De weersverwachting was vreselijk. Het zou gaan sneeuwen en het zou voorlopig niet ophouden. Daarom was ik ook zeer verbaasd toen ik iemand met een donkere pruik een een paarse hoed door bijna een halve meter sneeuw zag strompelen. Het was al bijna donker. Ik kon niet zien of het dochter Amy of moeder Amy was. Maar dat maakte mij niet uit. Wanneer je een dergelijke sneeuwstorm trotseert om je door mij te laten neuken, dan heb je er echt wel zin in. Ik stond dus bij de deur te wachten, met de zwarte kap gereed. Ik had in de zwarte kap voor deze keer een licht roesje geprepareerd. Dat roesje bleek goed van pas te komen. De donkere pruik en de paarse hoed gingen af daar stond … niet moeder Amy en ook niet dochter Amy. Daar stond een mij onbekende dame die ik, door middel van de kap in slaap bracht en in de huiskamer met handboeien om op een stoel zette. Na enige tijd kwam de dame bij uit haar korte narcose en begon meteen te schelden. Ik snauwde: “Kop dicht. Je gaat eerst mijn vragen beantwoorden.
Hoe kom je aan die pruik en die hoed? En zijn moeder en dochter Amy oké? Je hebt heel wat uit te leggen!”
Na enige ogenblikken knikte ze en zei:”Je bent een smeerlap. Ik weet dat je met de moeder van Amy seks hebt. Je bent walgelijk. Amy en haar moeder hebben mij de pruik en de hoed gegeven. Anders zou ik ze bij de politie aangeven. Dat gevaar dreigt ook voor jou. Ik kom hier als voorzitter van de commissie voor moraliteit van de kerk. Ik kom hier om een gesprek met jou te voeren over je gedrag. Wanneer ik jouw uitleg en excuses straks onvoldoende vindt, dan zal ik de politie inschakelen. Ik keek naar haar en luisterde naar haar bizarre verontwaardiging en kon niet helpen dat ik heel hard moest lachen.
“Ja, lach maar. Straks lach je niet meer,”grauwde ze.
“Nou, misschien moet ik je dan een paar dingen uitleggen. Ten eerste, jij bent hier helemaal niet! Nee! .. Ja, dan kun je wel gezichten trekken. Je bent hier gekomen met de donkere pruik en de paarse hoed. Iedereen weet dus dat de moeder van Amy hier bij mij is. Jij bent hier nooit geweest. Misschien verdwijn je wel helemaal en vinden ze je nooit meer terug.”
Terwijl ik dat zei, bedacht ik dat ik wellicht te ver ging, maar haar arrogantie en bemoeizucht maakten me kwaad.
“Je bent niet alleen een smeerlap, je bent een lustmoordenaar. Je gaat me vermoorden!”
“Als je denkt dat ik dat ga doen, waarom ben je dan met de donkere pruik en de paarse hoed naar mij toe gekomen?”
Ze bleef voor het eerst even stil. Een verademing.
“Weet je, er ligt nu al een meter sneeuw, straks waarschijnlijk twee meter. Zolang dat er ligt kan niemand ergens naar toe. Jij dus ook niet. Ik ga nu slapen. Jij kunt op de bank slapen. Ik heb een king size tweepersoonsbed, maar dat zal jouw voorkeur niet hebben, neem ik aan.”
Nadat ik een uurtje in bed gelegen had, kwam ze de slaapkamer binnen.
“Je gaat me toch vermoorden. Dan kan ik net zo goed hier liggen.”
Ik koos ervoor om geen antwoord te geven. Na een poosje voelde ik dat ze heftig aan het bewegen was.
“Is er iets,” vroeg ik.
“Je gaat me straks de kleren van mijn lijf scheuren. Nou, … dat zal je niet lukken.
“O?”
“Dit zijn dure kleren. Die laat ik niet stuk scheuren.”
“En, dus?”
“Ik heb al mijn kleren uitgetrokken.”
“Nou, eh …, welterusten dan maar.”
Enkele ogenblikken later: “Ik weet precies wat je gaat doen, smeerlap. Je slaapt natuurlijk naakt en straks stort je je boven op mij.”
“Mag ik eerst nog gaan slapen, alsjeblieft. Ik ben moe.”
Van slapen kwam niet veel. Zeker niet toen ik in het donker een gedaante op me af zag komen.
“De aanval is de beste verdediging,” hoorde ik haar zeggen. Voor ik het wist was ze boven op mij gekropen.
“Viespeuk, je hebt een erectie.” Met één hand probeerde ze mijn stijve penis, ik had inderdaad een erectie, weg te duwen. Maar een erectie veeg je niet zo maar even weg. Na een derde poging, ik weet niet hoe, schoot mijn penis opeens haar vagina binnen.
“Beest dat je bent! Dat doe je expres! Doe dat ding weg.” Ze probeerde door omhoog te komen mijn penis uit haar vagina te laten gaan, maar ze kwam niet hoog genoeg.
“Laat me los.” Ze spartelde en probeerde steeds los te komen en mijn lul uit haar kut te krijgen. Om de een of andere reden lukte dat steeds niet helemaal.
“Ik weet niet wat jou bedoeling is, maar dit begint verdacht veel op seks te lijken. Waarom zeg je niet gewoon, eerlijk, dat je geneukt wil worden?”
“Dat wil ik niet. Natuurlijk niet. Blijf van me af. Blijf van me af. Blijf van me, … Blijf van, …Blijf in me. Blijf in me.”
“Nou, schatje, leef je uit.”
En ze leefde zich uit. Ik neukte niet haar, ze neukte mij. Dat kon ik natuurlijk niet op me laten zitten. Letterlijk en figuurlijk. Ik pakte haar beet en legde haar op haar rug. Haar benen zowat langs haar oren en ik begon in haar te beuken. Ik kan me niet herinneren een vrouw ooit zo hard geneukt te hebben. Ze vond het prima.
“Harder! Harder!” was alles wat ze zei. Daarna zei ze weinig meer. Ze kreunde elke keer wanneer ik diep in haar kut beukte.
“Ik … ga … ko … men … niet… stop … pen.
Ik .. ga …… dood.”
Dat zal ze misschien echt gedacht hebben, want op het moment dat ze klaar kwam, werd alles zwart. Alle lichten, in mijn huis, in de straat, in de hele buurt, alle elektriciteit was in een keer weg. Dat gebeurt wel vaker wanneer er extreem veel sneeuw valt. Maar de timing was opmerkelijk.
Er was weinig anders te doen, dan in bed te blijven liggen. In alle standen gingen we om beurten dood. Le petit mort. Maar telkens wist een van ons de ander weer tot leven te wekken.