Logeren bij opa Herman

Opa Herman woont in een appartement. Tijdens de zomervakantie komen zijn kleindochters Karin (21) en Monica (19) logeren. Ze ontdekken dat Herman in huis speciale gewoontes heeft en na een aarzelend begin volgen ze zijn voorbeeld.

Hermans handen trilden terwijl hij de krant opvouwde; het gekreukel klonk te hard in het stille appartement. De klok aan de muur tikte, elke seconde leek langer te duren dan de vorige. Buiten landde een duif op de vensterbank, kantelde zijn kop en vloog weer weg. Hij ademde uit, streek de krant glad en besloot thee te zetten.

De klop klonk precies op het moment dat Herman kokend water in zijn beschadigde theepot goot. Hij had niet verwacht dat de meisjes zo vroeg zouden aankomen. Drie scherpe tikken, gevolgd door twee langzamere, het kenmerkende ritme van zijn kleindochters. Hij zette de waterkoker te hard neer, waardoor er water op het aanrecht spatte.

“Ik kom er al aan!” riep hij, terwijl hij uit gewoonte zijn handen aan zijn heupen afveegde, voordat hij zich te laat realiseerde dat hij vanmorgen geen broek had aangetrokken. Nou ja. Geen tijd nu. Het kloppen ging ongeduldig verder.

Karin veerde op haar tenen toen de deur openzwaaide en haar rugzak van haar schouder gleed. Monica stond stokstijf achter haar, de handgreep van haar rolkoffer stevig vastgeklemd alsof het haar redding was. Beide blikken zakten meteen naar beneden, om vervolgens met dezelfde komische blik weer naar Hermans gezicht te kijken.
“Je draagt… echt helemaal niets,” flapte Karin eruit. Herman schraapte zijn keel en verplaatste zich iets om zich achter de deurpost te positioneren. “Het is hier altijd warm genoeg in de stad,” zei hij kalm. “En het scheelt met de was.” Hij deed een stap achteruit en wenkte hen naar binnen. “Nou? Dan laten jullie toch de airconditioning op de hoogste stand aanstaan.”

Monica liep als eerste naar binnen, met roze wangen. Karin volgde, haar nek uitrekkend om rond te kijken in het appartement alsof ze verborgen camera’s verwachtte. De woonkamer rook naar kamille en oude boeken. Een plafondventilator tikte loom boven haar hoofd.
‘Jullie kamer is aan het einde van de gang,’ zei Herman, terwijl hij afwezig aan zijn buik krabde. ‘Net als vorige zomer. De lakens zijn schoon.’

Monica klemde haar koffer steviger vast. “Trek je ooit… kleren aan?”
‘Niet tenzij het echt moet.’ Hij grijnsde, terwijl de rimpels rond zijn ogen dieper werden. ‘Je zult er wel aan wennen.’
Karin snoof en gooide haar rugzak op de bank. “Dat betwijfel ik.” Ze trok haar sneakers uit en sjokte met haar sokken aan over de koele houten vloer.

Monica bleef nog even in de gang staan, haar blik dwaalde heen en weer tussen Herman en de gesloten slaapkamerdeur. De staande klok in de hoek tikte drie keer voordat ze uiteindelijk mompelde: “Ik ga mijn spullen uitpakken,” en wegliep naar de logeerkamer.

Herman keek haar na en wendde zich met opgetrokken wenkbrauwen tot Karin. “Jullie hebben een lastige leeftijd.” Karin rolde met haar ogen: “Ze is gewoon boos omdat mama ons niet gewaarschuwd heeft.”

Ze trok aan de kraag van haar T-shirt. “Het is hier echt wel warm.”
Herman grinnikte en slenterde naar de keuken, zijn blote voeten klapperden zachtjes op de vloer. “De thee staat klaar als je wilt. Of er staat limonade in de koelkast.” Hij schonk zichzelf een kopje in, de stoom kringelde om zijn vingers. “De regels zijn simpel: kleding is optioneel binnen, kleding is verplicht buiten. Prima toch?”

Tegen de avond had het appartement een ongemakkelijk ritme gevonden. Monica zat de hele tijd verdiept in haar telefoon en wierp stiekeme blikken op Herman als die voorbijliep.
Karin had zich ondertussen uitgekleed tot op haar ondergoed en lag languit op de bank, zichzelf koelte toewuivend met een tijdschrift. Herman deed alsof hij hun aanwezigheid negeerde en liet ze hun eigen tempo bepalen.

Die nacht, nadat de meisjes zich in hun logeerkamer hadden teruggetrokken, lag Herman wakker en luisterde naar hun gefluister door de dunne muur. De plafondventilator wierp schaduwen over zijn blote borst.
Monica en Karin fluisterden in bed ”Wist jij dat van opa? Zou je een keer bij opa in bed durven te kruipen? “ Monica had het als een grapje bedoeld en Karin zei: ”Doe niet zo gek joh, maar we kunnen wel even aan zijn deur gaan luisteren”.
Het had spannend geklonken en dat was het ook, toen ze door de gang tot aan de slaapkamerdeur waren geslopen. Het was na een tijdje weer stil geworden en opa had niet gemerkt dat de meiden de uit bed gegaan waren..

‘Je wilt me dus vertellen dat hij niet eens een badjas heeft?’ fluisterde Monica, terwijl ze haar oor nog iets harder tegen de slaapkamerdeur drukte. De vloerplanken kraakten onder haar sokken.
Karin, die naast haar gehurkt zat, haalde haar schouders op. “Mam zei dat hij al zo is sinds oma is overleden. Hij noemt het ‘vrijheid’.” Ze trok haar neus op. “Vreemd, hè?” Monica’s stem klonk zacht door de gang, gedempt door de slaapkamerdeur. “Ja echt heel vreemd!”
Monica sloop weer terug naar de logeerkamer, stapte in bed en trok het laken over zich heen. “Truste Karin” mompelde ze en sloot haar ogen.

Herman had net de ogen gesloten toen er zachtjes werd geklopt. De deur kraakte open en onthulde Karin, in het ganglicht, als silhouet, met haar armen over elkaar geslagen.
‘Ik kan niet slapen opa’ mompelde ze. Herman leunde op zijn elleboog. Het laken lag in een hoopje rond zijn middel. ‘Nare dromen?’
Ze schudde haar hoofd en beet op haar lip. Na even geaarzeld te hebben, stapte ze verder naar binnen en liet de deur achter zich dichtklikken.

Monica werd wakker van het geritsel van lakens en gedempt gegiechel. Ze knipperde met haar ogen tegen het maanlicht dat door de gordijnen scheen. Karins bed was leeg. Een knoop in haar maag trok samen toen ze naar Hermans deur liep en haar oor tegen het hout drukte. Het ritmische gekraak van de bedveren deed haar wangen gloeien. Ze deinsde achteruit, haar hart bonzend.

Toen het geluid ophield, bleef Monica in de gang staan, terwijl ze met haar vingers aan de zoom van haar nachthemd draaide. De deur ging plotseling open en Karin glipte naar buiten, blozend en grijnzend. Ze verstijfde toen ze Monica zag. ‘Nu kun jij…..,’ fluisterde Karin, terwijl ze haar zus een duwtje gaf. Monica hield haar adem in.

De deur ging verder open en onthulde Herman, liggend op zijn rug, het laken opzij geschoven. Hij klopte op de matras naast hem. “Doe maar rustig aan meid,” zei hij met een schorre stem. “Maar als je nieuwsgierig bent…”Monica liep voort voordat haar verstand kon protesteren.

De deur sloot zachtjes achter haar. Herman lag languit op bed, de zwakke gloed van de straatlantaarns buiten tekende de contouren van zijn lichaam af. Zijn penis, nog nat van Karin, lag tegen zijn dij. Monica’s keel werd droog. Ze ging op de rand van het matras zitten en greep met haar vingers in de lakens.
‘Je hoeft niets hoor….’ mompelde Herman, maar zijn hand vond de hare en leidde die naar zijn borst. Zijn hartslag bonkte onder haar handpalm. ‘Blijf hier gerust even naast me zitten als je wilt.’ Monica slikte moeilijk. De lucht rook naar zweet en iets muskusachtigs, iets onbekends. Ze keek naar de natte plek op de lakens, en vervolgens naar Hermans slapper wordende penis. Karins gegiechel galmde na in haar geheugen.
‘Heeft het… haar pijn gedaan?’ fluisterde ze.
‘Niet na de eerste minuut.’ Herman streek door haar haar en schoof een plukje achter haar oor. ‘Ze is sterker dan ze eruitziet. ‘Monica haalde schokkerig adem.
Haar nachthemd plakte aan haar rug. Zonder erbij na te denken trok ze het over haar hoofd en gooide het opzij.
De koele lucht prikte op haar huid. Hermans blik werd donkerder toen hij met zijn ogen over haar lichaam gleed. ‘Oké,’ ademde ze, terwijl ze een been over zijn heupen zwaaide. Zijn handen rustten op haar middel en ondersteunden haar terwijl ze zich op hem liet zakken.
De spanning was voelbaar en ze hapte naar adem, haar nagels schraapten over zijn borst. Herman kreunde en kantelde zijn heupen om haar te laten zakken.
“Rustig aan meisje,” suste hij, terwijl hij met zijn duimen cirkels over haar ribben wreef. Zijn eikel drukte voorzichtig tegen de wat vochtige lipjes van Monica.
“Neem de tijd.” Monica beet op haar lip en bewoog zich voorzichtig heen en weer. Herman gleed een stukje naar binnen en ze voelde hoe hij even doorstootte.

De pijn verdween weer en maakte daarna plaats voor een vreemde, vloeibare warmte. Ze wiegde naar voren en testte het gevoel. Hermans adem stokte. Aangemoedigd deed ze het nog een keer, dit keer langzamer, en genoot van de manier waarop zijn spieren zich onder haar aanspanden.
Buiten klonk een claxon, ver weg en het werd weer stil buiten. Monica’s bewegingen werden steeds gedurfder, haar dijen klemden zich om Hermans heupen terwijl ze een ritme vond. Zweetdruppels vormden zich tussen haar borsten.
Ze had zich nog nooit zo vol gevoeld, zo verbonden met een ander lichaam. Hermans handen gleden omhoog om haar borsten te omvatten, zijn eeltige duimen streelden haar tepels.
Monica kreunde zachtjes, haar heupen schokten.
Een gevoel van spanning trok zich samen in haar buik, onbekend en dringend. Ze klemde zich vast aan Hermans schouders toen het gevoel zijn hoogtepunt bereikte, haar zicht werd wazig aan de randen. Toen ze uitgeput en trillend tegen zijn borst in elkaar zakte, drukte Herman een kus op haar vochtige voorhoofd.

“Welkom bij de club,” mompelde hij.

De staande klok op de gang sloeg twee uur toen Monica zich tegen hem aan nestelde en haar hartslag langzaam tot rust kwam. Herman streelde haar haar en neuriede vals. Verderop in de gang klonk Karins zachte gesnurk door de dunne tussenwand.

De deurbel verbrak de stilte. Monica verstijfde, haar vingers grepen hem stevig vast in zijn ribben. Herman zuchtte en maakte zich los uit haar armen en benen. “Waarschijnlijk gewoon een buurvrouw,” mompelde hij, maar Monica was al van het bed gesprongen, haar blote voeten klapperden tegen de houten vloer terwijl ze naar haar kamer rende.
Herman had zich weer in bed omgedraaid toen het bellen stopte. Zonder Monica naast hem was de rust teruggekeerd en vertrok hij naar dromenland.

Karin liep de gang in en verscheen in de deuropening, wrijvend in haar ogen, Hermans versleten nachthemd tegen haar borst geklemd. “Wie in hemelsnaam?”
De bel had nog een keer indringend geklonken en ze liep gehaast naar de voordeur en rukte die open.

Denise stond in de deuropening, haar autosleutels bungelend aan één vinger. “Verdomme, mijn huissleutel weer vergeten,” zei ze, terwijl ze Karin zonder op een uitnodiging te wachten voorbijliep.

“Dag mam”, mompelde Karin, maar ze kreeg geen antwoord. De geur van drank, muffe parfum en de nachtelijke lucht hing nog om haar moeder heen. Denise schopte haar pumps uit en wiebelde wat wankel de gang in. “Slaapt je zus nog?”
Karin klemde haar handen steviger om de zoom van haar nachtjapon. “Hm-hm.”

Denise woelde door haar haar en knoopte haar blouse al los terwijl ze door de gang liep. “Zeg maar tegen je opa dat ik hier even logeer.”

Denise wist niet dat haar vader zijn inrichting veranderd had. Tegenwoordig sliep hij in de vroegere logeerkamer en ze had zonder aarzelen de verkeerde deur geopend en was de donkere kamer ingelopen. De slaapkamerdeur van opa klikte weer achter haar dicht.

Monica kwam uit de schaduw tevoorschijn, haar ogen wijd open. “Karin, ze gaat de verkeerde kamer binnen,” “Ja.” Karin beet op haar lip. “Wil je even gaan kijken?” “Nee gekkie, nu niet, kom we gaan terug naar de logeerkamer”.

Herman lag roerloos terwijl de matras achter hem doorzakte. Het was een vermoeiende avond geweest en na het debacle van de vergeten sleutels en na de nodige drankjes was Denise zich er niet echt meer van bewust waar ze nu was. Slapen was alles wat ze nog wilde.

Denise’s warme adem kietelde Hermans schouderbladen terwijl Denise zich tegen zijn rug nestelde, met één arm om zijn middel. Haar vingers gleden lager en streelden zijn halfharde penis voordat ze stil bleven liggen.
Binnen enkele minuten werd haar ademhaling dieper. Allebei sliepen ze zo verder. Later die nacht draaide Denise zich op haar andere zij en Herman deed hetzelfde, waarbij hij zijn buik tegen haar rug legde. Beiden sliepen zo verder en Denise droomde dat haar ex-man de liefde met haar bedreef, terwijl Herman droomde dat hij opnieuw zoals vroeger van achteren met oma de liefde bedreef.

De dageraad schilderde de kamer in grijstinten toen Herman wakker werd door de aanhoudende druk tussen zijn dijen. Denise kreunde in haar slaap, haar vader wiegde ritmisch tegen haar billen.
Zijn geslachtsdeel stak diep in Denise. Hij kreunde toen ze hem wat strakker omsloot, haar lichaam bewegend met dromerige precisie. Haar orgasme volgde met een rilling en een zucht, waarna ze het zaad in warme golfjes uit hem kneep.

Het ochtendlicht onthulde ook Karin en Monica die aan het voeteneinde van het bed geknield zaten, hun opa en mama bekijkend. Ze waren de slaapkamer van opa ingeslopen en zagen hoe opa in zijn slaap in hun mama klaarkwam. Opa was even later op zijn rug gedraaid en mama lag nu op haar rug naast hem.

Denise knipperde met de ogen toen ze wakker werd toen Monica over haar heen op het bed kroop en op Hermans heupen ging zitten. “Goedemorgen schat,” mompelde Denise, terwijl ze zich uitrekte als een kat. Ze keek met trots toe hoe haar dochter hem bereed en likte haar lippen af toen Monica haar rug kromde en een kreet slaakte.
Toen Karin aan de beurt was, zwaaide Denise haar benen over de rand van het bed. ‘Bewaar een restje voor me, meiden,’ zei ze over haar schouder, terwijl ze naakt naar de keuken liep. ‘En pers je opa niet helemaal leeg, je mama wil nog een tweede ronde.’