Weet u nog, lezer, mijn droom de slaapzaal van ‘mannen’ in te sluipen? En de douche! Onmogelijk volgens Sergeant Sjoerd! Maar Jansje weet wel raad.
Ank en Jans in de kazerne
Op een hangerige, benauwde middag hebben we het er weer over. “De kazerne insluipen? Dat is niet zo moeilijk hoor! We nemen gewoon mijn vaders auto, daar zitten allemaal van die schildjes op, net als van de wegenwacht, maar dan kun je dus zien hoe een hoge Pief of hij is. Jij doet zijn jasje aan en pet op, want jij bent plat en net zo lang. Dan rijden we zo langs de wacht aan de slagboom! Die laten Pa altijd meteen door! De slagboom gaat al omhoog als hij aan komt rijden.” Daar ben ik even stil. De charmante eenvoud van het plan, dat eigenlijk al zo oud is, maar nooit tot uitvoer gebracht… Het feit dat ik ‘plat’ ben. Dat ik hetzelfde postuur qua lengte heb klopt wel. Ik heb al best veel rijles gehad, dus dat moet ook wel lukken. Wel een grote kar, die auto van hen.
“Waar ben jij dan, slimmerd?” “Ik ga gewoon plat op de vloer bij de achterbank. Tsja… De simpelste aanvalsplannen zijn vaak de beste, zoals we bij geschiedenis hebben gehad, dus we gaan het proberen! Pa Jansje heeft op een bloedhete dag een congres. Hij is netjes opgehaald door een dienstauto met chauffeur. Zijn eigen wagen staat voor. Ik krijg het reserve jasje en overhemd en pet. “Gewoon salueren tegen de wacht en rustig doorrijden” instrueert Janske en het lukt! We zijn binnen!! Gooi de wagen op een klein parkeerstukje en wij het gebouw in. D-unit, weet ik van broer. Slaapzaal, kasten, bedden, keurig strak opgemaakt. Verderop tien WC’s op een rij met alleen klapdeurtjes ervoor en dan, dan de douche. Tien sproeiers aan elke kant, kleedruimte tussen slaapzaal en douche.
We floepen in een grote kast met schoonmaakspul. Van ver horen we de groep al aankomen. Scheldend op die ‘slavendrijver’ van een sergeant. “Godverdomme man, ik kán niet meer. Klootzak laat ons zo ver marsen!” “Bier jongens, eerste rondje van mij! ” We horen schoenen op de grond denderen, kleding vliegt erachteraan. Douches gaan allemaal tegelijk aan. “Aaarrg, lekker, water eindelijk” “Kneulman! Blijf van je pik af, daar verslijt hij van!” Gelach, gedoe, geplons. Nu wagen we het er op de deur op een kier te doen en wat een plaatje! Twintig Blote Jongens. Je weet gewoon niet waar je het eerste moet kijken. Maar onze blik zoekt natuurlijk naar de langste jongen. Niet moeilijk. Daar is hij, derde van links. Zijn magere ruggetje naar ons gekeerd. Wat een slap klein kontje. Nee, dan moet je die van zijn gespierde buurman zien! Jammie. Wat een lekkere reet. Kijk die gespierde schouders. En die bovenarmen! Ik hoor Janske een beetje grommen van verlangen.
Dan draait de smalle jongen zich om. De straal eens even lekker op zijn ruggetje. We zuigen allebei van emotie de adem in. Dat is wat! Een soort slappe brandslang hangt tot halverwege zijn knieën! Nu gaat hij hem lekker inzepen. Hij wordt stijver. Oh, God, die moet ik even beetpakken, voelen, laten spuiten, denken we allebei. Ik hoor Jans een beetje kreunen. Spierbundel ernaast heeft zich ook gedraaid. Nou, die is ook lekker! Heeft hem zeker met zijn gezicht naar de muur al lekker opgepompt; die staat keihard. Hij snokt er nog even goed aan, met zijn ogen dicht. De eikel glanst, de aderen kloppen. Die staat op springen, echt waar! Nog maar een paar rukjes doet hij en daar is het! Grote stralen jongenszaad over de vloer. Het spoelt doelloos het putje in. Zonde!
Nu gebeurt het onvermijdelijke; één van ons stoot van pure emotie een emmer om. Een zinken emmer! Plastic was er bijna niet toen. Hels kabaal natuurlijk en alle gezichten (en lullen) onze kant op! “O Jeetje, sorry,” stamel ik. “Jongens! Twee wijven in de kast,” klinkt het. Haantje de voorste is er al bij. Zijn lul slingert heen en weer als hij loopt. Pakt ons aan een arm, en daar staan we! Tegenover 20 blote soldaten. “Uitkleden, uitkleden, uitkleden!” roepen ze allemaal. “Ik zal je wel even helpen muts!” tegen Janske en een brede dommekracht trekt haar zo onder de douche. Ze gilt van schrik of pret? Nu ze zeiknat is zit er weinig anders op: Bloesje uit – Bewonderend rumoer – , rokje uit, teenslippers en bloot is Jans! Dommekracht trekt haar onder luid gejoel van de maten naar zich toe en begint haar in te zepen. Onderwijl goed dr tieten knedend. Dan het buikje, het kerfje en zo te zien glijdt hij even lekker naar binnen, zo beukt ze tegen hem aan.
Dan zijn de billen aan de beurt. Ook daar kneden en er lekker tussen rommelen. Poepertje moet ook schoon! Duidelijk zie ik zijn duim erin verdwijnen. Met zijn lange vingers haalt hij haar pruim! Zelfs de klit, en ja, daar gaat ze! Zacht snikkend klaarkomen en ze begraaft haar smoeltje tegen zijn brede borst en nek. Ze zijn mij vergeten, denk ik. Dus, hup! Alles uit en bij die lange onder de straal. Iedereen verbaasd dat ik die slapjanus uitzoek, maar daar kwamen we toch voor, of niet dan! Lekker druk ik mij tegen hem aan en lispel: “Zeep jij mij even lekker in,” onderwijl met grote ogen smachtend naar hem opkijkend. Natuurlijk doet ie dat! Met zijn knokige handen raakt hij me overal. Mijn schouders, mijn appeltietjes, buikje en dan… Dan wordt hij verlegen, zo schattig.
Draait me om de as en begint met de rug, weer schouders, weer omlaag, naar de billen! Eindelijk, denk ik, en druk mijn kont achteruit tegen hem aan. Daar voel ik de brandslang! Glad, stijf, gloeiend heet. Ik rij mijn kont er lekker langs, pak zijn handen en breng die naar voor, naar mijn buik. Lager, tussen de dijen die ik even aanklem. Nu naar voren tegen de handen aanrijden en naar achter die lange lul! O, zalig, mocht het eeuwig duren… De andere jongens kijken, moedigen aan, of rukken gewoon lekker door. De zwans is ondertussen zo hard en lang dat hij tussen mijn lipjes uit komt glijden – van kont af naar voren! Net of ik een pik heb! Ik kan hem lekker vatten en strelen en voelen en wrijven en hij maar raggen en ik mijn kont maar duwen en mijn dijen klemmen en daar is het!
Stralen zaad, ik schrik ervan en kom ook meteen daverend klaar. Applaus van de anderen inclusief Jans! Maar nu, nu dringen ze op. Zij willen ook! Voelen, inzepen, komen! Tuurlijk jongens, wij zijn de beroerdsten niet. Daar gaan we! Soppen lullen, kneden konten, hangen om nekken en laten zoveel handen over ons lijf dat we zweven gewoon! Nee, we laten ons niet neuken. De jongens zijn wel allemaal leeggelopen, wij zijn door het schouwspel honderd keer klaargekomen, het zaad zwemt door de riolen. Dan ineens een kreet: “OFFICIER!”. De soldaten staan ineens op een rij in de houding. Bespottelijk gezicht, met lullen van 2cm tot bijna stijf! “Geef ácht!” En daar is de kolonel! “Dag Pap”, roept Jansje. “Dit is nooit gebeurt mannen! Ik reken op jullie! Ingerukt, mars, aankleden!”
Hij sleurt zijn dochter en mij mee, rolt ons in tien handdoeken en dondert ons die auto in; die auto die hij kwam zoeken!!! De volgende dag komt Sjoerd vroeg terug van de kazerne. “Dit gelóóf je toch niet!” raast hij. Oh, Jeetje, denk ik, daar zul je het hebben. “Mijn hele groep is per direct overgeplaatst naar Seedorf!” “Wat raar Sjoerd,” zegt mama, “dat doen ze alleen als iets ergs is gebeurd.” “We zijn ge-de-brieft; alles is heel hush, hush, niemand zegt wat, maar ik begrijp dat er gisterenavond iets was met een paar meiden op de zaal!” “Tsja, papa moest ook nog na het congres naar de kazerne, was ook zo vreemd…” zucht mama. “Nou ja kinderen, we zullen het nooit weten hè, zo gaat dat in het leger.” Pffffft, daar komen we goed weg dankzij papa de kolonel! Weg was Lange Jan en Kneulman, maar, zoals als altijd in het leven (onthoudt dat meisjes) kwamen er weer nieuwe jongens.