Co schap lopen in het AMC

Daar liep ze zelfverzekerd en vol vertrouwen het AMC ziekenhuis in.
Vandaag maandag 17 november, haar eerste dag van het lange traject Co schappen lopen. De volgende stap naar het worden van chirurg.
Lies, eigenlijk Lieselot maar zo noemde niemand haar was eindelijk zover dat door kon naar haar master geneeskunde en vandaag na haar break en vakantie met haar vriendje ging ze eindelijk starten met haar Co schap.
Met spanning en kriebel in haar buik melde ze zich bij de balie, ze zag een envelop liggen achter de balie naast het toetsenbord met haar naam erop, Mvr l van Schaik. Een glimlach ontstond rond haar lippen, dat ben ik dacht ze.

Een “Goedemorgen waarmee kan ik u helpen?” Haalde haar uit haar kleine dagdroom momentje. Ze vertelde wie ze was en waar ze voor kwam en wees naar de envelop. De vriendelijke dame op leeftijd en duidelijk een echte Amsterdamse achter de balie maakte de envelop open en samen namen ze de inhoud vrij klinisch door.
“Een badge, een naam kaartje en een uitnodiging van, even kijken hoor meis. Oh ik zie het, u wordt verwacht bij Dokter Manshanden, leuke vent is dat even tussen ons hoor.”

De dame overhandigde de spulletjes aan Lieselot en wees haar de richting en kleur die ze moest volgen. “Meid, als je op de 3e etage bent weet iedereen daar wie jij zoekt geloof me maar, nou heel veel succes meis en wij zien elkaar nog wel.” Ze zei gedag en met een gezonde dosis spanning liep ze naar de lift. Ze stapte uit op de derde etage en de rust die daar heerste was het eerste wat ze opmerkte. Die rust was over toen ze door de klapdeuren liep en alles en iedereen kon horen en voorbij zag lopen, ze klampte een verpleegkundige aan en vroeg waar ze dokter Manshanden kon vinden. Ze zag de twijfel in de ogen van de verpleegkundige en na uitleg werd ze meegenomen naar de andere gang en wees de dame in kwestie de juiste kamer aan, “lieverd ik moet weer gaan, als je klopt dan doet er wel iemand open.” Daar stond ze, angstzweet in haar handjes, nu werd het echt. Ze klopte aan en een vriendelijke stem riep dat ze binnen mocht komen.

Veegde snel haar hand af aan haar broek en liep op hem af, “Dr Manshanden?” Ze zag een behoorlijk knappe man op haar af komen, brede glimlach en uitgestoken hand. “Jij moet Lieselot zijn en ja ik ben Manshanden maar voor jou vanaf nu Chris.”
Ze kreeg een stevige hand en hij keek haar recht in haar ziel, bood haar een stoel aan en vroeg of ze wat wilde drinken. Hij zette de waterkoker aan en maakte voor zichzelf een espresso. Met de warme thee in haar handen vertelde Chris iets over zichzelf en liet Lieselot ook wat vertellen over haar zelf en wie ze was. Zo leerde Chris dat ze 27 jaar oud was, een vriend had waarmee ze nu 2 jaar samenwoonde en haar einddoel trauma chirurg of cardiologie was. Chris bleef haar aankijken tijdens haar verhaal en niet dat ze er ongemakkelijk van werd maar deze man had wel iets spannends in zijn ogen. Chris was 40 vrijgezel geen kinderen en zijn hele leven had in het teken gestaan van school en werken, dat was dan ook de reden dat deze man op zo een jonge leeftijd al een gerenommeerde naam was in de trauma chirurgie.

Het moment dat zij uitgeloot werd voor Co schap bij hem had ze zo uitbundig gevierd dat zelfs haar vriend bijna een minderwaardigheidscomplex kreeg. Dagen had ze zijn naam genoemd en verteld hoe geweldig deze man moest zijn en nu, nu zat ze aan zijn op autistische manier ingerichte bureau en nam hij haar helemaal op vanuit zijn stoel. Nadat Chris het hele traject had uitgelegd en aan het eind vertelde dat dit allemaal op papier stond en hij de PDF zou mailen legde ze haar pen neer en sloeg haar notulen mapje dicht.

Een korte stilte om alles in haar op te nemen onderbrak hij met de woorden. “Je ziet er nog niet echt uit als een dokter Lieselot, daar gaan we wat aan doen.” Hij liep naar de kast en keek nog eens om, pakte een pakketje en overhandigde deze aan Lieselot. Ze pakte het uit en daar was haar witte jas, de jas waar ze ze al zolang naar verlangd had.

Hij stond erop haar te helpen en terwijl hij achter haar de jas open hield deed ze haar armen in de mouwen, hij pakte haar schouders en draaide haar om. ” Nu is het bijna echt.” Ze wist wat hij bedoelde en haalde de stethoscoop die ze van haar ouders gekregen had uit haar tas deed deze in haar zak. Chris knikte goedkeurend. “Een Littmann, girl knows her stuff.” Hij pakte uit zijn lade een klein lampje en twee pennen, deed deze in haar borstzakje en ze voelde de achterkant van zijn vingers even snel over haar tepel gaan, bewust of onbewuste actie maar de tinteling die het gaf was er wel. Snel nog een laatse slok thee toen Chris aan gaf dat er ergens wel iets te doen moest zijn in het ziekenhuis. Als een gentleman hield hij de deur open voor haar en met zijn hand op haar onderrug leide hij haar door de deur. Niet overal iets achter zoeken lies, niet doen ging als een snelle waas door haar hoofd.

Samen de gang door naar de trap, Chris nam altijd de trap, zijn verklaring hiervoor klonk zo logisch. Behalve fit blijven, was een noodoproep in een lift die dan stuk ging geen goede combi dus altijd de trap. Onder het loopje vertelde hij hoe vandaag eruit zou gaan zien.
De dag starten op de polikliniek, samen achter het witte bureau en de ene na de andere patiënt ging aan hun voorbij, Chris nam elke patiënt door met Lieselot, detail naar detail. Zij mocht de eerste week enkel kijken en observeren, een eventuele behandeling vast in haar hoofd nemen en later werd alles na besproken, ze had in de eerste dag al meer geleerd dan in 2 jaar opleiding. Ze keek echt tegen hem op, de kennis, kunde en sociale vaardigheden die hij bezat waren niet van deze planeet. Savonds tijdens het eten was ze vol lof tegen haar vriend over de eerste dag, Chris dit, Chris dat en toen deed Chris zo en ja daarna hadden we een patient en Chris wist exact hoe te handelen. Haar vriend bleef stil, kijkend naar lies die lyrisch aan het vertellen was over haar eerste dag, hij liet haar, geen oordeel maar het zaadje was geplant in zijn hoofd.

De dagen erna gingen net zo soepel, ze kreeg het ritme door en kon nu zelfs lachen met Chris.
Ze had hem al een keer verbeterd bij een nabespreking en dat leverde haar een heerlijke latte op uit de koffie bar.
Vandaag was de dag dat Lieselot haar eerste poli zelf mocht draaien, uiteraard onder scherp toezicht, maar na haar eerst patiënt waarbij zij de hechtingen na een zaag ongeluk mocht verwijderen groeide haar zelfvertrouwen. Alles werd weer besproken naderhand en lies leerde hand zetting en het observeren van patiënt tijdens behandeling.

Hij was streng voor haar, de kleinste dingen legde hij zout op. “Lieselot, 1 seconden afwezig 1 seconden niet opletten en je kan een slagader raken, nooit verslappen, nooit wegkijken.” Die middag zag ze hem echt, geen grapjes, geen aanrakingen, nee 100% focus en geen ruimte voor fouten.
Chris werd gepiept, code rood. Lies was blij dat ze geen hakken aan had, rennend door de gangen, deuren en mensen ontwijken. Het moment dat dat hij de trauma inliep was die aan, meisje 17 jaar aangereden door een auto. Lies stond daar, kijkend naar zijn handelen, als een geoliede machine werkte de hele kamer als één. Chris aan het roer en korte zinnen soms enkel woordjes, nooit een letter teveel. Ze zag bloed, wonden, ouders achter het glas in paniek en Chris gefocust. Zo zou zij willen worden. Meisje heeft het gered, Lies keek aandachtig toe terwijl het meisje werd geopereerd, bloedingen gestopt en Lies keek, keek naar hem. Ze had geprobeerd alles bij te houden, ze wist dat hij haar zou gaan overhoren, handelingen, de volgorde, de actie reactie Chris wou alles terug horen van haar.
Na de ouders te hebben ingelicht liepen we terug, dacht naar zijn kamer maar hij liep door naar de kleedkamers, deed de deur open en liet mij voorgaan als een gentleman, weer die hand.

“Zitten” zei hij, “sorry Lieselot dat is de adrenaline, wil je hier alstublieft gaan zitten.” Ze nam plaats op de lange bank. Chris gaf haar zijn pieper. Ze pakte hem aan maar wist niet waarom. “Vertel maar, begin vooraan. We kwamen binnen en keken, start.” Lies begon te vertellen en wist niet tegen wie want Chris stond achter de lockers.
“Ik hoor je wel, ga door.” Ze vervolgde en 2 min later stond hij naast de lockers in zijn boxershort, een lichaam wat gephotoshopt leek, rilling over haar rug want ze keek wel naar hem, “ga maar door, je was bij adem check, bloedsomloop check” ze herpakte zich en vertelde verder. Chris liep langs haar, ze keek weer, ze zag zijn billen, een kriebel in haar buik en hij deed helemaal niks behalve de deur van de douche open maken. “Ik hoor je niet Liselotte, kom even dichterbij.”

Wat wou hij dacht ze, ze liep naar de deuropening, ze keek niet, ze ging verder. Afentoe werd ze verbeterd maar vaker kreeg ze een “Ja goed zo en een juist goed gezien te horen.” Ze vertelde verder en merkte toen de spiegel pas op, ze zag hem nu wel helemaal. Niet kijken lies, kijk weg maar haar ogen werden naar de spiegel getrokken als een magneet. Hij deed de douche uit, pakte een handdoek en kwam met zijn natte lijf langs haar, ze rook zijn douchegel, God wat een lekker lijf ging door haar heen en van wat ze gezien had was Chris ook nog eens behoorlijk bedeeld door onze Lieve Heer.

“Was je klaar met je verhaal?” Ze voelde zich direct een failure, ze had wat gemist dacht ze. Nadenken nu was ook met hindernissen dus keek ze angstig. Oh daar kwam die weer, ze keek naar de grond. Hij raakte haar kin aan en tilde haar hoofd op, die ogen die weer haar ziel inkeken.
Zijn vingers brande op haar huid. “10 plus meis, onder stress goed geobserveerd. Voor bonus punten, welk luchtje heb ik op. Dit was een strikvraag deze wist ze. Ze deed alsof ze aan zijn nek rook, “geen maar je douchegel is van chanel, de blauwe, jij draagt op je werk geen luchtjes.”
Hij kreeg een smile, nu wist die in ieder geval zeker dat ze gekeken had en het kwartje viel bij haar pas 10 min later toen ze richting de afdeling chirurgie liepen.

Thuis was ze weer druk en enthousiast over haar werk en alles wat ze meegemaakt had, alleen deze keer onderbrak Thijs haar. “Nu wel genoeg met die Chris van je.” Ze schrok van zijn reactie. Haar tranen stonden haar nader dan het lachen. Thijs liep van tafel en ze hoorde hem nog zeggen, “Chris is zo goed Chris is alles wat ik ooit wil bereiken, Jezus Lies ga lekker daar slapen dan.”
Ze liep achter hem aan, wou verhaal halen, waarom mocht zij niet blij zijn met haar werk, waarom moest het altijd draaien om wat Thijs interessant vond. Draaide uit op een ruzie, een ruzie om niks, stukje jaloezie van Thijs. Dat waren ook haar laatse woorden tegen hem, woorden waar ze direct spijt van had maar niet meer terug kon draaien. “Hij heeft teminste wat bereikt in zijn leven, en jij, wat heb jij bereikt? Je werkt voor je pa.”
Huilend op de bank belde ze haar moeder, na een uur was ze gekalmeerd en probeerde ze weer in gesprek te gaan met Thijs. “Ik wil niet met ruzie inslaap vallen Thijs.”

Woorden werden terug genomen en het gesprek ging verder. Jaloezie was inderdaad zijn probleem.
Ze stelde hem gerust, maar toen ze die woorden uitsprak zag ze hem weer staan in de douche.
Na een hele korte nacht begroete ze Chris smorgens, haar thee stond klaar zoals hij elke morgen deed voor haar. Hij keek haar aan en kwam naast haar op zijn knieën zitten, pakte haar hand en vroeg wat er was. “Nee niks joh.” Antwoorden ze kort maar dat was zinloos, zijn warme hand in haar nek en toen brak ze en vertelde van de ruzie.

Chris bleef haar rug en nek strelen, niks seksueels, gewoon vriendelijk, troostend. Pas toen hij achter haar stond en haar schouders voelde, toen kreeg ze dat gevoel in haar buik weer. Hij masseerde haar schouders met zoveel gevoel, alle stress gleed als water van haar af. Die monotone rustige manier van praten, het was praten en niet oordelen. Hoe die het deed deed die het maar geen kwaad woord of oordeel over Thijs. Ze ging staan, keek weer in die ogen, “Chris mag ik een knuffel?” Zijn gespierde armen want dat had ze gezien om haar heen, haar hoofd tegen zijn borstkas stonden ze in zijn kamer. Zal minuut geweest zijn maar hij ontspande zijn greep en pakte haar hoofd, “als niet gaat vandaag zeggen he, 1 seconden is genoeg voor een failure.”

Ze knikte en liefst had ze hem een kus gegeven. Samen nu naar de OK, Chris moest vandaag assisteren bij een transplantatie. Ze bleef boven de OK staan achter het glas, zo kon ze alle kanten zien van de tafel en goed observeren. Thijs Apte nog met excuses. Ze had gevraagd of hij vanavond thuis zou zijn en dat ze dan samen een filmpje konden kijken en lekker optijd naar bed konden. Was alweer poosje geleden dat ze sex gehad hadden en Lies vond dat het wel weer eens tijd werd dat ze elkaar weer eens zouden verwennen, ze stelde zelfs voor dat ze hem even lekker ging masseren, Thijs was niet heel erg over enthousiast over de app, hij was druk Apte hij.

Haar vriendin had ook zo een periode doorgemaakt met haar vriend, nul affectie van zijn kant maar dat was weer goed gekomen dus ze deed haar telefoon weg en ging weer kijken naar de operatie. Terwijl ze keek naar de 2 chirurgen voelde ze de handen van Chris weer over haar schouders, wat deed die man toch wat haar zo triggerde, ze werd er onrustig van en begon boven de OK rondjes te lopen. Na 3 uur waren ze eindelijk klaar en kwam hij weer de OK uit. Diepe zucht van hem, nu raakte zij zijn arm aan en vroeg hoe het gegaan was.

“Kom ik vertel je het onder weg, eerst koffie” en samen liepen ze door de gangen naar het restaurant. Samen aan een bakkie, vroeg hij hoe het thuis ging met haar, geen overhoring gewoon intresse, ze vertelde dat hij haar geapt had en sorry gezegd had en meer kon ze eigenlijk ook niet vertellen. Ze dronken hun koffie en Lieselot zat hem zo eens te bekijken en liet haar gedachten de vrije loop. “Zou jij nog eens een relatie willen Chris?” De vraag overviel hem en voor het eerst zag ze een stotter in zijn hersenen. Chris herhaalde de vraag, psychologie les 1, herhaal de vraag en win tijd en om een antwoord te vinden.

Zijn antwoord kwam niet vloeiend maar hij zou heel graag zijn leven en werk delen met een partner. De reden dat zijn vorige relatie op de klippen gelopen was kwam door het feit dat zijn partner niet begreep wat de medische wereld voor hem betekende, ze begreep de passie niet. Alsof ze Thijs hoorde praten, ze zei het niet ze dacht het. Lies had jaren lang haar vrienden en vriendinnen aan de zijlijn gehouden om haar studie te doen, van de 12 waren en nog 2 over, haar beste vriendinnen. Ze keken elkaar aan, ze wouden beide wat zeggen maar de pieper van Chris verprutse een momentje. Rennen naar trauma, auto ongeluk met meerdere slachtoffers. ” Ik heb je nu nodig Lies, kan je het aan? Ik stuur jij handeld, volg mijn stem gewoon en als je twijfelt zeg het.”
Ze hoorde enkel ik je je nodig Lies, hij zei Lies.
Volmondig ja en samen handen wassen en pak aan, handschoenen aan en de eerste kwam al aangereden. Chris stuurde inderdaad, kort en krachtig, lies volgde zijn handen en deed wat hij vroeg, leek of ze boven zichzelf zweefde.

Klemmen, gaas, afzuigen, vasthouden , meer zuigen alles ging goed. Geen besef van tijd, geen besef dat haar hele blauwe OK uniform onder het bloed zat, zij keek naar Chris, hij keek naar de patiënte en hield 3 verpleegkundige en Lies in het oog, niks ontging hem. “Dames let op die bloeddruk, onder de 90 volgieten met zout, is dat bloed er al? Is de familie al gebeld? 10 mg atropine alstublieft. Lies klem recht op ik kan er niet langs hechten zo. 90 min pure adrenaline kick, hier was ze voor gemaakt. Ze keken elkaar weer aan toen de laatse hechting gezet werd in de buik van de tweede patiënt. Een knipoog kreeg ze, meer voldoening had ze niet nodig. Onder het bloed liepen ze uit de trauma kamer. Lies trilde van de adrenaline in haar lichaam. “Warme douche helpt om weer rustig te worden.”

Samen liepen ze weer terug, hij deed de deur van de kleedkamer open en liet haar weer voor gaan. Ze ging even zitten, hij kwam naast haar zitten en sloeg een arm om haar heen. “Laat maar gaan Lies, je mag huilen, hoort er echt allemaal bij, deze spanning moet er uit.” Hij had het nog niet gezegd of ze barsten in tranen uit. Ze kroop tegen hem aan. “Oke lets begin, vertel maar we kwamen binnen patiënt 1.” Ze probeerde te huilen en te praten tegelijk, hij ging staan trok haar omhoog en hield haar vast. Zij begon, ze zoende hem, hij keek haar aan en beantwoorden haar lippen, mondjes iets open en langzaam vonden hun tongen elkaar. Ze deed haar jas uit ze schopte haar schoenen uit, hij spiegelde haar handelingen. Driftig zoenend stonden ze daar, zij nog in haar BH en string, hij nog in zijn boxer, ze voelde met haar buik zijn opwinding tegen haar aandrukken, hij klikte haar BH los en schuifelde naar de deur, deed hem op slot en bewondere haar borsten en lichaam. Weer zoenen en nu voelde ze zijn handen op haar blote billen en langzaam omhoog naar haar borsten, haar tepels onder zijn zachte vingers, ze voelde haar vagina kloppen van verlangen, haar clitoris schuurde bijna pijnlijk langs de stof van haar string. Hij sloot zijn mond om haar tepel en langzaam dirigeerde hij haar richting de douche, zij deed de kraan open.

Ze trok zijn boxershort over zijn billen en voelde zijn warme pik tegen haar buik drukken. Hij zakte door zijn knieën, trok haar string met beleid over haar billen heen en gooide hem bij de rest van de kleding. Kusjes op haar buikje maakte haar nog gekker, ze wilde hem, ze wilde hem in haar. Zoenend onder de warme stralen vond zijn hand haar vagina en clitje, zijn zachte vingers gleden tussen haar schaamlippen en wreven subtiel over haar gevoelige clitje. Chris zakte door zijn knieën, kussend over haar borsten en buik, ze spreidde haar benen iets en voelde hoe zijn warme tong haar intiemste plekje beminde, een kreuntje verliet haar mond terwijl ze genoot van de dingen die hij deed met haar kutje, ze voelde een vinger in haar komen, zijn lippen om haar clitje, dat zachtjes zuigen en likken, het dreef haar tot waanzin.

Handen op zijn hoofd voor steun, haar bekken naar achter gekanteld om hem meer speelruimte te geven. Uit haar tenen kwam het, ze gaf een kreun en Chris voelde haar wandjes pulseren en knijpen om zijn vinger. Hij liet haar clitje met rust en vingerde haar rustig tot ze weer adem kon halen. Hij stond weer voor haar en draaide haar aan haar schouders om. Ze duwde haar billen tegen zijn erectie aan en wreef heel subtiel en sensueel op en neer langs zijn pik. “Ik wil je in mij voelen Chris, neem me.”

Hij dirigeerde met zijn hand zijn pik tussen haar schaamlippen en kwam in haar. Was al even geleden dat ze zo gevuld gevoel had gehad, haar kutje moest wennen aan zo een erectie. Alsof hij het aanvoelde bleef hij heel rustig wachten in haar, haar laten wennen aan dit gevoel in haar kutje. Ze probeerde te ontspannen, haar ademhaling onder controle te krijgen, hij hielp haar. Zijn handen op haar borsten, zijn zachte stem in haar oor, “in en uit, rustig lies, rustig.” Ze kwam langzaam tot rust, en duwde haar billen iets naar achter. Chris bewoog heel rustig in haar tot hij voelde dat ze meer ontspande en hun ritme en ademhaling één werd. Ze had hier onbewust zo naar verlangd en nu had ze hem, ze voelde zijn handen op haar billen, zijn pik die in en uit haar ging, alle plekjes rakend in haar met elke stoot, die vingers die nu haar clitje weer gevonden hadden, die hele sensatie van hem diep in haar en zijn zachte vingers cirkelend om en over haar clitje, “oh Chris ik ga weer komen, geef het mij maar, spuit me vol.”

Ze was er bijna, ze voelde hem diep in zich toen ze voorover tegen de tegels leunde met haar hoofd, haar benen werden slap, op dat moment voelde ze hem kloppen in haar, hij smoorde zijn kreunen in haar schouderblad toen hij in haar klaarkwam. Beide buiten adem, alle stress en adrenaline verliet hun lichamen.
Stonden nu weer tegen over elkaar, kleine kusjes over en weer.
Ze voelde dat zijn zaad uit haar druppelde langs haar dijen, “en nu Chris?” Hij kuste haar weer teder, “misschien beetje laat voor spijt maar als je het wil weten, ik heb er geen spijt van.”
Ze keek hem diep in zijn ogen aan, “ik ook niet Chris, ik heb deze aantrekkingskracht nog nooit gevoeld bij een man.” Ze maakte zichzelf schoon en nadat ze aangekleed waren bleven ze nog even binnen. Al wisten ze beiden beter, zeiden ze toch dat dit misschien een beveiliging was en morgen zouden ze hierom lachen waarschijnlijk. Lies zag 5 berichten op haar telefoon, allemaal van Thijs, ze keek hoelaat het was, ze gaf aan naar huis te gaan en dat ze elkaar morgen weer zouden zien. Dat naar huis gaan duurde nog 20.min want ze konden niet van elkaar afblijven .

Thuis verontschuldigde ze zichzelf ook niet, Thijs was not amused en vroeg waarom ze dan zo laat was, werk had ze gezegd. Savonds barste de bom.
Lies had hem eerlijk verteld dat ze was vreemd gegaan, ze hoefde niet te zeggen met wie. Op de vraag of het eenmalig was of dat ze verliefd was kon ze echt geen antwoord geven, daar zaten ze dan samen, beide met tranen. “Ik ga wel even paar dagen naar mijn ouders had hij gezegd.” Lies liet hem gaan, wat moest ze anders.
De volgende morgen zaten Chris en lies weer tegenover elkaar, één met thee de ander met espresso. Stilte, geen van beide zei iets, tot
Bijna synchroon “ik wil jou.” De echte problemen starte toen pas.

3 jaar later waren ze nog samen, Lieselot had haar master gehaald en was volop bezig met haar specialisatie voor trauma chirurgie. Thijs had al vrij snel een andere vrouw, contact was verbroken.
Chris en lies verwachten hun eerste kindje over 6 maanden.

Voor mij een probeersel om eens op een andere manier, wat minder heftig te schrijven, ik sta altijd open voor feedback.