De muziek dreunt nog steeds na in mijn hoofd terwijl ik mijn jas pak. Buiten is de herfstlucht, koud en helder. Op het feest hadden Karin en ik alleen maar wat gekletst: gewoon wat gezwets, niets serieus.
Toch blijf ik haar zien in de menigte, Karin Schop, tweeëndertig jaar jong, slank, sportief, met warrige donkere krullen, een bril, strakke jeans en laarzen. Haar topje is te dun voor de tijd van het jaar. En ja: ze flirt er lustig op los. Gelach, snelle blikken, schouder aan schouder. Ik doe alsof het me niets kan schelen, maar mijn lichaam registreert elke beweging van haar. Ik ben haar minsten vijftien jaar terug voor het eerst tegen gekomen. Was het op de middelbare school of tijdens een stapavond? Geen idee. Het was toen al een mooie lange meid in mijn ogen. Afgezien van plezier maken, babbelen en dansen tijdens feesten is er nooit wat geweest tussen ons. Misschien wel sluimerend in mijn hoofd maar echt heb ik nooit wat met haar gehad. Ergens verloor ik haar uit het oog. Ik ging voor mijn werk veel reizen en zij studeerde ergens, geen idee waar.
Mijn gezin en ik wonen nu al drie jaar in de geboorteplaats van mijn vrouw. “700 inwoners, 800 koeien,” zeg ik altijd. Karin woont met haar gezin schuin tegenover ons. Onze kinderen zijn vrijwel even oud en we hebben een goede burenrelatie. Niets meer, niets minder. Okay, ik geef toe dat ik de laatste tijd steeds vaker en langer naar haar kijk als ze buiten is… in de tuin, bij de supermarkt, als ze haar hondje uitlaat. Meer dan eens zijn mijn gedachten afgedwaald naar erotische fantasieën. Daarom voel ik me een beetje ongemakkelijk als ik haar zo zie flirten. Met heel veel andere mannen, maar niet met mij.
Terwijl ik wegga, verschijnt ze plotseling naast me. ‘‘Ga je naar huis?’‘ vraagt ze, zachter dan voorheen. Ik durf haar niet te vragen waarom. Ze heeft een jack aangetrokken en we lopen zij aan zij door de ruisende bladeren naar ons straat. Ik stop bij mijn huis. “Wil je niet even binnenkomen? Een glaasje drinken? Het is zo koud.’‘ Ze haalt haar schouders op. “Even maar.” Ze loopt met mij mee het tuinpad op en ik open de deur, we stappen naar binnen. De gang ruikt naar verwarming, naar het dagelijks leven. Karin aarzelt even, kijkt om zich heen, bijna alsof ze erover nadenkt. “Het is hier helemaal stil,” zeg ik. “Er is niemand, alleen wij tweeën.” Leg ik uit.
‘‘Dat is vreemd,’‘ mompelt ze, ‘‘ik heb nog nooit meegemaakt dat je me bij jouw thuis uitnodigde.’‘ “Normaal gesproken is er altijd wel iemand hier. Maar vandaag niet.” Leg ik uit.
We gaan naar de woonkamer terwijl ik Siri om muziek vraag gaat ze behoedzaam op de bank zitten, bijna op de rand. Ik schenk twee glazen wijn in. ‘‘Kom op, maak het je zelf wat gemakkelijker,’‘ zeg ik. ‘‘Je moet het wel koud hebben.’‘ versterk ik mijn argument. Met de afstand bediening steek ik de pelletkachel aan. Dat ding geeft met een kwartiertje een heerlijke warmte. Ze kijkt me vragend aan. “Oh, ik weet het niet…” Ik pak een deken en spreid deze uit over haar benen, “Gewoon opwarmen onder de deken. We drinken wat, kletsen wat. Meer niet.”
Ze kijkt mij aarzelt aan, trekt dan haar laarzen uit en kruipt onder de deken. Toegegeven, er is wel wat afstand tussen ons, maar toch. We toasten met de wijn. “Op vriendschap!” De wijn brandt warm in onze maag. We praten over onbeduidende dingen, dan valt er een stilte.
‘‘Weet je waarom ik vandaag zo veel geflirt heb?’‘ vraagt ze plotseling, waarmee ze de stilte verbreekt. “Zeg eens.” Ze kijkt wat verlegen weg. “Want anders word ik nooit meer als vrouw gezien. Ik ben een moeder, een huisvrouw, voor iedereen alleen maar degene die voor de kinderen en het huis en de tuin zorgt. Maar niet langer de vrouw die ik werkelijk ben.”
Ik knikte begripvol. “Ik begrijp het. Ik voel hetzelfde, ik ben altijd de vader, de echtgenoot, de organisator, de probleemoplosser. Maar bijna niemand ziet de man erachter. De man die nog steeds verlangens, behoeften en fantasieën heeft.” Ze kijkt me lang aan, haar ogen vertoonden tranen. “Wauw… dat klinkt alsof je het precies kunt voelen.” Ik wacht een paar tellen. “Ja, dat denk ik ook. We zitten in hetzelfde schuitje.” Dan rollen er tranen voluit en ze schudt van nee. Ik leg een arm om haar heen pink haar tranen weg. Ze hakkelt “Seks heb ik al jaren niet meer…”” ik kijk op van deze bekentenis. “Sinds drie weken heeft hij bekend homo te zijn en een relatie met een ander te hebben, een man!” Dan volgt een zware huilbui. Ik hou haar alleen maar vast want dit was even een mededeling waar ik niet, volgens mij niemand, mee gerekend had.
Als ze wat gekalmeerd is schuift ze dicht tegen mij aan en legt misschien onbewust haar hoofd tegen mijn schouder. “Misschien is dat wel waarom ik me hier nu zo veilig voel. Je weet wel wat ik bedoel.” Dan valt er weer een stilte. Dan zegt ze bitter: “En niemand heeft me vanavond zo gezien. Waarschijnlijk omdat mannen alleen vallen voor blond haar en grote borsten. Ik heb geen van beide.” In een flits steek ik mijn hand op om haar tegen te spreken… de alcohol begint te werken. Godzijdank besef ik al snel dat ze volkomen gelijk heeft. Ze heeft donker haar en haar borsten zijn klein en, naar mijn inschatting, behoorlijk stevig.
‘‘Wat mannelijke interesses betreft…’‘ begin ik na een paar seconden. ‘‘Blond haar, grote borsten, bedoel je?’‘ antwoordt ze bits, ik bloos. Ik had nooit gedacht dat ze het woord ‘‘borsten’‘ zo achteloos zou gebruiken. En al twee keer. Ik herpak me en antwoord: ‘‘Ja, precies… nou ja… niet iedereen valt daarop.’‘ Ze neemt een grote slok en kantelt haar hoofd. “Zo? Waar houd JIJ van dan?” “Nou, ik heb geen vast type. Ik ben meer van de juiste verhoudingen en rondingen.” Ze lacht. “Rondingen? Heb je mij wel eens goed bekeken?” vraagt ze spottend of is het nieuwsgierig. ‘‘Nou ja, rondingen dat is alles… scènes die ik observeer.’‘ Ik begin alsof ik haar iets heel algemeens vertel; ik weet echter heel goed dat ze de foto‘s kent. “Neem bijvoorbeeld een vrouw die in de zomer in de tuin werkt. Zweet op haar huid, een strak topje, en je ziet dat ze geen BH draagt. Haar borsten en tepels zijn duidelijk zichtbaar door de stof van haar shirtje. Ik kan het niet laten om te kijken.”
Ze neemt nerveus een slokje uit haar glas. Ik ga verder. “Of wanneer een vrouw in paard rijkleding, laarzen aan, uit de auto stapt, de tas uit de kofferbak haalt… en dan diep voorover buigt. Die billen in die strakke rijbroek, absoluut prachtig. Elke keer denk ik bij mezelf: De man die dat thuis mag uitpakken, is jaloersmakend.” Karin beweegt zich iets onder de deken, alsof ze van positie moet veranderen. “Of wanneer iemand in de zomer in een bikini in de tuin ligt. Je kunt zien hoe strak haar lichaam is, elke spier, elke lijn. Soms zit de stof zo strak dat je bijna meer ziet dan de bedoeling is.” Haar ademhaling wordt hoorbaarder, ze staart strak in het glas. “Of wanneer een vrouw een kort broekje draagt, waardoor je de rand van haar string erboven kunt zien. Een klein beetje maar genoeg om mijn aandacht te trekken.”
Ik las een tactische pauze in en rol de laatste slok wijn in het glas heen en weer. Ik pak de fles en vul onze glazen opnieuw. “Of wanneer een vrouw door de tuin loopt en haar haar opsteekt, de krullen aan haar nek plakken door het zweet, en je precies kunt zien hoe atletisch haar rug is. Dat soort momenten windt me helemaal op.” Karin reikt naar voren en zet langzaam haar glas neer. “Je praat alsof je…mij… aan het observeren bent.” Klonk het timide. ‘‘Ik observeer in het wilde weg.’‘ zeg ik, opzettelijk nonchalant. ‘‘Zulke scènes blijven je bij. Het maakt niet uit wie het is.’‘
Ze perst haar lippen op elkaar, maar blijft dicht tegen mij aan hangen. Ik buig iets dichter naar haar toe. “En ik val op opvallende gelaatstrekken. Bijvoorbeeld vrouwen met een iets scheve neus.” Nu draait ze zich verontwaardigd om: “Ik heb geen kromme neus!” Klinkt het gespeeld boos. Ik pauzeer even, grijns en doe alsof ik van niets weet: “Waarom zouden deze voorbeelden over jou gaan?”
Dat was het! Ze vatte alles persoonlijk op – precies zoals ik het wilde. Haar wangen gloeien, ze stottert: “Omdat… omdat jij… jij dit al die tijd al doet…” Ik buig dichterbij. “Je hebt naar me geluisterd. Bij elke ademhaling.” “En,” zeg ik kalm, “ik hou wel van kleine borsten.” ‘‘Onzin,’‘ mompelt ze, maar haar stem is zacht en nieuwsgierig. “Echt waar: zo groot als een mandarijn, stevig, sportief. Als stof ertegenaan wrijft en… je snapt het wel.” Ze draaide haar hoofd om en staart me verbijsterd aan. Haar ogen worden groot. “Je maakt een grapje! Je bedoelt… mij?” Ik knik. “Ja. In alle voorbeelden.” Ze blijft stil. Haar ademhaling wordt zwaarder. “Nou ja, behalve over mijn scheve neus,” lach ik. ‘‘Jango, meen je dit serieus?’‘ Wilde ze weten er klonk een trilling in haar stem. ‘‘Ja, ik meen het volkomen serieus.’‘ ‘‘Ik heb met de helft van het dorp geflirt, maar…’‘ begint ze, ‘‘en niet met degene die vanavond misschien wel de enige zou zijn geweest die erin zou zijn getrapt.’‘ Ik ga verder en geef haar een ondeugende glimlach. Ze schonk zichzelf nog wat wijn in, neemt een slok en staart dan naar het glas in haar handen.
De stilte na mijn laatste opmerking blijft hangen. Ze zit naast me, de deken over zich heen getrokken, haar wangen rood. Haar ademhaling verraadt meer dan ze wil zeggen. Ik leun achterover en laat een lange stilte vallen, lang genoeg om haar nerveus te maken. Dan zeg ik zachtjes maar vastberaden: “Mag ik kennis met ze maken?” Karin deinsde achteruit alsof ik haar had geslagen. “Pardon?!” “Je borsten. Mag ik ze zien?!” Mijn stem is kalm, bijna zakelijk, maar mijn blik is op mezelf gericht. Ze staart me aan en zoekt naar de juiste woorden. “Ben je gek geworden? We zijn buren!” ‘‘Ja,’‘ zeg ik kalm. ‘‘En toch wil ik het nog steeds weten. Gewoon zien. Niets meer.’‘ Ze lacht nerveus en schudt haar hoofd. “Je bent echt gek.” “Dat weet ik. Maar ik meen het.”
Weer valt er een stilte. Haar blik dwaalt heen en weer tussen mijn gezicht en haar glas. Dan zet ze het glas neer en haalt diep adem. “Alleen kijken. Niet aanraken. Afgesproken?” Ik knik plechtig. “Beloofd.” Langzaam trekt ze de deken van haar schouders. Haar handen trillen terwijl ze haar topje over haar hoofd trekt. Een simpele, zwarte, BH houden haar borsten gevangen. Ze tuit haar lippen en friemelt aan haar achterhoofd. ‘‘Ach, laat maar,’‘ mompelt ze, en het haakje gaat open. De stof glijdt eraf; ze houdt hem even vast voordat ze hem naar voren laat vallen. Daar zijn ze. Klein, stevig, hun donkere tepels hard van de koude of nervositeit? Ze slaat onmiddellijk haar armen voor hen over elkaar. “Je zei dat je alleen maar aan het kijken was.” Klonk haar stem verwijtend. ‘‘En ik kijk toe,’‘ zeg ik kalm, terwijl ik mijn blik op haar borsten gericht houd. Ze trekt een grimas. “Je staart me aan alsof ik een kunstwerk ben.” “Dat ben je. Een verdomd mooie.”
Ze lacht onzeker en doet haar armen omlaag. “Nu je het gezien hebt, ben je tevreden?” Wil ze weten. “Nee.” Klinkt mijn stem zelfverzekerd. “Wat: nee?!” klinkt het fel. “Ik wil ze zien, niet verborgen. Helemaal. Precies zoals ze zijn.” Haar ogen worden groot, haar lichaam spant zich aan. Karin ademt hoorbaar, seconden kruipen voorbij. Dan, bijna uitdagend, laat ze haar armen zakken. Ze blijft zitten, zichtbaar verlegen, maar open. “Wauw…” kreun ik. “Ze zijn prachtig, Je bent zo mooi.” Ze rolt met haar ogen en bloost. “Wat ben je toch een idioot.” “Wel een blije idioot, want ik heb net de mooiste borsten ooit gezien.” Ze wil lachen, maar de lach stokt in haar keel. “Je bent… je bent echt gestoord.” Ik grijns en probeer het ijzer te smeden nu het heet is. “Nu vraag ik je brutaal: mag ik ze ook aanraken?”
Ze draaide haar hoofd abrupt weg. “Ben je gek geworden?! Je mag kijken maar niet aanraken.”
“Ik weet het.” Ik buig dichterbij. “Maar ik wil het zeker weten. Zijn ze werkelijk zo stevig en hard als ze lijken?” Ze bijt op haar lip en worstelt zichtbaar met haar gevoelens. Dan zucht ze en slaat haar ogen naar het plafond. “Oké. Maar slechts even en alleen mijn borsten. Geen onzin.” Karin kijkt me strak aan. “Zoals je wilt.” Ik leg mijn hand heel voorzichtig op haar borsten, vederlicht. Ze schrikt even, spant ze eerst aan, maar ontspant ze zich dan en ademt scherp uit. “Verdomme…”, zucht ze. “Dit voelt veel te goed.” “Wil ja dat ik stop?” ze knikt van nee. “Hou je mond… en ga door.”
Ik speel met haar borsten, eerst zachtjes, dan wat steviger. Haar ademhaling versnelt, ze zakt dieper weg in de kussens. Mijn vingers knijpen zachtjes in haar harder wordende tepels. Dan laat ik mijn handen iets lager, afzakken, naar haar buik. Stevig, warm, atletisch. ‘‘Niet daar!’‘ kreunt ze, terwijl ze mijn hand vastpakt. ‘‘Alleen mijn tieten en mijn buik, vooruit dan maar. Niet verder naar beneden.’‘ ‘‘Okay, dat is prima,’‘ zeg ik, terwijl ik boven haar tailleband blijf. Ik maak heel langzaam cirkelvormige bewegingen rond haar navel, zodat haar spieren samentrekken. Ze knijpt haar ogen samen. “Je bent gemeen.” Kreunt ze zacht.
“Waarom?” plaag ik. “Je weet dondersgoed dat ik daar gevoelig voor ben.” “Daarom streel ik je daar.” Mijn handen gaan zachtjes verder. ‘‘Rat.’‘ mompelt ze, maar ze lacht erbij en klopt me zacht op de schouder. Ik laat mijn vingers zachtjes langs de tailleband van haar jeans glijden. “Vertel eens… hoe comfortabel zitten deze eigenlijk?” “Wat bedoel je?” “Nou, je ligt hier onder dezelfde deken, we drinken wijn. Wil je echt in die strakke spijkerbroek blijven zitten?” Ze snuift. “Je wilt me gewoon naakt zien.” “Nee. Ik wil dat je je op je gemak voelt.” Pareer ik. “Ja…” Ze bijt op haar lip, kijkt me schuin aan en zegt dan plotseling: “Draai je om.”
“Waarom?” “Even maar. Niet kijken.” Ik grijns en draai mijn hoofd veelbetekenend. Ik hoor het zachte geritsel als ze de knoop losmaakt en langzaam de rits opent. De stof glijdt weg. “Nou, ben je klaar?” “Nog niet!” Toen gaf ze me een duwtje met haar elleboog. “Oké.”
Ik draai me naar haar om. Haar spijkerbroek ligt verfrommeld op de grond, ze zit daar in een zwarte slipje, ze heeft haar laarzen weer aangetrokken. “De laarzen?” vraag ik. “Ze blijven aan.” Klinkt het scherp. “Karin… in laarzen en ondergoed op mijn bank? Meen je dat nou?” Ze lacht even, en rolt dan met haar ogen. “Oh, verdorie.” Ze trekt haar laarzen één voor één uit en gooit ze naast haar spijkerbroek. Haar sokken glijden er samen mee af.
Nu zit ze daar, alleen in haar slipje. Ze trekt haar benen half op, alsof ze zich wil verstoppen, maar de deken ligt verdacht ver naar achteren. “Kijk, nu is het comfortabeler.” “Je bent een klootzak.” grinnikt ze. Ik laat mijn hand weer over haar buik glijden, lager, bijna tot aan haar slipje. “Alleen over de stof.” waarschuwt ze meteen, “niet er in.” “OK.” Mijn vingers liggen plat op de stof. Warm. Nat. Ik cirkel er zachtjes omheen. Ze trekt een grimas, kreunt zachtjes. “Verdomme… dat merk je wel.” Kreunt ze. “Dat je nat bent?” “Hou op met dat gebabbel. Doe wat!”
Mijn hand gaat licht over haar slipje. Zachtjes druk ik op de gladde stof en voelde vormen van haar vrouwelijkheid. Af en toe een beetje meer druk of snelheid. Haar bekken beweegt onrustig mee. Ze bijt op haar lip. “Alleen aan de buitenkant…” kreunt ze zacht. Ik gehoorzaam want ik wil meer van en met haar! Te veel druk kan alles te niet doen. Plotseling grijpt haar hand de mijne vast en duwt deze strakker tegen haar schaamheuvel. Ze spreid haar benen en duwt mijn hand tussen haar stevige dijen omlaag. Haar schaamlippen zijn warm en haar nattigheid is voelbaar. “Karin, weet je het zeker?” “Zwijg!” kreunt ze, terwijl ze mijn vingers harder tegen de stof duwt en deze glijdt iets tussen haar schaamlippen. “Je zei… alleen aan de buitenkant…” klonk mijn stem vol onschuld, “En toch leid je me er rechtstreeks in.”
Ze lacht hees, ze klinkt geil en kijkt mij opgewonden aan. “Ach, laat maar.” Zegt ze en met een snelle beweging tilt ze haar slipje iets op en laat mijn hand er in glijden. Ik voel haar zachte, geschoren schaamstreek. Ik moet mij beheersen en probeer het rustig aan te doen. Mijn vingers volgen haar heuveltje en ik laat ze zachtjes over haar lippen glijden. Ik voel hoe nat ze is, hoe gezwollen en warm haar schaamlipjes. Zelfs de lichtste aanraking doet haar schrikken en naar adem happen… terwijl ze nog steeds probeert een kreun te onderdrukken. “Je bent nu binnen bent. Ben je blij?” klinkt haar hese stem. Ik knik bevestigend. Haar heupen schieten meteen omhoog, haar ademhaling wordt hortend. “Maar een klein beetje… niet te diep…” Maar haar lichaam vertelt al lang een ander verhaal. Karin ligt half achterover, mijn hand diep in haar slipje. Haar lichaam trilt. Plotseling grijpt ze mijn hand en trekt die weg. “Stop!” fluisterde ze, terwijl ze zwaar ademhaalde. “Dit kan zo niet langer. Ik… ik kan toch niet de enige zijn?” Ik glimlach en doe alsof er niets aan de hand is. “Wat bedoel je?” vraag ik onschuldig. “Kleed je uit!!” gebied ze.
‘‘Doe het zelf,’‘ zeg ik ondeugend en leun achterover. Ze kijkt me aan, speels verontwaardigd, deels geamuseerd. “Wat een eikel ben je toch.” Bijt ze mij toe. “Misschien. Maar je wilt het toch graag hebben?” ‘‘Ach, hou toch je mond,’‘ Ze trekt mijn hand uit haar slipje en ze gaat rechtop zitten. Langzaam pakt ze mijn T-shirt en trekt het over mijn hoofd. Haar blik blijft even op mijn torso rusten en glijdt dan over mijn buik. “Verdomme, je bent echt…” Ze stopt en bijt op haar lip. “Zeg het dan.” “Nee.” Ze schudt haar hoofd en giechelt. “Eikel.”
Vervolgens rommelt ze aan mijn riem. “Ik dacht dat je niet verder wilde gaan?” vraag ik voor de zekerheid. ‘‘Wil ik ook niet!’‘ sist ze – en toch maakt ze de knoop los en trekt ze langzaam de rits naar beneden. Ze aarzelt en kijkt me taxerend aan. Dan trekt ze mijn broek over mijn heupen naar mijn knieën. Alleen mijn boxer blijft over. Mijn erectie rekt de stof uit en ik kijk omlaag en zie wat ik al langer voel een natte plek bij mijn eikel… Karin verstijft. Haar ogen sluiten zich, haar ademhaling versnelt. “Verdomme… je bent… zo…” Ze slikt. “Moeilijk?” vul ik aan. Ze perst haar lippen op elkaar, wil wegkijken, maar doet het niet. Haar hand zweeft boven mijn dij, alsof ze niet weet of ze dat wel mag. ‘‘Raak het gerust aan,’‘ zeg ik zachtjes. “Ik zou het niet moeten…” “Niet moeten willen of niet moeten doen?” Een paar seconden van worsteling waren op haar gezicht af te lezen. Toen legde ze aarzelend haar hand op mijn boxer precies op mijn bult. “Jezus, je bent echt…” Ze stopt abrupt en trekt haar hand weg. “Dat was niet mijn bedoeling!” Ik knik alleen maar. “Oké. Dan stoppen we.” Ze staart me aan alsof ze het niet had verwacht. “Jij… jij zou echt…?” Ik knik van ja, “Natuurlijk. Als je dat niet wilt.”
Ze verbergt haar gezicht in haar handen en lacht hysterisch. “Je maakt me gek. Ik wil het niet, maar mijn lichaam wil het wel!” Ik geef haar de ruimte, “Zeg dan maar wat je wilt.” Ze haalt diep adem en trekt haar handen terug. Haar ogen branden. “Plan gewijzigd.”
Ze grijpt mijn boxer met beide handen vast en trekt hem abrupt naar beneden. Mijn penis springt eruit, hard en glanzend in het schemerlicht. Ze houdt haar adem in, staart me aan met grote pupillen. “Oh God…” Ze lacht schor en schudt haar hoofd. “Ik mag dit allemaal niet doen. Maar ach, laat maar.” Dan strekt ze haar hand uit, legt haar vingers om mijn lid, haar grip voelt stevig aan. “Keihard…” Ze beweegt zich lichtjes, gefascineerd, opgewonden. “Dit is jouw schuld,” zeg ik schor. ‘‘En ik vind het geweldig,’‘ fluistert ze, half verbaasd over zichzelf.
Karin houdt mijn penis in haar hand en beweegt hem langzaam heen en weer, alsof ze wil controleren of hij wel zo hard is als hij eruitziet. Ik kan nauwelijks stil blijven zitten. “Verdomme… je bent aantrekkelijk,” fluistert ze. “Dit voelt zo goed, al jaren geen harde pik meer in mijn hand gehad.” “Ik zou niet moeten…” Zegt ze opnieuw. “Maar je wilt het wel.” Ze lacht nerveus, streelt het eerst alleen met haar vingertoppen, en pakt het dan steviger vast. Ze beweegt haar hand naar haar buik en grijpt dan brutaal mijn ballen vast. Ik zeg: “Verdomme… dat voelt zo verboden.” “Verboden maakt het alleen maar beter…” Kreun ik. “Hou je mond.” Ze lacht blozend. Zonder enige aarzeling schuif ik mijn hand in haar slipje, recht op mijn doel af. Ze deinst terug, probeert mijn hand weg te duwen, maar legt dan haar eigen hand eroverheen en drukt die nog verder naar beneden. “Gewoon een klein beetje… niet te veel.”
“Je bent kletsnat,” fluister ik. “Zeg dat soort dingen niet!” Maar tegelijkertijd kreunt ze.
We spelen met elkaar, zij tegen mij, ik tegen haar, steeds sneller. Haar bekken wiegt, mijn heupen trillen, het wordt tegelijkertijd rauw en teder. Ze sluit haar ogen en drukt haar voorhoofd tegen mijn schouder. “Als iemand het wist…”
“Niemand weet het. Alleen wij weten het. Niemand zal het ooit weten!” beloof ik. “Wat als er iemand komt?” fluistert ze terwijl ze zijn penis en testikels steeds intensiever masseert. “Nou, ik hoop in ieder geval dat er vandaag iemand komt,” probeer ik grappend te zeggen. ‘‘Laat maar.’‘ mompelt ze. Ik glijd lager, kus haar buik, dan haar slipje, nat en heet. Ze houdt haar adem in. “Niet… niet daar met je mond.” Ik grijns. “Waarom niet?” “Omdat… oh shit…” Ze grijpt mijn haar vast, afwerend maar ook sturend. Op datzelfde moment grijpt ze weer naar mijn pik, dit keer met meer lef. Ze buigt zich voorover, streelt hem met haar lippen, aarzelt even – en doet het dan. Ze opent haar mond en laat mijn eikel naar binnen glijden. Warm, nat, zacht. “Ik dacht toch niet dat het met de mond moest?” Ze lacht schor. “Plan gewijzigd.”
Het duurt geen minuut voordat we allebei hijgen van genot, onze lichamen zijn innig in elkaar verstrengeld. We glijden automatisch in standje 69. Ik lig onder, zij ligt boven mij. ‘‘Even maar,’‘ fluistert ze terwijl ze mijn penis helemaal in haar mond neemt. ‘‘Ik beloof het,’‘ mompel ik – en lik haar precies op het moment dat ze het, het minst verwacht. “Oh God…” schreeuwt ze bijna, haar heupen schokken, ze drukt haar poes harder tegen mijn mond aan. We drijven elkaar tot het uiterste, een orkaan van kreunen, lachen, bijten, zuigen, tot we allebei nauwelijks meer verder kunnen. Ik voel haar verstijven, haar hand klemt zich steviger om mijn geslacht en we komen vrijwel gelijktijdig klaar. Ik hoor haar slikken en gorgelen, dan is ze stil daarna kreunt ze luid, en begint wild te shaken en te trillen. Ze zakt boven op mij in elkaar, zwaar ademend en hysterisch lachend. “Verdomme… ons eerste orgasme.” Stelt ze vast. “Niet de laatste.” Beloof ik.
“Absoluut niet.”
Dan rolt Karin van mij af en we liggen naast elkaar, allebei nog buiten adem van onze start. Ze veegt haar mond af en kijkt me aan: haar ogen donker, haar lippen en wangen diep rood, haar krullen wild. “Je bent echt gestoord,” zegt ze, terwijl ze naar adem snakt. “Jij bent nog gekker.”
Ze komt langzaam overeind en gaat met haar benen gespreid over mijn buik zitten. “Zou je misschien je laarzen weer aan willen doen?” vraag ik voorzichtig. Ze kijkt me taxerend aan en glimlacht. “O ja… je denkt aan mijn motorkleding, hè?” zegt ze, terwijl ze van mijn lichaam glijdt om haar laarzen weer aan te trekken. ‘‘Het zijn geen rijlaarzen, maar…’‘, zegt ze, en strekt demonstratief één been uit. “Dankjewel. Dat is geweldig.” Ze lacht schor. “Je bent echt een idioot.” Haar handen glijden terug naar mijn penis, die na een korte tijd van strelingen langzaam weer hard wordt. Ze tilt hem iets op en kijkt me aan alsof ze wil vragen of ik het wel aankan.
“Alleen… alleen het puntje,” mompelt ze, terwijl ze zich iets hoger opricht. Ze hurkt neer en leidt mijn penis met één hand. Haar schaamlippen glinsteren, zijn gezwollen en openen zich als vanzelf. Ze ademt zwaar, laat zich langzaam zakken en laat alleen het puntje naar binnen glijden. Een hete ring van strakheid die me meteen doet trillen. ‘‘Alleen het puntje,’‘ hijgt ze, alsof ze zichzelf probeert te kalmeren. Ik lach. “Alleen het puntje, hè?” “Ja… niets meer.” Ze bijt op haar lip en probeert zich te herpakken, maar ik voel haar vagina al gretig trillen, verlangend naar diepere in haar. Ze verstijft, de punt van mijn eikel in haar trilt. Haar bekken kantelt, ze haalt scherp adem. “Fuck it!” sist ze en met een ruk zakt ze dieper over mijn geslacht. Ze veert op en dan nog eens, bijna alsof ze me helemaal in zich opneemt. “Oh God, Karin…”
Ze gooit haar hoofd achterover, haar krullen vliegen in het rond. “Verdomme… je harde lul vult mij helemaal.” En dat van de vrouw die eerder die avond geen vuile taal wilde. Langzaam begint ze te bewegen. Eerst voorzichtig, in kleine cirkels, dan gaat ze op en neer. Haar vochtige, strakke huid trekt me bij elke beweging naar zich toe, alsof ze me naar binnen zuigt. Elke millimeter schuurt tegen ons beiden aan. “Langzamer,” fluister ik, half smekend. “Ik beslis,” hijgt ze, en ze versnelt. “Zo ineens zo zelfverzekerd?”
“Plan gewijzigd.” Haar grijns is hees, ze rijdt harder, intenser op me.
Ik pak haar heupen vast en stoot in haar. De natte, zuigende, geluiden van haar kut vullen de kamer, elke op- en neerwaartse beweging zorgt ervoor dat ik dieper in haar glijd. Ze kreunt harder, haar borsten stuiteren, ik pak ze vast en knijp in haar tepels. “Harder!” schreeuwt ze. “Knijp me daar!” ik gehoorzaam. “Doe het,” zegt ze, en ze deinst achteruit, haar ogen wijd opengesperd. “Verdomme, ja!” “Ik dacht dat je dat niet wilde,” kreun ik.
“Plan gewijzigd!” Ze lacht hysterisch.
Het ritme versnelt, haar kut klemt zich steviger om mijn geslacht, alsof ze me niet meer loslaat. Haar hele lichaam berijdt me, ze maakt me wild. “Ik kom… Ik kom op jouw pik!” riep ze geschrokken. “Met jou…” Mijn vingers grijpen zich vast in haar heupen, ik stoot harder. Dan gebeurt het bij ons beiden min of meer tegelijk. Haar vagina klemt zich hevig om mijn penis, ik voel hoe ik kom en spuit mijn zaad diep in haar. Ze kreunt zachtjes, drukt zich helemaal tegen me aan, alsof ze me volledig in zich wil houden. Mijn hele lichaam schokt, het ontlaadt zich.
Ze blijft op me zitten, trillend en zwetend, haar voorhoofd tegen het mijne.
“Verdomme… plannen gewijzigd.”
Ik kus haar, buiten adem. “De beste verandering die mogelijk was.”
Ze lacht, buiten adem. “En niet voor de laatste keer!”