Als nette, eenvoudige pachtersdochter solliciteerde ik bij de Graaf in het immense buitenhuis (wij noemden het kasteel) bij ons schuin tegenover aan de weg. Het plebs woonde aan de arme kant, twee- en later drie buitens stonden aan de mooie kant, met lange oprijlanen en tuinen als privé parken of zeg maar lusthoven.
Ik werd meteen aangenomen als tafelbediende. Vooral omdat mijn ouders me netjes hadden leren spreken.
Toen ik voor de eerste keer heel nerveus aan hun tafel moest verschijnen werd ik door meneer en mevrouw welwillend van top tot teen bekeken. De butler had me geïntroduceerd. Soep opscheppen had hij al gedaan. Dat was me door het trillen nooit gelukt. Hoofdgerecht was een halve patrijs op het bord, dus dat werd kluiven. Ik moest naast meneer staan en de wijn steeds bijschenken. Daartoe stond ik echt vlak naast hem. Ik rook de drank, maar ook zijn frisse mannengeur. Hij was een fitte, sportieve, slanke man.
Na het derde glas voelde ik zijn hand over mijn billen gaan. Op verkenning zogezegd. Natuurlijk dorst ik niets te zeggen. Ik voelde dat ik een kleur kreeg als een boei en was bang dat mevrouw het zou zien. Dan werd ik meteen ontslagen natuurlijk! Na glas vier liet hij zijn vork vallen en voor ik een nieuwe kon brengen bukte hijzelf naar de grond. Zijn arm kwam niet naar boven met de vork, zoals ik dacht, maar hij gleed onder mijn zedige uniformrok en schort via mijn enkel langs de binnenkant van mijn been omhoog! Ik zoog mijn adem in van schrik, maar protesteerde natuurlijk niet. Met zijn linkerhand schepte hij gewoon door in zijn bord. Mevrouw de Gravin had inmiddels haar bord leeg geschranst en gebaarde dat zij nog meer aardappels wenste door met een prikvinger op de schaal te wijzen. Nu kon ik vluchten naar de andere kant van de tafel. Royaal schepte ik haar op en deed er een goede schep braadvet overheen.
Ze knikte als dank en wuifde me weer naar de andere kant. Daar nam ik mijn positie weer in naast meneer de Graaf. Prompt liet hij weer zijn vork vallen, maar nu bewoog hij niet om hem op te pakken. Van de side-table nam ik een schone vork en legde die naast zijn bord. Met een knikje naar de grond gebaarde hij me de gevallen vork op te rapen. Elegant ging ik door de knieën. Expres schoof hij de vork een stukje weg met zijn voet. Ik moest nu wel onder tafel met mijn hoofd en – Oh, Jé daar stond de mast van de graaf kei rechtop uit zijn tuniek. Van schrik kwam ik meteen omhoog en stootte mijn kop tegen de tafelrand. Vuurrood kwam ik boven. De Gravin keek me met een vreemd lachje aan.
“Ben je weer bezig lieve?” richtte zij zich tot haar echtgenoot. “Je moet het personeel niet zo laten schrikken!” En tot mij: “Trek het je niet aan kindje, wees blij dat je hem bevalt! Doe er je voordeel mee.” Ik werd er duizelig van; wat bedoelde ze daar nou mee? Ondertussen was de hand weer onderweg langs mijn been naar boven. De knie was hij al voorbij en weldra zou hij de bovenste boord van de kous bereiken en mijn blote vlees beroeren. Stijf als een hark stond ik daar. De gravin lachte me vriendelijk toe. Angstzweet brak me uit; hij zou toch niet…. Maar wel dus; de warme, sterke mannenhand gleed al over mijn koele dijenvlees. Ik knikte bijna door de knietjes van schrik. Daardoor kwam er ruimte en daar drukte de hand al stevig tegen mijn mofje! De Gravin zag aan mijn gezicht dat meneer het centrale doel bereikt had. Hij deed lekker verder. Ik kneep mijn dijen een beetje aan om de hand beter te voelen.
Met de zijkant van de hand drukte hij tussen mijn dikke lippen. Mmmm, een beetje naar voren, dacht ik en drukte m’n kont wat achteruit. Mijn pantalette gaf alle ruimte. Toen hij op mijn klitje drukte, kon ik een kreun niet tegenhouden. “Kom meisje, werk eens een beetje mee!” Oh, ja, de Gravin was er ook nog. “Schort je rokken op kind! Dan kan mijn man het nog lekkerder maken voor je.” Dit werd echt een idiote situatie, maar in een soort trance keek ik haar recht in de ogen en tilde mijn rokken aan de achterkant omhoog. Nu zag ik ondanks mijn aanstormende orgasme de Gravin zich moeizaam uit de zetel verheffen. Het was een dikke vrouw, met enorme tieten. Log stommelde ze naar ons langs de lange kant van de tafel. Oh, Jeetje , die komt moeilijk doen, dacht ik. Maar nee, ze positioneerde zich aan de andere kant naast mijn opgestoken kont en begon commentaar te geven.
“Oh, wat een lekker reetje heb je daar Hendrik! Oh, ja, zachte perzik en toch zo stevig…” Ze liet haar handen dwalen over mijn billen. Toen reikte ze over me heen naar de sauskom, schepte een lepel braadjus en goot die precies in mijn bilspleet. Oh, wat een lekkere vette plaktroep! Het sijpelde onhoudbaar naar beneden naar mijn bolle kut. “Zou je de dame niet eens netjes proper likken Hendrik! Waar zijn je tafelmanieren!?” Gehoorzaam stopte hij met vingeren; nou ja, gaf niet, het orgasme was toch al weggezakt door haar nabijheid. Hij stond op. Ik wilde ook beleefd rechtop gaan staan, maar de Gravin greep me meteen verrassend krachtig bij de nek en drukte me terug voorover op tafel. Ik voelde zijn adem over mijn rug naar het begin van de billen daar bij het stuitje blazen. Mijn kut kneep samen van de spanning. Ik hoorde hem snuiven en daar! Daar was de tong! IJverig likte hij de saus lekker op. Van de punt van mijn stuitje ging hij op weg naar omlaag. Het kietelde en kriebelde zo spannend. Ik werd er lekkende geil van. Daar was hij bij mijn donkerste holletje. Het trok stijf dicht van de zenuwen. Heb ik me wel netje gewassen daarnet in de haast? Het deerde hem niet. Hij likte mijn holletje helemaal week. Zo week dat ik het puntje van zijn tong er in voelde gaan.
“Zie je wel hoe lekker,” hoorde ik haar fluisteren. Hij bromde en lebberde. Daar was ineens een slanke, koele hand voorlangs aan mijn heuveltje. Zalig gleed ze omlaag en met twee (?) snelle vingers naar binnen. Oh, mijn God, dat doen ze lekker samen, dacht ik nog. Met de muis van de hand gaf ze druk op mijn dikke knop. Oh, dit hou ik niet! Net voor ik klaarkom schuift zijn duim (?) mijn opengelikte hol in. Met een gil zo hard dat de stalknecht het gehoord moet hebben kom ik denderend tegen hun handen klaar. Meteen is het over. Ieder neemt zijn plaats weer in. Wel zie ik de Gravin smakelijk haar vingers afsabbelen. De Graaf klingelt de bel: Tijd voor dessert! Alsof hij niets gehoord heeft komt de butler met een uitgestreken gezicht twee vrij kleine puddinkjes neerzetten. Ook komt er een sauskom met donkerbruine zoete dessertsaus. Denkelijk karamel.
Razendsnel na het belletje had ik mijn rokken gefatsoeneerd. De butler wisselde wel een blik met mij alsof hij van alles wist. Als hij geruisloos is verdwenen neemt mevrouw de Gravin het sauslepeltje tussen duim en wijsvinger en bedruppelt de pudding. Ze gebaart mij het kommetje aan meneer de Graaff te brengen. Ik wandel heen en weer langs de tafel en meneer bedient zicht royaal. De saus geurt heerlijk. Inderdaad karamel. Hij doopt pardoes zijn middelvinger met saus en houdt die bij mijn mond. “Proef eens; lekker,” zegt hij vriendelijk. Ik ruik door de karamel heen nog een beetje mijn eigen opwinding aan die vinger! Dan neem ik hem langzaam in mijn mond en zuig hem af. Traag, sensueel, zoals ik gisteren de tuinknecht deed. Dat bevalt meneer best zie ik aan zijn gezicht. Nu pakt hij ook het sauslepeltje en schept pardoes een kwak van het spul in zijn schoot! Dat is einde nette broek, denk ik.
“Proef nog maar even,” zegt hij vriendelijk. Als ik me naar hem toe draai zie een knots staan joh! De saus druipt langs de paarse kop omlaag. Hij had zijn tuniek al open weten te maken en toont nu opnieuw zijn adellijke dikke lid aan het onschuldige dienstertje. Het windt hem allemaal reuze op. Vol ontzag buig ik diep voor hem. Zijn gloeiendhete eikel met karamelsaus staat te trillen tegen mijn lippen. Zalige karamel gemengd met voorvocht en opgewonden pikkengeur. Jammie! IJverig sabbel ik hem schoon. Steeds hoger steekt hij de kop op, steeds dieper neem ik hem. Dat maakt geluidjes natuurlijk. Sabbelen, smakken, af en toe een kok-neiging en daarbovenuit het kreunen van de Graaf.
“Och kindje, wat doe je dat zalig!” Plots voel ik weer mijn rokken getild worden! Mevrouw is ongemerkt naar ons toe gewaggeld en begint zalig mijn muis van achteren te vingeren, zoals alleen een vrouw dat kan. Het heerlijke gevoel komt razendsnel weer op en de karamelleuter staat ook zo langzamerhand op knappen merk ik. Mevrouw de Gravin heeft het helemaal anders in haar hoofd blijkt. “Even af, meisje,” en ze trekt me achteruit van de lul weg. Hij gromt teleurgesteld, maar weet: vrouwen hebben de leiding en kloppend van stijve geilheid kijkt hij wat ze van plan is. Ze vouwt mijn rokken helemaal omhoog over m’n rug en dwingt me plat op tafel met mijn reet omhoog. Ze veegt met een groot armgebaar de tafel schoon. Rinkeldekinkink, daar gaat het servies. De butler moet het gehoord hebben, maar die verschijnt niet. Weer komt die ervaren hand mijn mosseltje week vingeren en zo houdt ze het open voor haar meester, haar heer de Graaf.
“Vooruit Hendrik!” spoort ze hem aan en -blij dat hij eindelijk weer mag- voel ik hem al gauw over mijn billen en rug leunen. Zij grijpt de lul met één hand en de andere houdt nog steeds mijn gleuf helemaal open. Het vocht drupt er uit voel ik. En daar is meneer! Oh, mai, hij vult me heerlijk en zet een heel langzaam, gekmakend traag ritme. “Oh, meneer de Graaf sneller, harder, oh wat heerlijk,” vuur ik hem aan omdat ik denk dat het zo hoort. Opeens, de tafel schokt en valt bijna om, heeft mevrouw zich met de kont op de tafel weten te werken met dat enorme lijf. Ze hopst met de billen naar ons toe en opent de dijen, houdt de hangbuik zelf omhoog en daar zie ik de Gravinnnegrot recht voor mijn denderende snoet. Meneer zet extra kracht en schuift me zo richting het harige moeras. Ik zal er verdrinken, ik weet het zeker. “Doe jij mij even lekker meisje!” Het is een bevel wat niet te weigeren is. Ik ben de beroerdste niet, dus volop genietend van de beuken van meneer druk ik in het ritme door tegen de scheur van mevrouw.
“Likken!” roept ze en: “Sneller Hendrik, harder!” Daar gaan we! Nu wordt het echt een droombeurt. Hard en diep en steeds sneller ramt hij me tegen de Gravinnenkut. Hij wrikt zijn hand onder m’n heupen en ranselt mn klit helemaal gek! Twee keer laat hij me heerlijk komen en daar voel ik het ook bij haar krampen. Het vocht spettert me echt om de oren als ze komt. De verdrinkingsdood is nabij, ze knelt me kop vast met die dijen. Maar net voor het echt benauwd wordt gaat de bankschroef los en voel ik meneer terugtrekken en met zijn lul tussen mijn billen alles over mijn rug spuiten. Wat is dat nou weer zonde van dat Gravenzaad, denk ik. Ik zou best een klein Graafje willen. Als meneer zich later terugtrekt in de bibliotheek vraag ik het maar eens aan mevrouw. Dat durf ik wel, vrouwen onder elkaar die elkaar net de natte mutsen hebben verwend.
“Kindje, hij is bang nog meer bastaards te maken. Er lopen er al genoeg rond hier.” Oh, vandaar al die kinderen op het erf! Ze hebben zelfs een soort schoolklasje en daar mogen ook de kindjes van de andere kant van de weg aansluiten. Heel sociaal en begaan met het personeel deze Graaf. “Maar bij U durft hij toch wel?” vraag ik brutaal. “Mij raakt hij al helemaal niet meer aan, met al die jonge meiden zoals jij in huis.” Als ik verbaasd kijk voegt ze me toe: “Onthoud dit adellijk gezegde voor later meisje: ‘Waar jonge meiden zijn, verliest de echtgenote het zaad.’” Ze trekt me naar zich toe: “Trouwens heb ik jouw mosseltje al geproefd? Ik moet zeggen dat ik ook liever zo’n sappig kutje zuig dan zo’n oude pis-lul.” Hups! Daar gaan mijn rokken weer naar boven! Ze trekt me voor zich op schoot en zet me zo, Hops! Op de tafel en opent me de dijen als een Bijbelboek.
“Mmmm, schatje toch,” klinkt het onder het lebberen door. Ik moet zeggen dat de Gravin er slag van heeft. Ik had ook best zin in een rondje zachtheid na al dat geneuk van hem. Zalig langzaam brengt ze me naar een dijk van een klit-orgasme zeg! “Oh, mevrouw,” zucht ik. “Zal ik hem zijn zaad eens aftroggelen voor uwe grot? Dan hebben jullie samen straks een mooi jong Graafje, waar U zich dan weer mee kunt vermaken?” “Dekselse meid, hoe wou je dat aanleggen?” Voordat ik het antwoord moest geven dat ik niet wist kwam de butler afruimen. Ik verschoot ervan, maar de Gravin niet! Die zegt gedecideerd: “Kijk eens Charles, wat een smakelijk jong, sappig kutje ik hier te pakken heb! Moet je proeven!”
Ze pakt hem meteen vol op de bek, zodat mijn sapjes nu bij hem op de tong zijn. Zal het hem bevallen? “Oh, ja, mevrouw, dat is heerlijk,” weet hij er buitenadem uit te krijgen. “Word je daar geil van hè,” fluistert ze en ze kneedt zijn lul en ballen door de zijden butlerbroek heen. Duidelijk zie ik de leuter zich aftekenen. Mens, dat is een flinke, denk ik bij mezelf. “Oh, Charles, wat heb je toch een lekkere dikke,” zucht mevrouw. “Meidje kijk eens!” dit tot mij, terwijl ze de broek naar de grond sleurt. Nou, dat is me wat! Bijna wel als Vlekje, de pony. “Afblijven die is voor mij,” piept mevrouw. Ze gaat weer verbazend lenig op de knieën en steekt die enorme reet in de lucht. De flamoes opent zich als een spelonk. Charles weet wat er verwacht wordt en steekt toe. Hij kan er staande bij!
Beetje door de knieën en steunend op de sterke rug van mevrouw pompt hij hem recht op en neer als zo’n ding waarmee ze palen in de grond slaan. Het sopt en flotst en Charles hijgt en zweet en mevrouw kirt van genoegen. Dit is hogere school, dacht ik en ging de serviesscherven maar alvast van de grond rapen. Onderwijl moest ik steeds aan de belofte denken die ik mevrouw gedaan had. De rommel ligt netjes op het blad en het stomende koppel wordt rustiger en krabbelt op. “Wil jij ook nog even kindje?” vraagt ze vriendelijk en houdt de natte zwengel omhoog. “Dank u wel mevrouw, maar die zou ik nooit kunnen hebben.” “O, jawel hoor meisje, daar kom je nog wel eens achter. Ook jouw vrouwelijkheid is voor de grootste gevallen geschikt.” Amen, daar laten we het bij voor vandaag en we scharrelen elk onze kant weer op. Als ik in de keukens mijn verbazing uitspreek dat mevrouw de Gravin het allemaal maar goed vindt wat meneer uitspookt, en nog vreemder; dat meneer de Graaf het gewoon vindt dat mevrouw de butler even doet, fluistert het hoofd huishouding mij toe: “Denk aan het oude adellijke gezegde: ‘Het huwelijk is er voor het geld; Het personeel voor de lust’.”