan. “Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ik jou niet wil kwijt.”
Lisa lachte kort, bitterzoet. Ze trok de deken weg, klom op het bed en ging schrijlings over hem zitten. “Dan bewijs je dat maar. Nu.” Ze rukte haar uniform open, greep zijn handen en leidde ze naar haar borsten. “Neuk me zoals je haar vroeger neukte. Laat me voelen dat ik beter ben. Dat ik heter ben. Dat je míj wilt.”
Ze liet zich op hem zakken, nam hem diep in één beweging. Haar kreun was rauw, bezitterig. “Zeg het. Zeg dat je mij wilt.”
Jeroen greep haar heupen vast, stootte omhoog zo hard als zijn been toestond. “Ik wil jou,” gromde hij. “Alleen jou.”
Lisa bereed hem als een bezetene, haar nagels in zijn schouders, haar stem brekend van genot en woede. “Harder… toon het me… laat me komen terwijl je aan haar denkt en nog steeds voor míj kiest…”

Ze kwam klaar met een gil die door de kamer galmde, haar lichaam schokkend, haar binnenste knijpend om hem heen tot hij volgde – diep in haar spuitend, terwijl hij haar naam kreunde.
Daarna bleven ze liggen, nahijgend. Lisa drukte haar voorhoofd tegen het zijne. “Als ze terugkomt,” zei ze zacht, “dan vecht ik voor je. Met alles wat ik heb.”
Jeroen sloeg zijn armen om haar heen – stevig, voor het eerst echt. “Dat hoeft niet. Ik kies al voor jou.”
Maar diep vanbinnen wist hij dat Sophie niet zomaar weg zou blijven. En Lisa wist het ook. De onrust in de kamer was niet weg. Hij was toegenomen. Lisa begon aan haar nachtdienst en liet Jeroen rusten. Ze moest nadenken, misschien wel handelen, dacht ze. Terwijl Jeroen diep lag te slapen sloop ze naar hem toe en pakte zijn telefoon, ontgrendelde deze met zijn duim en zocht het telefoonnummer van Sophie op, misschien had ze dat nog een keer nodig.