MILJONAIRSCRUISE
Ik raak steeds zo hard het botje boven haar kutje, dat Nina bij elke stoot een stukje omhoogschuift. Ze heeft haar armen boven haar hoofd gelegd, haar ogen gesloten en haar benen kan ze echt niet verder openen. Meer open en toegankelijk kan een meisje zich niet maken. Ik weet dat ze ze soms meerdere keren op een dag wordt geneukt, want ze is er gek op. Geen idee hoe ze het bij die andere jongens doet, maar bij mij gaat het altijd zoals we het nu doen. Zij ondergaat het en ik ram haar naar het andere eind van de wereld. Al gauw heb ik me helemaal in het zweet gewerkt, het is hierboven bloedheet, maar dat kan me niks schelen, d’r is niks lekkerders dan dit en ik moet haar all the way hebben.
Nina heeft maar éen voorwaarde als ze komt neuken, zij wil altijd als eerste klaarkomen, want zo weet ze zeker dat ze aan haar trekken komt. Dat heeft ze me meteen heel duidelijk gemaakt en al die keren dat we seks hadden is het me maar éen keer overkomen dat ik haar volschoot voordat ze een orgasme had. Dat heb ik geweten, ik kon haar appen tot ik een ons woog maar twee weken lang reageerde ze nergens meer op. Ze heeft me dus goed afgericht en inmiddels ben ik er een meester in om haar signalen te herkennen dat ze begint te komen.
Als ze wat met haar hoofd op en neer begint te draaien, als er af en toe een zuchtje komt, als ze een enkele keer even haar benen wat tegen mijn bewegende heupen duwt en weer opent, dan is het bijna zo ver. Op dat moment neem ik gas terug, vertraag ik mijn tempo en zorg ik ervoor dat mijn eikel vooral langs de bovenzijde van haar kutwandje wrijft, daar reageert ze het meest op. En ja hoor, daar gaat ze, krabbend over mijn rug werkt ze zich een weg naar de ingang van haar orgasme, zuchtend en kreunend ondergaat ze de haar gekmakende wrijving van mijn paal. Op het hoogtepunt van haar orgasme trekt ze me aan mijn haren helemaal over zich heen, altijd wil ze op dat moment mijn lijf languit op het hare kunnen voelen.
Ik beweeg me nu alleen nog maar met hele kleine stuikjes in haar op en neer, haar de tijd gevend om de seksstorm in haar lijf uit te laten razen. Pas als ze helemaal verslapt is het mijn beurt. Ik zet het weer op een beuken en niet veel later pomp ik mijn ballen volledig leeg in haar. Vanaf dat moment lijkt het alsof we samen een klusje deden, alsof we klaar zijn met de afwas doen of zoiets. Zodra ik stil val wurmt ze zich onder me uit, droogt ze met wat tissues haar kutje af, kleedt ze zich aan en verdwijnt ze spoorslags, waarbij er nog net als afscheid een ‘bye’ afkan.
Ik gebruik haar, zij gebruikt mij…
Miljonairscruise
Het half jaar is voorbij en onze trainingsweken als model zitten erop. Niet iedereen van de groep heeft het goed tot een einde gebracht, tijdens de afronding hebben er vijf mensen moeten vertrekken. Gelukkig heb ik zelf wel de eindstreep gehaald, en tot mijn vreugde Natassja ook. We zijn met ons elven over en nu is het moment aangebroken dat we onze eerste opdracht krijgen. Nicholas had daarover al tijdig contact met de planners van het office, dat zich verderop in een gebouw aan Central Park bevindt.
Die eerste opdracht is meteen een bizarre. Onze hele groep is ingedeeld om mee te gaan op een cruise voor miljonairs, aangeboden door een wereldberoemd internationaal modehuis. Het zal onze taak worden om daar elke avond een modeshow te verzorgen, met kleding van iedere dag weer een andere ontwerper, die met helikopters worden ingevlogen. Daarnaast worden wij geacht om overdag ons te gedragen als ‘beautiful people’, door schaars gekleed aan het zwembad te gaan liggen, want het oog van die miljonairs wil blijkbaar ook wat hebben. Ik vind dat wel een beetje discutabel maar ik wou een avontuurlijk leven en nu kríjg ik het. En bovendien, een cruise op een peperdure boot is natuurlijk nooit weg.
Enkele dagen later zijn we op weg naar Singapore, van daaruit worden verschillende landen aangedaan, waaronder Thailand, Vietnam, de Filipijnen en Indonesië. Ik kijk er naar uit, ik wil dolgraag wat van de wereld zien. Een kleine domper is dat ik in het vliegtuig heb geprobeerd naast Natassja terecht te komen, maar dat is me niet gelukt. Nou ja, mijn tijd komt nog wel…
En dan zijn we vertrokken!
Langzaam en met veel vertoon maakt het cruisejacht zich los van de terminal in de haven van Singapore. Het is niet zo groot als die huge massaschepen maar het is wel schítterend, nog nooit zag ik zoveel luxe bij elkaar. Er zijn iets minder dan tweehonderd passagiers aan boord, allemaal multimiljonair of zelfs miljardair, en ook allemaal hebben ze een eigen suite, een compleet appartement bijna, het een nog groter en luxer dan het andere. Het is alles goud wat er blinkt, er is nergens op bezuinigd, blijkbaar is deze boot speciaal voor dit soort ultrarijken gebouwd. Bizar gewoon!
Voor ons als beginnende modellen is er wat eenvoudigers bedacht, wij zijn ondergebracht in de personeelshutten. We kregen er allemaal een voor ons zelf, dat dan wel, maar heel veel groter dan een inloopkast zijn ze niet en ze hebben alleen maar een piepklein rond raampje met de buitenwereld. Tja, verschil moet er zijn. Nou ja, het weer is prachtig, dus we moeten maar veel aan dek zijn. Met ons elven liggen we dus al aan het zwembad, volgens de opdracht zo schaars mogelijk gekleed.
Terwijl het enorme jacht op een slakkengangetje de haven uitvaart, gaan wij na het uitzwaaien weer op onze zonnebedjes liggen en genietend hervat ik mijn activiteit, namelijk het bekijken van de mooie meiden die overbleven vanuit mijn modellenklasje. Stuk voor stuk zijn ze beauty’s. Als jongen kan je gewoon niet om ze heen, zoals ze hun lijven in die piepkleine bikini’s hebben uitgestald. Enkelen hebben zelfs al hun topje uitgedaan, heerlijk om hun tietjes open en vrij te kunnen bekijken.
Natassja deed dat natuurlijk niet, toch is ze wat mij betreft absoluut de mooiste van allemaal. Maar jammer genoeg speelt ze ook nu nog steeds het ongenaakbare prinsesje, hoewel, misschien ís ze dat ook wel écht, arrogant en onbereikbaar. Al een paar maanden probeer ik bij haar ‘aan boord’ te komen, ik zou haar zo graag eens neuken, maar no way, af en toe toont ze wel interesse maar al gauw gaan dan de luiken er weer voor.
Verwende types
Het duurt even, pas als we de haven helemaal uit zijn arriveren er wat miljonairs hier bij het zwembad. Blijkbaar is het beneden hun stand om enthousiast aan de railing te gaan staan om terug te zwaaien naar de ons uitwuivende mensen. Of misschien hadden ze het wel druk met het uitpakken en uitstallen van alle kleding uit hun ongelooflijke hoeveelheden koffers. We keken onze ogen uit toen de ene na de andere limousine voorreed en daar niet alleen die rijke patsers uitstapten, maar er vervolgens ook reeksen koffers tevoorschijn kwamen.
Daarbij hoefden ze zelf natuurlijk niks te doen, als colonnes bezige mieren waren hun eigen medewerkers en die van het schip op en neer aan het rennen, om ervoor te zorgen dat ze maximaal in de watten werden gelegd. Dus hoefden ze alleen maar op hun paasbest over de met een rode loper bekleedde loopbrug te wandelen, er ondertussen natuurlijk wel goed voor zorgend dat ze door de aanwezige fotografen op hun voordeligst werden gezien, zo nodig even stilstaand, om pas daarna naar binnen te schrijden. Het belooft wat, met deze verwende types.
Naarmate er meer mensen op het zonnedek verschijnen valt het me op dat de mannen over het algemeen een stuk ouder zijn dan de vrouwen. Het ziet er daardoor allemaal heel traditioneel uit, de man die blijkbaar het geld bij elkaar harkt en de vrouwen, vooral jong en mooi, vaak dankzij allerlei kosmetische ingrepen, die het weer opmaken. Slechts enkele van die kerels zijn jong en hebben het blijkbaar al op heel jonge leeftijd gemaakt en dat willen ze weten ook, want ze lopen erbij als trotste pauwtjes. Ik vraag me af of ik zo’n leven zou willen leiden. Eigenlijk niet, denk ik, genoeg geld lijkt me handig maar verder kan me al die luxe niet echt boeien. Wat ik wél echt hoop te bereiken is dat ik ooit door zal breken als model.
Amper liggen die mensen of er komen gedienstige stewards naast ze staan om ze te verwennen. Of ze een keuze willen maken uit een van de vele ingewikkelde cocktailmixen, of ze behoefte hebben aan deze of die verfijnde snack en of ze misschien nog op een andere manier in de watten gelegd willen worden. Ons hele groepje ligt het met interesse te bekijken, er ontvouwt zich hier een wereld voor ons die we tot nu toe alleen uit de blaadjes kennen.
Ondertussen wordt er al ijverig door de dames en heren teruggekeken. Ik zie met name hoe die mannen verlekkerd naar ‘onze’ mooie meiden kijken, vooral die met hun blote tieten. Maar ook de dames geven hun ogen de kost, regelmatig tref ik de blik van zo’n rijke tante, die de andere jongens en mij geïnteresseerd bekijkt. Het voelt onwennig, alsof we toch een bezit zijn voor die mensen, precies waar ik me van tevoren al druk over maakte. Ik ben namelijk helemaal van níemand, maar oké, we zitten nu letterlijk in het schuitje en dus maken we er maar het beste van.
Kijkgrage modeshows
Die avond start de dagelijkse reeks modeshows, als eerste is het de beurt aan ‘Gucci’. Hun ontwerper stapte in Singapore ook aan boord en wordt morgen teruggevlogen per helikopter, waarna er een van een ander modehuis mee terugkomt. Het blijkt vooral om badkleding te gaan, we moeten de meeste tijd in niemendalletjes lopen die zo ongeveer letterlijk niks om het lijf hebben. Pas tijdens het omkleden in de ruimte achter de runway werd ons dat duidelijk, dat dit waarschijnlijk het hoofdbestanddeel van deze show en misschien wel alle shows wordt. Elf jongelui die bijna naakt voor de hongerige ogen van deze rijken paraderen.
En dat niet alleen, want dan zijn er ook nog de types die erbij zijn als we ons omkleden, precies zoals Nicholas al voorspelde. Het is totaal niet duidelijk wat al die mensen hier te zoeken hebben, maar zoveel is wel duidelijk dat, terwijl wij regelmatig in ons blootje staan om snel-snel dit of dat aan te trekken zij hijgerig toekijken. Als een van ons daarover klaagt is de enige reactie van Trixy, de projectmanager van ‘Universal Top Models’, dat dat er nu eenmaal bij hoort. Zij begeleidt ons en maakt ons die eerste keer al onverbiddelijk helder dat het slikken of nokken is. Als we nog even wat door-protesteren kapt ze het bitchy af met ‘wen er maar aan’. We zullen het dus gewoon moeten ondergaan.
Ondertussen valt me wel op dat ook op deze boot de meeste ogen steeds als vanzelf naar Natassja worden getrokken. Zij is zo’n pure schoonheid, ik ben natuurlijk niet de enige die dat ziet. Ik heb me best wel vaak afgevraagd wat dat nou is met haar, waarom ze mensen zo magnetiseert, en sinds ik een tijde terug een foto van de jonge Brigitte Bardot zag weet ik het eigenlijk wel.
BB had hetzelfde, dat onschuldige, die zwoele ogen en die volle lippen die altijd een beetje geopend waren, alsof ze je ieder moment zou kunnen gaan zoenen en wie weet wat nog meer. Dat onschuldige, zoals ze je op die foto aankijkt, alsof ze je voor het eerst ziet, open, verwonderd bijna. Precies zo is Natassja ook. Het lichaam van een godin, haar ogen een tikje verwonderd, haar mooie volle rode lippen vaak niet helemaal gesloten. Zoals bij een kindje dat zich ergens een beetje over baast. Ongerept, dat is het juist woord!
X. Zara