Het had Martin zo’n goed idee geleken om een sport op te pakken. Hoewel Martin een slank figuur had was dat meer van de snelle stofwisseling. De laatste jaren constateerde hij dat hij in zijn conditie en spierspanning de komende ouderdom begon te voelen. Dat vijftig het nieuwe dertig zou zijn kon hij niet onderschrijven. Hij was nooit van teamsport geweest. Dus wielrennen leek zo’n voor de hand liggende keuze. Hij had weken genomen om precies uit te zoeken welke fiets het beste was. Aan geld hoefde het niet te liggen. Hij had een prachtige fiets van carbon gekocht. Duurder dan zijn eerste auto had hij nog gedacht. Hij had de schoenen, het shirt, het broekje. Hij had een bidon, water met een vleugje citroen en zout had hij ergens gelezen. Dan hield je lichaam het vocht beter vast. Notenreep in zijn vestje. Een mooi snelheidsmetertje op zijn fiets die zijn gemiddelde snelheid synchroniseerde met zijn smartwatch. Hij was er helemaal klaar voor geweest.
Nu zwoegde hij door de polder. Zijn conditie was slechter als verwacht. Gefrustreerd constateerde hij dat de ene groep zestig plussers met bierbuiken na de andere hem van links passeerde terwijl hij doorploegde. Vervelende groepen soms die hem veel te weinig ruimte lieten of sneden zodat ze geen vaart hoefde te laten. Tegenliggers leken voor hen soms niet te bestaan. Diep in gedachte met zijn ergernis hoorde hij weer “links!” Een stralende vrouw passeerde hem druppelend van het zweet. Ze keek hem even aan en glimlachte, “heb je het zwaar?” zei ze met een knipoog. Hij hijgde wat onverstaanbaars terug. “Nog even,” zei de mooie verschijning bemoedigend, “over een kilometer of tien is een café waar je goed je adem kan herpakken.” Martin knikte terug met een rood aangelopen hoofd. Tien kilometer klonk lang. De vrouw zette aan en passeerde hem. Ze stak nog even haar hand op en zwaaide hem uit. Terwijl ze uitliep op hem genoot Martin stiekem even van het uitzicht. Een heerlijke kont had deze vrouw. Dat uitzicht maakte nog iets van het gezwoeg goed.
Een ruime twintig tot vijfentwintig minuten later zag hij haar al zitten van een afstand. Op de hoek van het terras zat ze met haar ogen dicht van de zon op haar gezicht te genieten. Naast haar een glas parelend koud Weizen bier. De dorst vloog Martin aan. Of was het deze prachtige verschijning. Haar prachtige steile haar leek oneindig. Martin parkeerde zijn fiets en strompelde het overvolle terras op. Aan haar tafeltje was nog een plek vrij. Even twijfelde hij. Niet gevraagd is altijd nee dacht hij. “Is deze vrij?” vroeg hij haar. Ze keek met haar hand boven haar ogen hem kort aan, de zon verblindde. Na wat een eeuwigheid leek herkende ze hem. “De zwoeger!” riep ze enthousiast, “kom zitten! Je hebt wel een biertje verdiend!”
Martin twijfelde over de Weizen. Hij wilde vragen om een 0.0 maar veranderde zijn bestelling nadat deze bloedmooie vrouw bij hem aan tafel hem wat plagerig had vermaand dat het allemaal wel wat avontuurlijker mag na zo’n prestatie. “Je mag best een beetje leven!” had ze gezegd terwijl ze hem op zijn schouder had gestompt. Haar brutaliteit beviel Martin. Ans bleek haar naam. Haar schaterlach nog heerlijker als haar uiterlijk. Diepe bruine ogen om in te verdwalen. Sprankelend was het woord dat in hem op kwam. Ze bleek een goed gevoel voor humor te hebben. Brutaler als gewoonlijk bij vrouwen. Bijna jongensachtig. Tegelijk was duidelijk dat Ans een vrouw was die wel wist wat ze wilde.
Het eerste biertje werd een tweede. Het gesprek kwam onvermijdelijk op hun fietsen. Ans hield er niet van om in groepen te fietsen. Te veel mannen met compensatiedrang. Stiekem genoot ze er van die kleine ego’s op dure fietsen achter haar te laten op haar vintage fiets met relatief zwaar metaal frame. De opmerkingen die de mannen maakten als ze passeerde nam ze dan maar voor lief. Martin had ze aandoenlijk gevonden, zwoegend op zijn dure fiets. Duidelijk een beginner die denkt dat snelheid in materiaal zit en niet in goed opgebouwde techniek en conditie. Ze wees naar haar vintage Peugeot. “Geen fijnere fiets op aarde, onverwoestbaar.” Martin viel op dat er een zadeltas op zat, een raket. Hij vroeg Ans ernaar, wilde weten waar die extra ballast voor was. “Voor de ontspanning na de rit,” zei Ans. Martin keek haar vragend aan. “Als je lief bent mag je me zo volgen naar mijn speciale plekje, laat ik het je zien,” vervolgde ze met een geheimzinnig glimlachje. Martin nam een flinke slok en dronk zijn bierglas leeg, “nu bedoel je?” Hij wenkte de ober om af te rekenen. “Nu,” besloot Ans en nam ook haar laatste slok.
Ans reed nu voor hem uit. Martin zag haar heupen boven haar zadel wiegen terwijl ze versnelde en voelde zich op een jongensachtige manier opgewonden. “Moet je me wel bij zien te benen oudje,” riep Ans plagerig en stoof weg. Martin zette aan maar kon haar niet bij benen. Ans verdween om een bocht. Martin was haar kwijt. Net toen hij dacht dat ze hem had achtergelaten zag hij haar naast de kant van de weg. “Laat je fiets maar hier,” gebaarde ze. Op een beschutte plek uit het zicht stalde ze de fietsen aan een smal paadje. Ans leidde hem door een begroeiing. Martin baande zijn weg door de takken met bonzend hart. Ze kwamen uit op een kleine open vlakte aan de rivier, aan weerszijden beschut. “Dit is het meest rustige plekje,” zij Ans. “Ik heb hier nog nooit iemand gezien, ideaal om ongestoord te zwemmen.” Ans spreidde de doek die ze mee had genomen uit haar zadeltas en liet een sporthandoek erop vallen. “Wie het eerste in het water is!” riep ze en sjorde haar fietsbroek naar beneden en trok haar tricot over haar hoofd. Daar stond ze met haar imposante billen en parmantige borsten voor een verbouwereerde Martin. Zijn oog viel op haar mooie ronde buikje, niet dik maar wel lekker extra’s. Ze rende van hem weg het water in, giechelend. Haar billen en borsten ritmisch meebewegend met haar tred.
“Waar wacht je op!” riep Ans vanuit het water. Martin twijfelde even. Geneerde zich ineens voor zijn weke buikje. Niet dik, maar geen enkele spierspanning te bekennen. Laat staan een six-pack. Hij duwde de twijfel weg en wurmde zich uit zijn fietskleding. Hij rende richting het water. De warme voorjaarszon was lekker op het terras geweest maar het water bleek nog niet op te zijn gewarmd. Hij schrok van de kou. Aarzelde even. Maar nog voor hij een gedachte kon vormen spetterde Ans hem schaterlachend nat. Martin rende op haar af, greep haar flanken en gooide haar om ver. Als tieners stoeiden ze met elkaar in het water. Martin had zich lang niet meer zo vrij gevoeld.
Na een kwartier liep Ans het water uit. Op haar doek ging ze in de zon zitten om te drogen. Daar zat ze benen gestrekt over elkaar, leunend op haar handen. Borst naar voren. Strakke tepels en kippenvel van de kou. Huid glinsterend met opdrogend water. Ze was een plaatje dacht Martin. Hij was blij dat de kou zijn erectie onderdrukte toen hij het water uit kwam, niet zeker wat deze goddelijke verschijning nu met hem wilde. Hij legde zichzelf naast Ans. In de zon kletste ze nog wat na. “Je ziet me graag geloof ik,” zei Ans ineens en wees op zijn inmiddels toch groeiende erectie. Martin bloosde. Zonder wat te zeggen liet Ans haar hand over zijn lid glijden en begon hem zachtjes strelend af te trekken. Martin nam haar hoofd tussen zijn handen en kuste haar teder. “Ik hoop dat je nog wat in de tank hebt om verder te zwoegen,” fluisterde Ans. Warme adem in zijn oor. Martin kuste haar nek en speelde met een borst. Nam een tepel tussen duim en wijsvinger. Nam de andere in zijn mond. Ans zuchtte diep van genoegen. Ze spreidde haar benen. Martin kuste haar buik, de binnen kant van haar benen. Een vinger gleed langs haar vochtige schaamlippen. Nat, warm en dik van opwinding. Hij bood zijn vingers aan. Ans zoog er gretig op. Martin kuste haar clitoris, likte erover, sabbelde erop, dronk van haar sappen. Ans streelde zijn hoofd, kreunde van genoegen. Zijn tong draaide rondjes over haar klit. Zijn handen klampte zich aan het vlees van haar billen. Eerst met lange halen daarna steeds preciezer vond Martin zijn doel. “Jaaaa, daar, niet stoppen,” moedigde Ans hem aan. Martin voerde het tempo een beetje op. Ans speelde met haar tepels en voelde een golf door haar onderbuik trekken. Haar spieren spanden samen. De golf explodeerde in haar. Hijgend en kreunend kwam ze klaar. Ans trok Martin teder aan zijn hoofd omhoog. Kuste hem. Haar geil op zijn lippen.
“Ik wil dat je me neukt,” fluisterde ze. Ze draaide Martin haar heerlijke ronde kont toe. Billen omhoog, op haar knieën, benen wijd. Martin liet zijn lul een paar keer langs haar lippen glijden. Een siddering ging door hun heen. “Toe, neem me,” smeekte Ans. Hij liet zijn lul langs die warme lippen langzaam naar binnen glijden. Dik en hard. Als er iets was waar hij nooit onzeker over was geweest, was het zijn lul. Ans hapte naar adem met iedere centimeter dat hij verder naar binnen schoof. “Je lul voelt zo lekker,” neuriede Ans. Martin voelde hoe haar poes zijn pik omsloot, omarmde bijna. Ans was zo nat dat hij haar bijna frictie loos kon stoten. Zijn pelvis kletste tegen haar kont. Zijn handen grepen haar flanken vast. Langzaam, ritmisch begon hij. “Neem me hard!” riep Ans beslist. Martin voerde het tempo op. Zijn ballen kletste tegen haar kont. Hij voelde haar geil vloeien langs zijn lul. “Jezus, wat ben je lekker,” hijgde hij stotend. Martin genoot. “Kijk je lekker naar je lul in en uit mijn kut,” vroeg Ans? “Jaaa,” antwoordde hij bijna gek van geiligheid. “Laat me hem proeven!” riep Ans. Martin stootte nog een paar keer en bood vervolgens zijn lul aan. Enthousiast nam Ans hem in haar mond. Likte hem schoon, streelde zijn ballen. Zoog erop. “Ga maar lekker liggen,” nodigde ze hem uit, “Ik wil je gezicht zien als je in mij spuit.”
Ans kroop op hem en werkte behendig zijn lul weer naar binnen. Ans draaide ritmisch in zijn schoot. Haalde haar vingers door zijn borsthaar. Haar haren streelde zijn gezicht. Hij wilde overeind komen om op haar borsten te sabbelen maar Ans duwde hem naar beneden. “Kijk maar lekker hoe ik je neuk,” zei ze schor van geiligheid. Martin greep haar kont, duwde zichzelf dieper naar binnen. Ans schuurde in zijn schoot. Een hand liet ze naar beneden glijden, langs haar klit. Haar ademhaling werd sneller. Woester neukte ze hem nu. Haar spieren klemde zich om zijn lid. “Je lul is zo…..” begon ze maar kon haar zin niet meer afmaken door een gewelddadig orgasme dat haar overviel. Martin voelde het nu ook bij hem aanspannen. Met grote golven liet hij gaan. Zijn handen ferm op haar billen.
Ze lagen nog wat na te genieten van elkaar voordat ze weer naar de fietsen liepen. Martin vroeg om haar nummer. “Waarom, je weet me hier toch te vinden?” had Ans geantwoord voordat ze weg stoof.
lekker verhaal. Mis wel de verbinding tussen de 2 wielrenster verhalen, behalve dat het een vrouw op een fiets betreft.
Heerlijk verhaal. Droom ik ook van als er zo’n mooie vrouw met heerlijke billen me inhaalt op de race fiets