Zomervilla aan Zee; script voor een nieuwe spannende EN geile TV-serie
AFLEVERING 1.
Scene I
We komen aanvliegen met een drone (natuurlijk; geen TV-productie zonder drone-beelden) van over de rotsige kust naar de villa. Prachtig wit ligt ze daar tegen de rotsen, het zwembad met hemelsblauw water dat schittert in de zonnestralen. Een eindje naast het zwembad, in het immense, sappig groene grasveld, is een trampoline. Daar valt ons vanaf veraf al iets op; Een figuur strekt zich uit over de cirkel als de Vitruvius-man van Da Vinci.
Dichterbij vliegende zien we gaandeweg dat de figuur een gebruind, gespierd manspersoon moet zijn. Hij is slechts gekleed in een flodderig hardloopbroekje. Het merk wordt vakkundig geblurred. Tsja, het is voor TV hè. Terwijl de drone dichterbij zweeft en van alle kanten de man in beeld brengt -Hij lijkt zich niet meer te verzetten tegen zijn boeien, maar is duidelijk niet tevreden met zijn situatie- zien we een vrouwelijke gestalte uit het huis het grote terras oplopen. Een jonge vrouw, lenig, lang van benen en met lange blonde haren die sluik over de schouders en borsten zwieren als ze loopt. Ja, in zo’n huis wonen geen lelijke vrouwen natuurlijk, denk je dan.
Ze loopt katachtig soepel op flipflops, het ranke lijf alleen gehuld in een zo te zien witte bikinislip die de omschrijving ‘klein’ zelfs nog geweld aan doet. Nu is er gelukkig een shot van een gewone camera. De vrouw komt beter in beeld. Prachtig licht gebruind, ongetwijfeld door een beheerst, afgepast verblijf op het zonneterras en in het zwembad. Och, wat deinen haar niet al te grote en daardoor zo mooi stevige borsten prachtig mee als ze loopt. Wat zou men graag de handen er even om heen leggen om de stevige zachtheid en veerkracht te ontdekken.
Ze nadert de man en begint van enige afstand al tegen hem uit te varen. Hij is duidelijk haar ondergeschikte, concluderen we. “Heb je je nou alweer door die meiden laten vastbinden?”, klinkt het op hoge toon. Nu zien we in close up zijn gebonden handen en voeten. Zij steken onwrikbaar tussen de spanbanden van de trampoline. Onscherp in de achtergrond komen de heerlijke dijen van de vrouw dichterbij. We zien nog beter hoe klein dat broekje is. Als zij de focus inloopt, speuren we langs de randen van het broekje in de hoop een haartje te zien uitsteken, maar Nee! Volkomen egaal gebruinde huid, geen haartje in beeld. Ze moet zich zorgvuldig hebben laten harsen. Dat maakt ons nieuwsgierig; Is de hele vulva zo glad en haarloos? Wellicht ook helemaal egaal gebruind? Of is er een klein toefje blonde haartjes net boven het klitdakje blijven zitten?
Ze gaat rustig bij hem staan kijken. De heup elegant gekanteld, het gewicht op één been. Het andere gestrekt. Ze straalt een zekere geamuseerde verbazing uit. Met een hand aan de kin, de arm gesteund door de andere arm. “Je kunt die drie zusjes van mij toch wel de baas Herman? Stoere beveiliger die je bent!” Dat levert meteen veel informatie. Deze godin heeft zussen! Vermoedelijk jonger dan zij, gezien hun ondeugende speelsheid met -naar we nu weten- hun beveiliger. Ja, dit moet een schatrijk gezinnetje zijn, anders heeft het geen bewaker nodig en heeft men natuurlijk ook niet zo’n mooi huis. De man voelt zich duidelijk gegeneerd nu.
Hij wrikt symbolisch aan zijn boeien. Dit doet vermoeden dat hij, als hij zijn volle kracht zou inzetten, los zou kunnen komen, maar dit niet doet om de vrouw te vermaken, of misschien wel gewoon wat langer ter hoogte van haar broekje naar haar platte buik en magistrale dijen te kunnen kijken, terwijl hij de blik maar naar boven hoeft te richten om van de borsten te genieten en nog hoger als bonus haar geamuseerde gezichtje omkranst door het blonde haar, als een halo in de zon. De positie van de man is benijdenswaardig, al is hij vastgebonden.
“Excuus mevrouw, maar ze waren met meer en ik wil ze natuurlijk geen pijn doen, dus het moest wel zo.” “Met meer?” “Ja mevrouw, er waren er nog drie bij – die kende ik niet.” Smoesjes, zie je de blondine denken en ze bukt zich voorover. Ze aait over zijn gespierde armen en buik en fluistert: “En daar kon jij niet tegenop? Tegen zes pubertjes? ’t Is toch wat Herman!” “It’s a Hell of a Job Ma’m”, antwoordt de man ad rem. Ze laat haar hand verder omlaag over de gespierde buik gaan en glipt langzaam onder het elastiek van de sportbroek van het onbekende merk.
“En wat vond Kleine Herman daarvan?” “Och Mevrouw,” zucht hij, “U weet hoe opstandig hij kan zijn!” “Och ja, daar is Hij al,” zucht ze terug, “Oh, Hij is plakkerig! Je hebt toch niet IN mijn zusjes gezeten?” Wij weten nu zeker dat ze de leuter van de bewaker beet heeft. De trainingsbroek is zo ruim dat we er niets van zien, maar de suggestie is genoeg. Vol aanstormende geilheid moeten we zien hoe de mevrouw in de witte minikini aan haar hand ruikt, waarmee ze zojuist de grens van het betamelijke tussen beveiliger en protegé heeft overschreden, of concreter – onderschreden, dat wil zeggen het elastiek van de broek van de eerste.
“Nee mevrouw, natuurlijk niet! Maar ze moesten mij hebben, ze zaten overal aan en zes van die lijfjes onder je handen en je neus, ja dan gaat hij lekken.” Logisch, denken we. “Oh ja? En jij dee niks daartegen? Of deed je soms ook lekker mee in die strakke badpakjes te frummelen en te voelen, vies mannetje!” Hij trekt een gezicht of ze hem nu letterlijk bij de ballen heeft. Hij is er niet gerust op. “Laat je vingers ruiken vuilak!”, bitst ze tegen haar ondergeschikte en wurmt prompt één hand uit de trampoline bevestiging los. Dat gaat verdacht makkelijk. “Hmmm,” snuffelt ze. “Dat is maagden-kutjessap! Geilaard die je bent.”
“Ze waren overal mevrouw, echt, op mijn gezicht, ze pakten mijn handen en propten ze tussen die dijtjes en eentje dee dr broekje aan de kant en ik zag het spleetje en ze rijdt keihard tegen mijn hand op en, en, dit houdt geen man droog toch? Mevrouw? Wat doet u nu??” “Hoe deed ze dan? -Zo?” We zien dat ze de losse hand tegen haar eigen witte kruisje aandrukt. Duwt hem dan steeds ritmisch tegen zich aan, beweegt het bekken naar voor en achter. Trekt (buiten ons beeld, want ze staat van ons afgewend) het elastiekje aan de kant en hij vormt zijn hand- kan niet anders- zo dat hij moeiteloos het natte gleufje binnenglijdt…We zien het niet, maar we weten het gewoon, voelen het bijna zelf… “
Jij,” hijgt ze nu, “Jij vond het wel best hè, je verzette je niet! Oh, nee! Jij vond het wel leuk al die kutjes om je heen. Je kon niet tegen ze op hè, sterke man? Oh, ja, dieper, -krom die vingers! En toen gingen ze zeker om de beurt op je gezicht zitten, HIJG! Zo? Deden ze zo?” Ze sjort het witte niemendalletje omlaag. We zien die kleine stevige billen samenknijpen in de zonneschijn. Ze zwaait een been over hem heen (In een flits zien we de geheel gladde vulva) draait zich en landt op zijn mond. Shot van achter de trampoline. Zo kunnen we prachtig tussen de billen door zien hoe zijn lange tong aan het werk is. Glob, glob, glob gaat het.
Ze buigt verder voorover en sjort de sportbroek omlaag. Daar wipt de beveiligingslul al naar buiten. Weer een drone-shot en we zien hoe mooi ze over hem heen ligt. Hoe heftig alles op en neer gaat. Dan weer een close met de drone geschoten van haar mond over zijn eikel. Opeens lijkt het gezoem van dat ding haar te storen. Ze kijkt recht in de drone-camera en sist: “Zit je ons weer af te loeren klootzak! Lul!” en ze mept het ding uit de koers.
Nu snijdt de regie naar een scene in een soort kantoor met allemaal schermen vol getallen, maar slechts eentje heeft de bijzonder aandacht van de man achter het bureau. U voelt hem al: Een oudere man zit rustig achterover in zijn directeurszetel. Zijn gezicht is pafferig, beetje rood. Zijn hand omvat een formidabele erectie die uit zijn mooie kostuum recht staat en al een paar vlekken op de dure stof heeft gemaakt. Het beeld valt plotseling weg door haar klap en vloekend en tierend scheldt de directeur zijn dochter (?) uit als hoer. Gelukkig is de audio maar één richting dus dat hoort ze niet. Hij hoort haar wel!
Haar gesabbel, gehijg, gekir, gekok en op de achtergrond de harde schreeuw van zijn eigen aangestelde beveiliger die het mondje volspuit! De drone is ondertussen weer op koers en we zien het mooi gezichtje waar het zaad nog langs haar kin loopt. Ze ziet de drone en steekt pesterig haar tong uit. We zien een witte laag sperma en ze likt haar lippen af om het extra geil te maken. De directeur snuift van woede en komt klaar over zijn dure broek.
Scene II – Drie uur eerder.
De vliegende camera scheert over de mooie villa en nog een stuk verder langs de kust. Daar staat een groot gebouw, een soort school, denk je dan. De camera landt zogenaamd en zweeft de oprijlaan op. Daar een groot bord: “Dwarsligstaete” lezen we. Even Googelen en we zien dat het een Internaat voor Rijke Meisjes is. Dus voor lastpakken, dwarsliggers en ongehoorzamen. De stoute, Puberende Rijke Meisjes! Degene die niet-braaf luisteren, maar hun eigen plan trekken, nieuwsgierig en ondeugend! Kortom De Leuke Rijke Meisjes!
Drie van die meisjes zien we aan de pauze ontsnappen en langs het weggetje over de rotsen naar de villa lopen. Toevallig zijn ze ongeveer de leeftijd van de drie jongsten van de villa. Toevallig hunkeren ze naar zo’n mooie man als beveiliger. Ze hebben hem vaak genoeg langs zien joggen in zijn sportbroekje! In het Internaat worden uitsluitend onsmakelijke, al gepensioneerde agenten aangenomen! Of homo’s, dat mocht ook van de leiding. Maar dus nooit een smakelijk hapje van een Goedgetrainde Echte Man. De meisjes zijn natuurlijk niet toevallig dezelfde leeftijd. Ze kennen elkaar. Misschien hebben ze al honderd keer door de spijlen van het hek staan fluisteren. We zullen het nooit precies weten.
De camera loopt als het ware voor de meisjes uit, terwijl wij omkijken. Een beetje laag standpunt, alsof ze de camera op een hond hebben gemonteerd. Het beeld is ook een beetje beweeglijk, alsof de hond ook echt voor ze uit loopt. We zien drie vrolijke typetjes. Beetje druk, duidelijk iets in het schild voerend. Stouterds! Ze zijn natuurlijk in het schooluniform. Een frisse witte blouse, gedekte ruiten rok tot net boven de knie (modern!). Witte sokjes tot de bevallige kuit, de benen verder bloot en gebruind van de lange zomer. De lange haren bijeen in een vrolijke staart die in het windje zwiert. Een heerlijke aanblik.
“Jullie hebben toch wel je badpak er onder aangedaan hè?”, roept de grootste, de oudste zo men vermoed, de leider! “Jaha! Duh!”, reageert de kleinste – bijdehandje- en tilt meteen de geruite rok op ter illustratie! Oh, zalige flits van zachte meisjesbenen eindigende bij een, toch best hoog opgesneden (modern!), donkerblauw badpak. Tenminste, we denken de rest van het aanwezige badpak erbij, want we zien eigenlijk alleen het gedeelte tot net onder het middel. Dat deel wat ook net zo goed een hoog opgesneden, redelijk brede bikinibroek zou kunnen zijn. “Oké, voor de zekerheid; Laura?”.
De middelste heet Laura weten we nu en die rukt zonder commentaar de gestreken, frisse witte blouse geheel open. Een heerlijke beeld-flits wederom wanneer we haar bovenlijfje met schattig welvende borsten en best wel gespierde schouders heel even mogen zien. Inderdaad; dezelfde kleur, maar nu het lijfje van het badpak. Het Internaat heeft uiteraard gekozen dat ook bij het gezamenlijk zwemmen, de Rijke Meisjes uniform gekleed dienen te zijn, en nette, donkerblauwe, maar toch redelijk hoog opgesneden badpakken naar moderne snit aangeschaft. In meerdere maten uiteraard.
Volgens het management moet altijd worden vermeden dat de jonge dames zich proberen te onderscheiden van de anderen door een te uitdagend, dan wel juist een te degelijk badpak te dragen, om van bikini’s -die ondoelmatige, slechts op onthulling en het zo goed mogelijk tonen van het lichaam gerichte lapjes- maar te zwijgen. Immers, in een dergelijk geval (wat zich zeker zou voordoen) moest men zich een oordeel vormen of het getoonde badgoed wel- of niet mocht worden gedragen. Dat zou tot onenigheid binnen het docentencorps kunnen leiden! Dat wil men als Internaat te allen tijde vermijden.
Van bovenaf zien we het vrolijke groepje al de poort van de villa naderen. De honden slaan aan. Eén van de terreinwachten komt vragen wat ze willen. Er wordt, zien we in een vanaf afstand geschoten shot, even overlegd en gebeld naar mevrouw (?). Ze mogen doorlopen. Als dank tillen de meisjes als was het geoefend even de rokken hoog onder het lopen, zodat de hen nakijkende wachten (en wij ook, door de hondencamera, die inmiddels achter ze aanloopt) een prachtige flits zien van gebruinde meisjes benen, een aanzet van drie paar zalige meisjesbillen en vrolijk zwiepende paardenstaarten terwijl ze op weg gaan naar het grote huis.
Dan rennen de drie jongste zussen hen al over het grind tegemoet! Het is meteen duidelijk wat de bedoeling van dit geheime afspraakje is; de ontvangende meisjes zijn al in badgoed en op slippers. Maar, och heden! Die drie hebben geen degelijke badpakken, maar schattige bikini setjes aan. Het lijkt wel of ze er alle drie al een beetje uitgegroeid zijn, zo klein tonen ze. Ja, dat groeien gaat natuurlijk razendsnel bij die pubers. Zo snel dat je als ouders gewoon niet de tijd hebt om elke paar maanden grotere bikini’s te kopen. Er moet tenslotte wel geld verdiend worden om in de villa aan zee, met zwembad en trampoline te kunnen wonen. Daar zouden de dames dochters zich wel eens meer rekenschap van mogen geven!
Scene III -Flashback; 1dag eerder:
“Hoor ik dat je niet met mijn dochters wil zwemmen en spelen Henk?”
“Ik heet Herman meneer!”
“Whatever! Je doet wat ze vragen hoor je! Spelen, stoeien! Al zeggen ze ‘Lik me togus’, dan doe je dat, begrepen?!”
“Zeker meneer, tuurlijk meneer, tot uw orders!”
Dit vertelt ons veel over de vader; Hij is van volkse komaf, nieuw geld zogezegd, en hij heeft geen idee van de seksuele energie en de geslepenheid van deze jonge duivelinnen!
Volgende week in Zomervilla aan Zee:
Scene IV – heden- TERUG BIJ HET ZWEMBAD
Het is een vrolijk geplons en gestoei in het water. Vanaf de rand van het bad waar de camera’s staan zijn de meisjes prachtig in beeld. Er is af en toe een shot van onder water! Spartelende benen, lijfjes als vissen door het water. O, Here, de schoonheid van de jeugd. Al gauw staat ook de Persoonlijk Beveiliger te kijken. Nu zoomt de camera wat in en er wordt kennelijk een richtmicrofoon gebruikt, want we horen de middelste zus fluisteren tegen de oudste van de gasten: “Hij is er!”
Wordt vervolgd.