Cecile en Paul werden afgezet door hun moeder Betty, die hen bij haar vader achterliet voor de zomervakantie. “Wees lief voor je opa,” zei ze en reed weg.
Oma was een paar jaar geleden overleden en nu, op 75-jarige leeftijd, miste opa haar nog steeds. Niet zozeer de seks, want hun liefdesleven lag al meer dan tien jaar stil sinds ze ziek werd, maar hij miste het om een partner in huis te hebben met wie hij een klik had. Hoe dan ook, hij vermaakte zich prima in zijn eentje.
Opa James haalde zijn kleinzoon Paul en kleindochter Cecile met gemak in op weg over het strand naar het bord met de tekst: “Naaktstrand, geen kleding toegestaan”.
‘Je krijgt rimpels voor je tijd als je zo blijft fronsen,’ zei opa James, terwijl hij zijn linnen tas op het zand gooide. Paul knipperde met zijn ogen toen de vingers van zijn grootvader in de tailleband van zijn zwembroek grepen, die hij in één snelle beweging uittrok en in de tas stopte. Cecile giechelde en draaide een plukje haar om haar vinger terwijl ze hun grootvader vooruit zag stappen, zijn blote achterkant gebruind en slank voor een man van vijfenzeventig.
Het bord stond scheef in de duinen, de vervaagde letters vormden regels waar Paul tot nu toe nooit over had nagedacht. Cecile las het hardop voor, haar stem klonk vrolijk en speels, en maakte zonder aarzeling haar bikinitopje los. De stof gleed langs haar armen naar beneden en Pauls keel werd droog. Hij staarde naar de horizon en mompelde priemgetallen in zichzelf terwijl zijn eigen badpak onaangenaam strak begon te zitten.
Tegen de tijd dat Paul eindelijk de moed had verzameld om zijn zwembroek uit te trekken, lag zijn grootvader al languit op een handdoek, nippend aan een blikje sap. Cecile knielde naast hem, haar huid glinsterend in de zon. Paul klemde zijn linnen tas voor zijn heupen, maar de hitte op zijn wangen had niets met de zon te maken. Hij zette drie stappen naar voren en draaide zich toen abrupt om richting de duinen, zijn hartslag bonzend in zijn oren.
Het zand verschoof onder zijn voeten terwijl hij omhoog klom, het gruis plakte aan zijn vochtige handpalmen. Vanaf de duintop zag hij Cecile’s hoofd naar de schoot van hun grootvader zakken, haar hand bewoog in een langzaam, vertrouwd ritme. Paul hield zijn adem in. Zijn eigen hand bewoog langzaam langs zijn erectie op en neer terwijl hij Cecile over opa zag klauteren en de billen van zijn zus in een langzame cadans op en neer begonnen te bewegen. Zijn opwinding steeg, maar iets hield hem tegen…
Hij merkte de aanwezigheid van de jonge vrouw die naast hem plaats nam pas op, toen een stem zei: “Je buik maakt rare geluiden.” “Mijn naam is Louise, hoe heet jij?”
Louise stak haar hand uit naar zijn op en neer schuivende pols, haar knieën stoffig van het sluipen door het helmgras. De duwde Pauls hand zachtjes opzij.
Haar vingers voelden koel aan toen ze hem aanraakten, snel en geoefend. Pauls protest stierf in zijn keel toen ze hem met gemak in haar mond nam ondanks haar beugel.
De zilte smaak van voorvocht vermengde zich met de vage ijzersmaak van haar gebarsten lippen. Toen het voorbij was, veegde ze haar kin af met de achterkant van haar hand en zei: “Mijn vader zegt dat slikken je sterker maakt,” voordat ze terug wandelde, de duinen in.
Nog beduusd was Paul naar beneden gelopen zijn nu slappe penis nu op en neer slingerend onder het lopen. Verblind door het zonlicht nam hij plaats op het vrije stuk van de handdoek naast zijn opa.
Voorzichtig gluurde hij opzij. Cecile lag nog sloom op en neer schuivend op opa met haar knieën opzij van hem op de handdoek gedrukt.
Met gesloten ogen lag Cecile op opa, af en toe met een zucht haar rug krommend, haar dijen glinsterend. Opa James’ mond stond half open terwijl ze op hem reed, zijn oogleden samengeknepen als die van een man in een diepe droom.
Toen Cecile voelde hoe ze werd volgespoten, keek ze Paul aan en fluisterde “opa komt nu voor de derde keer, wees stil asjeblieft en laat hem doorslapen”.
Cecile gleed van opa af en keek haar broer lachend in de ogen toen ze hem besteeg, haar knieën naast hem plantend en zijn nu snel groeiende erectie in haar nog glibberige schaamspleet opnemend. Paul voelde hoe het zaad van opa de weg naar binnen effende en hij voelde hoe Cecile zacht op en neer gleed.
Een stem die hij herkende klonk onverwacht van opzij. Naast hem klom Louise over opa heen, zijn nog met zaad bedekte eikel tussen haar dijen richtend. Paul keek met open mond toe hoe Louise over de heupen van grootvader zakte, haar soepele lichaam strak tegen het zijne drukkend. De oude man kreunde, zijn heupen schokten omhoog in een instinctieve beweging die Pauls maag deed samentrekken.
Cecile begon zacht een melodietje te zingen over paardje rijden, paardjes die sprongen maken over hindernissen en om het snelst naar de finish renden om de grote prijs te winnen.
Louise begon op opa rijdend zachtjes mee te zingen. Paul sloot de ogen en voor beide vrouwen tegelijk over de finish kwamen was hij in katzwijm gevallen.
Paul werd pas weer wakker toen opa hem riep: “slaapkop we gaan weer naar huis”. Paul krabbelde op en nam de handdoek mee, achter opa en Cecile aansjokkend, die hand in hand over het rulle zand liepen.
De bezwete balzak van opa was af en toe zichtbaar, bungelend tussen zijn bovenbenen, Cecile voortstappend met haar schaamlippen samengeplakt tussen haar dijen, waarvan Paul een glimp probeerde op te vangen.
De terugweg verliep in stilte, op het gekraak van schelpen onder de voeten na. Cecile zwaaide de linnen tas tussen haar en opa in en neuriede zachtjes hetzelfde rijliedje: hop paardje hop, hop paardje hop.
Bij het toegangsbord trok opa James met een zucht zijn korte broek weer aan; de stof was donker van het zweet bij de tailleband. Paul wierp een blik over zijn schouder en scande de lege duinen. Het tij had alles schoongespoeld.
Na een aarzeling tikte Paul Cecile op de schouder, “Cecile heb je vanmiddag ook Louise gezien?”
Paul vroeg het onder het lopen aan zijn zus die hem verbaasd aankeek: ”Nee gekkie, we waren de hele middag alleen op het strand, waar heb je het over”.
Paul deed er verder maar het zwijgen toe, zijn zus vond hem toch al een rare snuiter met zijn fantasieën die hij soms in een schrift je neer schreef dat zij dan weer stiekem onder zijn bed tevoorschijn haalde en met rode oortjes las. Hij wist dat niet maar voelde dat Cecile meer over hem wist dan ze liet merken.
Zelfs zijn moeder leek hem soms wat vaag glimlachend aan te kijken, waardoor hij een raar gevoel in zijn buik kreeg. Het hoorde bij de puberteit had hij destijds nog gedacht, het gaat vanzelf over.
Onder het verder wandelen peinsde Paul, voor hem liepen Cecile en opa nu weer fatsoenlijk gekleed.
Hij vroeg zich af of hij een dokter moest raadplegen. In zijn hoofd maakte hij deel uit van een wereld die voor de meesten om hem heen niet leek te bestaan. Hij was bang dat dat nooit over zou gaan en vroeg zich af of daar iets aan te doen viel, medicijnen misschien of therapie.
Die avond nam hij zijn schriftje uit de logeertas en beschreef wat er die dag op het strand was gebeurd. Louise een jonge vrouw met een beugel die iets over haar vader had gezegd. Achteraf bedacht hij dat Louise verdomd veel op zijn eigen moeder leek in haar jonge jaren. Hij had foto’s gezien waarop Betty op haar twintigste met een beugel naast opa zat in de tuin. Oma had er lachend achter gestaan, toen nog gezond en in haar zomerjurk.
Morgen zouden ze weer gaan zwemmen of zonnebaden, waar ze maar zin in hadden had opa gezegd. In de andere logeerkamer klonk zacht geneurie…. ‘hop paardje hop, hop hop hop’’ het geluid hield op toen Cecile in slaap viel.