Marjan in het parkje

Marjan had de bikini drie weken geleden gekocht. Nu ze verder aan het ontwikkelen was wilde ze meer van haar vrouwelijke vormen tonen. Dat ontwikkelen was tweeledig, als vrouw, haar borsten gingen van een matig a-cupje naar inmiddels een volle B-cup en haar heupen groeiden mee, maar ook als mens. Nu ze weg was om te studeren woonde ze in Maastricht in plaats van het christelijk gereformeerde gat op de Veluwe waar ze opgroeide onder de vleugels van haar overbezorgde ouders en haar vier beschermende broers.

Marjan leerde alcohol kennen, met alles wat daar bij hoort, ze leerde moderne dance muziek kennen, werd ingewijd in het carnavals verhaal maar ging zich ook duidelijk ander kleden. De zwarte plooirokken met donkere panty’s maakte plaats voor de spijkerbroek en nu het warmer werd mooie zomerse jurkjes met leuke prints, soms een klassieke Italiaanse zonnebril, een hoed met brede rand en een tas met bijna alles erin liep ze door het park.

Drie weken geleden, in het slecht en flatterende schemerlicht van een paskamer, leek de bikini gewaagd zonder belachelijk te zijn. Veel minder bedekkend dan de badpakken die haar ouders voor haar kochten, maar volkomen respectabel. Wel had ze gezien dat ze haar vrouwelijke driehoek moest trimmen, wat overal piepte haar donkere krullen uit het broekje. Thuis had ze kritiek gekregen toen ze het had aangedurfd haar oksels te scheren. “Haar is een godsgeschenk en dient als dusdanig behandeld te worden.” Had haar vader haar toegebeten. Nu ze ver weg was van haar ouders had ze een scheersetje gekocht en schoor ze haar oksels elke paar dagen. Het bijwerken en trimmen van haar driehoek was daar nu bijgekomen.

In haar kamer had ze het nog eens gepast, zich in de slaapkamerspiegel van alle kanten bekeken, en besloten dat het misschien iets gewaagder was dan ze eerst had gedacht, maar nog steeds acceptabel. Maar dat haar daar beneden… Ze deed haar broekje uit en ging voor de spiegel zitten. “Eerst maar eens met een schaar inkorten en de randjes netjes maken.” Had ze bedacht. Dat ging vlot, ze volgde de lijnen en plooien van haar benen en dunde de dikke bos rond haar spleetje ook uit. Om te controleren trok ze het broekje aan. Nu nog de bovenlijn langs haar buik trimmen en de stoppels scheren. Bepaalde ze. Marjan genoot van de gewonnen vrijheid! Haar driehoek was van een oerbos terug gegaan naar een klein parkje op haar schaamheuvel. Ze voelde spanning en opwinding.

Uiteraard wist ze wat masturbatie was. Ze deed het wel eens geprobeerd, in bed als de lampen uit waren en ze zeker wist dat er niemand thuis was. Nu zat ze in haar kamer, haar eigen kamer, tegenover de spiegel en ze opende haar benen en duwde haar lipjes open. Zo had ze zichzelf nog nooit bekeken. Ze gloeide daar beneden en ze streelde zich zelf. Marjan schrok van de heerlijke, warme gevoelens die dit losmaakte. Ze had, zoals elk persoon dat toegang heeft tot internet gezocht naar seks en daarmee samenhangende foto’s en filmpjes. Iets wat thuis onmogelijk was. Daar hadden ze een door de ouderling geadviseerde provider die alleen zaken uit hun wereld door liet. In Maastricht had ze UPC, misschien niet de beste maar wel alles waarmee ze haar nieuwsgierigheid kon bevredigen. Marjan had gezocht naar “met jezelf spelen” en zag rukkende mannen en vingerende vrouwen.

“Training als jonge meid met jezelf spelen” toen volgde er een aantal, bijna Teleac achtige filmpjes met voice-over over wat je kon doen en hoe je het zou kunnen proberen. Ze had haar kutje gestreeld en zelfs een vinger twee kootjes in haar schede geschoven. Het was zo spannend! Ergens voelde ze een grens en was niet verder gegaan. Nu zat ze naar haar fraai getrimde heuveltje te kijken en ze probeerde het weer. Strelen, aaien en een vinger naar binnen. Er was een tip geweest die zei dat ze haar vinger moest opkrullen als deze binnen was en er was gewezen op dat kleine knopje aan het begin van haar lipjes. Toen Marjan haar die vinger die ze in haar schede geschoven had krulde voelde ze een geweldige sensatie. Ze spande en ontspande haar vinger. Met haar andere hand zocht ze het kleine knobbeltje. Dat gevoel was nog krachtiger dan als ze binnen dat ruwe plekje aanraakte. Ze keek om zich heen. “Nee, God is er niet.” Zei ze zacht om de kracht van haar woorden te voelen. Ze ging er voor. Krullen, ontspannen, terwijl ze het knopje streelde. Binnen de kortste keren werd ze gek van de spanning en de ontspanning die volgde. Ze werd kortademig, alsof ze gerent had om de trein te halen. Ze voelde dat ze wegzakte in een heerlijke roes. Dat was nu een paar dagen terug.

Die zondagmorgen had ze uitgeslapen en naar de radio geluisterd, dingen die thuis niet mochten. Tegen elf uur kwam ze uit haar bed en checkte de werken voor de week. “Niet zoveel te doen” Stelde ze vast. Op de radio werd gesproken over zomers weer en minstens 25°. Zou ik het aandurven? Vroeg ze zich af, naar het park gaan met een boek, een kleedje en in haar bikini ergens van de zon genieten? Ze liep naar de spiegel en checkte haar driehoekje. “Scheren” zei ze half hard. Ze rilde bij het idee dat ze zich daar weer zou aanraken. Nadat ze haar heuveltje had getrimd en netjes gemaakt trok ze haar bikinibroekje aan. “Mooi geworden, niet te zien.” Stelde ze vast. Ze at wat en trok ook haar topje aan. Haar borsten zaten er heel mooi in. Ze streelde haar tepeltjes die door de cups probeerden te steken. Snel haar jurkje er over heen en spullen mee nemen. Een kwartiertje later liep ze het centrum uit, een parkje in.

Het park was zo rustig dat je er gemakkelijk in kon verdwijnen zonder dat het er echt vol was. Stelletjes lagen in het gras. In de verte trapte iemand tegen een voetbal. Twee vrouwen in sport BH’s deelden aardbeien uit een plastic bakje. Een man met ontbloot bovenlijf sliep met een arm over zijn gezicht. Blijkbaar was niemand geïnteresseerd in wat anderen deden. Het idee daar straks ergen in een bikini te zitten, met haar kale oksel en getrimde kutje was heel spannend maar niet eng nu ze doorhad dat mensen nauwelijks aandacht voor haar harden. Dat hielp haar verlegenheid een heleboel. Nadat ze een rondje gelopen had koos ze een plek halverwege de helling, met voldoende open ruimte om zich niet bekeken te voelen. Niet te dicht bij anderen, maar ook niet te ver weg.

Marjan zette haar tas neer en spreidde haar handdoek uit en ging zitten. Ze keek gespannen om zich heen. Niemand die naar haar keek. Er waren zoveel mensen te zien: jongeren, ouderen, zwetende en sportende mannen, zachte lichamen, zongebruinde mannen en vrouwen, Maar ook buitenlanders Donkere mannen zoals de Suri’s die ze kende uit het kerkkoor. Maar ook half gebruinde jongens die met veel misbaar met een bal speelde. Ze verzamelde haar moed. “Ach, kom op.” Haar zonnehoed legde Marjan naast haar neer.

Het uittrekken van de jurk had eenvoudig moeten zijn. In de slaapkamer was het ook simpel gegaan. Maar hier, zittend op een handdoek in het openbaar, lukte het haar om één arm klem te krijgen, de zoom onder haar dij te haken en de stof even over haar hoofd te laten vallen, net als een peuter die ruzie maakt met een kussensloop. Ze kwam tevoorschijn, blozend en geïrriteerd. Prachtig en elegant. Ze vouwde de jurk zorgvuldig op, zoals haar moeder het haar geleerd had en legde hem naast de tas. Toen keek ze naar beneden. Haar bikini zat geweldig en volgde haar lichaamscontouren geweldig!

Ze voelde zich sterk, Nadat ze het parkje nog eens had door gekeken wist ze het zeker. Haar bikini was geweldig. Niet bijzonder gewaagd naar de maatstaven in het park. Haar broekje bedekt haar billen waar ze bij een ander meid haar beide billen kon zien. Haar het topje zat een fractie lager dan ze zich herinnerde, terwijl het broekje rond de heupen aanzienlijk meer volume leek te hebben gekregen. De zon raakte een huid die normaal gesproken verborgen bleef en na de eerste paar seconden waarin ze zich absurd opvallend voelde, begon ze ervan te genieten. De lucht tegen haar buik. De warmte langs haar dijen. Het vreemde gevoel van nauwelijks gekleed zijn, zonder daadwerkelijk uitgekleed te zijn.

Marjan pakte tube de zonnecrème. Eerst haar ene arm, dan de andere. Over haar schouders en naar beneden, richting haar borst. Op dat moment zag ze een man. Hij zat op zo’n tien meter afstand met zijn rug tegen een boom. Ze schatte hem rond de vijftig. Misschien wel jonger. Door zijn zonnebril was het moeilijk te zeggen. In zijn ene hand lag een paperback open. Hij leek te lezen. Ze smeerde lotion op de bovenkant van haar borsten, dit voelde opwindend. Ze gniffelde bij het idee dat haar ouder en broers nu net thuis waren van de ochtend dienst en dat ze thuis aan de broodmaaltijd zouden zitten. Ze moesten eens weten!

De man leek te lezen. Haar hand volgde de lijn boven haar bikinitopje. Een gewone beweging, maar plotseling realiseerde ze zich hoe langzaam ze het deed. In haar hoofd werd het gebaar iets veel minder onschuldigs: een gedurfde, soort van uitnodiging, waarbij haar vingers bleven hangen waar ze wilden, haar tepels hard werden door de aandacht, een speels druppeltje zonnebrandcrème tussen haar borsten. Ze trok haar hand terug. “Wat ben je aan het doen, dame?” Vroeg ze zich af. Er kroop een schok door haar, ze bloosde die niets met de zon te maken had. Had hij het gezien? Ze wierp een blik in zijn richting, boek open, zonnebril op. Onmogelijk te zeggen of zijn ogen van de pagina afgeweken waren. Ach, doe niet zo belachelijk. Haar handen gingen naar haar benen.

Ze deed nog wat crème in haar handpalm. Eerst op haar scheenbeen, dan op haar kuit, rond de knie en omhoog. Zonder bijbedoelingen. Toen keek ze weer naar de man. Deze keer wist ze dondersgoed waarom. Hij had zich niet bewogen, in haar verbeelding wel. In haar hoofd nam ze de tijd voor de binnenkant van haar dij, streek ze met haar hand hoger dan nodig en wist ze precies welke aandacht ze daarmee uitlokte. Ze spoot slechts een paar druppels lotion op haar huid, en wreef deze, iets zorgvuldiger dan nodig, over haar zachte dijen. “Laat hem kijken.” Dacht ze. In haar hoofd gebeurde van alles. Ze wilde meer, ze zou hem uitlokken.

Die gedachte kwam zo helder tot haar door dat haar vingers verstijfden. Ze spoot ook crème op haar andere hand. Marjan spreidde haar benen en ze smeerde beide dijen en de binnenkant van haar bovenbenen gelijk tijdig in. Tot vlak bij het kruis van haar broekje. Ze voelde dat ze nat werd en dat haar tepels zich roerden tegen de stof van haar topje.

Ze keek zijn kant op. Hij was iets gaan verzitten, zijn benen waren gespreid. Nu kon ze zijn zwembroek of was het een sportbroek zien. Er leek zich een grote bult te bevinden waar zijn geslacht zat. “”Zou hij een harde pik hebben?” Vroeg ze zich af. Hij ging verzitten en lag nu op zijn linker zij. Het boek lag op de grond en zijn rechterhand gleed over zijn buik omlaag richting zijn broek. Speelde hij nu met haar of was het toeval?

Ze voelde een bijzondere spanning. “Een zondige spanning.” zou de Ouderling het noemen. Ze wilde kijken hoever ze kon gaan. Als hij aan het kijken was, dat was belangrijk. Ze deed niet alsof ze hem uitdaagde, ze was slechts zonnebrandcrème aan het smeren. Marjans mondhoeken trilden. “Oh, je bent vreselijk.” Wist ze en ze genoot ervan. Dat was het gevaarlijke eraan. De mogelijkheid dat hij haar aandacht zou geven, had haar de vrijheid gegeven om de warmte van haar eigen huid op te merken. Doordat ze bewogen had was de ene cup verschoven en ze voelde dat haar ene tepel wind ervoer. Ze was nog nooit topless geweest! Ze keek zijn kant op. Een sprong in haar hartslag telkens als ze zich afvroeg of hij had opgekeken.

Marjan ging op haar rug liggen en besloot verder te gaan met haar gevaarlijke spel. Ze spoot wat van de lotion op een warme huid. Haar vingers gleden over haar buik en cirkelden rond haar navel voordat ze de rand van haar broekje bereikten. Er was absoluut geen reden om er zonnebrandcrème onder te smeren. Met één vingertop raakte ze de rand van de stof, alsof ze die recht wilde trekken. Even bedacht ze een veel gewaagder vervolg! Haar hand gleed onder de stof, in haar broekje, en streek langs het netjes getrimde schaamhaar, terwijl een vinger de vochtige lippen zocht. Er gebeurde niets, haar vinger bleef precies op dezelfde plek. Toen stopte ze, geschokt door wat er allemaal in haar hoofd kon gebeuren tijdens een volkomen fatsoenlijke aanpassing van haar badkleding.

“O, hemel.” Zei ze zacht en ze keek naar de boom. Hij was weg! Natuurlijk was hij gegaan. Hij zat in een park een boek te lezen, en deed niet mee aan het absurde geile idee dat ze om hem heen had geconstrueerd. Ze sloot de tube en legde deze in haar tas. “Zo. Klaar.” Stelde Marjan vast en ze leunde achterover op haar ellebogen. De teleurstelling was klein, maar onmiskenbaar.

Ze sloot haar ogen achter haar zonnebril en hief haar gezicht op naar de zon. Eén knie boog vanzelf. Het andere been lag gestrekt op de handdoek. Het was een comfortabele positie, wellicht een beetje geposeerd. Ze besloot er verder geen aandacht aan te besteden.

Zonder haar denkbeeldige publiek was ze zich op de een of andere manier nog bewuster van zichzelf: de zon op haar buik, de geur van lotion, de warme dwaasheid van het feit dat ze van zo weinig zoveel had gemaakt. Ze glimlachte om haar spel, het was leuk geweest. Onnozel, onschuldig plezier. Het geroezemoes werd minder en ze doezelde weg. Ze droomde over handen op haar lichaam die niet van haar waren en haar streelden.

Plots viel er een schaduw viel over haar gezicht. “Pardon?” Haar ogen gingen open. Het duurde een paar seconde voordat ze aan het felle licht gewend was, haar hart sloeg op hol. Hij was het, de lezer. De man die onder de boom had gezeten, stond aan de rand van haar handdoek en hield haar zonnehoed vast. Van dichtbij zag hij er volkomen gewoon uit. Beleefd. Hooguit een beetje buiten adem.

“Sorry?” Klonk haar stem onvast. “Is deze van jou? Het was weg gewaaid.” Hij hield haar hoed omhoog. Ze staarde naar de hoed. Daarna naar hem. “Oh ja. Dank u wel.” Zei ze, “Geen probleem.” En hij legde de hoed naast haar neer. Dat was alles. Geen aanhoudende glimlach. Geen veelbetekenende blik. Geen geheime erkenning van wat dan ook. Hij gaf haar de hoed, knikte vluchtig en liep weg.

Ze keek hem even aan en liet zich vervolgens op de handdoek zakken. Haar gezicht gloeide. “O, hemel.” Ze bedekte haar ogen met één hand, ondanks dat de zonnebril al uitstekend werk verrichtte. Hij had haar gezien. Hij móést haar gezien hebben. Minstens één keer. Anders hoe had hij geweten dat de hoed van haar was? Tenzij hij het natuurlijk van naast haar had zien wegwaaien.
Marjan schudde haar hoofd. Een jonge, onervaren meid had minutenlang zonnebrandcrème aangebracht, terwijl ze fantaseerde dat een vreemde man het misschien wel leuk zou vinden om toe te kijken. Haar glimlach keerde terug. Omdat hij dat misschien wel had gedaan.

Misschien had hij precies op het juiste moment van zijn boek opgekeken. Misschien had hij opgemerkt hoe ze even stilstond, hoe ze de tijd nam, hoe snel ze van streek raakte door een onschuldig stukje huid. Of misschien had hij niets anders gezien dan een vrouw die traag zonnebrandcrème opsmeerde. Dat zou ze nooit weten!

Liggend op die plek, haar hoed tegen haar heup, besefte ze dat het moment en de fantasie verpest zou zijn als ze het wist. Een openlijke blik of een suggestieve opmerking zou het hele heerlijke spelletje onder het gewicht van de realiteit hebben doen instorten. In plaats daarvan was er alleen de hoed. Een volkomen onschuldige verklaring. Een volkomen gewone man. En een verzameling mogelijkheden die ze naar eigen inzicht kon ordenen.

Ze legde de hoed op haar kruis en keek naar de man die weer in zijn boek gedoken was. Haar hand gleed onder de hoed en in haar broekje. Haar vingers gingen langs haar bontkraagje en ze zocht haar lipjes op. Ze was daar kletsnat! Haar fantasie had haar opgewarmd voor meer. Schielijk haalde ze haar hand terug. De blik van de man was nog steeds via het boek op haar gericht. Zou hij werkelijk niet geïnteresseerd in haar zijn? Een vijftiger die een mooie jonge meid van zo dichtbij kon waarnemen. In haar hoofd gebeurde van alles. Wat zou hij doen als ze haar topje uit zou doen? Marjans hartslag vloog omhoog bij het idee. Wat zou hij doen? Alleen maar kijken of zou hij meer van haar willen? Ze speelde met de gedachte. Het knoopje in haar nek was zo los gemaakt. Zou ze?

Toen bedacht ze zich en besloot het hierbij te laten. Die eerste keer in het park met een man die haar niet alleen zag maar ook bekeek was voer voor fantasieën. De zon voelde heerlijk aan op haar gezicht en ze ging liggen, met één knie licht opgetrokken, en ze sloot haar ogen.

Niet geposeerd. Niet meer voor hem. Maar ze bleef glimlachen. Ze had niets bijzonders geboden, behalve misschien een ietwat stoute demonstratie van het aanbrengen van zonnebrand crème. Als hij dat opwindend had gevonden, was dat zijn zaak.
Ze was zeker van plan het zich zelf te herinneren.

Die avond, onder de douche thuis besloot ze om het spel van die middag, in de veilige omgeving van haar kamer opnieuw te beleven. Nu werd ze niet geholpen door een toeschouwer die haar opwond. Het duurde even voor ze de spanning van die middag weer voelde. Marjan zette haar trouwe teddybeer op het bureautje tegen over haar bed, hij was haar toeschouwer. Ze streelde en speelde maar haar borsten, de beer keek geïnteresseerd toe toen ze haar topje uittrok. Nadat ze haar dijen had gestreeld had ze een hand in haar boekje laten gaan was ze eerste voorzichtig geweest. Ze was nu net zo nat als daarstraks, Nu durfde ze het aan! Ze streelde en penetreerde zichzelf bij het idee dat ze bekeken werd door de onbekende in het park. Haar orgasme kwam en ging en ze kwam weer.

De nacht eindigde toen de wekker om half acht ging voor een nieuwe week in de grote stad waar nog zoveel te ontdekken was.