De reünie bij de pyramide

De ruitenwissers gleden ritmisch over de voorruit, hoewel het inmiddels droog was. Ik zette de motor uit en plotseling viel de stilte van de bossen tussen Zeist en Woudenberg als een warme deken over de auto. Ik keek op de klok van het dashboard. Een kwartier te vroeg. Typisch iets voor mij als ik gespannen ben. En gespannen, dat was ik. Om eerlijk te zijn had ik er de hele week een beetje tegenop gezien. Hoe zou het zijn om haar na al die jaren weer te zien? Zou het ongemakkelijk worden? Geforceerd?

Het lot heeft soms een bizar gevoel voor humor. Tien jaar geleden hadden we een blauwe maandag verkering. Het was intens, vurig, maar we zaten simpelweg in totaal verschillende levensfases. De relatie strandde voor hij goed en wel begonnen was, en we verloren elkaar volledig uit het oog. Tot die bewuste maandagochtend, een week geleden, toen mijn oog viel op de cc van een zakelijke mail over een nieuwe, grote klus. Haar naam stond er. Stomtoevallig waren onze professionele paden gekruist en moesten we voor dit project intensief gaan samenwerken. Onze eerste ontmoeting stond gepland voor vanmorgen op deze locatie. Vanuit hier zouden we met één auto doorrijden naar onze gezamenlijke klant.
De parkeerplaats bij de Pyramide van Austerlitz was vrijwel leeg. De monumentale bomen stonden er stil en waakzaam bij, alsof ze de geheimen van de ontmoeting al kenden. Plotseling hoorde ik het geluid van autobanden op de platgereden bosgrond van de parkeerplaats. Een glanzende, donkere stationwagon draaide de parkeerplaats op en parkeerde twee vakken naast de mijne. Mijn hart sloeg een slag over toen het portier open ging.
Daar stapte ze uit. Amy.

Toen we destijds iets hadden, was ze nog bijna een meisje. Nu was ze nog net geen dertig, de perfecte leeftijd waarop de jeugdige onschuld heeft plaatsgemaakt voor een zelfbewuste, volwassen sensualiteit. Ze was een stuk jonger dan ik, maar dat contrast leek haar nu juist een onweerstaanbare aantrekkingskracht te geven. Ze droeg een nauwsluitende, donkere jeans die haar slanke, lange benen accentueerde, en een smaakvol jasje dat precies genoeg liet raden naar de welvingen daaronder. Haar bruine haren vielen losjes over haar schouders en bewogen zachtjes in de bries. Even vestigde mijn blik zich op de stijlvolle sandalen met hakken, verrassend en gewaagd voor een business meeting, terwijl ze vroeger niet over te halen was tot iets anders dan het dragen van sneakers. Haar perfect ogende voeten, die ik dankzij een paar vurige momenten destijds toch te zien had gekregen, herinnerde ik me meteen weer.

Ik stapte uit en op het moment dat onze blikken elkaar kruisten, voelde ik een schok van herkenning die tot in mijn tenen doordrong. Ze glimlachte. Het was diezelfde vertrouwde, tikkeltje ondeugende glimlach van tien jaar geleden, maar dan met de diepgang van een volwassen vrouw. Alle twijfels en de gezonde tegenzin die ik vooraf had gevoeld, smolten in één seconde als sneeuw voor de zon.
“Hé,” zei ze, en haar stem klonk warmer dan ik me herinnerde.
Terwijl we naar elkaar toeliepen voor een begroeting, wist ik het zeker: de tijd mag dan zijn verstreken en de setting mag dan zakelijk zijn, maar ik vond haar nog net zo leuk – nee, misschien wel leuker – dan toen. De lucht tussen ons voelde direct geladen, alsof de bossen van Austerlitz wisten dat deze zakelijke afspraak een heel andere wending zou gaan nemen.

Tot mijn grote opluchting viel alle denkbare spanning direct weg. In plaats van een ongemakkelijke handdruk of een weifelende knik, stapte ze recht op me af en gaven we elkaar een vanzelfsprekende, warme knuffel. Ze rook heerlijk – een subtiel, volwassen parfum dat vaag deed denken aan de Amy van vroeger, maar die nu veel geraffineerder was. Het ijs was niet alleen gebroken; het leek alsof het er nooit was geweest. We stonden lachend herinneringen op te halen, toen plotseling…
Ping.
Tegelijkertijd klonk uit haar tas en mijn jaszak het geluid van een binnenkomend bericht. We keken elkaar verrast aan en pakten onze telefoons. Het was een mailtje van de projectmanager van onze klant: ‘Excuses voor het late bericht, maar de vergadering ervoor loopt uit. Kunnen we de afspraak een uur opschuiven?’

Ik keek op van mijn scherm en zocht haar blik. Een uur uitstel. We stonden hier, op een verlaten parkeerplaats, omringd door de dichte, beschutte bossen van Utrecht, en we hadden plotseling een hele zestig minuten die we volledig zelf mochten invullen.
Amy’s ogen begonnen te glinsteren en er verscheen een veelzeggend lachje op haar lippen. “Nou,” zei ze zacht, terwijl ze haar telefoon weer wegzakte en een stapje dichterbij deed. “Een uur is best lang om zomaar te wachten…” Ik keek haar aftastend aan. “We kunnen een stukje het bos in lopen,” suggereerde ik in al mijn onschuld. “Zo te zien heeft het hier niet geregend, hoewel ik onderweg wel een paar buien heb gehad,” vulde ze aan.

We lieten de parkeerplaats achter ons en sloegen een bospad in. Al snel lieten we de bewoonde wereld gevoelsmatig mijlenver achter ons; het pad werd met elke meter smaller en de begroeiing om ons heen steeds dichter. De takken van de jonge eiken en struiken hingen laag, waardoor we noodgedwongen achter elkaar moesten lopen. Amy nam vastberaden de leiding en ik sloot achter haar aan.
Het gaf me de perfecte, ongestoorde gelegenheid om haar te observeren. Vanaf de achterkant was ze, als dat überhaupt mogelijk was, nóg aantrekkelijker. De nauwsluitende jeans liet niets te wensen over aan de verbeelding en accentueerde de ritmische, vloeiende beweging van haar heupen bij elke stap die ze zette. Er zat een zelfverzekerde elegantie in haar loop, een volwassen sensualiteit die destijds nog in de knop zat, maar nu volledig tot bloei was gekomen.

Soms moest ze bukken voor een overhangende tak, waardoor de stof van haar broek zich strak spande over haar slanke vormen. Mijn ademhaling werd onwillekeurig iets sneller. De geur van het vochtige bos mengde zich met de vlagen van haar parfum die de bries af en toe mijn kant op blies. Het contrast tussen de zakelijke afspraak van zojuist en de broeierige spanning die hier, op dit steeds intiemer wordende bospad, tussen ons hing, was bijna tastbaar. Ze wist ongetwijfeld dat mijn ogen op haar gericht waren, en die gedachte maakte de wandeling alleen maar intenser.

“Pas op dat je je niet prikt aan een bramentak,” doorbrak ik de stilte. “Die zullen toch niet door mijn jeans heen prikken?” antwoordde Amy adrem. “Nee, maar kijk wel uit voor je voeten…” Ik kon het niet laten om de aandacht even te vestigen op het feit dat ik vanaf de eerste meter van onze wandeling al uitzicht had op iets dat ik vroeger, dat moest ze zich haast wel herinneren, zo begeerde. Terwijl ik die woorden uitsprak, voelde ik mijn lichaamstemperatuur stijgen en mijn hart sneller kloppen. Het voelde ondeugend. Amy hield stil en draaide zich om. Met een woest aantrekkelijke glimlach keek ze omlaag, en wiebelde ze speels haar tenen op en neer, voor zover de smalle riempjes van haar sandalen dat toelieten. “Wie had dat gedacht,” zei ze op een wat uitdagende toon, “Amy en blote voeten”. Terwijl ze dat zei, met een ietwat uitdagende toon, versnelde mijn hartslag naar een nog hoger tempo. Ik wist niet wat ik moest antwoorden. De professionaliteit van onze afspraak leek nu al om zeep te zijn, maar dat kon me weinig schelen. Ik was bijna vergeten om welke reden we hier waren. Omdat ze er nu zelf de aandacht op vestigde, kon ik legitiem naar haar mooie slanke tenen kijken.

Ze deed een stap dichterbij, waardoor de afstand tussen ons gevaarlijk klein werd. Ik kon de warmte die ze uitstraalde bijna voelen. Ze liet haar blik even over me heen glijden, van mijn gezicht, langs mijn schouders, tot ze mijn ogen weer vasthield. Er gleed een flauwe, veelzeggende glimlach over haar lippen.
“Weet je,” begon ze zacht, terwijl ze haar armen losjes over elkaar sloeg, “toen ik je naam in die mail zag staan, wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten. Tien jaar is lang. Maar nu ik hier zo vlak voor je sta…” Ze liet een korte pauze vallen, waarin het ritselen van de bladeren boven ons het enige geluid was. “Je bent eigenlijk alleen maar nóg leuker geworden. De jaren hebben je goed gedaan. Je ziet er ontzettend goed uit.”
Haar stem had een zachte, bijna hese klank gekregen die mijn hartslag direct in de hoogste versnelling joeg. Het compliment hing als een zwoele belofte in de frisse boslucht. Ze zette nog een half stapje naar voren, zo dichtbij dat ik de subtiele geur van haar parfum weer rook, en keek me uitdagend aan. De zakelijke klus was op slag mijlenver weg.

Tijdens onze korte, hernieuwde kennismaking bij de auto’s, een kwartier eerder, hadden we van elkaar vernomen dat we allebei sinds kort weer single zijn. Dat maakte nu alle wegen vrij om aan onze prille gevoelens toe te geven, als we dat zouden willen. Bij mij was daar geen twijfel over.
“Jij bent ook alleen maar knapper geworden,” reageerde ik met zachte stem. Er viel een stilte, en geheel vanzelf vonden onze lippen elkaar. Een paar aftastende kusjes mondden uit in een minutenlange tongzoen. Mijn handen, die ik om haar middel had gelegd, tastten stevig over haar rug, waarmee ik haar dicht naar me toe trok. “We hebben niet veel tijd,” fluisterde Amy alsof iemand het zou kunnen horen, “en ik vind het echt sletterig van mezelf om voor te stellen, maar heb je zin?”.

Een half uur eerder had ik nog niet eens durven dromen dat Amy me dit voorstel zou doen. Sterker nog: ik wist toen nog niet eens of we elkaar nog aantrekkelijk zouden vinden. Ditmaal nam ik het voortouw: ik pakje Amy’s hand en leidde haar achter mij aan via een smalle doorgang tussen bossages naar een verscholen plek tussen de dichte struiken, waar precies genoeg ruimte was voor ons twee. Het was alsof ik de plek op voorhand al had verkend, of intuïtief aanvoelde dat die plek er was. Er groeide gras, onkruid, lage struikjes, mos, van alles. “Als ik hier ga liggen,” zei Amy zacht, “kom ik straks op onze afspraak met grasvlekken op mijn rug.” Ik keek haar ondeugend aan. “Ik offer me wel op!” Ik ging op de grond zitten, op een bedje van half mos en half gras, want wat kon mij het schelen.

Ik liet me achterover zakken tot ik horizontaal lag, en maakte haastig en opgewonden mijn riem los, mijn knoopgulp, en liet tegelijkertijd zowel mijn jeans als mijn boxer naar mijn knieën zakken. Mijn erectie lag ongeduldig en vol in het zicht op mijn buik. Ik was nooit terughoudend of onzeker geweest op de momenten dat het erop aankwam, en genoot er altijd stiekem van dat ik in volle glorie te zien was. Amy stond met haar rug naar mij toe met haar benen iets uit elkaar naast mijn benen, maakte ook haar broek los, maar merkte al gauw dat ze die spreidstand niet kon maken zolang ze haar broek niet helemaal uittrok. Met een opgewonden zucht verplaatste ze zich naast mij, nog altijd met haar rug naar mij toe, trok haastig haar sandalen uit en daarna haar broek en string, en plaatste opnieuw haar linkerbeen links van mij en haar rechterbeen rechts. Ze hurkte ten hoogte van mijn pik, waardoor ik het volle zicht had op wat ik ooit al eens had mogen aanschouwen, maar dat was zo lang geleden. Ze zag er nog net zo mooi en strak uit als tien jaar geleden. Doordat ze volledig glad geschoren was, had ik, net als vroeger, het beste uitzicht ooit.

Net voor ze landde, trok ik haar naar me toe. Ze tuimelde iets achterover maar ik ving haar op, net voor mijn gezicht. Ze verstijfde even maar ontspande net zo snel toen ik haar begon te likken. Eerst intens tussen haar schaamlippen, en daarna speels in roterende beweging rond haar kontgaatje. Ik genoot zo intens, en vond het zo geil, dat mijn hartslag en ademhaling een maximale frequentie bereikten. Haar gleuf was drijfnat en in optimale conditie voor ons vluggertje, en ik duwde haar iets van me af, en ze wist natuurlijk wat de bedoeling was. Met haar hand leidde ze mijn erectie tussen haar lippen naar binnen, en ze reed met een intens tempo op en neer op mijn pik.

Als je een trouwe lezer bent van mijn belevenissen, weet je dat ik heel eerlijk ben over mijn zwakke plek: ik houd het tijdens een eerste neukpartij nooit erg lang vol. Ik zou het best anders willen, maar toegegeven: na een minuut of drie spoot ik mijn lading tussen haar lippen naar binnen. Misschien was dat deze keer ook niet zo erg, want we moesten op tijd op onze afspraak verschijnen. Kreunend en zuchtend bleef Amy nog even zitten, waardoor een vermenging van haar vocht en mijn zaad langs mijn schacht naar beneden liep. We hadden er een bende van gemaakt. “Doen we dit nog een keer op ons gemak over?” vroeg ik met een geveinsde onzekere toon. Amy keek me veelbelovend, zwijgend aan. Zo snel en goed als we konden, maakten we ons schoon, trokken we onze kleding aan en voor we het wisten zaten we samen in mijn auto.

Of men het alleen aan onze gekreukte kleding kon zien of ook aan de manier waarop we naar elkaar keken, weet ik niet. Maar het lukte niet om onder stoelen of banken te steken dat er iets bijzonders was, toen we op onze afspraak waren aangekomen. De zakelijke deal werd beklonken, maar zodra we daar klaar waren, waren we meteen weer weg. Toen ik met Amy de parkeerplaats van de Pyramide van Austerlitz op reed om haar af te zetten bij haar auto, en we onderweg intussen honderduit hadden gepraat, zei ze me dat ze me nog iets wilde geven. Even daarvoor hadden we al besloten elkaar diezelfde week nog een keer te zien. Ik zette de motor van mijn auto uit, en merkte op dat het intussen een stuk drukker was geworden. De zon was doorgebroken en dat had mensen geïnspireerd om te gaan wandelen in de bossen. De ene na de andere auto werd geparkeerd en wandelaars passeerden de ingang van het bos, waar onze auto’s niet ver vandaan stonden.

Amy draaide zich naar me toe en trok plotseling met twee handen mijn knoopgulp open, terwijl ze de riem van mijn broek gesloten liet. Ik vond het opwindend maar voelde me ook een beetje opgelaten, ten eerste omdat we zo dicht bij het wandelpad geparkeerd stonden en ten tweede omdat ik niet voorbereid was, en ze mijn slappe piemel uit mijn gulp tevoorschijn haalde, die er in mijn beleving altijd een stuk minder imposant uitziet. Dat laatste duurde niet erg lang. Ze boog zich diep voorover en begon eraan te zuigen met stevige halen. In no time was haar mond gevuld met mijn stijve. Van alles wat we hadden kunnen doen was dit wel de manier met de meeste privacy. De spanning liep extra hoog op toen amper een halve meter links van mij iemand zich in haar auto liet zakken, en een blik naar opzij, door mijn raampje wierp. Even snel keek ze weer star voor zich uit, ik denk dat ze doorhad wat er gaande was. Echter, het achterhoofd van Amy dekte alle juicy details af.

Omdat ze ver mijn kant op gebogen was, zag ik kans om mijn hand zo goed en zo kwaad als dat ging vanaf haar bilspleet in haar jeans te wringen. Al snel moest ik concluderen dat die broek te strak was, en mijn arm te kort, om via de achterkant haar gleuf te bereiken met mijn vingers. Kort nam ze mijn pik uit haar mond. “Je kunt er lekker niet bij hè?” merkte ze plagerig op. Vervolgens ging ze ongestoord verder waar ze mee bezig was. Ik liet me niet kennen, en penetreerde met mijn middelvinger zachtjes waar ik wél bij kon: haar kontgaatje. Haar adem stokte af en toe en de blowjob kende nu kleine haperingen. Door het heerlijke gevoel van haar mond die mijn pik omsloot, in combinatie met de nauwe vochtige plek die mijn vinger had bereikt, terwijl ik haar van binnen zacht en voorzichtig betastte, kon ik mijn hoogtepunt niet langer uitstellen. Ze nam de volle lading en slikte het door. Daarna frommelde ze mijn piemel gauw in mijn broek, alsof ze niet wilde dat anderen er iets van zouden zien.

“Mijn God wat was dit lekker,” zuchtte ze. “Ik ga naar mijn auto en ik laat vanavond nog wel iets van me horen”. En dat was geen loze belofte. We hielden contact, meerdere keren per dag, en al snel merkte ik dat onze relatie voor beiden vooral gestoeld was op seksualiteit. We hadden platte neukdates, thuis of buiten, en dan het liefst wat verder van huis omdat we van tevoren al wisten dat we betrapt zouden worden. Dat gaf zowel haar als mij een kick. Maar we deden ook andere spelletjes die alle taboes doorbraken. Dat kon alleen maar omdat we zó opgewonden van elkaar raakten, dat niets te gek was. En als we een keer geen tijd hadden om naar elkaar toe te rijden, gaven we elkaar voor de webcam wel opdrachten of masturbeerden we samen tijdens een videocall. Ze stuurde me bijvoorbeeld ook een berichtje na een lange werkdag dat haar voeten verwend wilden worden, en als ik mij dan naar haar toe haastte – het lukte mij met een beetje moeite om in twintig minuten bij haar te zijn – had ze haar schoenen nog aan en zei ze dat ik zelf haar voeten maar moest uitpakken. Of ze meldde dat ze in bad zat en dat ze een beetje hulp wilde, terwijl ze de achterdeur van haar woning had opengelaten. Als ik dan de badkamer in kwam, was ze bezig zichzelf te bevredigen en dat mondde uit in een heftige neukpartij. Ook kreeg ik een anoniem envelopje opgestuurd met de post, met daarin een stuk of tien afgedrukte foto’s, die een onbekende niet had kunnen thuisbrengen, maar die ik herkende als close-up plaatjes van waar ik elke nacht van droomde.

Om elkaar een kans op een vaste relatie te gunnen hebben we op den duur onze seksrelatie afgekapt. Amy leerde iemand kennen met wie ze inmiddels samenwoont. We hebben afgesproken het voor gezien te houden. Daar heeft ze laatst één keer een uitzondering op gemaakt, in een weekend dat haar partner van huis was. Ik kwam haar tegen op zaterdagochtend in de supermarkt, en ben op haar uitnodiging mee naar huis gegaan voor een kop koffie. Dat mondde al snel uit in een vluggertje, toen ze tijdens de koffie plotseling mijn broek open knoopte en me een footjob gaf.