Woef!
Ik ben een middelgrote hond met een grote lul. Dat laatste is belangrijk voor ons honden, en naar ik merk ook bij onze baasjes en vooral mensen vrouwtjes. Ik scoor inmiddels een hele groep trouwe vrouwtjes en ook een enkel mannetje…
Als pupje zag ik dat fel rozerode puntje al wel eens naar buiten piepen onder mijn buik. Dan likte ik er maar eens aan. Voelde lekker. Verder dacht ik er niet over na. Tot ik al groter groeiend eens lekker tegen een meisje dat met me wilde ballen op ging staan. Toevallig was puntje een beetje naar buiten en die ging lekker over haar been. Mmmm, prettig; ik drukte ritmisch en steeds steviger tegen haar aan. Ineens duwde ze me weg, en riep “Áf; vieze rothond!”. Meteen kwam mijn vrouwtje aanrennen en die greep me beet. “Sorry hoor meisje, dat doettie anders nooit”. Ik snapte niet wat er nou fout aan was. Mijn puntje hing, of eigenlijk stónd nog steeds buitenbord. Vrouwtje ging rustig op een bankje zitten en ik hijgend en kwispelend voor haar. Wat m’n puntje nou toch had snapte ik niet maar die werd steeds groter. “Goh, Boefje, jij wordt ook al groot” zei ze en mijn supergevoelige oren hoorden een trillinkje in haar stem. ”Dat mag je niet meer doen hoor! Daar worden kleine meisjes onrustig en bang van.” Weer dat rare trillinkje.. Toen ging ik een stok halen en we renden de hele weg naar huis. Verder dacht ik er niet meer aan.
Bij andere honden ben ik best relaxed. We snuffelen even lekker in elkaars kruis en onder de staart en we zijn vriendjes om te spelen. Ik werd snel groter en nu kon ik ook makkelijk bij kinderen hun kruis om even te snuffen. Op de een of andere manier vond ik dat bij meisjes leuker. Bij jongens zaten dikke broeken in de weg en die roken ook minder lekker. Meisjes met een zomerrokje aan (in mijn herinnering is het altijd zomer) waren veel lekkerder. Duwde ik mijn snuit even stevig in zo’n zacht kruisje. Soms gaf ik een lief likje toe! Stomme mensen snappen dat niet. Meestal geven ze een gil en ze duwen m’n kop weg. Maar ik ontdekte dat als ik alléén met ze was in een kamertje of een stil hoekje van het park, dan mocht het ineens wel! Zo had ik laatst een snoepje van een meisje en die was een beetje loops geloof ik. Jammie; wat rook ze lekker. Ze ging met dr benen een beetje uit elkaar op een bankje zitten en ik maar genieten.
Toen ik een lief likje gaf pakte ze mijn kop, maar niet om hem weg te duwen, maar ze drukte me nog eens stevig tegen haar zachte broekje. Hé, wat was dat nou? Mijn puntje kwam opeens wel heel hard naar buiten. Best lekker allemaal. Dus ik likte nog maar eens en nog eens, en toen hoorde ik haar zuchten en toen trok ze het broekje aan de kant! Daar zag en rook en voelde ik voor het eerst een mensen kutje. Beste lekker hoor. Ik haalde mijn tong en nog maar eens stevig doorheen en proefde: Lang niet gek. Niet zo lekker als ik me een loops teefje voorstel, maar prima. Na nog wat likwerk begon het steeds natter te worden en zoeter te smaken. Heel lekker eigenlijk. Ik wilde meer en slobberde dapper verder. Dat werd wel steeds lastiger, want ze begon steeds meer heen en weer te bewegen. Te stuiteren zelfs. Plots trok ze mijn kop haast naar binnen bij haar en schokte en kreunde zoals ik dat nog niet eerder had gehoord. Dan zakte ze als een dweil zowat van dat bankje af. Ze aaide en knuffelde me lief en kreunde: “Oh, Boef, wat lekker, lieve hond, brave hond” en zo verder. Nou het zal allemaal wel. Ik vond het best. Ik likte mijn eigen puntje ook maar even schoon en ging rennen.
Dat meisje kwam nu heel vaak naar het park en we stoeiden leuk samen. Als er niemand was mocht ik in haar kruisje. Op een dag bracht ze een paar vriendinnetjes mee. Na veel gegiechel en gestoei mocht ik het bij hen óók. Nou zeg! Ik had er gewoon een lamme tong van. “Meisjes!, Boef!, waar zitten jullie?”, zo komt vrouwtje me halen. En we gaan samen naar huis. Daar is het stil. Ze gaat eten maken. Terwijl ze in de pannen kijkt, een beetje op haar tenen, denk ik : “Ik ben weer groter zeker, ik kan er nu bij haar ook bij.” en als bewijs druk in mijn snuit onder het rokje. En ja hoor! Ik kan erbij. Dat rook ook hemels. “Wat doe je nou gekke hond!”, maar ze bleef gewoon doorgaan met roeren. Boog zelfs nog verder voorover, zeker om bij de aller-achterste pan te kunnen. Ik doe ineens een paar lieve likjes.
“Owww, Boef niet doen”. Weer dat gekke trillinkje in de stem. Daar werd mijn puntje wel heel hard van en -ik weet nog niet waarom- ik sloeg mijn voorpoten om haar been en duwde steeds maar het puntje langs haar zachte velletje. In plaats van klappen kreeg ik een lieve aai over mijn kop en ze zei: “Is hondje zo geil dan?”. Weet ik veel waar dat nou weer vandaan komt! Maar ik doe lekker verder. Weer een grote knuffel “Wat wil mijn kleine stoute hondje dan?” Nu kreunde ze het bijna en trok het rokje op en stak haar hand in het broekje. Het duurde niet lang of ze rook zo vreselijk lekker dat iets in mij me deed grommen en maakte dat ik mijn poten nog strakker om haar been klemde en mijn puntje kreeg een steeds dikkere knop en ik roste het nu keihard heen en weer. “Oooowww Boef, wat groot wordt je lul, wat geil”. Aha! Dus mijn puntje heet Lul. Goed onthouden.
Vrouwtje liet zich nu op dr knietjes op het keukenzeil zakken. Met de hand nog steeds in de broek. Nu moest ik wel loslaten natuurlijk! “Ow, zo geil, kom hier, neukbeest” fluisterde ze tegen mij. En ze greep me vast bij mijn punt; (nee Lul). Nou zeg, dat voelt lekker! Ze rukte het broekje opzij en hijgde “Kom in me, neuk me”. Weer een woord dat ik niet ken. Ze grijpt mijn lul nu tussen haar benen door vast en trekt me naar zich toe. Ik jank van de schrik! Maar ineens, het moet instinct zijn geweest, ineens spring ik met mijn voorpoten op haar rug, klem ze om haar middel en ga lekker mijn lul tegen haar aanschuiven. Oh! Zo is het nog lekkerder. En dan grijpt ze me weer en pakt me lul beet, draait met dr heupen. En ik maar raggen. En dan voel ik het! Mijn punt gaat naar binnen. Dat is zo lekker dat ik nóg harder ga. En hijgen en kwijlen en doorrammen, steeds dieper.
Vrouwtje hijgt ondertussen net zo hard als ik. Ze kreunt en gromt ook net zoals ik. Zou het eigenlijk dan ook een hond zijn? Net als ik? Nu geeft ze ook een soort harde gil. Ik schrik, maar kan niet terug! Het lijkt wel of ik vastgenageld aan haar zit. Het gevoel wordt nog steeds heftiger. Ik bezwijk! Ik word gek! Gek! En dan is het of ik me in haar leeg pis, maar toch anders, fijner, pulserend, heerlijk! Ze geeft nu weer een hardere schreeuw en knijpt in haar buik me zowat leeg. Dan worden we allebei rustiger. HMMM zucht, hijg, en ik trek me los. Het is welletjes. Ik ben moe, ik wil naar mijn mand! Mijn punt is knalrood en doet pijn! Hij is helemaal slijmerig en vies! Gauw schoonlikken. Smaakt en ruikt net als bij mijn speel- meisjes trouwens. Helemaal niet vervelend. Wat ben ik nu moe zeg! Terwijl vrouwtje overeind krabbelt maak ik de pleiterik naar mijn mandje. Even lekker maffen! Straks komt de baas thuis voor eten! Goed op de deur letten. Maar dat krijg ik niet meer mee; dan slaap ik als een os.
Dat was toch wel onwijs lekker gisteren! Dat wil ik wel weer. Vooral met een leuke vrouwtjes hond. Meteen maar proberen, straks in het park. Maar dat valt tegen! Heb ik net vriendelijk eentje dr kutje gesnuffeld, en heel lief gekwispeld. Deed zij ook, maar toen ik er meteen op ging kreeg ik een grom en een snauw en beet ze me venijnig in mijn schouder. Bovendien begint het baasje er hysterisch bij te schreeuwen. Nou ja zeg!
Met buurmeisje ben ik ook dikke maatjes. Altijd even ballen en stoeien. Het is er nog niet van gekomen het kunstje eens te doen zoals met de meisjes in het park. Gek eigenlijk. Nu ik erover denk wordt m’n puntje meteen groter. Zij wordt trouwens ook elke week langer. Haar benen vooral lijkt het wel. Dan springt ze bij het rennen zó over ons tuinhekje heen. Ik spring vrolijk tegen haar op, en ze valt niet eens om zoals vroeger. Niks hoor, ze duwt míj zo omver en pakt me de bal af. Nou ja zeg! Zogenaamd boos grommend ren ik haar achterna en spring weer flink tegen dr aan. “Pak bal!”, roept ze en houdt die zo hoog op dat ik er springend nét niet bij kan. Dat doe ik dan drie keer, maar dan is het wel best. Blaffend spring ik met vier poten tegelijk op en neer. Vermoeiend, ik hijg als een gek. Laat dan ook maar stomme trut, denk ik en ga lekker in het gras liggen rollen. Dan op mijn rug, en dan maar weer op m’n zij. Nu netjes zitten, want ik wil die bal hébben! Ze vindt me leuk! Ik weet het zeker.
Op haar knieen komt ze voor me zitten en begint te slijmen: “Wil hondje dan die bal, pak dan als je kan, toe dan!” en meer van dat gelul. Ik zie die lange, blote, bruine meisjesbenen voor me en doe er maar eens een lange lik overheen. “Gekke hond”, zegt ze lief en hoor ik nou ook bij haar een gek trillinkje in de stem? Raar hoor. De donshaartjes op haar dijen gaan overeind staan. Mijn puntje zakt spontaan een eindje naar buiten. Ook weer zo raar! Het lijkt wel of alles vanzelf gaat met mij. Tijd om dr over na te denken heb ik niet, want ineens pakt buurmeisje mijn puntje beet! Ik geef een klein jankje en ga nog harder hijgen. “Goh, boefje, wat heb jij daar nou” zegt ze plagerig en trekt er een klein beetje aan. Oef! Dat komt aan. Puntje wordt groter ineens!
Ze legt nu haar hele hand er omheen. Nu wordt het wel eng, maar ik vertrouw haar wel en trek niet terug. Puntje vindt het lekker! Die wordt nóg dikker en harder ook. Begint een beetje pijn te doen. Maar lekkere pijn. Spannende pijn. Buurmeisje vindt het ook spannend, dat zie ik heus wel. Die zit ook met dr bekje open een klein beetje te hijgen. Ze knijpt haar benen steeds hard tegen elkaar. Ik hijg en piep nu steeds. Dat wíl ik helemaal niet. Ik ben geen puppy meer zeg! Maar het gaat vanzelf. Ondertussen wordt puntje nóg groter. Ook steeds natter. Loopt er zo maar nattigheid uit! Dat wil je toch niet als grote zindelijke hond! Maar het gebeurt. Automatisch weer! Oh, man, het wordt nu wel hemels lekker. Haar hand glijdt er zo soepel langs. Piep, hijg, grom zachtjes. “Ga je voor me spuiten Boef?”, hijgt ze nu tegen me. “Toe maar, mag wel, toe dan!” En rukt nog harder en sneller aan mijn punt, nou ja, meer een knuppeltje lijkt het nu ondertussen. Spuiten?, wat raaskalt ze nou? Maar dan, als je denkt dat het niet lekkerder kán, dan, ineens overvalt het me. Ik moet grommen en piepen en OEF, knuppel ploft uit elkaar en hele stralen wittig pis spuit ik over haar dijtjes. Spuit, spuit, spuit, hijg, grommmmm, lekker, Jezus nog aan toe. Wat een bende! Piepend maak ik me uit de voeten. Buurmeisje durf ik voorlopig niet onder ogen te komen. Die zal boos op me zijn! Kan niet anders toch?