Dit is het verhaal van meneer Wrodan, oudere man alleen. Geld heeft hij genoeg. Een groot huis. Hij raakt volledig in de ban van zijn jonge schoonmaakhulpje. Hij aanbidt haar, geeft haar onderdak. Dure cadeaus. Hij verdedigt haar. Het zal hem in grote problemen brengen…
Mooi zijn die Oekraïense vrouwen! Wat een ellende daar. Sinds kort heb ik eentje als kuisvrouw bij mij. Ouwe sukkel van man alleen. Beetje een bende overal. Hulp is welkom. Zij wil graag extra verdienen na de school en naast de studie. Wat zal ze zijn; 19-20? Lang. Blond. Sterke kaaklijn. Vrij in haar gedrag. We spreken Engels, Duits, weet ik veel, door elkaar en ook steeds meer Nederlands. Ze leert snel man! Daar heb ik veel aardigheid in. Opleiden, uitleggen. En eindeloos naar haar kijken natuurlijk. Zo soepel en snel dat jonge lijf. God, wat een mooie meid. Dat loopt gewoon bij mij thuis. Is niet zo mietig preuts als die meiden hier. Ze vindt het leuk als een kerel naar haar kijkt en haar mooi vindt. Ook een bejaarde zoals ik. Ik vind haar prachtig. Ik aanbid haar bijna. Ik ga straks failliet aan de extraatjes die ik haar geef als ze weer zo snel en goed werkt en ik gewoon naar haar mag kijken.
Kijk! Het is lente- zomer. “Meisje wat word je al mooi bruin.” Oh, man, die benen! Kort flodderbroekje. “Dank u Mister Wrodan!” zegt ze met een blos. Kijk, die meiden vinden het nog leuk al je ze een gemeend complimentje geeft over hun uiterlijk! Blote buik, zeker als ze ramen gaat zemen, zoals vandaag. Ze is lang, maar mijn ramen zijn hoog! Uitrekken maar kindje. Hup, omhoog schuift het shirt. Ribben. Navel. Donshaartjes. Ow, gebruinde huid! Oh Here, wat is Uw schepping toch mooi. Op de tenen. Heerlijk gespannen kuiten, strakke dijen. Aanzet van de billen piepen door het rekken onder het broekje uit. Smakelijke aanblik, zalig! “Bakkie doen?” Nou dat weet ze al hoor!.
We zitten op de tuinstoeltjes in de schaduw. Ik zet koffie neer. Ze buigt om de beker te pakken. Shirtje, inkijk door ruime armsgaten. Mooie licht gespierde armen. Aanzet stevige borsten. Benen over elkaar. Opzij weggedraaid. Nu worden ze nog langer! Flutbroekje schuift op, aanzet bil, donshaartjes in een streepje zon. Ik geniet me helemaal te pletter. Met een voetje wipt ze op en neer. Teenslipper wiebelt aan de teen. Zalige kuit! Och wat zijn ze toch genereus met hun droomlijf! Ze ziet me loeren en krijgt er aardigheid in. “Voelen”? En ze steekt haar ene been naar mij uit. Inkijk in flodderbroekje. Slipje. “M-, M-, Mag dat?” krijg ik er net uit. “Jij vindt mooi toch? -Voel!” en de kuit rust in mijn hand. Onbeschrijfelijk zachte, soepele huid. Oh, Mai, dat ik dat nog mag beleven. Strelen, ze knort een beetje. Zacht masseren; “Lekker,” hoger, knietje. De dij haal ik niet.
Ze springt op en roept: “Work!” en hup op het trapje. Morste een beetje met waswater. T-shirtje beetje nat. Tepel te zien! Oh, toch! Trap wiebelt. “You hold stairs, yes”. Tuurlijk! Daar sta ik naast haar. Dijen voor mijn ogen. Ze boent driftig op vogelpoepje. Dat stevige kontje! Het wiebelt zo heerlijk. Maar ik moet trapje vasthouden! Geen billen. Flodderbroekje laat onderste stukje bil af en toe zien. Ook best wel gekleurd door de zon. Even laat ik een hand los van de trap en pak zogenaamd om haar te steunen de binnenkant van de dij. Wat een zalige mix van spieren, zachtheid en perzik. Ze kijkt om van haar hoogte en schenkt me de liefste glimlach. Spettert een beetje water op mijn kale kop.
“Dee-does”, of zoiets fluistert ze vertederd naar beneden. Voor straf geef ik een petsje op het kontje, speels, grapje van Opa. Nu moet ze naar de uiterste bovenhoek van het raam. Trapje is te laag. Ze pakt mijn handen. Ik moet een trede op de trap stappen en ze legt mijn handen om haar middel. Goddelijk stevig en zacht en rond. “Hold me!” En ze rijkt en strekt en ik kijk onder het shirtje en die borsten spelen als veulens daar en ze haalt het net. Ze weegt niks, maar toch weer veel als je staat te wiebelen op zo’n klote trap. Het loopt goed af en ze laat zich langs me omlaag zakken. Ze moet mijn dikke lul gevoeld hebben. Mijn handen langs de ribben, oksels. Armen hoog, en wég is ze naar het volgende raampje. Dat is van het souterrain. Op de knietjes en ze kijkt met die grote Bambi ogen naar me op.
In een visioen schuif ik mijn pik dat mondje in waarvan de lippen al wat openstaan. Gauw ga ik de trap opruimen! Die hebben we niet meer nodig. “Now was soll ich machen? Badezimmer?” “Graag kindje.” Wég is ze. Ik kan haar nog net de trap op zien stuiven. Trippel, trappel die voetjes, beentjes. Oh, die heerlijke billen in dat zachte broekje, ow, man!
Na een halfuurtje ga ik maar eens kijken of ze nog iets wil drinken. Ik hijs me de trap op (waar blijft die traplift!?). Badkamer is alweer gedaan. “Only floor!” en hup op de knietjes. Warm daar in dat hok. Broekje plakt een beetje in de bilnaad zie ik tot mijn grote opwinding. Op handen en knietjes doet ze razendsnel de vloer. Haar geur vult de hele ruimte. Mijn diepste instincten slaan aan. De verdovende geur van een jonge vrouw. Oh, man! Ik durf wedden dat ze vandaag ovuleert. Mijn ballen weten het, mijn lul voelt het. Niemand begrijpt dat lijkt het wel. Dat weeë verlangen naar een jonge vrouw. Hunkering, is misschien een beter woord. Die zware zak als ze dichtbij zijn. Waarom stopt dat voor een man niet? Waarom blijven we dat kansloos najagen? Het is magisch, de natuur.
Weer kijkt ze naar me op met dat smoeltje wat vraagt om zaad. (Af Opa!) “Wil je wat fris lieverd?” ”Yes please!” “Hot in here!” en ze tilt het shirtje hoog en wappert ermee de koelte over haar lijf. Flapper, flapper, nog een beetje hoger en ik zie weer de stevige onder helft van de borsten, en ja hoor! Daar is een lief roze/bruin tepeltje. Beetje hard van de lucht die erlangs waait. Gauw draai ik me om om naar beneden te gaan, zodat ze mijn bult niet zal zien. Jezus in de Hemel, dat is een tijd geleden, een goede stijve. “Never waste a good erection,” hoor ik Jack Nickelson zeggen. Met haar plaatje op mijn netvlies probeer ik een paar rukjes bij de koelkast in de keuken, maar dat wordt niks. Daar hoor ik haar al naar beneden fladderen en ik rijk de cola aan. “Still have half uur, wat zullen we doen.” Nou ik kan wel wat bedenken! Houd me in. We gaan nog even in de tuin zitten.
“Oh, please, can I sunbath?” wijzende op mijn bedje. “Off course! Kindje” “Do you mind?” Daar gaat het zweterige shirt. Daar zijn de bengeltjes, de heuveltjes, de goden borsten. Net een fijne grote handvol denk ik genietend en stamel “Nee, hoor, helemáál niet” en roetsj weg is flodderbroekje en slip tegelijk. Meteen op haar buik. Perplex zit/sta ik in mijn zetel. Mai, die schouders, die slanke gespierde rug, die donshaartjes net boven haar billen. Ze vormen een riviertje van dons naar tussen die billen, naar de diepte, naar de hel en hemel tegelijk. En die kuiten, die trillende dijen, die iets uiteen liggen. Bimbam, BimBam! Daar is het tijd. Roetsj, daar staat ze! Eén magistrale compositie. Kunst van Onze Lieve Heer zelf. Twee seconden zit ik met open mond te kijken en roetsj, shirt en broekjes aan en slippers aan de voet en “Tot Ziens Menier, totten de Volg week,” brabbelt ze nog en wég is mijn droom. Had ze nou een toefje schaamhaar?, denk ik in verbijstering als ze weg is. Dat heb ik niet geregistreerd! Stomme ouwe zak, denk ik dan. Nu duurt het weer een hele week!
Eindelijk om die kutweek. Nog warmer geworden ook nog. Daar is ze! Een spijkerrokje! Mijn absolute favoriet! Kort ook nog. Jammie, dit wordt een fijne ochtend. “Goedemorgen meneer Wrodan. Hoe gaat het met U vandaag?” en dan met dat geile accent. Zo! Ze heeft goede vorderingen gemaakt deze week. Als ze voor me uitloopt naar binnen is het duidelijk dat ze aan het strand de taal heeft geoefend. Die benen zijn bruiner dan vorige week. Ze glanzen van binnenuit, zoals dat alleen bij jonge mensen is. “Wat wij machen nu in de week heute?” Kijk, zo ken ik haar weer. “We gaan eens lekker de buitenboel soppen schatje!” “Skatje, wat say you?” kijkt ze gemaakt boos.
Oh, Jee, die is besmet met het grensoverschrijdend denken, maar ze lacht alweer. Tilt ze nu de zoom van het rokje wat op om me te pesten? Of is het zinsbegoocheling van de warmte. Ik word zó onrustig van dat rokje. Die verlokking van eronder kunnen gaan, die meisjesachtige platte schoentjes die ze aan heeft om die ranke enkels. Om één van die enkels een subtiel gouden kettinkje. Blote voetjes in die ballerina’s. Beetje plakkerig, zweterig stel ik me voor. Oh, mocht ik ze maar even van die warme voetjes schuiven! De geur opsnuiven, de tenen één voor één afsabbelen, terwijl ik omhoog voel, de enkel, de kuit in mijn hand en de blik langs de dij omhoog. Omhoog, tot onder het rokje in het geheimvolle schemerduister. Waar ik het broekje weet, maar nét niet zie in het donker. Godzijdank nergens tattoos; tenminste niet zichtbaar voor mijn oog.
“Buiten?” “Ja, ga maar voor” en charmant houd ik de deur open. In het volle licht is ze op slag nóg mooier! Een eenvoudige losse blouse, geheel volgens de mode met een slip in de rok en de ander erover. De zon boort er dwars doorheen en ik zien de contour van borst en tepels. “Soppen maar meiske”. De dubbele betekenis leg ik haar ooit nog wel eens uit. Onmiddellijk gaat ze onbezonnen aan de slag met emmers water, bezem, sop, dweilen en weet ik wat. Al snel schopt ze de schoentjes uit en dartelt met blote voetjes over de tegels, die warm zijn van de zon. Trippel, spetter, glibber. Ik maar genieten van die blote spartelbenen. “Eerst de ruitjes bovenaan,” begin ik de schoonmaak les. Terecht, maar toch ook zeer in mijn eigen voordeel, want dat betekent dat ze zich maximaal uitrekken moet.
Het stugge rokje schuift mee omhoog. Het bloesje fladdert nu losjes uit de rok omhoog door de wind. Prachtig zicht zo op haar smalle, licht gespierde rug en middel en buikje. Zelfs op de tenen kan ze er nog net niet bij. Heerlijk zo die kuiten spannen en hoe mooi je de spieren aan de achterkant van de bovenbenen ziet. “Wacht, ik haal de trap,” roep ik, met het visioen van onder tegen het geheel aan te kunnen kijken. “Nee, jij helpt!” Oké… Ik kan er wel bij. Maar dat bedoelt ze niet. Ze maakt een gebaar van ‘armen om m’n middel en tillen!’. Ja, wat doe je dan hè. Je stapt nader, je snuift haar gekmakende geur in, je lul maakt een sprongetje in je broek en voorzichtig en vooral langzaam omklem je het middeltje. Je zakt iets door de knieën, klemt aan en tjoep! -ze weegt niet veel- til je haar een stukje op. “Ieieie, You strong,” kirt ze en je lul wordt hard. De blouse waait om je kop en genietend druk je je gezicht tegen de beweeglijke rug. “Ready!” roept ze trots en ik laat haar zakken, maar stap niet terug. Ik voel dat de rok mee omhoog schuift, maar Godver, dat kan ik niet zien.
Ze draait zich om en één goddelijk moment ligt mijn gezicht tegen de borstjes. Helaas zit de blouse ertussen… Niet eens zo heel snel stapt ze terug en gaat braaf de ramen afmaken. Ik verheug me op het bukken voor de onderste raampjes, maar dat lost ze slim anders op. Knielt op het warme natte terras en gaat met haar kont op de voeten rustig verder. Oh, die souplesse van de jeugd. Het bovenste van de dijen maximaal gespannen en tegen elkaar gedrukt. Je wilt er gewoon je handen overheen laten glijden, en passant het rokje meenemend naar boven. Ze kijkt over haar schouder of ik wel kijk, met een blik als een diva die weet dat de mannen met bosjes aan haar voeten zullen liggen. De dijen glanzen in de zon, zijn een beetje bezweet geraakt van het harde werk.
De gespierde armen werken en het bloesje is op raadselachtige wijze één knoopje verder losgegaan. De borsten veren en deinen zalig mee. Ze moet mijn roofdierblik hebben gezien, want ineens roept ze iets wat ik niet versta en veert omhoog. Ze slaat het rokje van achter omhoog. Een flits van heerlijke billen met een miniem stofje ertussen en weer op de voetjes. Zeker kramp of er knelde iets. Maar het moment staat als een dia op mijn netvlies. Dat bewaar ik om vanavond aan terug te denken. Maar er zou nog meer komen! De badkamer boven moet ook nog even. Na een kwartier hoor ik nog steeds de kraan lopen en ga maar eens polshoogte nemen. Op de overloop ligt het rokje op de grond in de zon die uitbundig door het dakraam schijnt. Even verder shirt en tangaslip, of hoe heet zo’n ding.
De badkamerdeur staat halfopen. Met het slipje onder mijn neus en een ongewone dikke, kijk ik voorzichtig om de hoek. Er wordt druk gewreven met doekjes en gesprayd met Viacal. De ruiten van de douche, de spiegels en nu staat ze poedelnaakt in de badkuip. Het eigen lijf moet ook schoon. Ik zie haar als een grote zeepbel het prachtlijf strelen met glibberige schuim. Ze geniet er duidelijk van. De tors met de stevige borsten, het naveltje, de billen en uitgebreid daartussen. Beetje door de knieën en -langer dan nodig naar mijn inschatting-: de voorbillen. Ik geniet van het schouwspel en ga muisstil een stukje weer naar beneden. Dan kom ik met veel gestamp en Joehoe! Roepend weer naar boven en doe nu gewoon de deur open en stap binnen. Ze is nu net zo druk met de glazen wand bij de badkuip af te spoelen. Het mooie lijf is schoon, vrij van schuim en het water parelt over de gebruinde huid..
Weer geniet ik van dat soepele lijf en nog meer van het feit dat ze me aankijkt of het de gewoonste zaak van de wereld is. “Hi, ik ben bijna klaar mister. Was dirty I off sweat!” Weer die onwetende dubbele bodem. “To warm; clothes sweaty. This easyer cleaning” als ze mijn verrukking en verbazing van mijn gezicht leest. “Sure, don’t mind me,” zeg ik stoer en ga zogenaamd iets in het badkamerkastje zoeken. Nu geen kleffe opmerkingen maken, denk ik bij mezelf. Zoals van: Zal ik je even helpen schatje, of: Als we nu eens lekker samen onder de douche gaan? Nee! Dan raakt ze misschien die onbevangenheid kwijt en wordt naakt en seks iets om moeilijk over te doen. In het spiegeltje van de medicijnkast kan ik haar prachtig aan het werk zien! Als ze rekt voor de bovenste van de tegels, hoe soepel ze op haar hurken de onderste doet, en hoe onderdanig ze lijkt op de knietjes als ze de vloer meepakt.
Dan de climax! Op de knietjes, buik over de badrand de kuip uitdrogen. En ik in mijn spiegel het volle zicht op die heerlijke kont en, met het bukken, hoe de lippen in beeld komen en het roze aarsje! Oh, man, weer een serie dia’s voor vanavond en de hele nacht! Wat een geluksvogel ben ik. “What’s with underpants?” Oh, kut! Die heb ik nog steeds in mijn hand. “Found in the hall” zeg ik naar waarheid. “Sorry, geef! They droog yes?” en ze pakt ze aan, ook weer of het heel gewoon is en stapt er gracieus in, sjort het gevalletje tussen de billen met een wrikkende beweging van de heupen en wég is het kutje. Op de gang volgen shirt, rok en instappers, en Doeiii, weg is mijn wondertje, mijn muze, mijn redding van een chagrijnige oude dag.