Mijn naam is Geert, 53 jaar, en al 23 jaar getrouwd met Nele, eveneens 53. Nele is nog steeds een knappe verschijning; ze heeft volle heupen, zachte ronde borsten en blond haar. We hebben een dochter, Ella. Zij is 21 en studeert Handelswetenschappen in Gent. Ze zit op kot en komt enkel in het weekend naar huis — meestal op vrijdag om haar vuile was af te geven en op zondag om wat eten op te halen. De rest van het weekend brengt ze door bij haar vriendje Maxim of haar beste vriendin Margot.
De laatste jaren was onze relatie ingeslapen. Nele en ik leefden steeds meer als broer en zus naast elkaar. Waar we in het begin van ons huwelijk een bruisend seksleven hadden, gebeurde er nu nauwelijks nog iets.
De bom barstte toen Nele mij betrapte op het kijken naar porno. Er ontstond een heftige woordenwisseling. In het heetst van de strijd riep ik haar toe dat het ook haar schuld was: ik had nog steeds seksuele behoeften die ik niet meer bij haar kwijt kon.
Toen we beiden waren afgekoeld, vroeg Nele op de man af of ik het meende dat zij de oorzaak was van mijn pornogebruik en dat ik haar niet meer aantrekkelijk vond. Ik legde haar uit dat ik haar lichamelijk nog steeds erg aantrekkelijk vond, maar dat de seksuele spanning volledig verdwenen was. Af en toe vrijen was niet genoeg; ik wilde weer grenzen opzoeken en fantasieën beleven.
Een paar dagen later zaten we samen in de zetel. Nele zei dat ze een advertentie had gezien die ons misschien kon helpen. “Ik ga het je laten lezen,” zei ze, “maar oordeel niet te snel.”
Ze gaf me de iPad. De tekst was geschreven door iemand die zich de seksdokter noemde en richtte zich tot koppels met een ingedommeld seksleven. Hoewel de omschrijving in het artikel vrij vaag bleef, sloot de boodschap naadloos aan bij wat wij voelden. Onderaan stond een link naar een vragenlijst.
Ik klikte door. De lijst was erg uitgebreid. Er werden vragen gesteld over:
• Het uiten van fantasieën en samen kijken naar erotiek.
• Seks op ongewone plekken in huis of buitenshuis.
• Het gebruik van lingerie, speelgoed en lichte fixatie.
• Machtspatronen, rollenspellen en anale stimulatie.
• Zelfs grensoverschrijdende zaken zoals swingersclubs, erotische feesten of de rol van een derde persoon.
Nadat ik mijn antwoorden had ingevoerd, vulde Nele op haar beurt de lijst in. Ik klikte op ‘verstuur’.
Slechts enkele minuten later rolde er al een e-mail binnen: we waren geselecteerd en konden telefonisch een afspraak maken. Na een korte aarzeling besloot ik te bellen. De man aan de lijn wist meteen wie ik was zodra ik mijn naam noemde. We legden een afspraak vast voor de eerstvolgende vrijdag.
Die vrijdag reden we naar het opgegeven adres, een twintigtal minuten verderop. Het pand zag eruit als een doodgewoon rijtjeshuis. Naast de deur hing een discreet bordje: A. De Witte, relatietherapeut.
We belden aan. De deur werd geopend door een strak geklede, beheerste man die zich voorstelde als Alex De Witte. Hij ging ons voor naar een moderne, vrij klinisch ingerichte consultatieruimte en liet ons plaatsnemen in een comfortabele bank.
Het gesprek was verrassend diepgaand en indringend. Alex vroeg uitvoerig naar ons verleden, onze huidige dynamiek en onze leefsituatie. Vervolgens ging hij dieper in op onze antwoorden uit de vragenlijst.
Na bijna een uur rondde Alex het gesprek af. “Praten is de eerste stap,” zei hij op een rustige, bijna mechanische toon, “maar fysieke weerstand zit vaak dieper opgeslagen in ons zenuwstelsel. Om de biologische remmingen en mentale blokkades weg te nemen, dien ik een licht chemisch substraat toe. We beginnen vandaag met een lage dosis om te zien hoe uw lichamen reageren.”
Voor we er goed en wel over konden nadenken, kregen we beiden een prik in onze bovenarm. Met een vreemd gevoel in onze maag reden we terug naar huis. In de auto bespraken we de eerste kennismaking. Alex sloeg de spijker op de kop wat onze mentale blokkades betrof, maar die injectie? Dat vonden we allebei een uiterst vreemde invalshoek.
Die avond gingen we zoals gewoonlijk naar bed, gaven elkaar een korte zoen en vielen naast elkaar in slaap.
De volgende ochtend werd ik als eerste wakker. Ik had een ochtenderectie, maar er was iets grondig mis — of juist vreemd juist. Mijn lul was niet zomaar stijf; hij was steenhard, glom licht in het ochtendlicht en leek haast te trillen van de spanning.
Toen Nele wakker werd, keek ik haar aan. “Voel jij al iets veranderd sinds die spuit van gisteren?”
Ze wreef de slaap uit haar ogen. “Hoe bedoel je?”
Ik trok het laken van me af. “Kijk zelf. Ik lig hier al tien minuten met een stijve die maar niet weggaat.”
Nele staarde naar mijn kruis en haar ogen werden groot. “Vreemd… Geert, jouw lul ziet er ook een stuk groter uit.”
Ik keek zelf naar beneden. Ze had gelijk. Mijn paal was zeker een aantal centimeter langer en aanzienlijk dikker geworden, alsof het weefsel zelf was geherstructureerd.
“En jij?” vroeg ik.
Zonder een woord te zeggen schoof Nele haar pyjamabroek naar beneden. We verstijfden allebei van verbazing.
“Wat is dit…?” fluisterde ze verward. “Mijn kut is kletsnat en staat gewoon open.”
Ik keek haar verbaasd aan. Gebruikte Nele zojuist het woord kut? Dat woord zou ze normaal nooit in haar mond nemen.
“Jouw lippen zijn ook helemaal gezwollen,” zei ik, terwijl ik voorzichtig met mijn vingers in haar schaamlippen kneep. Mijn vingers gleed af naar een extreem opgezwollen, pompende clitoris.
“Oooh…” kreunde Nele luid. “Mijn clit… hij is zo gevoelig!” Ook dat woord — clit — rolde er moeiteloos en hitsig uit.
Ik maakte de knoopjes van haar pyjamahemdje los. Haar tepels stonden als strakke, harde knoppen van wel anderhalve centimeter lang overeind.
We besloten op te staan om te douchen. Ik ging als eerste de badkamer in. Mijn lul stond nog altijd kaarsrecht omhoog toen ik onder de warme straal stapte. Ik nam wat douchegel en begon me in te wrijven. Zodra mijn ingezeepte vingers mijn borst aanraakten, schoot er een stroomstoot van genot door mijn tepels.
Ik ging verder naar beneden en kwam bij mijn billen. De huid daar voelde bizar gevoelig. Toen mijn vingers langs mijn kontgaatje gleden, trok er een intense, bijna elektrische geilheid door mijn onderbuik. Zonder dat ik er controle over had, voelde ik hoe mijn kringspier zich ontspande en mijn gaatje spontaan lichtjes open ging staan.
Ik draaide de kraan uit en stapte de douchecabine uit. Nele kwam de badkamer binnen en wees naar mijn kruis. “Hij staat nog steeds steenhard,” zei ze met een dorstige blik.
Ze stapte zelf onder de straal. Vanuit mijn ooghoek zag ik hoe ze de zeep over haar tieten wreef. Ze kneep erin en trok aan haar stijve tepels. terwijl haar ademhaling sneller werd. Ze ging verder naar beneden en richtte al haar aandacht op haar drijfnatte vagina. Met haar ogen dicht en haar hoofd achterover gegooid wreef ze haar kut grondig schoon.
Toen ze haar billen inwreef, duwde ze haar kont opvallend ver naar achteren, alsof ze haar sterretje optimaal wilde blootstellen aan de warmte van het water en de wrijving van haar handen.
Ze droogde zich af en wandelde naar de slaapkamer. Ik zag hoe haar kutje — hoewel ze het net zorgvuldig had afgedroogd — alweer glom en lekte op de badkamermat.
We waren van plan om naar de wekelijkse markt te gaan, maar kregen al snel een beter idee. We kropen terug in bed. Het was geen romantisch vrijen, maar een rauwe, dorstige partij seks die in niets leek op het ingeslapen gedoe van de afgelopen jaren. Het was de beste, meest intensieve seks die we in tijden hadden gehad.
Pas nadat we beiden schokkend en schreeuwend waren klaargekomen, zakte de spanning. Mijn stijve verdween en het lekken van Neles spleet stopte eindelijk.
In de loop van de middag en avond merkten we dat het effect van het middel langzaam begon te verflauwen. De extreme gevoeligheid van onze lichamen nam af en de rust keerde terug in ons lijf. Tegen de tijd dat de avond viel, leken we weer gewoon het vertrouwde echtpaar van weleer.
Zondagavond kwam Ella kort langs om haar kleren op te halen en wat eten mee te nemen. We zaten gewoon in de zetel en praten wat bij over haar week op kot. Er was niets vreemds meer aan ons te merken, maar in mijn achterhoofd — en dat zag ik ook aan de blik van Nele — bleef die zaterdagochtend nazinderen. We hadden geproefd van iets dat we al jaren kwijt waren.
Maandagmorgen ging de telefoon op mijn kantoor. Het was Alex De Witte.
“Goedemiddag Geert,” klonk de kille stem aan de lijn. “De eerste reactie op het middel is verwerkt. Het was slechts een lichte prikkeling om het weefsel wakker te schudden. Vrijdag verwacht ik u en Nele opnieuw. Dan verhogen we de dosis en gaan we een stap verder.”
Ik slikte even. De gedachte aan die keiharde stijve en Neles drijfnatte spleet schoot meteen weer door mijn hoofd.
“We zullen er zijn, Alex,” zei ik.