Kamperen en begeren

Hoi,
Een paar dagen terug postte ik hier een vakantieverhaal onder de titel An der schönen blauen Donau. Tijdens het schrijven ervan moest ik ook aan een andere zomervakantie denken. Eentje van een paar jaar daarvoor met een andere vrouw. Ik heb nog foto’s van die vakantie opgezocht ter inspiratie voor een tweede verhaaltje. Ook weer waar gebeurd en met ergens een citaat uit een songtekst van een Nederlandse band. De eerste vinder van dat citaat maakt kans op een week glamping in de Ardennen met stoeipartner naar keuze.

Het is zomer en ik ben in de ban van een sensuele brunette die regelmatig hoofden doet draaien. Ze is anderhalf jaar ouder dan ik en we latten sinds een jaar. In haar gloednieuwe auto die ze cash betaald heeft rijden we naar de Ardennen om daar een week te gaan kamperen. Haar dochter van vier is bij haar oma in Drenthe gebleven want mijn vriendin wil nu zelf weer eens in het middelpunt staan.

We strijken neer op een camping waar een riviertje omheen meandert. De camping is volgens de Vlaamse beheerder op een groep Nederlandse pubers met begeleiders na helemaal leeg. De groep is er nu niet en dus hebben wij het rijk alleen. We schrijven ons in en vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe de beheerder mijn vriendin bliksemsnel van top tot teen begluurt. Geen wonder met haar verschijning. Ze is knap, gebruind en ze draagt geen BH. Ze heeft een fleurig zomerjurkje aan waarin haar grote tepels dikke bulten maken. Overal waar we komen constateer ik trots hoe ze de blikken van mannen trekt. Ze flirt graag en geniet van de aandacht.

Het is warm en dit is onze summer of love. De tent zetten we later wel op want er zijn nu belangrijkere dingen. We vinden een stil plekje aan de rand van het terrein. Geurende bloemen en grassen staan hier weelderig hoog en bieden een beetje beschutting. We ploffen al zoenend neer. Even later lig ik op mijn rug en knijp ik mijn ogen samen tegen de felle zon. Zij gaat op me zitten, ik kan haar amper zien maar voelen des te beter. Mijn handen glippen onder haar jurk, strelen haar satijnzachte huid die zich spant om haar spieren. Dan glijden ze verder naar boven waar ze haar borsten omcirkelen en zachtjes aan haar genotsspenen trekken.
Ze trekt haar slipje opzij waarna ze stukje bij beetje over me heen zakt.
Vochtig gras en stelen van bloemen maken onder ons gewicht afdrukken in mijn rug en billen. Boven alles het warme zonlicht op mijn bleke huid. Ik betwijfel of onze liefde een lang leven zal hebben, maar ’t kan me niks schelen zolang ze maar met me vrijt.

Als ik een poosje later het foedraal op zijn kop houd en de tent op het gras ploft, blijken de stokken er niet bij te zitten. Wat nu? Mijn vriendin kijkt me verwijtend aan. Ik loop naar de receptie. Misschien heeft de beheerder een tip voor me. En inderdaad, de gewiekste Antwerpenaar toont me een afvalcontainer met daarin door gasten achtergelaten kampeermateriaal. Verdomd! Ik trek er een paar gelede kunststof bogen uit.
Die passen natuurlijk niet, maar na wat gehannes staat er een merkwaardig asymmetrisch onderkomen. Zeker de helft lager dan normaal, maar de slaapmatten passen erin. En wij ook, al is het een licht claustrofobische ervaring door het laaghangende doek.

Het schemert nog niet eens wanneer we naar bed gaan. Maar niet omdat we moe zijn. Eenmaal in ons dicht geritste bouwsel bestijgt ze me ongeduldig. We kunnen elkaar niet zien want haar hoofd boort zich in het tentdoek boven haar. Ik kan het nu een stuk makkelijker volhouden omdat ik tussen de bloemen al een keer klaargekomen ben. Maar goed ook want mijn liefje lijkt wel onvermoeibaar. Ze neukt me zo krachtig dat ik op en neer geschoven wordt over de slaapmatten. Mijn kont en rug worden helemaal warm geschuurd. Het moet een komisch tafereel zijn voor de geïnteresseerde voorbijganger. Die ziet een mislukt tentje waarin iemand al zuchtend en steunend met haar hoofd als een bezetene door het doek probeert te boren.

Wanneer de nacht valt en we uitgeput lepeltje-lepeltje liggen, klinken er kreten over het veld. De groep kinderen is weer gekeerd. Van slapen komt nu niets meer. Gegil en gedrein, vallend bestek, kinderen die elkaar achterna zitten en halfbakken pogingen van begeleiders de orde te bewaren. Kreunend kijken we elkaar in het duister aan. Net wanneer ik aanstalten maak om al godverend verhaal te gaan halen, schalt de stem van de beheerder over het veld. Na jaren herinner ik me zijn woorden en intonatie nog exact:
‘En nu is het STIL. En als ik stil zeg, is het MUISSTIL!!’ En dat in sappig Vlaams natuurlijk: ‘stil’ spreekt hij uit als ‘stiel’, en bij ‘muisstil’ is de ‘ui’ heel langgerekt.
Dat maakt indruk want je kunt plotsklaps een speld in het gras horen vallen.
Ik stel me voor hoe de zogenaamde groepsleiding zich kapot staat te schamen. Wij genieten en halen opgelucht adem.
Daarna blijft het ook muisstil. Op de rivier die ons in slaap ruist na dan.

In de ochtend warmt het vroege zonlicht ons krakkemikkige huisje snel op.
Ik worstel me naar buiten en zet koffie voor mijn heerlijke schat. Ze laat mij haar liefste lach zien en rekt zich dan gapend uit.
Na het ontbijt gaan we pootje baden in de lieflijke rivier. Maar niet lang want al gauw kunnen we alleen nog maar aan neuken denken. Een strandje is er niet, wel een smalle strook nat zand. Daar ga ik liggen. Ruggelings naar het kampeerveld, steunend op mijn ellebogen, de benen als strekdammen in het snelstromende water. Zij staat wijdbeens boven me zodat ik haar kan likken. Tot ze het niet meer uithoudt en zich een halve pas achteruit beweegt om zich daar over mijn lul te laten zakken. Ik ben vanaf de campingzijde geheel aan het zicht onttrokken. Een opmerkzaam lid van het gezelschap verderop zou net boven de rand van het veld het op en neergaande koppie van mijn vriendin kunnen zien.
‘…en toen kwamen er een paar verschrikte kanovaarders voorbij gepeddeld’, merk ik grinnikend op. Mijn geintje doorbreekt in één klap haar focus.. ‘….verschrikte kano’s.!! ‘, ze proest het uit.
Maar als er inderdaad een paar voorbij gegleden waren had ik ze waarschijnlijk amper waargenomen. Ik heb slechts oog voor haar. Al het andere is decor.

Wanneer we weer enigszins gekleed voor de tent zitten en het ontbijt een doorstart maakt, gaat haar telefoon. Het is haar moeder met spijtig nieuws. Dochterlief is ontroostbaar want ze mist haar lieve mama. Oma heeft vergeefs alle trukendozen al geprobeerd maar er is geen land meer te bezeilen met de kleuter.
Meer hoeft mijn vriendin niet te weten. Ze is onrustig, haar blik gespannen. Ze moet naar huis. Meteen.

In een ruk rijd ik haar terug naar Drenthe. De radio laat ik uit want ze heeft de leuning gekanteld en brengt de laatste helft van de rit slapend door.
Ze is weer helemaal mama wanneer we aankomen bij het huis van haar moeder. Het weerzien met haar dochter is innig. Van weeromstuit ligt het meisje te snikken in mama ’s wiegende armen. Net wanneer ik dit verstilde oerbeeld in mij opneem en dus een keer niet aan sex denk, staart mijn vriendin me theatraal geil aan waarbij ze langzaam haar tong naar me uitsteekt. Zo’n beetje zoals de bassist van KISS dat deed. Theater? Ammehoela. Ik ken haar zo langzamerhand. Er begint zich wat te bewegen in mijn broek. Nog even geduld en dan kunnen we weer!