Het is ’s middags vijf voor zes als Janna’s telefoon gaat. Het is Monica Veldhuis, de huisarts. Janna mag haar echt niet: zo’n lange, slanke en strenge vrouw, met zo’n kort kapsel. Zelf is Janna het tegengestelde: 1.65 lang, mooi volle lichaamsbouw, lange bruine krullen, en een mooie, volle boezem. Twee halfronde bollen die ook zonder beha hun mannetje staan. Als je diep genoeg in haar nek kunt gluren om het label te lezen zie je: 85E. Dus….
Ze neemt het gesprek aan. “Juffrouw Janna, u heeft een afspraak met mij en u komt niet opdagen!” Janna bloost en begint stotterend te excuseren. En vragen of ze nog snel langs kan komen. Maar nee: “Stil! We sluiten over een minuut. Alles ligt voor u klaar. Ik laat het zo liggen en als u morgenvroeg om 7 uur hier bent, doen we U als eerste. Dan schrijf ik geen straf-rekening voor de gemiste afspraak. Begrepen?” Janna knikt, maar dat ziet dokter Monica niet. Iets luider en bozer klinkt het: “Be-gre-pen?” “Ja, dokter, tot morgen. Enne….dank u wel!” Tegenover autoriteit voelt Janna zich meteen onderdanig worden. Dan slaat ze de ogen neer en is zich erg bewust van haar lichamelijke reactie. Blozen, licht zweten, oplopende kriebel in haar flamoesje. En met haar naar beneden gerichte blik ziet ze hoe haar tepels zich gestaag groeiend door haar shirt presenteren. Een shirt dat toch al strak staat onder de druk van haar 85E boezem.
Maar ze houdt er stiekem van om met gezag te worden behandeld. Alleen door vrouwen dan, met mannen speelt ze zelf spelletjes. En ja, ze is dan ook gek op mannen. Zoals Bernard, haar echtgenoot.
De wekker gaat: half zeven? Oh ja, huisarts…. Bernard schiet in zijn jogging pak en heeft de autosleutels al. Janna zoekt nog wat sokken en zo. “Je hoeft vast geen slipje aan, toch? Kom nou maar.” Bernard staat naar zijn knappe, halfnaakte vrouw te kijken met een flinke bobbel in zijn broek. “Ik weet een grap, Janna!” Die kijkt verstrooid op, haren nog in de war. “Huh, wat voor grap?” “Nou, als we nu snel even neuken…. het kan nog wel!” Janna glimlacht. Leuk, denkt ze, dat ziet Monica natuurlijk en dan gaat ze nog strenger doen tegen mij. Misschien doet ze me wel een beetje pijn. “Ja leuk, neuk mij maar!” en snel zakt de jogging broek en komt Bernards ochtendpaal tevoorschijn. Met een gilletje doet zijn vrouw een hand voor haar mond, als of ze verbaasd is. Maar de angst voor de strenge huisarts heeft haar al opgewonden. Ze leunt tegen het aanrecht en kijkt verwachtingsvol. Zonder voorspel schuift Bernard naar binnen. “Ben je al zo nat, lieverd?” Ze knikt en begint te blozen. “Die strenge vrouw maakt me een beetje……geil. sorry!”
Maar Bernard luistert niet. Hij neemt Janna’s tieten en geniet van de rondingen, de warmte, hun zwaarte, de stevigheid en het deinen en schommelen van de grote memmen. Hij fokt zijn vrouwtje lekker stevig door en na enkele minuten geconcentreerd neuken voelt hij het komen. Snel schuift hij Janna van het aanrecht naar de keukentafel, legt haar achterover. Janna weet wat haar man wil en steekt haar benen omhoog: zo kan hij mooi zijn zak leegspuiten zonder dat er iets verloren gaat. In drie, vier dikke stralen is het werk gedaan en Bernard trekt zijn broek weer omhoog. “Blijf nog effe liggen!” Dan trekt hij ook bij Janna haar broek aan, nog met de benen omhoog. Vervolgens neemt hij haar als een bruid in zijn armen en gaat naar de auto. “Wat doe je toch, Bernard?” “Er mag geen druppel zaad verloren gaan, OK?” En Bernard stopt voor de praktijk. “Zo, als het goed is heb je mijn hele zaadplons nog! Veel plezier met je strenge arts.” Bij de snelle afscheidskus neemt Janna zijn hoofd vast en duwt haar tong naar binnen. Dan flitsen de tongen kort en hevig tegen elkaar. Janna fluistert: “Oh god wat spannend! Dankjewel lieverd dat je me zo geil en volgeneukt hier brengt. Ik tril op mijn benen….”
Bernard duwt haar de auto uit en Janna stapt de huisartsenpost binnen. Die opent pas om acht uur. Er is niemand en er brandt zelfs geen licht. Ze loopt naar de praktijkruimte en daar brandt een zwak lampje. Door de open deur klinkt de stem van dokter Veldhuis, zacht maar streng. “Janna? Na, endlich! Onderlijf vrij maken en gaan zitten. Snel!” Een felle spot straalt op de stoel die klaarstaat: geen ouderwetse met metalen beugels, maar een moderne witte, elektronische. Dokter Veldhuis komt binnen in donkerblauwe werkkleding en met een mondkapje voor. “Goedemorgen Janna. Alles goed?” Janna slikt en heeft een droge mond van de spanning. Met een droge, gebroken stem klinkt het zwakjes: “Goedemorgen Monica, bedankt dat je me wilt….doen. Eeehh, sorry van gister. De afspraak, weet u wel. Dokter Veldhuis bedoel ik.”
Nou, dokter Veldhuis kijkt Janna misprijzend aan. Door het mondkapje ziet Janna haar sluwe glimlachje niet. Met wat toetsen ze de stoel te bewegen. Janna zet grote ogen op en kijkt vragend naar Monica. Die trekt haar zwarte rubber handschoenen aan terwijl ze streng naar haar patient kijkt. De stoel gaat zoemend omhoog en kantelt dan langzaam achterover. Op een rolkrukje komt Monica voor haar zitten. “Zo, Janna, de stoel gaat nu je benen spreiden. Ik zet de leuning zo dat je kunt zien wat ik doe.” De stoel opent zich langzaam maar met flinke kracht. Janna’s benen gaan verder en verder uiteen, tot het bijna pijn doet. “Gaat het nog? Een klein stukje? Iets hoger misschien, zeg het maar hoor……” Maar Janna zegt niets, ze laat alles gebeuren.
Terwijl haar benen verder omhoog en uit elkaar worden geduwd door het zoemende mechaniek denkt Janna: “zo lag ik een kwartier geleden ook toen Bernard me voluit paalde. Ik ben vast nog nat en gezwollen.” Ze kan haar eigen poesje zien en die is nog fors rood, gezwollen. Nat ook, de binnenste lipjes nog iets uitelkaar…. Dat ziet dokter Monica ook. Janna kan vanuit deze positie net zien dat zij met twee vingers haar lippen spreidt. Ze trekt één wenkbrauw hoog en steekt dan de twee vingers naar binnen om ze er snel uit te halen. Een dikke witte, klodder sperma ligt op haar vingers en trekt lange, slijmerige draden vanuit haar kutje. Dokter Monica zegt niets maar kijkt streng naar Janna. Die bloost en slaat beschaamd de ogen neer. Het liefst zou ze haar benen sluiten maar die worden stevig omhoog en uit elkaar geduwd door de stoel. “Oh, sorry Monica, eehh dokter….” stamelt Janna. Ze voelt zich zwaar betrapt, zondig en onderworpen aan de autoriteit van dokter Monica.
“Ik ga het uitstrijkje maken. Daarvoor gebruik ik deze eendebek. De kleine is pijnloos voor jou en werkt onhandig voor mij. De grootste werkt heel fijn voor mij, maar ja…. Welke zal ik gebruiken, Janna?” Die kijkt naar Monica en met gloeiende wangen stamelt ze: “wat voor jou het beste werkt. Voor u natuurlijk! Sorry, nee hoor. Doe maar!” Achter haar mondkapje glimlacht Monica haar sluwe lachje. Ze zet de grootste maat speculum op de vulva en oefent zachtjes druk uit. “Aiaiaiii…” Janna kermt zachtjes “kouuuuud!” “Ach, had ik hem warm moeten maken? Gister was hij nog warm, maar toen kwam je niet.”
Met lichte druk duwt de arts het koude, stalen apparaat naar binnen. Janna ziet de eendebek naar binnen schuiven en ze kreunt en puft. Dokter Veldhuis doet vlot haar werk en dan kan de eendebek er weer uit. Janna ziet natte, glimmende apparaat langzaam naar buiten komen. Zwijgend kijken de beide vrouwen hoe er een dikke laag stroperige vloeistof op het metaal kleeft. Hier en druipt er nog een sliertje sperma af. “Tsja, Janna. Ik betaal de verpleegkundige voor het verwijderen van vaginaal slijm, niet voor de dikke klodders sperma die jij meebrengt. Hier, lik zelf maar schoon!” En ze duwt Janna de gebruikte eendebek in handen. Die heeft geen weerwoord bij de hand en begint braaf het metaal te likken. Ze proeft haar eigen vocht en de zilte smaak van zaad.
“Lekker?” vraagt de arts plagend. “Terwijl jij likt luister even naar mij. Mijn vriendin heeft een vruchtbaarheidskliniek. Ze zoekt proefpersonen. Jij lijkt me een geschikt proefdier. Ehhh Ehhh: Helemaal schoon likken!” Janna likt braaf door en kijkt vragend naar Monica. Ze ligt nog steeds met haar ontblote kut helemaal gespreid open. “Ze zoekt ook mannen. Voor onderzoek naar sperma. Als je man zich opgeeft krijgt hij €50 per keer..” Janna stopt even en luistert aandachtig. “Maar….. als jij hem opgeeft krijgt hij niks, maar jij krijgt €500 per keer!” Het is half acht ’s ochtends en Janna weet niet goed wat haar gebeurt.
Dan komt de assistente van de arts binnen en gaat vlak bij de arts staan. Angela heet ze en ze kijkt ongevraagd naar Janna’s openstaande flamoes. Alsof er niets aan de hand is geeft de arts haar opdrachten. “Maak even de vrijwilligers- overeenkomst klaar voor de kliniek. Op Janna haar naam.” Angela kijkt naar de naakte, natte vrouw in de stoel. “Ah, jij bent Janna dus. Geef mij die eendebek maar, die gaat in de wasmachine.” En tegen de arts zegt ze: “bent u zo klaar? Dan is spreekuur.” En dokter Veldhuis zegt, met haar vileine glimlachje: “ik ben zo klaar, maar zij nog niet hè Janna? Zal ik de opwinding voor je afbouwen?” En onze Janna heeft in handen van de arts geen eigen mening. Ze knikt ja. Dokter Monica steekt dezelfde twee vingers in haar soppende gleufje, legt de duim op de venusheuvel en knijpt en wrijft dan stevig. Janna kronkelt van de heftige impulsen. Haar lichaam schokt en rilt. Angela staat glimlachend toe te kijken, met de grote speculum nog in haar hand. “Mag ik even?” De arts knikt van ja, maar blijft geconcentreerd op het zware masseer werk. Angela schuift zonder iets te vragen Janna’s shirt omhoog. Beide medici kijken glimlachend toe hoe Janna’s blanke tieten wild heen en weer schudden in het ritme van haar vingeraar.
Voordat Janna haar man belt om haar op te komen halen heeft ze vrijwillig getekend. Het is de overeenkomst om haar man op te geven voor de experimenten in de vruchtbaarheidskliniek van de vriendin van dokter Monica. Als Bernard voor de deur stopt krijgt Janna een afscheidskusje van Monica. “Wij gaan nog een hoop plezier hebben, hè Janna?” Janna knikt glimlachend en bedankt haar arts fluisterend voor de goede zorgen. Ik ben benieuwd wat Janna nog verder tegenkomt.