Marjan zat achter haar moderne, glazen bureau, het late middaglicht dat door de hoge ramen van haar kantoor viel en zachte gouden strepen trok over de stapels documenten en de glanzende laptop. Op haar 62e was ze een vrouw die haar leven met vaste hand en stille vastberadenheid had herschreven. De scheiding, jaren geleden, was als een kalme maar diepe breuk geweest. Geen luidruchtig drama, geen bittere verwijten, maar een stille leegte die achterbleef toen haar man vertrok. Haar twee volwassen kinderen hadden hun vleugels uitgeslagen en hun eigen pad gevonden. Haar dochter succesvol in Londen, haar zoon dichtbij met zijn eigen, jonge gezien. In die ruimte had Marjan niet gehuild om wat verloren was gegaan. Ze had gebouwd, met een elegantie en kracht die haar kenmerkten.
Haar detacheringsbureau was van een klein, persoonlijk idee uitgegroeid tot een geselecteerd, landelijk opererend bedrijf. Ze had het eigenhandig gebouwd, met lange dagen, slimme keuzes en een intuïtie voor mensen. Het kantoor straalde klasse uit. Zachte verlichting, moderne kunst aan de muren en een sfeer van professionaliteit die haarzelf weerspiegelde. Marjan straalde zelfvertrouwen uit dat niet luidruchtig was, maar onmiskenbaar aanwezig. Haar lichaam was fit en soepel gebleven dankzij drie intensieve pilates lessen per week. Haar volle d-cup borsten hingen met een natuurlijke, vrouwelijke elegantie. Een teken teken van de jaren die ze met trots droeg, zonder schaamte. Haar kortgeknipte donkerblonde haar omlijste een gezicht met zachte lijnen, heldere ogen en een mond die zowel warm kon lachten als verleidelijk kon glimlachten. Ze voelde zich op haar 62e levendiger en bewuster van haar eigen sensualiteit dan in haar jongere jaren.
Het was tijdens een groot en complex juridisch project dat Brian haar pad kruiste. Ze had hem ingehuurd als externe consultant. Een man van begin veertig met een atletisch, goedgetraind postuur dat sprak van discipline en innerlijke rust. Zijn donkere haar was doorgeschoten met elegante zilveren lokken, wat hem een gedistingeerde uitstraling gaf. Zijn aanwezigheid was charmant zonder ooit opdringerig te zijn, en hij bezat een natuurlijke dominantie. Rustig, zelfverzekerd en uitnodigend.
In het begin was hun samenwerking strikt professioneel. Ze zaten urenlang tegenover elkaar in de lichte vergaderruimte, pennen die over papier krasten, laptops die zacht zoemden en koffiekopjes die leeg raakten. Ze bespraken contracten, risico’s en strategieën. Hun gesprekken waren scherp maar respectvol en gericht op het doel.
De dagen rekten zich uit tot avonden. Wanneer het kantoor leegliep en alleen het zachte gezoem van de airconditioning en het verre verkeer beneden overbleven, veranderde de sfeer, de gesprekken verschoven geleidelijk. Eerst bleven ze bij de deal, maar al snel kwamen er persoonlijke lagen bij. Marjan vertelde over haar scheiding, over hoe ze had geleerd alleen te staan en toch te verlangen naar verbinding. Over de stilte in haar huis ’s avonds. Brian luisterde met die diepe, kalme stem van hem, zijn blik nooit ontwijkend, zijn aandacht volledig bij haar. Hij sprak op zijn beurt over zijn leven, de rusteloze energie die hem dreef, de momenten waarop hij hunkerde naar iets echts te midden van alle deadlines en oppervlakkige contacten. De lucht tussen hen werd dikker, geladen met een spanning die ze allebei voelden maar nog niet durfden te benoemen. Een terloopse aanraking van vingers bij het doorgeven van een document, een blik die iets te lang bleef hangen of zijn hand op haar onderrug wanneer hij de deur voor haar open hield.
Maanden gingen voorbij in deze intensieve samenwerking. De deal werd uiteindelijk succesvol afgesloten met een triomf die ze allebei diep hadden verdiend. Die avond, in het kantoor van Marjan, openden ze een fles champagne. De kurk plopte zacht, het goudkleurige vocht schuimde elegant in de kristallen glazen. Ze zaten tegenover elkaar aan een tafeltje bij een raam. De stad beneden fonkelend als een juweel in de schemering. Eerst raakten hun voeten elkaar per ongeluk onder tafel. Een lichte stoot van zijn voet tegen haar kuit. Toen bleef het bewust. Haar been gleed langzaam langs het zijne, de stof van zijn broek schurend over haar zachte huid. Marjan voelde een tinteling omhoog kruipen, een zachte hitte die zich nestelde in haar onderbuik en lager. Ze nam een slok, de bubbels prikkelend op haar tong, en keek hem aan. Zijn ogen waren donkerder geworden, intenser. Hun knieën drukte nu openlijk tegen elkaar aan, een stille, groeiende uitnodiging. De geur van zijn aftershave, mannelijk met een vleugje kruidigheid, mengde zich met de zoete, frisse aroma van de champagne. Ze lachten om een gedeelde anekdote uit de onderhandelingen maar hun lichamen spraken een heel ander verhaal. De verleiding hing tastbaar in de lucht, als een fluwelen gordijn dat langzaam, centimeter voor centimeter, opzij schoof.
‘Dit verdient meer dan een handdruk of een bedankmail,’ zei Marjan zacht, haar stem warm en laag van de bubbels en iets diepers. Ze zette haar glas neer en liet haar vingers even over de rand glijden, een subtiel gebaar. ‘Ik wil je volgende week graag meenemen naar Bernardus, als bedankje. Alleen jij en ik. Geen deadlines….gewoon wij’.
De week die volgende was een spel op zichzelf, een langzame opbouw van spanning door de ether. Hun berichtjes begonnen ogenschijnlijk onschuldig. Over tee times, het weer en of ze wel of niet een golf cart zouden huren. Maar al snel werden ze speelser, brutaler, verleidelijker. ‘Ik hoop dat jij je concentratie kan vasthouden’ appte ze op maandag avond ‘want ik ben van plan je voortdurend af te leiden’. Hij antwoordde met een lachende emoji en een hint, ‘probeer dat maar. Ik speel om te winnen..op alle fronten’. Dinsdagavond escaleerde het subtiel. ‘Wat trek jij eigenlijk aan’ vroeg hij. ‘Ik kan natuurlijk niet uit te toon vallen naast je’.
Haar vingers aarzelden even boven het scherm voordat ze typte. ‘Hmm daar moet ik even over nadenken’. Diezelfde avond stuurde ze de foto die de spanning deed knetteren. Ze stond in haar badkamer voor de grote spiegel, naakt, het zachte, warme licht van de spotjes viel sensueel over haar lichaam. In de reflectie was duidelijk de welving van haar borst te zien, de zachte, natuurlijke ronding en de volle lijn van haar bil. Op de achtergrond, nonchalant, hing haar korte Macade jurkje, klaar voor de volgende dag. Het jurkje wat gekrompen was in de was en waarvan ze twijfelde of het nog geschikt was om op een golfbaan te lopen.
‘Het rokje is wel heel erg kort, appte ze erbij. Welk kleur broekje denk je dat ik eronder moet doen?’ Brian antwoordde vrijwel direct, zijn toon speels. ‘Rokje, welk rokje? Ik zie geen rokje…’
Woensdagochtend pakten ze de draad weer moeiteloos weer op, alsof het gesprek van de avond ervoor nooit echt was gestopt. Terwijl zij haar tweede kopje koffie dronk, verscheen zijn bericht, licht en ogenschijnlijk achteloos met een duidelijke ondertoon. Hij vroeg zich af of ze gewoon een rondje zouden spelen, of dat ze het interessanter wilde maken. Die formulering bracht een glimlach op haar gezicht. Ze liet haar blik even rusten op het scherm voordat ze antwoordde dat ze benieuwd was naar wat hij in gedachten had. Zijn voorstel volgende snel. ‘een wedstrijd, maar niet één die enkel om het aantal slagen gaat maar ook om afleiding. Wie erin slaagt de ander het meest uit zijn of haar concentratie te halen’.
Ze leunde achterover in haar stoel terwijl ze zijn woorden op zich liet inwerken. Het idee was speels, maar droeg dezelfde spanning die zich de afgelopen dagen langzaam had opgebouwd.
Marjan reed in haar auto naar Bernardus. Het korte jurkje streelde haar blote dijen bij elke beweging van het gaspedaal en elke bocht in de weg. Ze had bewust geen broekje en geen slipje aangetrokken. De zachte, lichte stof gleed koel en direct over haar huid, en bij elke oneffenheid voelde ze een lichte, plagende wrijving tegen haar al licht vochtige lippen. Haar hart klopte sneller in haar keel, een mengeling van nerveuze spanning en diepe opwinding. Haar tepels drukten zichtbaar tegen de dunne stof van het jurkje, hard en gevoelig. Ze glimlachte in zichzelf terwijl ze de subtiele geur van haar opwinding zich zachtjes verspreide in de auto. De rit leek zowel eindeloos als veel te kort.
Ze ontmoetten elkaar op de parkeerplaats. Brian zag er ontspannen uit in zijn polo en broek, maar zijn ogen verraadden onmiddellijk de honger die zich de hele week had opgebouwd. Ze begroetten elkaar met een kus op de wang, hun lichamen tegen elkaar aan. Ze liepen naar de baan, de warme ochtendzon warm en goud op hun huid, de lucht fris en zuiver met de geur van gemaaid gras, dennenbomen en aarde. Toen Marjan bukte om haar bal te plaatsen, schoof haar jurkje iets naar boven. Ze keek over haar schouder naar Brian, die vlak achter haar stond. ‘Oeps…’, fluisterde ze hees, met een speelse uitdagende glimlach. Haar blote billen waren zichtbaar en Brian keek tussen haar benen door tegen haar getrimde kutje. Brian ademde scherp in, zijn blik vastgekluisterd aan het intieme uitzicht. ‘Oh..je gaat het mij echt heel erg moeilijk maken he’ zei hij zacht.
Vanaf hole 2 beoog de echte, langzame dans van verleiding. Tussen de slagen door vonden hun lichamen elkaar in verborgen hoekjes van de baan. Op hole 3, achter een groepje oude bomen, trok Brian haar plotseling tegen zich aan. Hun kus was diep, traag en hongerig. Zijn mond warm en dwingend op de hare, zin rond die de hare streelde met een ritme dat haar knieën week maakte en haar adem deed stokken. Zijn hand gleed onder haar jurkje, vingers die haar dij streelden, hoger en hoger, tot ze haar natte, warme opening bereikten. Hij voelde hoe ze zich opende voor zijn vingers, hoe haar vocht zijn vingers glad en glibberig maakte. Marjan kreunde zachtjes, een laag, wellustig geluid, terwijl haar heupen instinctief tegen zijn hand drukten. ‘Niet komen’, fluisterde hij. ‘Ik wil dat deze daag urenlang duurt, tot je er bijna gek van wordt.’
De spanning bouwde zich verder op als een langzaam stijgende symfonie, hole na hole. Op hole 5 streelde Brian haar volle borsten door het jurkje heen toen ze zich bukte voor haar swing. Zijn duimen wreven langzaam over haar harde tepels tot ze zachtjes hijgde en de bal bijna miste. Op hole 7 trok ze hem mee een halfway house in. De geur van koffie en zoetigheid vulde hun neuzen. Ze zakte gracieus door haar knieën terwijl ze tegelijk zijn broek openmaakte. Haar lippen omsloten zijn harde, kloppende pik. Ze nam hem diep in haar mond, haar tong die rond de gevoelige kop draaide, proevend van het gladde voorvocht dat op haar tong smolt. Brian’s vingers grepen in haar kortgeknipte haar, zijn ademhaling zwaar en laag. Ze zoog hem langzaam en intens, genietend van iedere centimeter, van de manier waarop hij pulseerde en groeide in haar mond. Toen ze voelde dat hij bijna ging komen, hield ze op. Ze liet hem los met een laatste, plagende, natte lik over de hele lengte. ‘Nog niet’ fluisterde ze, haar ogen opgericht met een ondeugende glans. ‘Wat jij kan…kan ik ook.’
Tussen de holes raakten ze elkaar overal aan, in steeds gedurfdere momenten. Op hole 9, terwijl ze een bal zochten in de rough, gleed zijn hand onder haar jurkje en drongen twee vingers diep bij haar naar binnen. Ze voelde ze glijden in haar overvloedige natheid, haar binnenste dat zich warm en gulzig om hem sloot. Ze beet hard op haar lip om niet hardop te kreunen, haar lichaam trillend van ingehouden genot. Op hole 12 was het haar beurt. Hij stond klaar voor een slag toen ze in zijn oor fluisterde ‘Ik wil je harde pik diep in mijn kutje voelen…’. Hij sloeg zijn bal het bos in, om nooit meer gevonden te worden.
De spanning werd bijna ondraaglijk. Hun lichamen glansden van zweet onder zon, hun ademhaling zwaar en onregelmatig. Hole na hole groeide het verlangen, als een vuur dat langzaam maar zeker alles verteerde, tot er bijna geen ruimte meer was voor iets anders dan pure, rauwe hunkering.
Op de 18e en laatste hole bereikte de dag zijn absolute hoogtepunt. De green lag er perfect bij, het gras kort en smaragdgroen, de vlag zacht wapperend in de lichte bries. Marjan hurkte gracieus achter de vlag, haar jurkje helemaal opgetrokken tot haar heupen. Haar benen gespreid, zodat haar geremde, intens natte kutje open en glinsterend zichtbaar was voor hem. De lippen gezwollen en donkerrode, het vocht rijkelijk glanzend in het middaglicht. Brian volgende zijn puttinglijn, zijn ogen niet langer op de bal gericht, maar recht op haar, op alles wat ze hem bood. Hij zag de opwinding in haar ogen, geilheid van wekenlange, zorgvuldig opgebouwde spanning.
Ze keek hem recht aan met een verleidelijke, wetende glimlach, haar stem laag en hees. ‘Als je deze putt maakt, mag je mee naar de suite die ik heb geboekt. En dan….dan houden we niets meer tegen’.