Een nogal extreem en ietwat bizar verhaal, de namen van de personages en de locaties zijn veranderd.
Ik kan hier niet neerschrijven hoe ik onderstaand verhaal ben te weet gekomen, dat zou me nogal wat problemen kunnen bezorgen.
Dit verhaal gaat over de respectabele familie Rommens. Dries, mijnheer Rommens, is Schepen van Openbare Werken in een bepaalde gemeente ten zuiden van Antwerpen. Zijn vrouw Charlotte Rommens-Driessens, is Voorzitster van het OCMW. Dat is het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn, in Vlaanderen, vergelijkbaar met Sociaal Werk Nederland en een Schepen is de Vlaamse versie van een Wethouder in Nederland. Zowel mijnheer als mevrouw Rommens, waren lid van dezelfde politieke partij in die gemeente.
Beiden woonden in een riant, losstaand herenhuis, op een invalsweg van die gemeente. Dat was eerder een soort kasteelvilla, waar zowel Dries als Charlotte een aparte bureauruimte hadden op het gelijkvloers en er waren naast de slaapkamer van beiden nog vier slaapkamers, waarvan ééntje op het gelijkvloers. Zelfs twee grote badkamers waren er. Dit was het ouderlijk huis van Dries en diens ouders hadden duidelijk gehoopt op meerdere kinderen. Voor hen was Dries evenwel enig kind en zelfs een laatkomertje. Zijn moeder was al de vijfendertig voorbij en zijn vader was toen bijna vijftig. Zijn ouders waren toen al vijftien jaar getrouwd. Ze hadden hun kinderwens eigenlijk al bijna opgeborgen toen Dries geboren werd.
Gerard, de pa van Dries, was al getrouwd geweest, maar had zijn eerste vrouw buiten gesmeten, toen ze teveel geld begon uit te geven en geen kinderen kon baren. Die was duidelijk voor zijn centen met hem getrouwd, want Gerard was enig eigenaar, als opvolger van zijn vader, van een fabriekje ten zuiden van Antwerpen. Daar werden pantoffels en sandalen geproduceerd. Godzijdank, was Gerard met scheiding van goederen getrouwd en waren er geen kinderen gekomen. Dus smeet hij gewoon zijn vrouw, zonder één cent op straat. Een paar jaar later, was hij met Magda getrouwd, zijn toenmalige secretaresse. Hij was een bonk van een kerel, tegen de meter negentig groot, zijn vrouw een fragile, mager schepsel, met kleine borstjes en hoogstens een meter zestig groot.
Eens getrouwd met Magda, mocht die niet meer gaan werken en buiten de meerdere, wekelijkse pogingen om kinderen te verweken, moest Magda niets doen. Hun nogal grote tuin, werd wekelijks gedurende een hele dag, door twee tuinmannen van één of ander wegenwerkersbedrijf onder handen genomen. Hij was per slot van rekening Schepen van Openbare Werken en bepaalde aan wie eventuele wegenwerken werden uitbesteed.
Voor het huishouden en het poetsen, had Gerard een dikke Poolse dame aangenomen. Die stond ongetwijfeld ook op de loonlijst van één of andere firma.
Magda, van haar kant, werd als maar meer gefrustreerd. Ze was regelmatig ziek, had de hele dag geen fluit te doen en diende alleen als kweekkonijn om Gerard een zoon te bezorgen. Tot haar ergernis, lukte dat maar niet. Ze was dan ook dolblij, toen ze zwanger werd op haar vijfendertigste. De geboorte van kleine Dries was een opluchting voor haar.
Gerard, bekeek het kind bij de geboorte. Dat leek erg klein en mager. Volgens Gerard had zijn zoon de constitutie van zijn vrouw, genetisch meegekregen, maar als hij naar het piemeltje van Dries keek, dan dacht hij : ‘hij mag dan misschien gebouwd zijn als mijn vrouw, maar zijn lulletje is volgens mij eerder een Rommens-geval’. Goed gebouwd dus en van serieus formaat.
Van zodra Magda vier maanden zwanger was, had Gerard haar niet meer geneukt, tot opluchting van Magda. In de jaren die volgden, heeft hij haar hoogstens twee of drie keer per jaar nog geneukt heeft. Van zodra Dries, zo’n jaar of zeven, was, heeft Gerard zijn Magda helemaal niet meer geneukt. Hij had immers een nieuwe secretaresse, maar hij had een zoon en dus wou hij die niet kwijt omwille van een echtscheiding. Gerard, neukte zijn secretaresse zoveel hij kon en verwende haar met vele geschenkjes, maar voor haar, zijn huwelijk en dus zijn zoon kwijt spelen, dat wou hij niet. De secretaresse, éne Charisse, vond dat niet erg, Gerard nog minder, alleen Magda, kwijnde meer een meer weg en ze werd ook meer en meer ziekelijk. Dit alles ontging Dries, die opgroeide in luxe en erg verwend werd door zijn vader. Hij droeg altijd de duurste merkkleding en kreeg alles wat zijn hartje begeerde.
Bij Charlotte Driessens, was de thuissituatie enigszins anders. Haar vader was bediende in een multinational met een redelijk loon en haar moeder had al drie kinderen, twee jongens en een meisje, toen ze per ongeluk zwanger werd van Charlotte. Toen die geboren werd, was de jongste van de drie andere kinderen, al zeker veertien of vijftien jaar oud. De mama werkte wel als bediende op een verzekeringskantoor en met de twee lonen, kwamen ze rond, maar veel overschot was er niet. Kinderen kosten immers veel geld.
Met Charlotte, hadden ze het, in tegenstelling tot haar andere kinderen, erg lastig. In het begin was ze een huilbaby, als kind had ze regelmatig driftbuien als ze haar zin niet kreeg en op alles wat Charlotte gevraagd werd, zei ze consequent : ‘neen’. De ouders van Charlotte, trokken zich bij wijze van spreken, regelmatig ‘de haren van het hoofd’ omdat hun jongste hen het leven behoorlijk lastig maakte. Als Charlotte haar zin niet kreeg, maakte ze met haar broers en zus, gewoon ruzie tot ze moest gaan slapen. Ze kon uren aan één stuk mokken en er was echt geen land mee te bezeilen. De dag daarna was ze weer haar vrolijke zelf, tot ze weer eens haar zin niet kreeg.
Charlotte woonde op zo’n vijf kilometer van de woonst van Dries. Ze moest vanaf haar zesde levensjaar, naar het lager onderwijs. Als het redelijk weer was, mocht ze met de fiets, bij slecht weer, bracht haar vader haar naar de school en kwam haar mama haar halen bij het einde van de school. Dat hadden die trouwens tijdens het hele kleuteronderwijs van Charlotte ook gedaan.
Charlotte fietste graag, maar de ouders hielden hun hart vast, bij de eerste schooldag van het eerste leerjaar. Ze dachten, dat Charlotte nooit alle dagen met haar fiets naar school zou willen. Niets was minder waar, zelfs tijdens regenachtige dagen, wou Charlotte alleen maar met de fiets naar school, tot stomme verbazing van haar ouders. Wat die niet wisten, was dat op de eerste schooldag, toen ze voor het eerst naar school fietste, om iets na achten ’s morgens, met haar fietsje voorbij het huis van Dries Rommens moest fietsen. Die kwam net buiten en Charlotte reed hem bijna van zijn sokken. Ze stopte, keek om en zag Dries, die bijna gevallen was, maar net op tijd van zijn fiets gesprongen, terug op zijn fiets stappen. Charlotte vroeg : “rij jij ook naar het atheneum ?” Dries knikte toen hij vlak naast haar kwam met zijn fiets. “Eerste keer, vandaag” zei Dries. “Rijden we samen ?” vroeg Charlotte. Dries knikte weer. Er moet op dat moment iets speciaals gebeurt zijn, dat niemand snapt, want vanaf die dag, reden Charlotte en Dries altijd samen.
Merkwaardig was ook dat, hoe chagrijnig en tegendraads Charlotte ook kon zijn, binnen de eigen familie, indien Dries in haar buurt was, was ze dat nooit. Ze was dan gewoon vriendelijk, behulpzaam en lief. Tegen Dries, zei ze om één of andere reden nooit ‘neen’. Ze werden onafscheidelijk. Dat was ietwat merkwaardig, Dries was erg mager en pezig, Charlotte was licht mollig, zonder dik te zijn. Dries was enig kind van erg rijke ouders, Charlotte was een nakomertje in een familie, die financieel wel rond kwam, maar die zich geen uitspattingen kon veroorloven. Charlotte en Dries waren evenwel precies even groot. Ze babbelden erg veel met mekaar, maar ze konden ook uren bij mekaar zijn, zonder één woord te zeggen en dat voelde helemaal niet ongemakkelijk.
Hieronder eerst een paar losse jeugdgebeurtenissen van Dries en Charlotte.
Tijdens de grote schoolvakantie wilden de ouders, vooral de vader, Gerard naar het zonnige zuiden. Ze zouden naar Saint Tropez rijden met de auto en daar in een duur hotel, drie weken verblijven. Dries was voor het eerst zelf tegendraads. Hij zei gewoon : “ik ga niet mee, als Charlotte niet mee mag”. Gerard was verbaasd. Dat zag hij dat het voor Dries ‘menens was’ en hij zei : “ik zal het aan de ouders van Charlotte gaan vragen”. Die protesteerden fel en zeiden zo’n reis niet te kunnen betalen. Gerard wou tussenkomen en zeggen dat hij alle kosten zou dragen. Dries was hem evenwel voor en zei heel beleefd : “mevrouw, mijnheer, als Charlotte niet mee op reis mag, dan ga ik zeker niet en moet ik hier komen wonen, want ik ben nog te jong om alleen te mogen blijven”. “Kan dat niet, dan wordt er niet op reis gegaan”. Iedereen keek verbaasd omwille van de uitspraken van een zevenjarige. Charlotte liet het niet merken, maar binnenin jubelde ze. Haar ouders gaven toe en Charlotte was tot verbazing van iedereen, poeslief tot aan de dag van vertrek. Dries en Charlotte weken geen moment van mekaars zijde tijdens die vakantie en elk jaar herhaalde zich hetzelfde.
Op haar tiende verjaardag, werd er een klein feestje gegeven bij de familie van Charlotte thuis. Op aanraden van zijn vader, had Dries een geschenkje gekocht. Twee halskettinkjes met elk een half hartje. Eentje zou hij zelf dragen met de naam van Charlotte in gegrift en het andere was voor Charlotte, met zijn naam ingegrift. Toen Charlotte haar kettinkje kreeg, kreeg ze zowaar tranen in de ogen van vreugde. Impulsief gaf ze Dries een smakkerd op de kaak. Ze was verbaasd van zichzelf en holde weg. Na een kwartiertje ging Dries haar zoeken en vond haar achteraan in de tuin, met het kettinkje om haar hals en dat halve hartje tussen haar vingers. Ze keek op toen Dries haar vond en wist voor het eerst niet wat zeggen. Dries zei : “Char, bedankt voor die kus op mijn kaak, maar nu zit ik met een probleem, want ik ga wekenlang die kaak niet kunnen wassen”. Charlotte was zo ontroerd dat ze tranen in de ogen kreeg, dan snapte ze wat hij gezegd had en antwoordde : “Dries, ik wil niet dat jij gaat stinken, dus was je elke morgen maar goed, dan krijg jij elke dag van mij een kus op de kaak”. “Deal” zei Dries en hij stak zijn hand uit om haar recht te trekken en ze gingen terug naar de rest van de familie. Dries was ook de enige die haar naam mocht afkorten tot ‘Char’ voor Charlotte. Van die dag af, was het eerste dat Char deed, als ze aan het huis van Dries kwam, om samen met hem naar school te rijden, die een kus op zijn kaak geven.
Een ander feit was, dat Charlotte als jong meisje nogal snel borsten begon te ontwikkelen. Ze was toen twaalf of zo. Dries had dat nog niet echt gemerkt, want bij de meeste meisjes van de school, was er nog niets te zien. Charlotte droeg altijd nogal brede loszittende sweaters en het viel niet op dat ze voor haar leeftijd nogal snel en nogal dikke borsten kweekte. Zij vergeleek zich ook met andere meisjes en die hadden nog niets of heel weinig borstontwikkeling. Ze maakte zich zorgen. Die verdwenen evenwel bij de schoolvakantie van dat jaar. Pa en ma van Dries, waren samen met Dries en Charlotte toen aan de kust in Spanje op vakantie. De eerste keer dat ze naar zee gingen om te zonnen, had Charlotte een badpak aan. Dries had zijn moeder wel al in badpak gezien, maar die had borsten als kleine theezakjes. Toen hij Charlotte in badpak zag, zag hij haar reeds ferm ontwikkelde boezem en kon zijn ogen er niet van af houden. Charlotte zag dat en zei fel : “héla ventje, mijn ogen zijn hier” en ze wees met twee vingers naar haar ogen.
Dries keek haar even aan, maar keek dan terug naar haar borsten en zei : “Char, ik kan daar niet aan doen, maar jouw voorkant is zo ongelofelijk mooi geworden, ik zou daar een hele dag naar kunnen kijken”. Dat klonk als muziek in de oren van Charlotte en dus zei ze : “jij mag daar naar kijken zoveel je wilt”. Tot vreugde van Charlotte deed Dries de rest van die vakantie niet veel anders.
Dries had enkel oog voor Char. Alle de rest van de vrouwelijke bevolking, zag hij gewoon niet. Char zag dat en vond dat leuk. Die was zelf een buitengewoon mooie, jonge dame geworden, met veel, dik, blond, krullend lang haar. Die had veel bekijks van de mannelijke leeftijdsgenoten, maar elke kerel die een opmerking in haar richting durfde te maken, of die zelfs maar een paar seconden te lang naar haar keek, ‘beet ze de neus af’ met een venijnige opmerking in de stijl van : “héla, vetzak, jij kunt mij nooit krijgen, dus ga maar ergens in een hoekje met je piemeltje spelen”. “Maak dat je weg komt, onnozelaar !” Elke kerel, droop gewoon af.
De hele ontdekkingstocht van Dries en Charlotte op vlak van anatomie en seksualiteit, ga ik hier niet uit de doeken doen. Feit is, dat Charlotte op haar zeventiende, Dries al regelmatig met de vingers in haar broekje had laten zitten en hij al veel aan de borsten had mogen likken. Ze was zeventien, toen ze aan haar moeder zei, tijdens het eten ’s avonds, als iedereen aanwezig was : “mama, ik wil dat je onze huisarts voor mij de pil laat voorschrijven, want ik ga me door Dries laten ontmaagden”.
De mama was sprakeloos, de pa van Charlotte eveneens, die wou protesteren, maar wist perfect dat Charlotte tegenspreken of op andere gedachten proberen te brengen, compleet zinloos was. Twee dagen later kon Charlotte de pil beginnen nemen en dat deed ze en vertelde dat ook aan Dries. Ze heeft nog wel een paar weken gewacht en had tegen Dries gezegd dat hij nog met zijn piemel mocht spelen, als hij alleen op zijn kamer was, maar dat hij vanaf de volgende maand, dat enkel nog zou mogen in haar bijzijn en dat hij de eerste zaterdag van de maand die volgde, zijn piemel in haar kutje zou moeten steken. De dertig dagen dat nog resten voor de geplande ontmaagding, trok Dries zich elke avond de ballen leeg, op aanraden van Charlotte en met het beeld van haar borsten in zijn geest. Van haar moest hij het ook zo lang mogelijk uitstellen en de tijd tussen de eerste aanraking van zijn piemel en het moment van spuiten moest zo ver mogelijk uiteen liggen. Dries oefende daarop elke dag.
Iets voor de eerste zaterdag van de maand die volgde, vroeg Dries waar Char wou dat hij zijn piemel in haar zou moeten steken. Char had gezegd : “volgende zaterdag, bij jou thuis want daar is minder volk dan bij ons thuis”. Dries had dan prompt met zijn vader gebabbeld en gezegd dat hij Charlotte de zaterdag daarop zou mogen ontmaagden. Gerard was verbaasd over zoveel openheid van zijn zoon en had gevraagd of Charlotte wel de ideale vrouw was, waarmee hij seks wou hebben. Dries had gezegd dat hij veel geluk had met Charlotte, want dat hij nooit een andere vrouw moest hebben. Die domme wichten, interesseerden hem totaal niet. Gerard had geknikt. Hij zei dat hij ervoor zou zorgen dat hij die zaterdag niet thuis was.
Dries had hem bedankt voor zoveel begrip en hij had zijn vader de raad gegeven om zijn secretaresse die zaterdag maar wat te gaan verwennen. Gerard had dat sprakeloos aangehoord. Dries lachte en zei : “pa, ik ben toevallig in de Vlonderstraat met mijn fiets gepasseerd aan nummer vijftien en daar zag ik je in de deuropening van een woning staan kussen met jouw Charisse, je secretaresse op het bedrijf”. “Heb je daar iets van aan je mama verteld ?” Dries had zijn vader verbaasd aangekeken en gezegd : “waarom zou ik dat doen ?” “Als ik naar mama kijk en die vergelijk met je secretaresse, dan snap ik best dat je haar wilt neuken in plaats van mama”. Gerard had zijn zoon met verbazing aangekeken en was verbaasd over zoveel begrip. Hij gaf hem nog een paar adviezen voor de ontmaagding van Charlotte en zou proberen zijn vrouw ook uit het huis te krijgen die zaterdag. Dat lukte door simpelweg naar de zus van zijn vrouw te bellen en te zeggen dat die op zijn kosten de hele zaterdag mocht gaan shoppen, mits ze haar zus meenam en mits ze haar zus niets vertelde van zijn vraagstelling. Dat lukte.
Die bewuste zaterdag vertrok pa al om acht uur en ma vertrok rond half tien. Dries had Char uitgenodigd tegen elf uur. De tussentijd had hij nodig om volgens de adviezen van zijn vader, één en ander voor te bereiden.
Tegen elf kwam Charlotte aangefietst. Dries stond aan de voordeur te wachten. Charlotte smeet haar fiets tegen de haag en liep snel naar de voordeur. Ze gaf hem een smakkerd op de kaak. Dan zei Dries, plechtig en beleefd : “lieve Char, mag ik jouw hand en wil je binnenkomen en mij volgen alsjeblieft ?” Charlotte legde haar rechter hand in de linker van Dries. Die smeet met zijn voet achterwaarts de voordeur toe. De hele gang tot aan de trap, lag bezaaid met rode rozenblaadjes en links en rechts stonden, om de vijftig centimeter, brandende theelichtjes op de grond. Op het gelijkvloers tot aan de trap, zo’n acht meter verder, ging het pad van rozenblaadjes en theelichtjes de trap op. Op elke trede stond links en rechts een brandend theelichtje en de hele trap lag bezaaid met rozenblaadjes.
Op de overloop vervolgde het pad tot aan de deur van de badkamer. Pa en ma van Dries sliepen beneden en hadden daar hun eigen badkamer. De hele eerste verdieping was het domein van Dries, met zijn badkamer. Het padje met lichtjes en rozenblaadjes splitste aan de badkamer en één deel liep verder naar zijn slaapkamer. Met Charlotte aan de hand, liep Dries de badkamer in.
Op een klein krukje stonden twee gevulde champagneglazen en een ijsemmer met een hele dure fles champagne er in. Het licht in de badkamer was enigszins gedimd en het ligbad was gevuld met geurend, heet water. Vermoedelijk had Dries wat overdreven toen hij een hele pot badparels in het hete water gekieperd had. Bovenop het water dreven ook een hele boel rozenblaadjes.
Dries draaide zich naar Charlotte en zei : “lieve Char, in ben ontzettend blij dat jij in mijn leven bent en bovendien ben ik ongelofelijk dankbaar, dat je mij kiest om jou te mogen ontmaagden”. “Dat is een heel grote eer”. “Ik wil evenwel niets overhaast doen, dus gaan we eerst genieten van een lekker warm bad en van heerlijke champagne en daarna zou ik willen dat je me precies aangeeft wat ik bij je moet doen”. “Mijn eigen verlangens zijn ondergeschikt aan jouw wensen”. “Zo ben ik zeker dat jij geen enkel akelig gevoel krijgt, tijdens jouw ontmaagding”. Charlotte stond voor hem voor hem met tranen in de ogen. Ze was compleet verrast door het hele romantische kader dat Dries voor haar gemaakt had. Dries had die volzinnen van zijn vader gekregen en had ze van buiten geleerd.
Dan vroeg Dries : “mag ik je voorzichtig uitkleden Char ?” Die knikte en Dries begon voorzichtig de knoopjes van haar jurk te openen. Die liepen van aan haar hals tot aan haar knieën. Dries zette zich zelfs op zijn knieën voor haar en na de laatste knoopjes, viel de jurk open. Hij zag haar slip, haar blote buik en in dezelfde kleur als haar slip, een BH, die de dikke bollen van haar borsten omspande.
Dries kwam recht, schoof zijn handen over haar schouders, en de jurk viel van haar af. Dan gaf hij haar en voorzichtige kus op de lippen, zonder gebruik van tong, terwijl hij zijn handen onder haar oksels door naar de sluiting van de BH. Die pulkte hij los en trok die voorwaarts toen hij zijn hoofd achteruit trok. Dries stond zo voor Charlotte met die BH in zijn handen en hij keek naar haar fameuze borsten. Zeker een D en hij zag die voor de allereerste keer, beide helemaal bloot. Hij floot tussen zijn tanden en zei : “waaaouw, die zijn ongelofelijk prachtig”.
Dan zeeg Dries door de knieën en met zijn beide duimen tussen de elastiek en haar vel, stroopte hij haar slipje naar beneden. Met zijn gelaat zat hij zo vlak voor haar kutje dat tevoorschijn kwam. Hij keek gefascineerd naar haar blote kutje. Daar stonden blonde schaamhaartjes op. Weer zei hij “waaaouw”. Charlotte voelde zich gecharmeerd door zijn spontane kreun van bewondering.
Dries kwam recht en reikte haar een hand, dan begeleidde hij haar naar een ligbad en liet haar in het bad stappen. Zelf smeet hij in drie seconden al zijn kleding uit en bovenop het badkamermeubel. Dan stapte hij zelf ook in het warme badwater. Hij zag wel dat Charlotte een steelse blik op zijn zwiepende piemel gegeven had.
Beiden lagen aan elke kant van het bad, met hun hoofd net boven het water. Dan herinnerde hij zich de champagne en kwam nogal wild recht. Het water klotste in het gelaat van Charlotte. Die proestte. Dries greep naar de twee volle glazen naast het bad, draaide zich naar Charlotte, zag het proesten en zei : “sorry”, dan reikte hij haar één glas aan. Charlotte kwam recht en zo kwamen haar borsten boven het wateroppervlak.
Ineens was Dries sprakeloos en hij keek gefascineerd naar die twee blote, van het water glimmende joekels van borsten. “Jouw voorkant is toch wel ontzettend mooi” zei Dries, “ik zou daar de hele dag naar kunnen kijken”. Charlotte glimlachte.
“Op wat drinken we ?” vroeg ze. Dries dacht even na en zei : “op een heel mooi leven samen”. Charlotte kreeg tranen in de ogen maar tikte toch met haar glas tegen het zijne. Beiden nipten van hun drankje en dan zei Dries plechtig : “Char, ik snap mezelf niet helemaal, maar ik wil eender wat doen, dat jij vraagt, zonder tegenspreken, want ik weet nu al dat ik de rest van mijn leven bij jou wil zijn”. “Van alle andere meisjes van onze leeftijd moet ik niet weten, de meeste doen mij zelfs walgen, dat zijn allemaal domme wichten”. Dan dacht hij weer even na en zei : “Char, ik wil dat het nooit fout loopt tussen ons, dus als ik iets doe of zeg, dat je niet bevalt, wacht dan niet, maar zeg direct wat je denkt of voelt, ik wil niet dat er iets tussen ons komt, want ik weet dat, hoe gelukkiger jij wordt, hoe gelukkiger ik me ga voelen”. “Al wat jij zou moeten doen, is mij zeggen wat jou gelukkiger maakt en wat niet”. Charlotte wist natuurlijk niet, dat de pa van Dries, alle zinnetjes die Dries uitsprak, vooraf gedicteerd had. Sprakeloos had Charlotte de uitspraken van Dries gehoord. De tranen liepen over haar kaken. Ze nipte nog eens van haar drankje, zette het glas opzij en zei : “geef me een kus, gekkie”.
Dries zette direct zijn glas opzij en kwam recht. Hij bracht zijn gelaat voor het hare en zette zijn lippen op de hare. Dat duurde maar een paar seconden en Charlotte trok haar hoofd achteruit. “Dat was een heel lief kusje Dries, maar ik wil een echte kus”. Ze kwam met haar hoofd, met licht geopende lippen, dichterbij. Voorzichtig, stak Dries het tipje van zijn tong naar buiten en streelde ermee over de lippen van Charlotte. Die opende haar lippen een beetje en Dries ging met het tipje van zijn tong, tussen haar lippen in haar mond. Daar kwam hij de tong van Char tegen. Eerst heel traag en geleidelijk aan feller en feller begonnen die twee tongen een soort van gevecht met mekaar. De hevigheid groeide. Char had één hand op het achterhoofd van Dries gelegd en drukte als het ware, diens hoofd zo tegen het hare. Met de andere hand streelde ze over zijn blote rug. Dries streelde Char met twee handen over haar naakte rug.
Het tonggevecht duurde een hele tijd, tot beiden naar adem dienden te snakken. Dan trokken ze hun hoofd van mekaar weg en op twintig centimeter voor mekaar, kreunden ze beiden : “wwaaaaooouuuuwww”. “Dat vind ik echt zalig om doen, Char” zei Dries. “Vind ik ook” kreunde Char en ze trok zijn hoofd terug op het hare. Een hele tijd, bleven ze tongen in het bad.
Bij Char, veranderde haar tepels in loeiharde, kleine knotsen en ze voelde tintelingen doorheen haar hele lichaam, bij Dries, was zijn piemel ook ineens tot een keiharde knots gegroeid.
Beiden gingen weer even in adempauze en leunden elk, achteruit tegen hun korte kant van het bad. De tepels van Char priemden boven het badwater. Bij Dries stak net zijn eikel boven het water. Beiden keken naar mekaar. Ze gloeiden allebei en dat was niet omwille van het warme badwater. Zonder woorden, kwam Dries recht. Hij stond nat te glimmen voor Char. Zijn pik wees recht naar haar.
Char keek verbaasd naar de lul van Dries. Zij had zijn piemel gezien toen hij in bad stapte en toen had die hetzelfde formaat als die van haar vader en broers. Gewoon een slappe piemel. Maar Char had haar beide broers ooit apart en stiekem gezien toen die zichzelf aftrokken onder de douche. De twee stijve pikken van haar broers waren nog niet de helft van het exemplaar dat Dries had, zowel in lengte als in dikte. Spontaan riep ze uit : “amaai, wat een joekel van een piemel !” Dries had gegrijnsd en wist ook wel, via zijn vader, dat hij een serieus groot exemplaar had. Zijn vader had hem ooit verteld dat hij over een erg groot exemplaar beschikte, zoals de gynaecoloog, bij zijn geboorte aangegeven had. Bij zichzelf dacht Char : ‘als ik die maar in mijn spleetje krijg’.
Dan boog Dries zich voorover, reikte haar de hand en hij trok haar omhoog. Als een feniks rees zij uit het water en ook heel haar lichaam glom. Zo stonden ze naakt en glimmend voor mekaar op zo’n twintig centimeter afstand. Ze bekeken mekaar. Dries nam de douchekop van het ligbad vast, draaide de kraan op douche en open en met warm water, spoelde hij haar helemaal af. Alle badschuim verdween. Dan deed hij dat bij zichzelf. En daarna, hielp hij met één hand Char uit het ligbad. Tegelijk sproeide hij haar onderbenen proper. Dan deed hij hetzelfde bij zichzelf.
Eens op de badmat, droogde hij haar zachtjes maar minutieus en helemaal af en deed dat dan bij zichzelf, wat ruwer.
Dries greep de ijsemmer met de fles champagne en de twee glazen, keek naar Char en zei : “lieve Char, wil je mij volgen alsjeblieft ?” Die zei niets, maar knikte.
In de slaapkamer aangekomen, zette Dries de ijsemmer en de champagneglazen op een nachtkastje, nam een hand van Char in de zijne en zei : “mijn koningin, wil jij je in het midden van het bed leggen alsjeblieft ?”. Char knikte maar wist niet wat zeggen. Doorheen de hele kamer, lagen rozenblaadjes, overal stonden brandende theelichtjes. De gordijnen waren toegetrokken en het licht dat uit een antieke luster in het midden aan het plafond brandde, was gedempt. Charlotte was sprakeloos. Ze was gewoon ontroerd.
Op aanraden van zijn vader, had Dries, met fris gewassen, champagnekleurige, satijnen lakens het bed opgemaakt. Zijn vader had ook nog gezegd dat hij vooral niet ineens zijn piemel in Charlotte mocht steken, maar haar eerst moest kussen en strelen, langdurig en zowat over het hele lichaam, dan moest hij vragen of hij haar kutje mocht likken en daarna pas mocht hij vragen of hij zijn piemel in haar mocht steken. Dries had aandachtig geluisterd naar zijn vader en deed exact wat die hem voorgekauwd had. Volgens zijn vader, moest Dries ervoor zorgen dat het kutje van Char extreem nat was, om het formaat van zijn piemel te kunnen verwerken.
Dries had zich naast Charlotte in het bed gevleid. Dan begon hij voorzichtig kleine kusjes op heel haar gelaat te geven. Hij fluisterde dat hij ontzettend dankbaar was, dat zo’n mooie vrouw als Charlotte zich door hem wou laten ontmaagden. Zijn ego groeide en glom daardoor als nooit tevoren, zo trots was hij. Dan kuste hij verder, dit keer in haar hals. Hij liet zijn tong doorheen haar hals kronkelen en kuste dan haar oortje. Daarna deed hij de andere kant. Dan kwam hij ietwat over haar en fluisterde : “lieve Char, als ik iets doe dat je niet leuk vindt, zeg het me gewoon en ik pas me aan”. Dan tongden ze zwoel en passioneel met mekaar, net zoals voordien in het ligbad.
Na meerdere tongzoenen, ging Dries met zijn tong naar beneden. Hij kuste en likte heel haar bovenlichaam, hij zoog één voor één aan haar tepels, likte ze en dan de hele borst in kwestie. Charlotte begon zachtjes te kreunen. Dan deed hij de andere borst. Weer ‘bewerkte’ hij die grondig. Dan ging hij omhoog met zijn tong, van midden tussen haar borsten, over het borstbeen, over haar hals tot op het puntje van haar kin. Daar trok hij zijn tong terug, hield even halt en gaf een zacht kusje op het punt van haar kin. Dat vond Char schattig. Dan tongden ze weer gulzig met mekaar. Char voelde heel haar lichaam beginnen tintelen. Van het moment dat Dries met haar borsten begonnen was, had Char haar kutlipjes voelen opzwellen en haar tepels wilden met geweld van haar borsten wegspringen, maar die vermaalijdele Dries zoog die op dat moment in zijn mond.
Na nog een gulzige tongkus, dook Dries naar beneden. Hij vlijde zich tussen de dijen van Char, op zijn buik en stak prompt zijn tong zo diep mogelijk in het reeds sompige kutje van haar. Daar liet hij zijn tong grondig kronkelen.
Char had het gevoel dat Dries haar levend wou opvreten. Zijn tong ging wild tekeer in de diepte van haar liefdesgrotje. Dat voelde heerlijk. Na een hele tijd, begon Dries lange halen van onderaan haar kutje tot pal bovenop haar klit te geven. Telkens die tong daar arriveerde, gaf dat een soort elektrische schok doorheen haar lichaam. Maar, hop, hij ging weer neerwaarts met zijn tong, om dan iets later weer zo’n schokje te geven als zijn tong terug op haar klitje terecht kwam.
Char had één hand op de achterkant van het hoofd van Dries gelegd en volgde met die hand zijn bewegingen. Met de andere zat ze haar éne borst, grondig te kneden. Ze voelde dat, hoe harder ze kneedde of aan haar tepel trok, hoe geiler ze werd en hoe meer vocht er zich onderaan ontwikkelde. Heel haar lichaam begon van geilheid en opwinding te tintelen en de éne elektrische schok na de andere werd bij haar binnenin afgevuurd.
Dan zoog Dries zich ineens vast op haar klitje. Dat gaf een kettingreactie van vonken door haar lichaam. Ze dacht dat ze gek ging worden. Die Dries zoog uit alle macht, knabbelde dan even op haar klitje om daarna, met zijn tong vele korte likjes pal op haar klitje te geven. Dan zoog hij zich weer vast en begon het proces opnieuw. Langdurig hard zuigen, dan knabbelen, dan likken en dan weer vastzuigen, alsof hij haar klit uit haar lijf wou zuigen. Heel haar lichaam werd gevuld van hevige scheuten elektriciteit alsof die wilden aangeven dat, zo dadelijk, haar lichaam zou gaan uiteenspatten.
Einde deel 1, 2 volgt.
Voor commentaar op dit bizarre verhaal, enkel namen en locaties zijn aangepast ; stuur een berichtje naar rickdanvers@yahoo.com of hier op de site. Alle eventueel crimineel interpreteerbare feiten zijn vanzelfsprekend compleet verzonnen. Elke gelijkenis met personen of gebeurtenissen in dit verhaal, berusten louter op toeval. Tevens is dit verhaal enkel bedoeld voor de Gertibaldi site, enkel te kopiëren of te vertalen, mits voorafgaande, schriftelijke toestemming van de auteur.
Sensuele groeten,
Rick