Het Herstel – 13

Een beetje beduusd keek Leo haar aan. Bevroren. Had hij het nou goed gehoord?
Zijn lul bungelde tussen zijn benen. Nog steeds behoorlijk opgezwollen. Een unicum.
Door de opwinding? Door alle sensaties? Door haar? Vooral door haar.

“Kom nou eens dichterbij!” klonk het opeens.

Hij schrok wakker uit zijn overpeinzingen en schuifelde voetje voor voetje naar de bedrand.
Carolien was naar het voeteneinde gekropen en zat op nu haar knieën. Te wachten.
Haar hoofd schuin, haar lange haren over één schouder. Handen rustend op haar bovenbenen.

“Ik bijt niet, hoor……althans waarschijnlijk niet….”

Leo kon nog steeds niet geloven, wat hem overkwam. Een droom die uitkwam. Eentje waar hij nooit meer uit wilde ontwaken. Hij stond nu recht voor haar, zijn lul nog geen 10 cm van haar gezicht verwijdert. Haar blik omhoog gericht, mooie ogen die staarden. Naar hem!
Ze stak haar tong uit, waarbij het leek of haar ogen zich nog dieper in die van hem boorden.

Toen hij niet reageerde, kantelde ze haar hoofd een beetje.
“Leg hem er op,” zei ze met een hese stem.
En opnieuw stak ze haar tong uit.

Leo twijfelde nu niet meer en pakte met zijn rechterhand zijn geslacht vast en legde hem op haar tong, waardoor zijn eikel al bijna in haar mond zat. Voorzichtig liet hij los. Een paar druppeltjes sperma lagen nog op zijn eikel.

Rustig schoof Carolien met haar hoofd naar voren, hem steeds dieper nemend, zuigend. Haar tong ging speels op en neer over de onderkant van zijn lul. Gekmakend.
Beheerst trok ze haar hoofd naar achteren, een spoor van speeksel achterlatend over de lengte van zijn schacht. Zachtjes zoog ze op zijn eikel, liefkozend bijna. Minutenlang liet ze zijn lul nu in en uit haar mond schuiven. Geen moment verliet zijn lul haar mond. Haar handen nog steeds rustend op haar bovenbenen.

Leo bevond zich in de zevende hemel. Natuurlijk was hij wel vaker met een vrouw samen geweest. Pijpen was dan vaak een vast onderdeel van de sex. Maar dit?
Dit was de champions league van het pijpen. Zijn lul was inmiddels al weer keihard, ongelooflijk. Met gesloten ogen onderging hij deze zalige behandeling. Het feit dat ze zonder morren zijn sperma resten had opgelikt, maakte hem mogelijk nog gekker en geiler.

Plotseling schoten zijn ogen open. Hij moest wel omlaag kijken. Carolien had zijn hele lul nu in haar mond genomen, in haar keeltje waarschijnlijk. Haar neus drukte tegen zijn buik. En een paar seconden bleef ze zo zitten. Roerloos. Een hand masseerde nu zijn ballen.
Dit beeld zou voor altijd in zijn geheugen gegrift zijn. Als een foto.

En toen begon het. Haar hoofd ging langzaam op en neer, van zijn eikel tot zijn ballen En weer terug. Telkens weer, op en neer, telkens weer, steeds sneller en sneller. Minutenlang. Speeksel dat op de grond viel, voorvocht dat zich als een gek een weg naar buiten baande om vervolgens ingeslikt te worden door een ontketende Carolien. Als een dolle ging haar hoofd nu op en neer. Slurpende geluiden die hem tot waanzin dreven, zijn hand nu op haar achterhoofd. Duwend. Een hand die haar borst kneedde. Werkend naar die climax. Hij was er bijna.

En even plots als het begonnen was, stopte alles. Ze liet zijn harde lul uit haar mond glijden en keek geil omhoog. Hijgend. Haar mond, haar wangen, haar nek. Alles was zeiknat.
Ze zag de teleurstelling op zijn gezicht. En glimlachte.

Carolien voelde zich trots. Trots omdat ze nog steeds een man, waarschijnlijk elke man, he-le-maal gek kon maken. Ze draaide zich om op het bed, liet zich zakken en steunend op haar ellebogen, duwde ze haar kontje omhoog.

“Neuk me!”

Geen vraag. Een commando.
Leo staarde naar haar strakke kont, lipjes die glinsterden. Wachtend. Op hem.
Zijn lul stak recht vooruit, trillend, als een kompas dat weet waar het naar toe moet.

Leo stapte naar voren. Geen twijfel. Nu niet. Hij pakte haar vast bij haar smalle heupen en ramde in een keer zijn lul helemaal bij haar naar binnen. Een kreetje ontsnapte uit haar mond.
Het voelde, warm, nat en vooral nog heel strak. Goddelijk.
Hij wist dat dit niet lang ging duren. Daarvoor was hij te geil, te opgefokt ook.
En hij begon te stoten, te rammen als een bezetene. 10, 12 keer en hij voelde het al op borrelen. Ondanks dat hij nog niet zo lang geleden al was klaar gekomen, kon hij het niet stoppen. Dat wilde hij ook niet.

Haar hele lichaam werd door elkaar geschud door al het geweld. Borsten vlogen alle kanten op, maar ze liet hem begaan. Dit was voor zijn genot. En ze wist, dit zou de eerste en meteen de laatste keer zijn.
Zijn ademhaling versnelde, werd onregelmatiger. Hij ging klaar komen.

Leo voelde het opkomen vanuit zijn tenen, heftiger dan ooit tevoren. Hij droeg nu geen condoom en hij maakte zich klaar om zich terug te trekken, om haar hele rug helemaal onder te spuiten met alles wat hij in zich had. Waar hij haar dan ook maar kon raken.

“Tis goed, Leo. Doe het! Vul me! Spuit me vol met je warme zaad!”

En dat deed hij. Met een oerkreet, boorde hij zich nog éénmaal in haar, zo diep als hij kon, zo hard als hij durfde. Hij zag sterretjes toen zijn zaad zijn lichaam verliet en zich mengde met de sappen van Carolien. Hijgend liet hij zich voorover vallen op haar bezwete rug.

“Jezus!” was het enige wat hij nog kon uitbrengen.

Zijn lul was gevoelig en langzaam weer geslonken tot normale proporties, eindelijk. Voorzichtig trok hij zich terug, een golfje zaad kwam mee, liep omlaag, langs haar dijen, over haar benen.

Een paar minuten later, lagen ze onder het dekbed, uit te hijgen. Bezweet en kapot, maar voldaan. Haar hoofd lag op zijn borst en voor Leo kon zijn jaar, nee zijn leven, niet meer stuk. Hij sloot zijn ogen en was binnen 10 seconden vertrokken.

Met een ferme tred, liep Carolien door het Stadspark. In de verte, zag ze Leo al zitten op het bankje. Naarmate ze dichterbij kwam, werd ze steeds zenuwachtiger. Het was niet leuk wat ze moest gaan doen, wat ze moest zeggen.

Hij had haar ook al gezien, zag ze van onder haar zonnebril. Hij was niet veel verandert.
Hij droeg weliswaar geen bril meer, maar het weinige haar dat hij bezat, stak nog steeds alle kanten uit. Ze kon een klein lachje niet onderdrukken, toen ze zag dat hij nog steeds geen afstand had kunnen nemen van zijn flanellen blousen collectie.

Drie maanden geleden had ze hem voor het laatst gezien. Daarna was er nog wel contact geweest. Voornamelijk via de app en slechts één keer hadden ze nog met elkaar gebeld. Tot vanochtend.
Ze had geen spijt gehad van die avond. Waarom? Twee volwassen die een passie volle nacht hadden beleefd. Maar ze had altijd geweten, dat het niet meer zou zijn of worden, dan dat. Dat het daar bij zou blijven.

Leo was een goede vriend gebleken. Een hele goede vriend die altijd voor haar klaar stond met raad en daad. Hij had haar door moeilijke periodes gesleept. Zeker toen ze voor de zoveelste keer er helemaal door heen zat, omdat ze niet het idee had dat Jack ooit nog zou ontwaken.

Hoe anders was dat nu, bedacht ze zich. Nog steeds had ze het moeilijk. Maar nu met Jack.
En nog steeds geloofde ze in een soort van hereniging, dat ze hem weer terug vond. Dat ze elkaar weer zouden terug vinden. Jack was ondanks alles de man van haar leven. Haar alles. Zelfs in deze staat, in welke gemoedstoestand hij ook verkeerde, ze hield zielsveel van hem.

Die nacht had ze zich aan Leo gegeven. Bewust. Misschien als een soort bedankje voor alles wat hij voor haar gedaan had? Alhoewel dat ook wel weer heel denigrerend richting Leo klonk. Maar toch.
En ja, ze had na zo’n lange tijd behoefte gehad aan een echte pik. En ja, hij was voor handen geweest. En ja, ze had donders goed geweten dat ze daarmee ook hun vriendschap zou verkwanselen.

In de dagen die volgden had ze nog regelmatig tot diep in de nacht wakker gelegen. Malend.
Was ze nu vreemd gegaan? Ze vond zelf van niet. Jack lag al 6 jaar in coma en misschien had dat nog 10 jaar geduurd. Wat moest ze dan? Moeilijk.

Sinds ze gekapt was met die rotzooi met Marcel, Marvin en al die anderen had ze niet meer naar een man om gekeken. DAT was in het begin wel vreemd gaan, zowel voor als tijdens Jack zijn coma. Maar het had haar gesloopt, kapot gemaakt. Van binnen en van buiten. En ze was blij dat ze eruit had kunnen stappen. Tot de recente BBQ op de tennisclub. Fuck, de rillingen liepen haar alweer over de rug.

Maar wat was vreemd gaan? Ging ze vreemd met Ruben omdat ze iedere week, meermaals, zijn zaad moest doorslikken? Voor het geld. Welk woord was dan op haar van toepassing?

Nee, ze had geen spijt van die avond met Leo. Wel was het schuld gevoel altijd blijven hangen.
En daarom was ze nu ook hier.

Ze kwam steeds dichterbij en toen ze op nog geen 10 meter afstand was, stond Leo moeizaam op.
Hij schudde even met zijn benen, die stijf aanvoelden van het lange zitten.
Wat was ze toch ook bloedmooi! Haar lange, zwarte haren, waren strak naar achter getrokken in een elegante paardenstaart. Bijna vergat hij adem te halen.

Drie maanden! Het leken wel drie jaren, sinds die ene nacht. Hij was de volgende ochtend wakker geworden met een heerlijk, loom gevoel in zijn lijf. Het besef kwam al na een paar seconden.
Hij lag alleen in zijn bed!
Later had hij op de keuken tafel een briefje gevonden. Nietszeggend. Althans voor hem, op dat moment. De pijn was pas later gekomen. Hij had haar gebeld, berichtjes gestuurd.
Maar het werd allemaal steeds minder en minder. En toe hij later via via vernam, dat Jack was ontwaakt uit zijn coma, was het contact compleet verwatert.
En nu was ze hier! Met een glimlach stapte hij op haar af.

Op een meter op 60, 70 afstand, stond Jack geleund tegen een boom, het gehele tafereel te bekijken.
Hij had zich moeten haasten na zijn afspraak met Gina om op tijd hier te zijn, maar hij had het gehaald. Het stadspark was niet al te groot en zoveel bankjes stonden er nu ook weer niet. Toen hij Carolien zag aankomen, wist hij dat hij goed zat.

Een, lage magere man stond op van het bankje en bewoog zich in de richting van Carolien. Beetje studentikoos typje, maar dan op leeftijd, zeg maar. Apart, dacht hij bij zichzelf.
De begroeting die volgde was op zijn zachts gezegd vreemd. Waar de man Carolien omhelsde, of een poging daartoe deed, had zij beide handen al op zijn borst en hield hem zo op een respectabele afstand. Een kus wilde ook al niet vlotten, omdat Carolien tot twee keer toe, behendig haar hoofd afwendde.

Er werden kort schijnbaar wat beleefdheden uitgewisseld en toen slenterden beiden terug naar het bankje. Jack fronste kort zijn wenkbrauwen, toen hij zag dat Carolien zeker een meter bij de man, Leo waarschijnlijk, vandaan ging zitten. Oef, over afstandelijkheid gesproken.

Zeker 10 minuten waren ze vervolgens in gesprek. Het leek er op alsof met name Carolien het meeste te zeggen had. Af en toe onderbroken door een vraag Leo. Uiteraard kon Jack niets van het gesprek verstaan, maar dat hoefde ook niet.

Ooit had hij geleerd dat circa 80% van onze communicatie non verbaal was.
Die gedachte had hem veel opgeleverd in alle jaren dat hij in de woningmarkt als makelaar actief was geweest. En ook nu weer kwam die kennis hem uitstekend van pas. Hun lichaamstaal was overduidelijk. Van Leo had hij niets te vrezen.

Toen ze weer recht stonden, legde Carolien opeens haar hand op zijn borstkas en fluisterde iets in zijn oor..
Nu volgde wel een “echte” omhelzing als afscheid, waarna ze elkaar loslieten en Carolien zich omdraaide en dezelfde kant op liep als waar ze vandaag kwam. Ze keek niet meer om.

Jack draaide zich om een liep terug naar zijn fiets. Hij wist genoeg.

Zaterdagavond zaten ze met z’n drieën gezellig aan de keuken tafel, een pizza te eten. Ze hadden geen zin gehad om te koken, dus hadden ze lekker wat besteld.

De afgelopen 2 dagen waren verder rustig verlopen, zonder noemenswaardige akkefietjes.
Vrijdagavond, tijdens het eten, had Jack Carolien uitgebreid verteld over zijn sollicitatiegesprek met Gina en het feit dat hij was aangenomen.
Carolien had oprecht verheugd gereageerd. Ze was blij dat Jack weer aan de slag kon en het geld was natuurlijk ook meer dan welkom. Zeker omdat dit wellicht betekende dat zijn salaris zekerheid, haar de mogelijkheid bood om ook verder te kijken Weg van Ruben.
Het liefst was ze hem om de nek gesprongen om hem te overladen met kussen, maar ingetogenheid was op dat moment meer gepast. Vond ze. Hoe moeilijk ook.

“Mag ik van tafel en op mijn tablet een spelletje gaan spelen?” Esmée had genoeg gegeten en keek Carolien en Jack om beurten vragend aan.
“Natuurlijk, meisje,” antwoordde Jack glimlachend, tot Caroliens verbazing als eerste.
“Maar wil je dan wel op je kamer gaan spelen? Dan kunnen mama en ik straks rustig TV kijken, zonder al die enge geluiden van jou op de achtergrond.”
Esmée trok een gek gezicht en stond op, “is goed papa!” en weg was ze.

Jack nam een slok van zijn bier en propte het laatste stukje pizza in zijn mond.
Carolien keek hem met open mond aan, tranen in haar ogen.
“Dat was volgens mij de eerste keer dat ze echt papa tegen je zei.”
Jack keek haar even aan en knikte kort.

“Wie is Leo?” vroeg hij toen.