Samen met mijn collega Isabel was ik uitgenodigd voor een conferentie in het Zweedse Karlstad, toen het ook in Zweden net zomer was geworden. Het geplande verblijf aldaar duurde welgeteld vijf dagen, omdat het de bedoeling was dat we na de conferentie, die op de dag van aankomst al plaatsvond, in alle rust samen een plan van aanpak konden maken voor de voortgang van het Nederlands-Zweedse project van de multinational waarvoor wij beide werkten. Men had veel vertrouwen in ons als zakelijk duo.
Mijn secretaresse had ervoor gekozen om geen standaard hotel te boeken in Karlstad, maar een luxueus en modern huis midden in de dichtbegroeide bossen van Mårbacken, een uur ten noorden van de stad. Daar zouden we in alle rust kunnen werken, zonder stedelijke afleiding. We hadden op kantoor afbeeldingen bekeken vanaf het scherm van de secretaresse, en hadden allebei nog nooit zoiets gezien. Het huis was een grote glazen kubus omringd door bos, en slechts toegankelijk via een steil voetpad. Vermeld werd dat men de auto, in ons geval een gehuurde stationwagon van een bekend Zweeds merk, op een twintigtal meters lager gelegen parkeerstrookje kon achterlaten. We verheugden ons op de conferentie, maar ook op het verblijf in het verscholen vakantiehuis, dat volgens de website over drie slaapkamers en twee badkamers zou beschikken. En een sauna en jacuzzi. Ik geef toe: natuurlijk had ik daags voor onze trip, ‘s avonds in bed, al een klein beetje liggen fantaseren over het delen van de jacuzzi met de knappe blonde Isabel. Maar dat zou toch nooit gebeuren!
De conferentie duurde tot in de avond, en omdat we ‘s ochtends al voor dag en dauw waren vertrokken, begon de vermoeidheid langzaam toe te slaan. We hadden nog enige tijd staan napraten met wat Zweedse kopstukken. Isabel vroeg mij of ik nog fit genoeg was om een uur te rijden naar ons logeerverblijf, en ik voelde dat dat nog makkelijk zou lukken. Onderweg, met Karlstad in de rug, werd de route steeds donkerder. Op het navigatiesysteem kon ik de vele bochten gelukkig zien aankomen. We praatten honderduit, vooral over wat we hadden vernomen op de conferentie en over onze plannen voor de komende dagen. Er was nog heel wat werk te doen.
De laatste kilometers reed ik bijna stapvoets, om geen afslag te missen. We waren al geruime tijd geen ander verkeer meer tegengekomen. Op een smal parkeerstrookje diep in de bossen met aan het eind een trap, waarvan onze koplampen de onderste treden beschenen, parkeerde ik de auto. Galant pakte ik de tas van Isabel uit de kofferbak, en mijn eigen bagage, en voorzichtig betraden we de trap waarvan de treden waren afgebakend met houten balkjes, die tal van bochten en verrassingen kenden, tot we eindelijk enkele tientallen meters hoger de weerkaatsing van het maanlicht in een enorme glazen kubus aanschouwden. We hadden ons verblijf bereikt.
Met een pasje dat we toegestuurd hadden gekregen, opende ik de hoge glazen deur, die na binnenkomst achter ons in het slot klikte. De hal was zo groot en hoog dat elk geluid galmde. Uit nieuwsgierigheid verlieten we meters verder aan de andere kant de hal, en keken we een woonkamer in, zo groot als ik nog nooit had gezien. Het interieur was luxueus en rondom was alles glas. Omdat het aardedonker was, kon je van buiten niets zien. “Ziet er goed uit”, zei Isabel met een stem vol verwondering, terwijl ze rondom haar de indrukken in zich opnam. Ik knikte. “Hier gaan we het wel uithouden.”
We ontdekten dat we via een gang die aan de ontvangsthal vast zat bij een drietal slaapkamers kwamen, en aan het eind van de gang bevonden zich de twee badkamers. Het bijzondere was, dat de scheidingswanden van alle kamers die op de gang uitkwamen, ook uit helder glas waren gemaakt. Zelfs die van de twee badkamers! “Lekker voor de privacy!”, merkte Isabel op met een lichte spot in haar stem. “Daar zullen we dan maar discreet mee omgaan”, antwoordde ik. Intussen kon ik mij er van alles bij voorstellen, kijkend naar de mooie vrouwelijke vormen van mijn knappe blonde collega, in het halfdonker. “Ik wilde eigenlijk douchen, maar ik ben te moe, ik denk dat ik eerst wil slapen”, zei Isabel.
Ik knikte instemmend. “Ga lekker naar bed. Kies een slaapkamer uit. Ik pak nog wel even gauw een douche.” Isabel wees één van de kamers aan, eentje met een reusachtig breed, strak opgemaakt bed, dat je vanaf de gang kon zien staan. “Ik neem die wel, als je het goed vindt”. Ik wenste haar een fijne nacht en parkeerde mijn koffertrolley in de kamer ernaast. Daar haalde ik mijn toilettas uit en ik vertrok naar de badkamer. Het feit dat de hele badkamer vanaf de gang te zien was via de grote glazen ruiten, was even wennen. Alleen het toilet had men achter een halfhoog betegeld muurtje in de badkamer weggewerkt. Dat was wel de minste vorm van privacy die je mocht verwachten.
In de kamer van Isabel ging het lampje na enkele minuten al uit, en omdat ik er vanuit ging dat ze in slaap was gevallen, waande ik me onder de douche onbespied. In de badkamer brandde een gedimd lampje, zodat het bij mij in de badkamer net iets lichter was dan in haar slaapkamer. Ik wilde met het badkamerlicht Isabel niet uit haar slaap houden, want het licht verplaatste zich natuurlijk gemakkelijk door alle glazen wanden. Eenmaal genietend van de regendouche uit het plafond, realiseerde ik me dat ik alleen mijn toilettas had meegenomen naar de badkamer en dat ik dus geen boxer en t-shirt als slaapoutfit mee naar de douche had genomen. Het hinderde niet, mijn slaapkamer bevond zich vlakbij, en Isabel zou al lang in dromenland zijn.
Toch prikkelden de gedachten me wel een klein beetje, omdat ik nooit volledig zeker kon weten of ze niet nog even uit bed zou komen of haar lampje aan zou doen. Ik moest immers naakt haar kamer passeren, op weg naar de mijne. Ik wist niet of ik me zou generen als ik oog in oog met haar zou komen te staan, of dat ik het wel een aantrekkelijke gedachte vond als dat gebeurde. Ik zou me in ieder geval wel bekeken voelen. Zou ik preuts zijn en met mijn hand mijn kruis bedekken, als dat zou gebeuren? Dat vroeg ik me af. Nee, dat zou kneuzig zijn, vond ik. Dan moet je gewoon een vent zijn. Spelend met die gedachten betrapte ik mezelf er op dat mijn pik niet stijf, maar wel een beetje steviger was geworden. Dat heb ik nu eenmaal als ik aan zulke dingen loop te denken. Naakt passeerde ik de volledig donkere kubusvormige slaapkamer van Isabel, en dook ik mijn bed in, nadat ik alsnog een boxer en t-shirt had aangetrokken. Ik kan me niet eens meer het moment herinneren dat ik in slaap viel, maar dat moet binnen enkele minuten zijn geweest.
Isabel had al een heerlijk ontbijt op tafel gezet, dat voor ons klaarstond in de koelkast. Normaal gesproken ben ik vroeg wakker, maar zij was me voor geweest. Ik had getwijfeld of ik me zou aankleden, of dat mijn slaapoutfit volstond. Ik bedachte me ineens dat ik een joggingbroek had meegenomen, en die schoot ik aan. Met wat water wreef ik voor de spiegel mijn haar een beetje in model, en ik poetste vlug mijn tanden. Toen ik de woonkamer betrad trok niet alleen het uitzicht op de adembenemende bossen, vlak buiten onze glazen villa mijn aandacht, maar ook de prachtige verschijning van Isabel in een lichtroze badjas. Ik groette haar, en niet al te opvallend scande ik haar van boven tot onder. Haar haren los en enigszins warrig, haar mooie figuur en haar taille die door de ceintuur van haar badjas werd geaccentueerd. En, last but not least, haar subtiel gevormde blote voeten op de donkergrijs marmeren vloer. Ik vond haar korte teentjes met veel te kort geknipte nagels iets grappigs hebben, en tegelijk ook sexy. Maar blijkbaar keek ik daar iets te aandachtig naar. “Niet gluren hè!”, grapte Isabel. “Zo mooi zijn ze niet!”. Ietwat geschrokken keek ik op. “Sorry, wat is niet mooi?” reageerde ik. “Oh, mijn voeten. Nee joh, grapje, ik weet wel dat je niet gluurde!”. Ze moest eens weten…
We genoten van het uitgebreide Zweedse ontbijt en ik genoot van mijn uitzicht op de dichtbegroeide natuur rond het huis, en op mijn knappe collega. Ik realiseerde me dat het in bepaald opzicht pittige dagen zouden worden met haar als afleiding. Ik had de laatste tijd niet zo veel uitgespookt op seksueel gebied, door de drukte, en doordat ik simpelweg niemand was tegengekomen met wie “het” was gebeurd. Ik was vooral op mezelf aangewezen geweest. De jacuzzi, en ook de sauna, die ik overigens nog niet had ontdekt in de transparante villa, spookten zo nu en dan door mijn hoofd.
Tijdens onze zit aan de eettafel hadden we een informeel gesprek dat niet over werk ging. Na enige tijd wist ik dat Isabel sinds drie maanden weer single was, dat ze tijdelijk bij haar ouders woonde en ook ik gaf te kennen dat ik sinds enige tijd geen deel nam aan een relatie. Subtiel gaf ze te kennen dat we dan “allebei weleens iets misten”. Ze liet in het midden wat dat “iets” dan was. Precies toen ze dat zei, raakte haar voet mijn been onder tafel, die ze een klein beetje geschrokken weer leek terug te trekken.
“Oké, ik moet je iets bekennen”, zei ze uit het niets. Ze keek me lichtelijk ondeugend recht in mijn ogen aan. Het bleef stil. Ik was heel benieuwd wat ze bedoelde. “Oké, gisteravond, toen jij ging douchen…”, ging ze enigszins aarzelend verder. Ik begreep de boodschap. “Toen sliep jij nog niet zeker?” vroeg ik met een wat ongemakkelijke grijns. Ze schudde haar hoofd en sloeg betrapt haar ogen neer. “En toen,” ging ze verder, “heb ik dus wel wat gezien.” zei ze op lijzige toon terwijl ze strak in mijn ogen keek. Ik wist even niet wat ik moest zeggen, maar mijn hart bonsde voelbaar en ik merkte dat ik het opwindend vond. Omdat ik niets beters wist uit te brengen, vroeg ik of die aanblik haar bevallen was.
“Ander onderwerp!” probeerde ze zich uit de situatie te redden. Ik probeerde me voor te stellen wat ze had gezien, terwijl ik de avond ervoor over de vrij donkere gang had gelopen. Het is misschien gek dat ik het mij herinnerde, maar ik wist dat mijn lid enigszins stevig was geweest en dat mijn voorhuid de boel niet meer bedekte toen ik op weg was naar mijn kamer. Imago is alles, op het moment dat je de situatie probeert te reconstrueren, wanneer je naakt bent geweest terwijl je je onbespied waande. Ik maakte me geen zorgen. Ik zag dat Isabel intussen een beetje bloosde. “Ik zie anders bijna iets!”, bediende ik haar van repliek, terwijl ik naar het decolleté van haar badjas knikte.
Ze had niet in de gaten dat die een stukje verder open stond dan minuten eerder. “Beetje terugplagen mag toch wel?” vroeg ik licht grijnzend. Ze trok de twee helften met een ferme beweging dichter naar elkaar, niet wetend dat ik al lang iets meer had gezien dan ik waarschijnlijk mocht. In elk geval was ik nu op de hoogte van de vorm en kleur van haar tepels. “Jij bent echt ondeugend hè?” klonk het met haar rug naar me toe, terwijl ze de ontbijtbordjes van tafel haalde en op het dikke stenen aanrechtblad zette. De toon was gezet, Isabel was net als ik wel in voor een beetje flirten. “Wat vind je trouwens niet mooi aan je voeten?” ik bracht het onderwerp van daarnet terug omdat ik er vol zicht op had terwijl ze heen en weer liep.
Blijkbaar vond ze het toch niet zo heel erg om ze te showen. Ze zette haar rechtervoet op de rand van mijn stoel. “Die korte tenen”, zei ze, “kan er niks aan doen maar echt mooi vind ik het niet.” Ik keek aandachtig. “Wat een onzin, ze zijn gewoon prima hoor.” Isabel keek me aan. “Gewoon prima klinkt ook niet echt overtuigend, Mike!”. We plaagden elkaar over en weer op een uitdagende manier en kletsten inmiddels verder. Ik had het gevoel dat vandaag van werken niet veel zou komen, of misschien later op de dag. “Zullen we nieuws kijken?” stelde Belletje voor, zoals we haar op kantoor meer dan eens noemden.
Ze nam plaats op de enorme wit lederen bank, ik niet al te ver naast haar. Na kort zappen had ze CNN te pakken maar we konden ons door onze uiteenlopende gespreksonderwerpen niet concentreren. Het ging alle kanten op, en ondanks we elkaar al een tijdje kenden, was de sfeer informeler dan ooit. “Oké,” onderbrak ze het onderwerp “ik wil iets vertellen maar als je het heel raar vindt, wil ik dat je het meteen weer vergeet.” Ik keek haar aan, mij afvragend welk onderwerp ze wilde aansnijden. “Ik weet zelfs niet of het wel oké is om dit te zeggen”, ging ze verder. “Of ik het meteen kan vergeten,” antwoordde ik, “weet ik niet. Maar zo erg kan het toch niet zijn?” Ze keek me lang twijfelend aan.
“Oké, ik ga het gewoon zeggen. Ik krijg het er warm van.” Ik wachtte. “Sinds een paar weken…” ze pauzeerde kort. “Sinds een paar weken, wat?” voeg ik uitnodigend. “Sinds een paar weken ben ik echt ongelofelijk geil en het gaat gewoon niet over.” Ik slikte. Hoorde ik echt goed wat ze daarnet opbiechtte? “Sorry, ik ben raar!”, verontschuldigde Belletje zich. “Helemaal niet!” zei ik misschien iets te enthousiast, in de hoop dat ze verder zou vertellen. Ik trok de stoute schoenen aan. “Helpt het niet om daar zelf even iets aan te doen, even stoom af te blazen?” Er ging een prettige rilling over mijn rug bij de gedachte alleen al, en doordat ik die zin uitsprak. “Jij durft ook wel te vragen, zeg!” sprak ze me streng toe. “Om eerlijk te zij – ik heb nu blijkbaar toch geen geheimen meer – vinger ik me helemaal suf. Maar het helpt niks!”
Ik dacht in plaatjes. Ik stelde me voor hoe de knappe blonde Isabel met zichzelf bezig was. Ik vroeg me tegelijkertijd af of de aanblik in de gang van gisteravond haar ook had geprikkeld. Ze sloeg haar handen voor haar gezicht en ik kan zien dat ze glimlachte. “Biechtte ik dit echt aan jou op net?” Het was een retorische vraag. “Opgewonden zijn is heel menselijk hoor”, stelde ik haar gerust. Het kwam bijna klinisch uit mijn mond, maar inwendig hadden mijn woorden een veel ondeugendere lading. Er viel een stilte en precies op hetzelfde moment zuchtten we. “Houd jij de boel een beetje onder bedwang sinds je single bent?” ging Isabel weer verder, schijnbaar hopend dat ik ook mijn biecht zou doen. “Dat is voor jou een vraag en voor mij een weet!” plaagde ik haar. Ik stond op. “Ik ga eens kijken waar die jacuzzi is, dat lijkt me wel wat.”
Isabel bleef achter op de bank, en ik zocht me suf in het grote vakantiehuis. Toen ontdekte ik dat de slaapkamer die we niet gebruikten over een afdaling via een trap beschikte. Op mijn blote voeten liep ik de betegelde trap af, die maakte een draai en aan het eind van de trap was een grote kelder waar vanzelf het licht aansprong. Ik had uitzicht op twee kleedhokjes, wederom van glas, een royaal rond bassin en, in de hoek, een honingraatvormige houten saunaruimte. Ik maakte rechtsomkeert en zocht Isabel weer op in de woonkamer. “Heb je je bikini bij je?” vroeg ik. Isabel schudde haar hoofd. Ze zat met gestrekte benen met haar voeten op de rand van de tafel. “Heb je de jacuzzi gevonden?” vroeg ze benieuwd. “We kunnen er om en om in, dan is een bikini niet nodig”, opperde ze.
De fantasie over de aanblik van haar naakte lijf maakte me week. “Of we kunnen er tegelijk in, hij is groot genoeg. Ook dan is een bikini niet nodig.”, reageerde ik bijdehand, afwachtend hoe ze zou reageren. Ze keek me lang en onderzoekend aan. Er ontstond een onbestemde blik op haar gezicht. Ze verloste me uit mijn lijden. “Oké, skinny dippen. Jij je zin. Eerlijk? Ik ben gewoon te geil om het te weigeren.” Ze bloosde toen ze die opmerking maakte. Belletje volgde mij naar de slaapkamer met de trap naar beneden. Alsof ze de ruimte al kende, liep ze rechtdoor een kleedhokje in. Een zinloos kleedhokje, want zowel de buitenwanden als het de glasplaat tussen de twee hokjes waren helder en volledig doorschijnend. “Alle schaamte over boord!” riep Isabel luid met een licht komische toon, op het moment dat ze de ceintuur van haar badjas losmaakte en zich uit de mouwen liet glijden.
Ik kon de verleiding niet weerstaan om een blik rechts mij te werpen. Ze zag niet dat ik keek. Ze zag niet dat ik haar naar voren wijzende kleine borsten vluchtig in me opnam. Haar tepels oogden keihard. Ik trok mijn joggingbroek, boxer en t-shirt gauw uit. Ze was niet de enige meer, die daar naakt in een glazen hokje stond. Omdat ik een erectie voelde opkomen haastte ik me naar de rand van de jacuzzi, waarvan ik hoopte dat hij verwarmd was. Die vraag had ik me nog niet eerder gesteld. Gelukkig was dit het geval, zo voelde ik toen ik mijn voeten in het water liet zakken. Ik drukte op een ronde metalen knop en de bubbels werden geactiveerd. Precies toen ik op de stenen rand onder water plaatsnam, kwam Isabel nonchalant sierlijk mijn kant op gelopen. Van een afstandje aanschouwde ik haar. Door de vervorming van het water kon je niet met zekerheid zien of mijn pik volledig stijf was. Wat wel zo was, mijn harde, ontblote eikel omhoog in het borrelende water.
Toen Isabel aan de rand van het gemozaiekte bad stond, had ik, verdiept zittend in het bassin, op ooghoogte zicht op haar spleet, dat toonde als een strak lijntje en meer niet. Pas toen ze één been op de rand van de jacuzzi zette, ontstond een kleine ruimte tussen haar twee lippen. Ik reikte naar haar hand en hielp haar naar het stenen bankje in het water. Ze zuchtte even toen ze tegenover me ging zitten, langzaam vanwege het warme water waar haar lichaam aan moest wennen. Ze keek me onderzoekend aan, van boven tot onder. “Je bent er klaar voor zie ik”, merkte ze op, terwijl ze richting mijn kruis knikte. Het borrelende water verhulde minder dan ik dacht. Ik realiseerde mij, als een korte film die zich voor mijn ogen afspeelde, wat er was gebeurd. Ik was samen met Isabel naar Zweden gevlogen, we hadden een conferentie bezocht, en waren na de eerste nacht in ons luxe verblijf al in een broeiende, seksuele sfeer terechtgekomen die nu al erg veelbelovend leek.
“Kan er niks aan doen, het bevalt me wat ik zie”, antwoordde ik. Bel glimlachte. De jacuzzi was precies zo breed dat ze met haar voeten in mijn buurt kon komen, en dat deed ze ook. Ze liet zich iets onderuit zakken waardoor haar borsten net onder het bubbelende waterpeil bleven. Vlak voor mij kwamen die leuke voetjes van haar omhoog, en voor ik het wist had ze die aan weerszijden van mijn piemel geklemd. Ze maakte korte, voorzichtige bewegingen op en neer. Ik liet mij iets onderuit zakken en zorgde dat ik het beter kon zien door mijn stijve iets boven water te steken. De aanblik wond me namelijk enorm op. “Ik heb je net al verteld, boven…”, Isabel keek me aan. “Dat ik al weken op knappen sta.” Ik knikte. “Dat betekent wel dat ik iets verwacht en ik kan niet heel lang meer wachten.”
De toon was gezet, en ik had natuurlijk niets anders willen horen. “Al vind je die lelijke voeten van mij blijkbaar woest aantrekkelijk, dus ik begrijp dat je dit ook nog wel even volhoudt.”, voegde ze daar op spottende toon aan toe. “Hou op, ze zijn… ze zijn hartstikke lekker!”, corrigeerde ik haar. Ze zette haar voeten weer op de bodem, stond op, kwam mijn kant op en stapte via het stenen bankje waarop ik zat het bad uit. “Zal ik het initiatief dan maar nemen?” vroeg ze. De rand van de jacuzzi liep door in de betegelde vloer. Isabel ging achter mij zitten op handen en knieën. Ik keek achter me en precies recht voor mijn gezicht, op ooghoogte, keek ik tegen haar achterkant. Ik keek niet meer naar het bescheiden strakke spleetje van daarnet, maar ik zag dat ze er klaar voor was.
Ik drukte me op van het stenen bankje, wreef met mijn linkerhand een keer stevig over haar rug, terwijl ik met mijn rechterhand mijn stijve paal bij Bel naar binnen hielp. Door de stroefheid van het water omdat we net uit het bad kwamen, deed ik dat met korte stootjes, tot ik helemaal in haar zat. Ik greep haar kleine borsten beet, kneep er zachtjes in, en stootte woest en wild naar voren. Elke pompende beweging maakte een zuigend geluid. En elke beweging voelde het lekkerder en lekkerder. Ze kreunde iets onverstaanbaars maar maakte haar zin niet af. Na verloop van een paar minuten hield ik het echt niet meer, en met drie harde knallen naar voren spoot ik haar vol.
Hijgend bleven we even op de tegelvloer liggen, allebei op onze rug. Die vloer was aanzienlijk kouder dan het water in de jacuzzi, dus trok ik haar mee het bad in. Op het stenen bankje waar ik eerder ook al zat, trok ik haar tegen me aan. Isabel keek iets weg. Ik boog me iets naar voren om haar gezicht te kunnen zien. Haar lip trilde. “Stop met kijken”, fluisterde ze. “Dit is heel gênant, ik moet janken… van de ontlading en alles, ik weet niet.” Ik vond het aandoenlijk, sexy, lief, zielig, schattig, geil en alles tegelijk. “Kijk me aan”, zei ik. Eerst leek ze te weigeren maar toen richtte ze voorzichtig haar ogen naar me op. Isabel was aan het huilen. Ik troostte en knuffelde haar zo goed ik kon, maar voor mijn gevoel had het tegelijk iets banaals, omdat we voor het eerst naakt waren, seks hadden gehad, en ik haar op haar kwetsbaarste moment troostte terwijl ik ook nog steeds seksueel onder de indruk was van haar lichaam en van wat ze zojuist hadden beleefd.
“Je hebt toch geen spijt?”, vroeg ik voorzichtig. Ze schudde wild haar hoofd. “Integendeel”, zei ze zachtjes snikkend. “Ik had dit nodig. En misschien nog wel vaker de komende dagen.” Ze moest een beetje lachen door wat ze zichzelf hoorde zeggen. Ik had niets anders gehoopt. En ik was nog nooit zo weinig met mijn werk bezig geweest als op deze, doorbetaalde dag. We hebben nog een hele tijd zitten genieten van de warmte en elkaar, en hebben toen elkaar afgedroogd in één van de glazen hokjes. Daarbij raakten we speels elkaars lichaam aan. Bij mij begon er alweer iets op te komen. “Bewaar maar voor straks”, zei Belletje terwijl ze één wenkbrauw optrok.
Omdat we rozig waren geworden van het warme badwater en onze neukpartij, nodigde ik haar uit om op mijn slaapkamer samen even te gaan liggen. Onze voeten lieten een nat spoor achter op de grote vloertegels, een verdieping hoger. Alle kleding was beneden gebleven. Toen we langs de badkamer liepen, zei Bel dat ze moest plassen en dat ik alvast op bed mocht gaan liggen. Alsof ik dat niet hoorde, liep ik achter haar aan de badkamer in. Ze stond stil en keek achterom. “Ben je nu mee… nou ja, never mind.” Achter het muurtje nam ze plaats op het toilet, het enige plekje in de badkamer met een heel klein beetje privacy. Het was stil en ze concentreerde zich. Ik bedacht me dat ze misschien, zich bewust van mijn aanwezigheid, niet goed kon plassen. “Mike, wil jij toch alvast naar de slaapkamer gaan?”
Mijn vermoeden leek juist. “Natuurlijk wil ik dat. Lukt het niet als ik erbij ben?” Isabel, wiens hoofd precies boven het muurtje uitkwam, glimlachte verlegen. “Nee dat is het niet, maar ik voel dat ik een scheet moet laten als ik nu ga plassen en dat zou ik echt heel ongemakkelijk vinden.” Bijna had ik de badkamer verlaten omdat ik dacht dat ze zich niet kon concentreren op het plassen, toen ik besloot haar een beetje te plagen en daarmee te proberen het ijs dan maar te breken. Ik stapte om het muurtje heen. “Doe niet zo preuts, doe gewoon wat je moet doen!” Isabel schudde haar hoofd. “Nee, veel te ongemakkelijk, ik ga geen scheet laten waar jij bij bent.” Ik keek haar met een grijns aan. “Dan ga ik je helpen”, zei ik, en ik begon haar wild te kietelen aan alle kanten, want vrij gemakkelijk te doen was met haar naakte lichaam. Ze schaterlachte en probeerde mij tegelijkertijd van zich weg te houden, wat niet makkelijk lukte in haar zittende positie.
Bij mijn volgende kietel-aanval kreeg ik dan toch mijn zin. Haar scheet knalde er in drie etappes uit, onmiskenbaar en luid. Ondanks ze nog hysterisch aan het lachen was, bespeurde ik een vleugje venijn in haar ogen toen ze zo hard als ze kon twee toiletrollen naar me gooide. “Lul, dit is heel gênant!” riep ze. Ik deed een stap terug in haar richting en pakte haar zacht bij haar haren, trok er een beetje aan zodat ze me aankeek. “Ik hou van meisjes plagen”, zei ik met een monotone stem. “Dit mag je nooit meer doen, ik schaam me kapot”, ze keek kinderlijk beteuterd maar ik betrapte haar op een glimlachje. Ze pakte mijn piemel die recht voor haar gezicht hing, en trok een paar keer stevig, terwijl ze de opening in haar hand heel klein maakte zodat het heel strak aanvoelde. Hij werd stijf in no time. Toen hij op z’n hardst was, liet ze plotseling los.
“Ik kan ook plagen hoor!”, zei ze terwijl ze geveinsd beledigd haar hoofd wegdraaide. “Ik zal het nooit meer doen!”, beloofde ik. Ik zag dat ze niet echt boos of beledigd was, alleen een heel klein beetje ongemakkelijk. Ik besloot dat ik dat later wel recht zou zetten. Eenmaal in mijn slaapkamer kropen we allebei in bed, dicht tegen elkaar aan. Het voelde goed, we lagen heel stil, zij op haar rug en ik iets naar haar gedraaid. We verkenden elkaars lichamen en ik heb haar een hele tijd liggen vingeren. Soms waren we stil om van het moment te genieten, soms hadden we hele conversaties op fluistertoon, alsof niemand het mocht horen.
Intussen vingerde ik gewoon door, inmiddels was er al zeker een uur verstreken. Soms voelde ik alles bij haar samenknijpen, waarna haar lichaam zich weer ontspande. Ik stak af en toe mijn hoofd half onder het dekbed om haar tepels speels tussen mijn lippen te nemen, en voor de afwisseling zocht mijn middelvinger soms tussendoor haar kontgaatje op. Isabel liet alles toe, ze had zich helemaal overgegeven aan mijn improvisaties. Op een gegeven moment werd ze helemaal stil, haar bovenlichaam bewoog niet maar haar onderlichaam duwde steeds ritmischer op het matras. “Als je het tempo iets opvoert”, fluisterde ze plotseling, “kan ik komen”. Dat liet ik me geen tweede keer zeggen.
Ik verdubbelde minimaal mijn tempo en nam één van haar tepels strak in mijn mond. “Ik ga geluid maken hoor”, fluisterde ze haperend en hees. Ik voerde het tempo nog iets verder op en luid kreunend kwam Bel tot een orgasme dat enorm lang duurde. Mijn vinger werd er in haar opening bijna afgeknepen. Haar benen trapten wild onder het dekbed, dat ik van ons af sloeg om getuige te kunnen zijn van haar orgasme. “Kijk maar”, haar stem sloeg over, “je mag kijken hoor, ik ben zo geil.” Ik boog me naar haar kruis en terwijl ik stevig doorvingerde, likte ik aan haar clitoris die goed zichtbaar was geworden, gezwollen was en hard. Haar bewegingstempo nam nog sterker toe en met ferme knijpende bewegingen gutste haar vocht over het onderlaken. Toen ik naar haar gezicht keek zag ik dat de tranen hun vrije loop alweer hadden genomen. Haar lichaam kwam uiteindelijk tot stilstand, haar ademhaling was nog van slag.
“Dit was…” hijgde ze, “dit was zo fijn”. Ze veegde met haar pols haar tranen van haar gezicht. Het bleef even stil. “Ik vond het nu al niet meer ongemakkelijk dat ik moest huilen.”, biechtte ze op. “Ik voel me goed bij jou”. Waarna ze in de lach schoot. “We hebben alles aan elkaar verteld, we hebben geneukt, ik heb gejankt bij je, je hebt me een scheet horen laten, ik geloof niet dat ik nog veel voor je te verbergen heb”. Ze had gelijk. We hadden ons opengesteld aan elkaar, niets voelde ongemakkelijk. Ik voelde wel dat ik nu weer aan de beurt was, maar ik wilde haar mooie plekje met rust laten. Ik schoof onder het dekbed uit en draaide me volledig om, met mijn hoofd naar het voeteneind. Ik zag waar haar voeten onder het dekbed zaten en sloeg daar het dekbed iets terug. Haar voetjes zagen bleek en waren nog week en zacht van de jacuzzi.
“Doe je ding”, klonk het achter me, terwijl ik wist dat ze uitkeek op mijn kont en mijn ballen. Ik nam haar tenen in mijn mond en begon eraan te zuigen. Ik genoot er enorm van, en ging zo nog even door. Ik hoorde dat ze achter mij iets omhoog kwam, en haar hand reikte naar mijn ballen en mijn pik, die ze zachtjes begon te masseren. “Draai je maar even om hoor,” zei ze. “Als je klaar bent, en anders mag je zo vaak als je wilt nog aan mijn tenen likken als je daar blij van wordt.” Ik draaide me om en ging op mijn knieën voor haar op bed zitten. Ze pakte mijn piemel beet en bracht hem naar haar mond. Ik hield iets in, zodat alleen mijn eikel tussen haar lippen verdween en de rest buiten haar mond bleef, en toen bewoog ik zachtjes heen en weer.
Mijn harde rode punt tussen haar lippen, en Bel begreep wat de bedoeling was. Haar tong speelde wild met mijn eikel, en afwisselend zoog ze. Toen ik voelde dat ik ging komen (en dat was al snel) schoof ik mijn pik iets verder haar mond in. Stotend kwam ik klaar. We zijn daarna in slaap gevallen en werden pas wakker toen het hele huis donker was. Ik denk dat we zeker vijf of zes uur van de wereld zijn geweest. Het leek of we tegelijk wakker werden. Ik deed het licht aan, waar we even aan moesten wennen. “Ik wil even iets aantrekken”, zei Isabel. “Je kunt hier nooit weten wie er naar binnen kijkt.”
Ze ging naar haar kamer en trok een badjas aan. Ik haalde beneden, in de jucazziruimte, mijn joggingbroek en t-shirt op. Terwijl we door de gang naar de luxueuze woonkamer liepen, ik achter Bel aan, voelde ik dat ik haar taboe van eerder die dag onschadelijk kon maken. Nonchalant knalde ik er een scheet uit. Zelf voel ik daar al nooit zo snel schaamte bij, maar in het bijzijn van Isabel helemaal niet. Ze moest lachen. “Oké, nu weet ik dat ik ze ook niet meer in hoef te houden,” zei ze, terwijl ze achterom keek. Mooi, was dat ook geregeld. We maakten iets klaar van wat er in huis was, maar hadden allebei niet echt grote trek. De koelkast was volgestopt met allerlei eten en drinken, daar zouden we deze dagen niet aan tekortkomen. Waarschijnlijk was het ver rijden naar een supermarkt in de bewoonde wereld, en was het daarom op deze manier gearrangeerd.
Op de witte leren bank aten we iets, knus tegen elkaar aan zittend. Onze voeten zochten elkaar op de rand van de salontafel, en voor we het wisten zaten we te kussen. Niet veel later deden we het licht in de woonkamer al weer uit, ik zag dat het tien uur ‘s avonds was, en toen we eenmaal in mijn bed lagen hebben we elkaar nog een beetje liggen aanraken, low profile op de meest uiteenlopende plekken, en tijdens dat we dat aan het doen waren zijn we allebei in slaap gevallen. De eerste werkdag in ons Zweedse verblijf zat er op, alleen waren onze bezigheden van een heel andere aard geweest: Isabel en ik hadden elkaar beter leren kennen.
De volgende ochtend werd ik op een heel fijne manier gewekt. Toen ik enigszins bij bewustzijn kwam merkte ik dat het dekbed flink om en neer bewoog, omdat Bel mij een stevige pijpbeurt aan het geven was. Of ik al een erectie had toen ze begon, of dat ze hem stijf gepijpt had, wist ik niet. Maar tegen de tijd dat ik écht goed wakker was, kwam ik al schokkend tot een hoogtepunt in haar mond. “Goedemorgen schatje, ik hoop dat je lekker hebt geslapen,” zei ze met haar meest zwoele stem, nadat ze een paar keer goed had geslikt. Als het niet zo vertrouwd zou hebben aangevoeld, zou ik er nog over in gezeten hebben of ze was begonnen toen hij nog helemaal slap en in slaap was, in onflatteuze toestand. Dat had ik dan nog ongemakkelijk kunnen vinden. Maar bij Isabel maakte me dat inmiddels helemaal niet uit.
Nadat we samen hadden gedoucht en ontbeten zijn we dan eindelijk aan de slag gegaan voor de organisatie. We zouden anders ook in de problemen zijn gekomen en konden niet met lege handen in Nederland aankomen een paar dagen later. Maar we namen veel vaker pauze dan gebruikelijk was voor workaholics als wij, omdat we niet van elkaar konden afblijven. Bel droeg steeds slechts een badjas, en de verleiding was te groot om mijn hand op haar knie te leggen en zo via haar dijbeen onder het roze badstof naar haar kruis af te dwalen. Andersom zat ik op een gegeven moment een hele tijd achter mijn laptop met mijn joggingbroek afgezakt tot mijn knieën, en terwijl we voor onze job weliswaar productief bezig waren, zat zij met mijn ding te spelen, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Soms verdween haar hoofd onder de tafel. In alle mogelijke posities hebben we zitten werken, en het werktempo was daardoor niet bijzonder hoog. Ik denk niet dat ik ooit eerder in een paar dagen zo vaak en lang een erectie had gehad en mijn eikel zag inmiddels helemaal donkerrood van kleur. Nog een populaire “werkpositie” die dagen: terwijl we pakkende teksten bedachten en ik ze in het document typte, zat Bel naast mij, dwars op haar stoel, waarbij ze één van haar voeten precies tussen de rand van mijn tafel en mijn laptop legde, zodat ik kon typen én aan haar tenen kon likken, tegelijkertijd. Dat laatste was iets wat ze blijkbaar had moeten ontdekken, want niet alleen ik genoot er mateloos van om die teentjes in mijn mond te hebben, zij vond het ook heel fijn. Mocht ik dat eerst alleen wanneer ze net uit de douche of de jacuzzi kwam, maakte het haar nu niet meer uit hoe of wanneer.
We worstelden ons door onze taken heen en gingen ‘s avonds maar wat extra lang door met ons werk, ons plichtsbesef hadden we gelukkig nog niet aan de kant geschoven. Met een bijna bewonderenswaardige balans tussen seks en werk brachten we onze professionele taak in die dagen naar een hoogtepunt, zoals we dat bij elkaar op een ander gebied ook continu deden. We verlieten nauwelijks de grote glazen kubus, maar de laatste middag die we in Zweden doorbrachten, een paar uur voordat we onze auto moesten inleveren op de luchthaven, realiseerden we dat er een plek was waar we het nog niet hadden gedaan: buiten. Vlak naast de voordeur was er een klein privéterras dat uitzicht bood op de bossen, en op de diepte. Vele meters lager stond de huurauto, die onaangeroerd was gebleven sinds we hem daar hadden geparkeerd. De trap, in kronkelige vorm, die uitkwam op het parkeerstrookje, hadden we alleen bij aankomst betreden. Het was, voor Zweedse begrippen, een warme middag en de zon scheen fel.
Toen we het huis verlieten – uiteraard vergaten we ons toegangspasje voor de voordeur niet mee te nemen – hadden we geen kleren om het lijf. We gingen tenslotte ook maar met één doel naar buiten. Het terras was omheind met eenvoudige hekjes gemaakt van aan elkaar getimmerde palen, omdat je anders op elke mogelijke plek naar beneden kon vallen. Bel leunde iets voorover tegen een hekje, en met mijn rechterhand wreef ik even stevig tussen haar iets gespreide benen. Bij haar ging dat altijd heel snel: ik voelde binnen een minuut dat het klam werd en dat haar spleetje zich begon te openen. Zoals die dagen ontelbaar keren was gebeurd, stak ik hem achterlangs bij haar naar binnen. Toen we lekker bezig waren en Isabel haar lichaam liet meedeinen op mijn stootritme, werden we plotseling uit onze concentratie gehaald.
Achter onze huurauto, zo konden we van een afstand zien, stopte een kleine bestelwagen. “Volgens mij is de cleaning service te vroeg”, hijgde ik, terwijl ik op een iets rustiger tempo bewoog. De autodeur ging open, en er stapte een blonde dame van een jaar of vijftig uit. En inderdaad, uit de achterdeuren haalde zij emmers met, zover ik dat van deze afstand kon zien, schoonmaakspullen. Ze vrouw had nog geen enkele keer naar boven gekeken en ons dus ook niet opgemerkt. Het zou ook nog minuten duren voor ze boven was, dus we hadden nog alle kans om gauw met ons pasje de deur te openen en naar binnen te vluchten. “Wat nu?” Bel draaide haar hoofd en keek me bezorgd aan. “Ik wil het afmaken”, antwoordde ik. Het was de opwinding die maakte dat het me eigenlijk niet kon schelen of we betrapt werden. Of vond ik het zelfs juist wel spannend? “Tja, zij is te vroeg, daar kan ik niks aan doen,” voegde ik eraan toe. Ik ging ervan uit dat Isabel daar geen genoegen mee zou nemen en onder geen beding naakt kennis zou willen maken met de schoonmaakster terwijl ik haar penetreerde, maar ze knikte instemmend.
Omdat de tijd snel gaat als je het naar je zin hebt, duurde het niet lang voor we de voetstappen van de interieurverzorgster op het trapje dichterbij hoorden komen. Intussen waren wij doorgegaan met waar we mee bezig waren. Ik bedacht me dat we de vrouw in kwestie nooit in ons leven meer onder ogen hoefden te komen en dat de kans gering was dat ze via haar opdrachtgever contract zou zoeken met ons bedrijf in Nederland om uit de doeken te doen wat ze had gezien. Bovendien konden we later altijd nog ontkennen. Verstijfd, en nahijgend van de steile klim, bleef de blonde dame bovenaan de trap staan, met ons enkele meters rechts van haar.
“Excuse me, I am so sorry…”, stamelde ze. Ze keek weg. “I am too early, I didn’t want to…” de vrouw stapte een paar meters naar de andere kant van de voordeur, en nam daarmee wat meer afstand tot ons. Kennelijk gunde ze ons wat privacy. Het moet de opwinding van het betrapt worden geweest zijn, want ineens hield ik het niet meer. Op het laatste moment bedacht ik me dat het voor Bel alleen maar ongemakkelijker zou worden als ze met mijn sperma uit haar gleufje naar binnen moest lopen terwijl de schoonmaakster daar getuige van zou zijn, dus ik koos ervoor om last minute terug te trekken en de boel op de grond, letterlijk op het randje van de afgrond, er uit te laten komen. Tegelijk realiseerde ik me dat die afweging ervoor zorgde dat deze nietsvermoedende mevrouw dat nu van redelijk dichtbij kon of moest aanschouwen. Ik had ook voor deze onbekende meteen geen geheimen meer.
Tijd voor een naspel was er niet, ik pakte het toegangspasje en de grote glazen deur klikte uit het slot. De schoonmaakdame stond er ongemakkelijk bij, met haar rug half naar ons toe gedraaid. Toch bleef ze korte blikken over haar schouder werpen omdat ze het niet kon laten om te blijven kijken. “I am so sorry, it’s my fault,” verontschuldigde ze zich. “No,”, zei ik bemoedigend, “it’s no problem”. Ik vertelde haar, terwijl ik naar binnen liep, dat we zouden douchen en dan zouden vertrekken. “I wait outside”, antwoordde de schoonmaakster. “You can come inside, and start cleaning if you like”, zei ik daarop. Ik bedacht me dat het namelijk niet veel meer uitmaakte dat de badkamer compleet transparant was, ze had toch alles al gezien.
Aarzelend liep ze achter ons aan het huis in, terwijl Bel en ik puberaal giechelend onder de douche stapten. Onze bagage stond al klaar, dus nadat we ons hadden aangekleed en de schoonmaakster een royale fooi in haar handen hadden gestopt, was het tijd om afscheid te nemen van een fantastische plek waar we in enkele dagen ontelbaar veel herinneringen hadden gemaakt.
“Once again, my apologies for what you saw. But the house and the surroundings did not leave us unmoved,” zei ik, om nog enige uitleg te kunnen geven die ze aan haar herinnering kon koppelen, die waarschijnlijk niet snel uit haar geheugen zou verdwijnen. “It’s okay, my husband and I do these kinds of things too,” antwoordde ze openhartig terwijl ze knipoogde, en die zin brak het ijs wel. Eenmaal op weg naar de luchthaven bespraken we in hoeverre onze collega’s mochten of moesten weten van ons Scandinavische avontuur. We besloten om dat op zijn beloop te laten en er nog even geen nadrukkelijke ruchtbaarheid aan te geven.
Inmiddels woont Isabel bij mij. Het duurde niet lang voordat men op kantoor dingen merkte, en we hebben onze taken iets verder uit elkaar gehaald zodat we niet de hele week meer hoeven samen te werken. Dat zou voor zowel ons als de organisatie niet goed zijn. Natuurlijk zien we elkaar wel de hele dag door, en in onze vrije tijd gaan we nog vaak door met waar we in Zweden aan begonnen zijn.