“If she smiles then beef steak become well done” zong Little Richard. “The girl can’t help it.” Dat gaat over Lieze, mijn Lieze uit dit verhaal.
De leraar.
-Biologie is mijn vak. Echt, het heeft mijn hart al sinds mijn jongenstijd bij de padvinders. Alles van de schepping is zo prachtig mooi als je het weet te zien. En ik zie het! En geniet. Vandaag anatomie van de mens, en wel die van de voortplanting. Altijd een lastige. De klas is altijd giechelig, er worden flauwe grappen gemaakt. Einde schooljaar is het eindexamen. Je moet bij die groepen erg alert zijn als leraar. Mijn ervaring is dat zo direct mogelijk de dingen bij de naam noemen en er niet omheen draaien -en zeker geen eufemismen gebruiken- het beste werkt. Meestal begin ik maar met een paar foto’s van een blote man en vrouw. Gewoon. Niet sexy, naturisten eigenlijk. Dan de tekeningen. Ik heb ook modellen van man en vrouw. De benen afgezaagd en alles boven de navel ook. Met van die luikjes, U weet nog wel. Die gebruik ik niet graag. Gedoe.
De hele les erger ik me al aan Lies en Hans! Die zitten eerste rij, zijn net verliefd en kunnen niet van elkaar afblijven. Irritant! Ik heb ze al een paar keer vermaand. Dat helpt maar vijf minuten. Als ik de erectie, ook van de vrouwelijke organen, sta uit te leggen beginnen ze in elkaars kruis te rommelen vooraan. Het windt me op, ik ben ook maar een mens tenslotte. Lieze is een natuurlijke schoonheid voor wie het zien kan. Ik kan het zien! Ze heeft geen dure blouses nodig, geen make-up. Ze is gewoon prachtig. Zo’n puistenkop van een Hans mag in zijn handen knijpen dat ze op hem valt. Hij is wel de sterkste van de klas, misschien is het dat. Kijk nou hoe ze toestaat dat hij zijn hand op haar dij zo hoog schuift dat hij in de pijpjes van het korte flodderbroekje verdwijnt. Het is warm weer. De leerlingen lopen er half bloot bij.
Zij kneedt zijn erectie door zijn korte broek. Ik zweet me een ongeluk. De rest is klierig. Ineens heb ik er zó genoeg van! Het wordt wazig in mijn hoofd van nijd. “Meneer Hans, wilt u anders even voor ons demonstreren hoe de erectie van de man in zijn werk gaat! Die tekeningetjes hier boeien U niet zie ik”. Hier schrikken ze toch van. “Kom hier voor de klas!”. Kennelijk heb ik nog enige autoriteit, want hij komt er slungelig bijstaan. De erectie is geheel verdwenen van angst, stel ik met genoegen vast. Lies zit hem aan te moedigen! Kleine etter zakt onderuit en ze heeft haar broekje opzij getrokken. De jongen en ik kijken allebei zo tegen het blote jongemeidenkutje. Dan trekt ze de lipjes ook nog van elkaar! Christus in de Hemel, sta me bij of ik bega een misdrijf. Het vlees is te zwak.
Hansepans kijkt ook met grote ogen en jawel! In de korte jongensbroek zie ik beweging! De klas is muisstil van deze praktijkles. Zelfs de grootste druktemaker Elsje. Nu moet ik de situatie maximaal uitbuiten. “Els, help jij Lieze eens even!”. Ze kijkt achterom en wijst dan op zichzelf met vragende ogen. “Ja, precies jij!” “Kom maar naar voren”. En daar is ze. Net zo mooi als Lieze, maar toch weer heel anders. Indo, tenger, op een subtiele manier gespierd, maar alles is toch prachtig rond en vrouwelijk. Een snoepje uit de tropen. “Op je knietjes! Lik dat poesje eens van Lies. Rokje opslaan graag! Hans en ik willen je reetje mooi zien!”. En ze snappen het, die rotmeiden.
Overdreven met het kontje omhoog nadert ze geil het glimmende preutje en geeft een likje. “Oef”, slikt Lies en wij maar kijken. Els heeft een string aan, dat kun je net zien tussen die lekkere billetjes. Hans staat weer helemaal paraat en ikzelf ook moet ik zeggen. “Klas, kijk eens wat er met ons gebeurt”, hervat ik de les. Als een jongen goed opgewonden wordt door een mooi meisje, wordt zijn plasser groot en stijf!” “Meester! Ik krijg hem alleen stijf bij een andere jongen, hoor” Ik reageer professioneel, “Ja, natuurlijk, maar dat komt in het volgende hoofdstuk meneer Gordon”. Zo die is stil. “Kijk Elsje, kijk wat je met die jongen doet. Kom maar hier en maak het nu ook af”. Braaf krabbelt het kind omhoog.
“Weer op je knietjes, en laat Hans zijn broek maar zakken!” Daar floept de lenige jongenspik al tevoorschijn! “Zien jullie, zo ziet een opgewonden jongen eruit!” “Maak Hem nu ook maar even slap meisje”. Dat kan Lieze natuurlijk niet op zich laten zitten en terwijl Els haar lippen op de jonge Heer zet, klimt ze haast over tafel en knielt ook in aanbidding voor de Heer van de Schepping en sabbelt de stam nat, kneedt z’n ballen en schuift haar handje om de basis, waar Els weer niet bij kan, maar die doet de eikel extra lekker, en ja, dat duurt niet lang! Kermend spuit Hansje zijn zaad, en zakt van emotie ook door de knieën. “Kijk, nu is hij weer slap en rustig” En nu allemaal zitten en je bek houden en opletten!!
-In werkelijkheid heb ik Lieze meteen de klas uitgestuurd. “Ga jij maar eens naar de conrector!” (Kun je die opgeilen, denk ik er bij). Hans is meteen mak en ik kan door met de les. Mooi vak toch, leraar.
Het wordt nog mooier. Als ik de les af heb en als laatste naar buiten kom zit Lieze daar op het bankje. Ze heeft gehuild zie ik. “Kom, kom, meisje, zo erg is toch allemaal niet”, troost ik haar. “Jawel, ik moet zaterdag voor straf helpen schoonmaken van de gemene Conrector. Oh, meneer, kunt u niet met hem praten, ik zal uw hulpje zijn voor de middag, uw slaafje, u zegt het maar.” (Wat ik er niet bij vertel, is dat ik dacht; die conrector wind ik wel even om mijn vingertje, dat is ook een vent tenslotte. Maar niks werkte. Gefladder met mijn blote broekje, met geloken ogen naar hem opkijken en onderwijl aan mijn haar zitten. Ik kende de trucjes. Maar ze werkten niet!)
“Ik zal hem wel even bellen. Loop maar mee naar mijn kamer”.
Oh, gelukkig! Meneer Van Uden is toch zo’n lieverd! Hij is vast niet echt boos op me. “Gerard, luister even, dat met Lieze, ikke, ja, nou, ja, ik was wel een beetje te streng in de klas. -Ja, voorlichting, weet je, altijd stress. Ze is wel genoeg geschrokken denk ik. -Ja, Oké, Ja, dank je wel -Jij ook hè. Dag.” “Je straf vervalt, je moet allen een uur bij mij nablijven!” “Oh, meneer, dank u wel!!” en ik geef hem spontaan een zoen op zijn wang. “Nou, nou kindje…” en ik zie hem blozen, zó schattig. “Hoe zal ik u nu eens bedanken?” “Dat hoeft niet meisje, ik snap het wel, met je vriendje en zo”. “Hij zat in mijn broekje meneer, zo, ziet U” “Ahum, eh, ja, ik zag het wel” “Ja, en dat voelde zo zalig…. Toen heb ik mijn broekje een beetje opzij gedaan, zó, ziet u” “Zucht, jaaaah, dat zag ik ook wel” Meneer van Uden is nu knalrood en staat met een tent in zijn broek, zó schattig. “Maar Hans is zo onhandig meneer… Als u nu eens naast me komt zitten, zo ja – precies als in de klas -. U doet het vast handiger denk ik”, en met gelopen ogen knippert ze me gék. Nooit doen! Nooit of te nimmer met een leerling!! – Dat is er ingeramd op de Opleiding, echt. Maar de Here is mijn getuige, dit is te sterk. Het vlees is zwak. Ik móet even dat open mosseltje in mijn hand voelen. Vergeef me, ik zal branden in de hel.
“Oh, ja, meneer, dat is lekker”, en ze zakt verder onderuit. Zalig, zijn grote, warme mannenhand op mijn lipjes en heuveltje. Hij masseert, en af en toe glijdt hij van boven naar beneden en zakt even met een vinger een stukje mijn tunneltje in. Begerig druk ik dan mijn bekken omhoog, naar zijn hand. “Oh, meneer, u maakt uw vingers vies! Hans zegt dat het stinkt” “Ach, schatje, die Hans weet er niks van! Het ruikt juist heerlijk!”, en ik snuffel aan mijn vingers. Geil! De broek gaat er nog strakker van knellen. Demonstratief zuig ik mijn vinger af. “Hè, gat, vind u dat nu echt lekker?”, zwijmelt ze. “Heerlijk lieverd, ik zou zo je spleetje willen opeten”. Daar zakt hij op zijn knieën voor me. Ik sluit van de zenuwen mijn benen. Hij streelt mijn dijen van knieën, tot bovenaan en weer terug, genietend van de zachtheid. Voorzichtig drukt hij mijn knietjes weer uit elkaar, glijdt weer aan de binnenkant omhoog en opent mijn lipjes, en dan! Plons, zijn tong erin. Hij snuift en lebbert en het is goddelijk lekker! Ik druk mijn kutje steeds harder in zijn gezicht en in no time spuit ik hem onder mijn sapjes. Hijgend en steunend zak ik zowat van de stoel. Hij krabbelt op en komt weer naast me zitten. Als hij me kust, heel teder, ruik en proef ik mezelf, zoals zo vaak aan mijn eigen vingers. “Wat zou jij nu met Hans doen?”, fluistert hij. “Doe maar net of ik Hans ben!”.
Een beetje onhandig peutert ze mijn grote mannen spijkerbroek open. Grabbelt door de gulp en daar is mijn lul niet te missen natuurlijk. Hij staat te kloppen en te lekken van het zalige kutsapje over mijn lippen. Een traktatie zoals je alleen van zo’n jong grietje gaat krijgen. Ik til mijn kont maar wat op en jeans en onderbroek roetsjten omlaag. “Mmmmmm, dat doe je vaker jongedame”, weet ik snedig uit te brengen. “Oh, ja meneer, met mijn broertje”. Slik! Meteen zie ik het voor me. “O, Ik dacht met Hans”, zeg ik een beetje dommig… “Nee meneer, met hem zou zonet de eerste keer zijn… Is dat fout van mij meneer?”, en ze trekt haar onschuldigste smoeltje, terwijl, Floep! Mijn piemel achter het elastiek van de onderbroek vandaan schiet. “Oh, jeetje, daar is hij”, stelt ze vrij overbodig vast. Aarzelend pakt het meisjeshandje Hem beet. Oh, heerlijk, die jeugd. “Doe maar net als met je broertje hoor”. Gelukkig, hij snapt dat dit voor mij wel heel nieuw is allemaal. Broer vindt het lekker als ik mijn hand er stevig omheen leg en zijn velletje op en neer schuif. Maar verrek! Hier is helemaal geen velletje! “Bij mijn broertje doe ik altijd het velletje op- en neer?”, lispelt ze vragend. Och, schaap, nog nooit een besneden lul gezien. Volgende keer in de les uitleggen! Kijken die meiden geen porno dan? “Doe maar gewoon met je handje hoor.” “Zo?” “Oef, wat zachter. Doe maar een beetje spuug in je hand, dan glijdt het lekkerder”. Leergierig als ze is doet ze het best lekker. Vooral het idée en het uitzicht op die hijgende borstjes doet me steigeren. “Zal ik het met mijn mond doen? Net als u bij mij?”, vraagt ze lief. “Oh, alsjeblieft! Oh, durf je dat?”, hijgt hij terug. Ja, tuurlijk! Wat denk je! En Hap! Heb ik Hem te pakken. Hij staat zeker op springen want bijna meteen golft het zaad mijn mond in. Slok, en daar gaat meneer Van Uden bijna van de stoel. Ik veeg mijn handen af aan zijn haar en stel vast: “Mijn strafuurtje is wel voorbij toch? Meneer? Meneer?” “Ga maar”, weet hij nog net uit te brengen. Lachen dit! Maar volgende keer is met Hans, dat is zeker.