— lees eerst deel 1 —
Marieke lag al de derde nacht op rij wakker in het donkere slaapkamer, terwijl Hans zacht snurkte naast haar. Zijn arm lag zwaar over haar middel, alsof hij haar onbewust wilde vasthouden. Maar zijn aanraking voelde ver weg. Haar lichaam was nog steeds niet tot rust gekomen. Elke keer dat ze haar ogen sloot, zag ze de politiewagen, het koude metaal onder haar handpalmen, de dikke, harde pik die haar van achteren vulde tot ze bijna niet meer kon ademen.
Haar hoofd was in de war. Zij was een fatsoenlijke vrouw. Getrouw, lerares nota bene. Ze was een moreel kompas voor kinderen en die agent Verhoeven had misbruik gemaakt van haar op een vreselijke manier. En tegelijkertijd was ze zo nat dat haar stringetje alweer doordrenkt was als ze er aan terugdacht.
Overdag speelde ze de rol perfect. Lerares Marieke: strakke broeken, nette blouse, vriendelijke glimlach naar de ouders bij het hek. ’s Avonds kookte ze, vroeg hoe Hans’ dag was geweest, liet zich zoenen op de mond. Maar zodra hij de trap op ging voor een douche, of toen hij de tweede avond even naar de sportschool was, gleed haar hand tussen haar benen en ging ze in gedachten terug naar Verhoevens handen, zijn geur, zijn dwang, zijn pik die dikker en langer was dan ze kende en diep in haar stootte.
De eerste keer gebeurde het in de badkamer. Ze stond voor de spiegel, jurkje nog half open van het werk, en keek naar haar eigen lichaam alsof het van iemand anders was. Ze staarde, maar haar handen gleden over haar eigen lichaam. Haar vingers tintelden bij de aanraking en tegelijk voelde haar lichaam alsof iemand anders haar streelde. Haar vingers schoven onder haar rok en streelden haar schaamlippen door de stof van haar string. Al snel gingen haar gedachten naar Verhoeven en haar vingers zetten de stof van haar string opzij. Ze voelde hoe opgewonden ze was. Hoe haar ademhaling dieper werd en hoe nat haar kutje voelde. Haar vingers bewogen nu naar haar clitje. Ze wreef rondjes eromheen, hard, gehaast, terwijl ze zich het gevoel herinnerde van Verhoeven die haar open duwde en binnendrong. Twee vingers begroef ze in haar natte kutje als ze aan die eerst stoot dacht. Hoe hij haar heupen greep. Hoe hij haar beval om te komen. Ze kwam zo hard dat haar knieën knikten en ze zich aan de wastafel vastgreep. Haar eigen sappen droop over haar dijen. Daarna huilde ze zacht, met de kraan open zodat Hans het niet zou horen.
De tweede nacht was erger. Ze wachtte tot Hans diep sliep, rolde voorzichtig op haar zij en stak twee vingers in zichzelf. Ze fantaseerde dat de agent haar weer had, maar nu harder. Dat hij haar string aan de kant schoof in de auto zelf, terwijl Hans ernaast zat. Dat hij haar dwong om naar hem te kijken in de achteruitkijkspiegel terwijl hij haar neukte. In haar hoofd sprak ze tegen Hans: “Kijk hoe je vrouwtje genomen wordt als een slet. Zo doe je dat! Opletten Hans!”. Ze beet in haar kussen om het geluid te smoren toen het orgasme kwam. Haar binnenste klemde om haar vingers, nat en samentrekkend, en ze fluisterde bijna zijn naam.
Op de vierde dag hield ze het niet meer. De schuld zat als een steen in haar maag, maar de opwinding zat dieper. Ze had Hans die ochtend nog geprobeerd te verleiden, in de keuken, met alleen een van zijn overhemden aan. Hij had haar gezoend, haar borsten gekneed, maar toen hij haar op het aanrecht wilde tillen, had ze zich teruggetrokken. “Later,” had ze gemompeld. Hij had geknikt, een beetje teleurgesteld, en was naar zijn werk gegaan. Marieke bleef achter met trillende handen en een kloppende kut die nog steeds naar die andere man snakte.
Ze pakte haar telefoon.
Carla!
Haar beste vriendin sinds de middelbare school. De enige die wist van de keer dat Marieke op haar tweeëntwintigste een one-night stand had gehad met een getrouwde man. De enige die nooit oordeelde. Bijna nooit. Carla was getrouwd met een oudere man, die haar goed verzorgde. Ze had het goed, groot huis en hoefde ook niet te werken. Iedere dag wel even tijd om naar de sportschool te gaan of naar de schoonheidspecialist. Ze zag er goed uit. Maar de Carla die Marieke kende van vroeger was minder braafjes. Ze vertelden elkaar altijd alles, al sinds de eerste dag dat ze bij elkaar in de klas zaten.
“Kunnen we vanavond afspreken?” typte ze. “Alleen wij. Ik moet iets kwijt.”
Carla antwoordde binnen de minuut. “Natuurlijk. Bij mij? Wijn en pizza?”
Om half acht zat Marieke op Carla’s bank, een groot glas rood in haar hand. Carla zat tegenover haar, benen onder zich geslagen, in een oversized trui en legging. Haar blonde haar zat los. Ze keek Marieke onderzoekend aan.
“Je ziet eruit alsof je drie nachten niet geslapen hebt,” zei Carla zacht. “Vertel eens”
Marieke dronk een grote slok. Toen vertelde ze het. Niet meteen alles. Eerst alleen de aanhouding. Hans die dronken was. De blaastest. De hakken. De lijn op de weg. Hoe ze struikelde. Hoe paniek haar overnam.
Carla luisterde, fronsend. “Shit. En toen?”
Marieke keek naar haar glas. Haar stem werd lager. “Ik zei… dat ik alles zou doen om het op te lossen.”
Er viel een stilte.
Carla zette haar glas neer. “Marieke.”
“Hij nam me mee achter de politiewagen.” Marieke slikte. “Hij deed mijn jurkje uit. Mijn bh. Hij… hij neukte me. Hard. Tegen de auto. En ik… ik kwam. Ik kwam zo hard dat mijn benen trilden. En daarna deed hij alsof er niets was gebeurd en liet ons gaan.”
Carla staarde haar aan. Haar mond stond half open. “Jezus Christus. Hij heeft je verkracht? Je moet aangifte doen.”
“Nee.” Marieke schudde heftig haar hoofd. “Nee. Ik… ik liet het gebeuren. Ik wilde het op dat moment. Of tenminste… eerst niet, maar mijn lichaam wilde het. Ik was al de hele dag nat geweest. Van het feest, van de kousen, van… alles. En toen hij me aanraakte, was het alsof er iets opensprong.”
Carla bleef stil. Haar wangen waren iets roder geworden. Ze greep haar glas weer, dronk, en keek Marieke recht aan.
“En nu?” vroeg ze langzaam. “Je voelt je schuldig. Dat zie ik. Maar je zit hier ook met die blik.”
Marieke lachte flauwtjes. “Ik masturbeer er al dagen over. Elke keer als Hans niet kijkt. Ik kom harder dan ik in jaren heb gedaan. Ik fantaseer dat hij me weer neemt. Dat Hans toekijkt. Dat jij… fuck, soms fantaseer ik zelfs dat jij erbij bent.” Ze sloeg haar hand voor haar mond. “Sorry. Dat was te veel.”
Carla zei niets. Haar ademhaling was iets sneller geworden. Ze schoof ongemakkelijk op de bank, haar dijen iets dichter bij elkaar.
“Je bent veranderd,” zei Carla uiteindelijk, haar stem hees. “Of misschien was dit er altijd al. Die wilde kant. Je hebt hem alleen nooit helemaal losgelaten.”
Marieke keek op. “Jij bent geschokt.”
“Ja, een beetje wel” Carla slikte. “Maar… fuck. Ik kan ook niet stoppen met luisteren.” Haar hand lag op haar eigen dij, vingers onrustig. “Vertel verder. Hoe voelde het precies? Toen hij in je ging.”
Marieke aarzelde maar een seconde. Toen vertelde ze het opnieuw. Gedetailleerder. Hoe dik hij was. Hoe hij haar oprekte en haar helemaal vulde. Hoe zijn pik plekken raakte die ze niet wist dat bestonden. Het gevoel dat zijn pik haar baarmoeder raakte. Hoe zijn ballen tegen haar clit sloegen. Hoe ze haar kont naar achteren had gestoten, omdat ze nog meer en nog dieper wilde. Hoe ze “neuk me harder” had gefluisterd terwijl haar man op een paar meter afstand stond.
Carla’s lippen stonden iets open. Ze luisterde ademloos. Haar tepels tekenden zich af onder de trui. Ze bewoog haar heupen subtiel, alsof ze de druk tussen haar benen probeerde te verlichten zonder het te laten merken. Marieke registreerde hoe Carla’s ogen glinsterden.
“God, Marieke…” fluisterde Carla. “Ik… ik word er zelf nat van. Is dat fucked up?”
Marieke voelde een golf van opluchting en opwinding tegelijk. Ze schoof dichterbij op de bank. “Ik ook. Elke keer als ik eraan denk. Ik haat mezelf ervoor. En ik wil meer.”
Carla keek naar Mariekes mond, toen naar haar ogen. Haar hand lag nu openlijk op de binnenkant van haar eigen dij, vingers strak.
“Vertel me nog een keer hoe je kwam,” zei ze zacht. “Langzaam.”
Marieke deed het. En terwijl ze praatte, zag ze hoe Carla niet meer kon stilzitten. Haar vingers drukten harder tegen de natte stof van haar legging terwijl Marieke verder praatte. Elk detail — de manier waarop Verhoeven haar heupen had vastgepakt, hoe hij haar had bevolen om te komen, het gevoel van zijn hete zaad dat diep in haar spoot — joeg een golf van hitte door Carla’s onderbuik.
“Stop niet,” fluisterde ze hees. “God, Marieke… ik kan niet ophouden met luisteren. Mijn kut is kletsnat.”
Marieke keek naar haar vriendin. Carla’s wangen gloeiden, haar lippen stonden half open en haar hand bewoog nu openlijk tussen haar benen, trage cirkels over de legging. De trui was iets omhoog geschoven, waardoor een strook bleke huid zichtbaar werd. Marieke voelde haar eigen lichaam opnieuw reageren. Haar tepels stonden hard onder haar blouse en tussen haar dijen klopte het weer, nat en hongerig.
“Jij ook?” vroeg ze zacht.
Carla knikte, bijna schuldbewust, maar haar ogen glinsterden. “Het maakt me geil. Zo geil. Ik… ik biecht het maar gewoon op. Ik zou dit zelf willen. Niet per se op een snelweg, maar die macht, die ruwe manier waarop hij jou nam… fuck. Ik verbeeld het me al terwijl je praat. Dat hij míj zo tegen die auto duwt. Of dat jij of iemand anders toekijkt. Of dat we allebei…” Ze slikte. Haar vingers gleden onder de band van haar legging. “Ik schaam me er bijna voor, maar ik wil het. Echt.”
Marieke voelde iets in haar verschuiven. De schuld zat er nog steeds, zwaar en stekelig, maar eronder groeide iets anders. Nieuwsgierigheid. Honger. De deur die die avond op de snelweg op een kier was gezet, ging verder open. Ze was niet meer alleen in dit. Carla zat hier, nat en openhartig, en gaf haar toestemming om verder te gaan.
“We kunnen hem opzoeken,” zei Marieke langzaam. Het was geen vraag.
Carla haalde haar hand even terug, ademde diep, en keek haar recht aan. “Samen. We zoeken hem op. We kijken of hij… geïnteresseerd is in meer. In ons allebei.”
Marieke’s hart bonsde. Ze stelde zich voor hoe het zou zijn: twee vrouwen die de agent opwachtten. Carla’s blonde haar, haar vollere borsten, haar open blik. Verhoeven die hen allebei bekeek met diezelfde strenge, hongerige blik. Misschien in zijn politiewagen. Of ergens anders. Privé.
“Hij werkt in deze regio,” zei Marieke, haar stem lager. “Ik heb zijn naam. Agent Verhoeven. We kunnen… we moeten voorzichtig zijn. Eerst uitzoeken waar hij rondhangt. Misschien een avond late dienst. Of we sturen hem een bericht via de politie, anoniem, met een hint.”
Carla lachte zacht, een beetje wild. “Of we rijden gewoon weer diezelfde snelweg op. Jij in dat korte jurkje. Ik ernaast. En als hij ons aanhoudt…” Ze leunde dichterbij. Haar hand legde zich op Mariekes dij, warm en vastberaden. “Dan laten we hem weten dat we niet voor een blaastest zijn gekomen.”
Marieke keek naar die hand. Toen naar Carla’s mond. De spanning tussen hen was plotseling dik en elektrisch. Ze voelde hoe nat ze zelf alweer was. Haar string kleefde tegen haar huid.
“We doen dit,” fluisterde ze. “Maar we houden controle. Geen risico’s die we niet willen. En Hans… hij mag het niet weten. Nog niet.”
Carla knikte. Haar vingers gleden hoger over Mariekes dij, tot net onder de zoom van haar rok. “Afspraak. We plannen het goed. Eerst informatie. Dan… de rest.”
Ze bleven nog een uur zitten, stemmen laag, ideeën heen en weer. Carla stelde voor om via een vriendin bij de gemeente te checken in welk district Verhoeven werkte. Marieke wilde eerst alleen kijken, op afstand, voordat ze contact legden. Maar onder elke praktische zin hing de opwinding. Elke keer dat een van hen “samen” zei, voelden ze allebei de hitte opnieuw oplaaien.
Toen Marieke uiteindelijk opstond om te gaan, stond Carla ook op. Ze omhelsden elkaar langer dan normaal. Carla’s lippen raakten bijna Mariekes oor.
“Ik ga vannacht aan jullie denken,” fluisterde ze. “Aan jou, en aan hem, en aan wat we gaan doen.”
Marieke voelde de rilling tot in haar tenen. Thuis, in de auto, zat ze met trillende handen achter het stuur. De schuld was er nog. Maar sterker was het besef: de deur stond open. En ze ging er samen met Carla doorheen.
— wordt vervolgd —