In het eerste deel van het verhaal ‘Een uitstapje met een staartje’ bezochten Hilde en Mario een parenclub. Hilde bracht de opdracht die ze van Mario kreeg door onachtzaamheid niet tot een goed einde. Een pikant kerstkaartje was het gevolg… Dit is het vervolg van het verhaal. Hilde vertelt.
Kerst en Nieuw waren alweer gepasseerd en de eerste lentezon kwam eraan. Het oh zo compromitterende kerstkaartje was helemaal uit mijn hoofd verdwenen omdat niemand maar dan ook niemand van de veertig ‘gelukkigen’ had gereageerd, of moet ik zeggen had durven reageren.
Wat ik niet wist, was dat Mario het in al zijn euforie had doorgestuurd naar Jos Surin, de CEO van het bedrijf waar hij voor werkte. Ik had meneer Surin daarna één keer toevallig ontmoet in een winkel toen Mario hem aansprak. Het was een oudere man; ik schatte hem achter in de vijftig, rijzig en groot met golvende grijze haren. Een zakenman die het had gemaakt en met zijn financiële inkomen een leuk en flamboyant leven kon leiden. Volgens Mario woonde hij ergens in een kasteel met een prachtig park eromheen. Mario dweepte er weleens mee maar ik besefte maar al te goed dat dit soort mensen van een ander niveau was.
Bij die korte ontmoeting had hij me aangekeken alsof ik bekend was, zijn kleine grijnzende glimlach verraadde net niet dat hij meer wist dan ik zelf kon vermoeden. Ik voelde me een beetje nietig, klein en ik voelde dat er iets speelde, maar ik kon niet vermoeden wat.
Toen ik op een mooie lentedag in de late namiddag voor het raam in ons ruime appartement naar de voorbijrijdende auto’s keek, was die korte ontmoeting ook alweer enkele weekjes geleden. Mario zou zo thuis komen en ik had wat lekkers klaargemaakt. Hij parkeerde even later zijn nieuwe bedrijfswagen fier aan de stoeprand , stapte uit en kijkend naar mij, zwaaiend naar zijn wagen, presenteerde hij zijn nieuwe speelgoed. Hij bleef enthousiast zwaaien, en ik dacht:” Boys and their toys…”
Hij stormde de trap op en smeet de deur open en keek me vrolijk aan. “Heb je hem gezien, Hilde? En er is nog meer op komst…. André gaat vertrekken”. André was de wat oudere sales directeur in hun bedrijf die, zoals Mario verder vertelde, van zijn vervroegd pensioen wilde gaan genieten. “En wat komt er dan nog meer aan?” vroeg ik Mario. Hij pakte me bij mijn heupen, trok me kort tegen hem aan en rolde zijn bekken vrolijk tegen mijn buik aan. Telkens Mario me zo vastpakte, voelde ik het. Mijn lichaam reageerde altijd. Een rilling ging door me heen, mijn lijf tintelde even. “Surin heeft me langs zijn neus weg verteld dat hij twee kandidaten ziet als de opvolger van André en wie denk je dat daarbij is?”
Mario keek me aan met die ondeugende maar stoutmoedige blik die liet uitschijnen dat alles al in kannen en kruiken was. “En wie is de tweede?” probeerde ik hem toch even tot de rede te brengen. “Willem Degrover, de marketingmanager”, raasde Mario door. “Jij bent tweeëndertig, hoe oud is Willem?” “Willem is drieënveertig” antwoordde Mario. Mario kuste me in de hals en ik sloeg mijn armen om zijn hals heen. Ik drukte me dicht tegen hem aan en voelde zijn opwinding. “Denk je niet dat meneer Surin eerder voor hem zal kiezen? Willem is al manager, jij nog niet en hij is drieënveertig en jij tweeëndertig, logisch toch?” Mario keek me even grijnzend aan. Zijn sterke handen trokken me tegen hem aan. “Ik word de nieuwe sales directeur”, stelde hij vastberaden. “Ik, en niemand anders, Hilde”, luidde zijn trefzekere aankondiging .
Mario was zo opgewonden. Ik voelde zijn opwinding. Even dacht ik dat hij me zou nemen. Hij, mijn sterke man en heer. Gewoon snel en kort, enkel om zijn verlangen te bevredigen. Mijn lichaam was er klaar voor om hem genot te schenken. Maar hij lachte, kuste me op mijn lippen en duwde me weg. “Ik heb honger, schat. Naar de keuken jij!” Ik draaide me om en voelde zijn tik op mijn billen. Ik beet op mijn onderlip en zette het eten op tafel.
Wat was Mario toch een kanjer, die eeuwige zelfzekere ik. Hij zette zijn glas wijn aan zijn lippen en nipte ervan. “Zeg eens Hilde: Jij Mario, jij wordt de nieuwe sales directeur van Surin Falcon Company”, beval hij me schalks. Ik keek hem lief aan en glimlachte. “Jij Mario, jij wordt de nieuwe sales directeur van Surin Falcon Company.” “Wen er maar aan, vrouw van een directeur” stelde hij met die uitdagende glinstering in zijn ogen. “We zijn trouwens uitgenodigd voor het personeelsfeest en dit jaar gaat dat door in de feestzaal van zijn kasteel. Alle partners mogen erbij zijn. Mogelijk licht hij dan al een tipje van de sluier op.” Ik keek Mario aan en zat op mijn stoel bewonderend naar hem te kijken. Hij kwam naar me toe en streelde me door mijn haren. ik kuste zijn hand en zijn vingers gleden langs mijn wang naar mijn hals. Zijn rechterhand verdween langs het bovenste knoopje van mijn hemdje en gleed richting mijn borsten. Zijn vingers gleden door en kropen onder het rechter cupje van mijn beha en al snel vond hij mijn stijver wordende gevoelige tepels.
“Je weet wat je te doen staat”, stelde Mario. Ik slikte even mijn opwinding weg. Dus toch! Nu! Ik opende de knoop van zijn broek, ritste ze open en boog naar zijn kruis. Mijn wangen raakten zijn openstaande gulp en toen mijn vingers in zijn boxer verdwenen omklemde ik zijn stijve. Ik keek op naar hem en rukte hem zachtjes. “Mooi zo, je begrijpt me helemaal”, plaagde hij me en mijn tong likte even om zijn wippende eikel. “Wie ga je nu pijpen, Hilde?” Ik keek en zag zijn strenge, dreigende blik. Ik hijgde en wist wat ik moest en wilde antwoorden. “De nieuwe sales directeur”. Mario trok me lachend aan mijn lange haren tegen zijn kruis aan. Ik nam hem gulzig in mijn mond en begon hem te pijpen. Op en neer terwijl Mario hijgend met zijn handen in mijn haren woelde. De lust schoot als een bliksemschichten van mijn tepels naar mijn clitje. “All the way”, kreunde hij en dus zoog ik hem intens tot hij zijn stijve pik leegspoot in mijn mondje.
De dag van het feest naderde snel en toen ik wat vroeger thuiskwam van mijn werk om me op te maken voor het feest, haastte ik me naar de badkamer. Ik maquilleerde me mooi en deed wat grotere oorbellen in. Ik liep naakt door de badkamer naar onze slaapkamer toen Mario me tegen hield. “Ik heb de jurk die je moet dragen al klaar gehangen.” Verbaasd keek ik hem aan en ik was benieuwd of het dezelfde zwarte jurk was die ik in mijn gedachten had. In de kamer hing echter een rode elegante licht gesatineerde jurk die ik nog nooit eerder had gezien. Onder de jurk stonden nieuwe pumps van Louboutin waarvan de rode zolen perfect pasten bij de jurk, een rood jarretel gordeltje in kant hing aan het kapstokhaakje van de jurk en daarbij dezelfde rode kousen die ik had aangehad voor Mario zijn bijzondere kerstkaartje. Voor het eerst in lang dacht ik eraan terug. Hij zat in zijn prachtige zwarte smoking en strik op het bed naar mijn verbazing te kijken.
“Deze jurk?”, stamelde ik. “Deze jurk, Hilde”, was het korte antwoord. Mijn hand gleed langs de zachte rode stof, de schouderbandjes waren flinterdun en het decolleté reikte vast tot aan mijn navel. Aan de achterzijde was het maar de vraag of de bovenkant van mijn billen niet te zien zou zijn. Ik liet de jurk over me heen glijden en keek in de spiegel naar de jurk die perfect langs mijn lichaam paste. Ik stapte naar de ladenkast in onze kamer en toen ik mijn hand aan de knop van bovenste lade bracht, vroeg Mario wat ik van plan was. “Een slipje nemen”, stamelde ik. “Een rood.” Mario stond op van het bed en kwam naar me toe. Hij drukte zijn borstkas tegen mijn rug aan en voorkwam dat ik de lade kon openen. “Ik denk het niet”, fluisterde hij dwingend aan mijn oor. Ik voelde dat mijn billen hem spontaan een stijve bezorgden. Kon ik hem op andere gedachten brengen?
Mijn hand gleed langs zijn bobbel en hij kreunde goedkeurend. Ik blies een pufje weg van de spanning en slikte. “Mario, toe”, protesteerde ik, maar al snel begreep ik dat mijn protest geen zin had. Zijn hand gleed over mijn buikje en even beroerde hij mijn heuveltje en het korte streepje dat hij door mijn jurk moest voelen. “Ik zei van niet!”, klonk het kort en zo geschiedde. Ik zou naar het personeelsfeest gaan zonder lingerie onder de weinig verhullende jurk. De spanning in mijn lijf ging ten top, opwinding en enige angst voor wat zou komen maakten zich van me meester.
Een korte bontjas bood me enige bescherming tegen de frisse wind toen we de trappen van het kasteel opliepen op weg naar het feestgeroezemoes. De kiezelparking stond vol mooie wagens en het kasteel stond er sprookjesachtig bij. Ik vergat bijna hoe ik erbij liep en vroeg me af of de andere vrouwelijke gasten er even sexy zouden bijlopen. Binnen was alles feeëriek verlicht en overal stonden er prachtige bloemstukken op de oude naar boenwas ruikende tafeltjes en pied de stals. Obers liepen rond met champagneflessen en schotels volle glazen. De mannen hadden allemaal een smoking aan in een mengelmoes van kleuren en de meeste dames droegen mooie baljurken, de ene al wat opzichtiger dan de andere. Ik voelde me wat meer kalm worden. Ik moet toegeven dat de eerste slokjes champagne daarbij hielpen.
“Kom ik stel je even voor aan mijn baas, je weet nooit waar het goed voor is”, stelde Mario en dus stapten we langs de vestiaire naar de feestzaal. Een butler sprak me aan en stelde me voor om mijn korte bontjas aan te nemen. Ik keek Mario aan en met een kort knikje maakte hij me duidelijk dat ik maar beter deed wat de man voorstelde. Het feit dat de butler oog had voor mijn navelbuik en wat erboven zat maakte me weer wat zenuwachtiger, maar Mario nam me bij de arm en leidde me snel door een groepje collega’s naar meneer Surin toe. “Meneer Surin, mag ik je even voorstellen aan mijn partner, Hilde, ….Hilde, meneer Surin.” Ik stak mijn hand uit en hij nam ze beet.
“Aangename kennismaking”, zei ik wat bedeesd. Jos Surin keek me vrolijk aan, kuste mijn hand en keek dan wat donker in mijn ogen. “Het genoegen is geheel aan mijn kant, Hilde, al kennen we mekaar al een beetje.” Ik dacht aan de ontmoeting in de winkel. Hij aan wat anders, maar dat wist ik toen nog niet. Ik kreeg een nieuw glas champagne van hem en hij nam ons even apart.
“Heeft Mario je verteld dat ik straks een nieuwe sales directeur zoek”, vroeg hij. “Hij heeft er me vaag wat over verteld, meneer Surin”, antwoordde ik zo neutraal mogelijk. “En heeft hij ook verteld dat ik twee potentiële opvolgers heb?”, vroeg hij me verder. “Ik weet dat er ook een zekere Willem in de running is”, antwoordde ik eerlijk. “Willem Degrover, inderdaad, een uitstekende kandidaat, die veel kans maakt, Hilde.” Ik zag Mario’s blik en kleine paniek in zijn donkere ogen. Bijna onzichtbaar en heel nonchalant gleed Surins hand langs mijn arm van net boven mijn elleboog naar mijn pols. Een rilling schoot door me heen. “Ik vroeg beide kandidaten vorige week of ze me konden overtuigen met hun kandidatuur en toen kreeg ik dit ….”, ging Surin verder.
Hij opende zijn smartphone en zocht een mailtje en toonde het me, wat verdoken van de andere collega’s. Ik keek en tot mijn verbazing toonde hij me ons kerstkaartje. Een blosje verscheen op mijn wangen. Mario keek me veelzeggend aan. “Misschien kunnen we Mario’s poging om me te overtuigen kracht bijzetten vanavond, denk je niet?” Zijn stem klonk stil maar overtuigend. “Vanavond?”, stamelde ik. “Mits Mario akkoord is, ben je er vanavond voor mij, waar ik wil, wanneer ik wil, zo vaak ik wil”, ging hij verder. In mijn ooghoek zag ik Mario bevestigend knikken. Ik slikte de spanning weg en keek op. Mijn neusvleugeltjes wipten zenuwachtig op en neer. “Ik moet zo speechen en moet me nog even voorbereiden, misschien is het goed als je me even vergezelt”, stelde Surin klaar maar duidelijk. “Mario kan je wel even missen, wil u me volgen, Hilde.” Ik keek om me heen en moest even moeite doen om de baas van Mario op knikkende knieën te volgen naar een kleinere ruimte naast de feestzaal. Mario nam een glas champagne en sprak een paar collega’s aan. Wat moest ik denken van “Vanavond ben je van mij”?
Hij sloot de deur achter ons. Een groot bureau keek via een tot de grond reikend raam uit over het prachtige park van het kasteel. Surin ging zitten achter zijn bureau en keek me aan. Ik wist niet wat te doen en keek hem aan. “Mario overtuigde me met een aandoenlijk maar weinig verhullend kerstkaartje … misschien kan je beginnen met me te vertellen waarom hij dat kaartje stuurde en hoe jij een bijdrage kan leveren om Mario te helpen bij zijn kandidatuur.” Ik keek Surin met enige verbazing aan en zocht even naar de juiste woorden. Waarom toch heeft Mario hem dat verdraaide kerstkaartje gestuurd? Waar zat hij met zijn hoofd om me zo voor paal te zetten bij zijn eigen baas? Ik trachtte helder te denken maar dat lukte even niet en ik begon instinctief te antwoorden.
“Ik denk dat ik Mario kan helpen door u ten dienste te zijn meneer Surin”, antwoordde ik. “Ten dienste staan? ….kan dat iets explicieter ….of laat het me direct stellen, Hilde … kan dat veel explicieter, duidelijker, overtuigender?” ging hij verder zonder zijn blik van me af te wenden. “Ik neem aan dat ik Mario kan helpen door alles te doen wat u van mij verlangt.” “Dat zegt me heel weinig. Ik ga ervan uit dat je je toch een idee kan vormen van wat ik dan wel verlang. Explicieter, Hilde, en begin je zin telkens met ‘ik help Mario als’ ….!” Even keek ik naar de grond, dan weer naar Surin. “Ik help Mario als …als ik me door jou zou laten neuken meneer Surin.” “Ga door …’ik help Mario als’ ….”, treiterde hij me verder. “Ik help Mario als ik u mijn tieten en kut laat zien en als ik me ….als ik me opstel als een gewillige, beschikbare …..hoer”, zei ik hakkelend.
“Wat je vertelt klopt enigszins, maar er is een verschil tussen wat je zegt en wat je doet, vind je dat niet?” In het nauw gedreven bracht ik mijn handen naar mijn schouderbandjes en merkte daarbij op dat mijn tepels hard door mijn jurkje drukten. Surin hield me tegen met een strenge “Ik help Mario…” “Ik help Mario als ik mijn jurk laat zakken en u mijn borsten laat zien”, hijgde ik. “Mijn borsten? ….nee nee opnieuw!” “Ik help Mario als ik mijn jurk laat zakken en mijn tieten laat zien”, zei ik opgewonden en mijn jurk gleed naar mijn ellenbogen en fier stond ik met prompte tietjes voor Surin. “Je begint eindelijk een beetje te begrijpen hoe je Mario kan helpen, maar ook Willem wordt geholpen, begrijp je dat?”
Een krop schoot in mijn keel. Ik kende de vrouw van Willem niet eens maar wat zou Mario doen als hij niet verkozen werd om André op te volgen. Ik liet mijn jurk verder zakken, tot mijn kut helemaal zichtbaar werd en het uiteindelijk geen zin meer had om ze op te houden. Ze gleed geruisloos naar de grond en ik stapte eruit. “Dat is een beginnetje, …maar je kan beter, daar twijfel ik niet aan, Hilde”, ging Surin beheerst verder. Ik maakte op de één of de andere manier een klik in mijn hoofd en stapte op mijn Louboutins richting Surin die zijn grote lederen bureaustoel wat verdraaide om me beter te kunnen monsteren. Ik legde een hand op een van zijn brede schouders en hij keek me vragend aan en reikte mij zijn hand. Ik nam ze beet en legde ze op mijn buik vlak bij hem. Zachtjes trok ik ze hoger tot hij de onderkant van mijn borst raakte ik schoof ze eroverheen en liet ze naar mijn hals glijden. Zijn wijsvinger raakte mijn kin en spontaan opende ik mijn mond als zijn vingertop mijn zachte onderlip raakte.
“Ik help Mario heel goed als ….”, ging hij verder. “Ik help Mario heel goed als …. ” Zijn wijsvinger gleed over mijn lippen toen ik dat zei en schoof dan over mijn tong naar binnen. “Als wik uw zwachtjes zwuig, meneer Surin”, hakkelde ik mompelend verder. Hij drukte zijn vinger op mijn tong en bracht zijn middelvinger mee in mijn mond en drukte ze samen dieper en minder diep over mijn tong. Ik sloot mijn lippen en zoog op zijn vinger terwijl hij me aankeek en hij me pijpende bewegingen liet maken.
Surin stond recht vanuit zijn stoel en hield zijn vingers diep in mijn zuigende mond. “Mevrouw Degrover, ….ging ‘grover'”, fluisterde hij als zijn neus bijna de mijne raakte. Hij trok zijn vingers terug en bijna als vanzelf boog ik naar hem toe en legde mijn handen zacht op zijn schouders. Mijn lippen raakten de zijne en onze natte lippen gleden over elkaar toen mijn trillende tongpuntje het zijne raakte. Gewillig opende ik mijn mond en ik draaide hem een tong en bracht mijn handen naar zijn hals. Ik drukte mijn tintelende lichaam tegen het zijne en maakte rolbewegingen met mijn bekken. Zijn hand grepen me bij mijn middel en hals en we tongden tot ik er nat van werd. “Dit is zo’n moeilijke keuze”, hijgde Surin plots tussendoor. “Nee, ….nee ze is niet moeilijk, ik doe alles, ik doe alles wat u wil, wanneer u wil en waar u wil, ik ben van u vanavond, meneer Surin, aub laat me Mario helpen!” Ik begreep zelf niet waarom ik dat zei maar ik kon niet anders. Surin keek me aan. “Vanavond? …..of zolang als Mario voor me werkt?” Dit kon toch niet? Meende hij dat? Tot wanhoop gedreven antwoordde ik: “Zolang Mario voor je mag werken, meneer Surin”. “Ben je bereid om een contract met me aan te gaan, Hilde, ….een contract waarin je rechten en je plichten worden neergeschreven?” “Ja, daar ben ik toe bereid”, zei ik stellig. “Een contract met een proefperiode, die nu ingaat en bepalend zal zijn voor mijn keuze”, ging hij verder. Ik knikte. Surin ging weer zitten…
“Mogelijk krijg je vanavond een eerste opdracht, Hilde ….dan zien we verder.” Ik wilde mijn jurk oprapen maar Surin stond recht en hield me tegen. “Zoals gezegd, vanavond start je proefperiode. Als ik zeg dans, dan dans je; als ik zeg drink, dan drink je; als ik zeg kus, dan kus je, begrepen?” Ik knikte bevestigend. Er hing een vreemde spanning tussen ons. Hij monsterde mijn hele lichaam van kop tot teen. Ik beefde licht. Niet van de koude. Zijn blik werd intenser, donkerder. Hij stond nu dicht tegen me aan. Raakte me net niet en toch voelde ik hem. Langzaam gleed zijn hand langs de buitenzijde van mijn dij omhoog. Tot over mijn heupen. Nauwelijks voelbaar streelden zijn vingers richting mijn venusheuvel. Zachtjes kriebelden ze in mijn streepje daar. Al mijn zintuigen stonden gespannen. Ik hapte naar adem en pufte opgewonden.
“Als ik zeg, dijen uit elkaar ….”, klonk het vastberaden. Hij keek me recht in mijn ogen. Oh die blik! Ik zette mijn hakjes twintig centimeters uit elkaar. Zijn hand gleed van mijn venusheuvel omlaag en raakte mijn kutlipjes. Zijn vingers knepen en ik slaakte een gilletje. Surin grijsde. “Als ik zeg dijen uit elkaar, wat doe je dan?”, klonk het krachtig. Ik kreunde zacht en antwoordde: “Dan zet ik mijn dijen ver uit elkaar.” Ik voegde de daad bij het woord en zette mijn hakjes veertig centimeter uit elkaar. Zijn vingers gleden door mijn natte wellustige spleetje en ik moest toegeven dat ik er geen bezwaar tegen had toen zijn middelvinger diep in mijn natte kutje drong.
Wordt vervolgd op vraag ….