Zomerhitte (6) – een spannende dag aan het water
In bed lig ik te draaien, op zoek naar een lekkere houding om te slapen. De lakens plakken aan mijn lichaam. Steeds maar weer komen de beelden van die dag terug. Mijn buurvrouw Tina die naast me, voor me, op me en onder me is. Ik voel haar huid, ik ruik haar geur, ik proef de zoete smaak van haar lipgloss, vermengd met het scherpe van Marlboro. Ik ben drie keer klaargekomen vandaag, maar ben nog steeds opgewonden en lig naakt in bed te spelen met mijn stijve. Vooral het beeld van Tina die op haar knieën en ellebogen voor me op het bed lag en me haar op zijn hondjes liet neuken beklijft. Ik krijg het beeld niet van mijn netvlies. Net zomin als haar aanmoediging. “Spuit me maar vol.” God wat was dat geil, hoe ik mijn oude buurvrouw inderdaad volspoot, terwijl ik haar billen vastgreep en uit elkaar trok. In gedachten doe ik het weer en voel ik weer hoe de strakke kut van Tina het zaad bijna uit me trekt. Ik kom weer klaar en spuit weer een flinke lading sperma die op mijn buik landt. Te moe om het op te ruimen, val ik in slaap in mijn nest van lakens dat nat is van mijn zweet en zaad.
De volgende ochtend weer de vaste geluiden. Mijn ouders die rommelen, voetstappen op de gang, een stem, een autodeur die dichtslaat. Het wordt stil. Ik ben weer alleen thuis en heb een hele, hete zomerdag te vullen. Het liefst was ik gelijk naar Tina gelopen. Gewoon naakt. Tuinhek uit, tuinhek in en gewoon bij haar in bed kruipen om verder te gaan waar we waren gebleven. Tina had inderdaad aangegeven dat ze me graag snel weer wilde zien, maar niet vandaag. Vandaag zouden haar kinderen en kleinkinderen langskomen. En daar kan ze natuurlijk geen hitsige buurjongens bij gebruiken. Ik grinnik bij de gedachte.
De ochtend glijdt traag voorbij. Ik drink koffie en later limonade in de tuin met een boek op mijn schoot, maar het lukt me niet om me te concentreren. Tina blijft rondspoken in mijn gedachten. En terwijl ik wat lig te mijmeren, hoor ik opeens het geluid van het tuinhek. Ik veer op. Misschien is het Tina wel die om een kopje suiker komt. Maar het is Pim, mijn boezemvriend, die de tuin binnen komt lopen. “Hé lullo”, zegt hij terwijl hij op de stoel naast me gaat zitten, “nog geneukt?” Het is onze vaste begroeting in de stijl van Jiskefet die we al een tijdje hanteren als we elkaar zien. En waar ik normaliter een of ander gevatte corporale zin terugkaats, zit ik nu met mijn mond vol tanden. Het gedeelte van me dat overloopt van opwinding, verlangen en enthousiasme wil niets liever dan delen met mijn beste vriend wat ik gisteren heb meegemaakt. Maar een stemmetje in mijn achterhoofd, versterkt door de opmerking die Tina gisteren maakte, van “dit moet wel een geheim blijven, lieve jongen”, weerhoudt me nog. Ik mompel iets van “veel te heet om te neuken” en pak een glas voor Pim.
Pim merkt weinig van mijn aarzeling en begint honderduit te vertellen. Waar ik gisteren was geweest? Hij had ons gebeld rond het middaguur en was ook nog bij me langs geweest. Echt jammer dat hij me had gemist, want ze waren wezen zwemmen met een paar jongens en meiden in het meer buiten de stad. “Echt Bart, die Heidi zag er lekker uit! Die droeg geen badpak zoals die andere dames, maar een bikini. Pfffff, ik ben maar even op mijn buik gaan liggen toen, om die tentstok van me in het zand te begraven.” Ik kijk naar Pim, die teruglacht. “Zo meneer, heb ik nu je aandacht?” Ik lach ook. Het beeld van Heidi in een bikini, verdringt voor even de herinnering aan Tina. “Ze vroeg trouwens nog naar je, Heidi. Waar je was. Volgens mij vindt ze jou wel leuk, lullo.” Ik knik. “Denk je dat?”, vraag ik. “Jazeker. Ze vroeg het gelijk toen ik aankwam. Niet eens van hoi Pim, leuk dat je er bent, maar meteen: Is Bart er niet?” Hij kijkt me aan, nu serieus. “Volgens mij heb je echt een kans bij haar, man.” En waarom ook niet? Mijn lekkere buurvrouw vindt mij knap genoeg om een middag mee in bed te liggen. Dus waarom niet Heidi…..
Pim onderbreekt mijn gedachten. “Anyway, het was dus echt vet gisteren en het was jammer dat je het gemist hebt. Waar was je trouwens? Meestal lig je hier in de tuin te wachten totdat ik bij je kom op dit soort dagen.” Ik slik. “Och niets. Ik was even een boodschap doen denk ik.” Pim kijkt me ongelovig aan. “No way José. Ik heb je twee keer gebeld en ben daarna nog aan de deur geweest. Je gaat me niet vertellen dat je zo lang in de C1000 bent geweest.” Shit dat klopt. Ik pretendeer even na te denken en antwoord dan: “Oh ja, ik weet het weer! Ik was even koffie aan het drinken bij de nieuwe buren.” Pim knikt. “Ja, mijn moeder zei al zoiets, dat jullie een nieuwe buurvrouw hebben. Die had het gehoord van jouw moeder. Is ze aardig?” Ik knik, terwijl ik merk dat ik het warm krijg en mijn hoofd waarschijnlijk zo rood als een aardbei wordt. “Ja, ze is aardig”, breng ik uit, maar Pim heeft me door en begint te lachen.
“Erg aardig zo te zien.” Hij loopt met zijn stoel naar de schutting en gaat erop staan, om bij Tina in de tuin te kunnen kijken. Ik sta snel op, maar Pim is te snel en heeft zijn hoofd al boven de schutting. “Houd op Pim”, sis ik, maar Pim negeert me. Ik hoor hem wat zeggen en zie hem zelfs even zwaaien, voordat hij weer naast me staat. Pim fluit even zachtjes tussen zijn tanden als hij zijn stoel weer naast de mijne zet. “Erg aardige buurvrouw hoor”, zegt hij lachend. “Had ze gisteren ook die aardige bikini aan? Hele aardige tieten!” Ik wil dat hij ophoudt en word nog roder dan ik al was. Straks hoort Tina dit. “Hou op Pim”, zeg ik zachtjes en gelukkig lijkt Pim me te snappen. “Is al goed, lullo”, en dan op een zachte, meer serieuze toon: “Maar ik snap wel dat je even lekker koffie bij haar bent gaan drinken, ze is echt superlekker…. Voor een oma dan.” Beiden proesten we het nu uit van het lachen. “Anyway, Bart, tijd om even je gedachten te verzetten naar dames van jouw en mijn eigen leeftijd. We hebben namelijk vanmiddag weer afgesproken om te gaan zwemmen, en ik dacht ik haal jou even op. Dat is wel zo leuk voor Heidi, en dan kunnen we tegelijk even wat biertjes regelen.” Ik lach. “Tuurlijk, lul.” Pim zat meestal verlegen om geld, dus die moest ik dan betalen, maar dat zou ik met plezier doen. Ik was erg benieuwd naar Heidi en haar bikini.
Nadat we snel een paar boterhammen in onze mond gepropt hebben en langs de C1000 zijn geweest voor wat blikjes bier, fietsen we samen richting het meer. Pim lult alweer volop over wie er allemaal zouden komen. Heidi natuurlijk. En ook Barbara en Melissa. Die waren er gisteren ook en hadden gezegd weer te gaan vandaag. Ik knik. Barbara, Melissa en Heidi. Dat is wel het toptrio qua meisjes uit mijn klas. “Dus zij, en dan wij twee?”, vraag ik quasinonchalant aan Pim, die gelijk begint te lachen. “Ja zoiets. Jan-Willem is er natuurlijk ook en die zal zijn broer wel weer meenemen.” Ik frons. Dat is minder. Jan-Willem is ook een vriend van ons en een geschikte gast. Het probleem is alleen dat hij ook een oogje op Heidi heeft. Pim kijkt me aan tijdens het fietsen en lijkt mijn gedachten te lezen. “Maak je geen zorgen man. Heidi ziet Jan-Willem echt niet staan”, zegt hij met grote stelligheid. “Hoe weet jij dat allemaal”, vraag ik hem. “Is het niet duidelijk, lullo? Heidi komt gisteren aan, terwijl Jan-Willem en ik er al waren. Het eerste wat ze zegt is: “Waar is Bart?” Niet eens “hoi” ofzo, of “leuk jullie te zien”. Alleen “waar is Bart”. Dus nee, ik zou me niet echt zorgen maken om Jan-Willem.”
Als we bij het bosje aankomen waar we onze fietsen gaan neerzetten, zie ik Heidi, Melissa, Barbara en nog een meisje er ook staan. Snel parkeren we onze gazelles naast hen. Heidi kijkt gelijk naar mij en glimlacht. Ze ziet er fantastisch uit in haar in haar korte broekje en zomerhemdje dat ze draagt. Haar lange blonde haar valt over haar schouders en ze gebruikt haar zonnebril als haarband. “Dag Bart”, zegt ze zachtjes. “Leuk dat je er vandaag ook bij bent.” Ik zie haar ogen twinkelen en glimlach. “Dank je. Erg fijn dat jij er ook weer bent.” Ook de andere meiden zien er trouwens heerlijk uit. Nadat Pim en ik zijn voorgesteld aan het vierde meisje, dat Mirjam heet en een nicht is van Heidi die een paar dagen logeert, pakken we onze spullen en lopen richting het strandje. Het is nog niet zo druk. De scholen zijn nog niet gesloten voor vakantie en de meeste mensen moeten natuurlijk gewoon werken. We vinden een plek en installeren ons. Ik ben een beetje naast Heidi blijven lopen en besluit mijn handdoek naast de hare te leggen. Ik heb thuis mijn zwemboxer al aangetrokken en ben in no-time klaar. Klaar voor wat komen gaat. Klaar om op mijn handdoek te gaan zitten en in alle rust eens te kijken hoe de dames hun broekjes, blousejes en hemdjes uittrekken.
Pim had gelijk. Als Heidi haar kleren uittrekt komt er een opvallend gekleurde bikini tevoorschijn die haar prachtige lichaam goed laat zien. Het broekje zit strak om haar billen en het topje sluit mooi om Heidi’s borsten, die niet zo vol zijn als die van Tina, maar wel heel mooi in balans met de rest van haar lichaam. Ze kijkt me even aan en ik glimlach. De andere dames met hun zwarte badpakken steken inderdaad schril af tegen deze verschijning. Heidi gaat op haar badlaken naast me liggen en een gevoel van trots bekruipt me. Daar ligt deze heerlijke verschijning toch maar mooi naast mij.
Het is een gezellige middag. Als even later Jan-Willem aankomt met zijn broer, kijkt hij even beteuterd als hij ziet dat ik naast Heidi lig. Hij weet zijn handdoek een beetje onhandig zo te positioneren dat hij ook een beetje dicht bij haar ligt, maar het is vooral potsierlijk en ik meen in Heidi’s ogen en houding ook wat ergernis te zien als hij dat doet.
We drinken de biertjes en even later gaat er een fles bessen rond. Mirjam tovert een pakje Camel uit haar tas en laat die rondgaan. Ik aarzel even, maar als Heidi een sigaret opsteekt, doe ik lekker mee. Het is een prachtig gezicht als ze de sigaret tussen haar mooie en volle lippen klemt en een trek neemt. Ik kan wel blijven kijken naar haar. Het zijn Jan-Willem en Pim die de betovering verbreken en me meetrekken het water in, waar we een kwartiertje zwemmen, stoeien en lachen met de jongens. De meiden blijven nog even aan de kant.
Als we terugkomen is de sfeer giechelig. Ik zie dat de fles bessen inmiddels leeg is. Barbara en Melissa liggen half over elkaar heen en Mirjam kijkt naar mij en dan naar haar nicht. “Hij is inderdaad erg leuk”, waarna Heidi haar een tik tegen haar arm geeft. “Sssst.” Ik doe alsof ik niets heb gehoord en ga weer naast Heidi liggen op mijn badhanddoek. Onze handen vinden elkaar even en het is alsof een elektrische lading overspringt.
De rest van de middag blijven Heidi en ik dicht bij elkaar, waarbij af en toe een hand een andere hand of een been raakt. Na een halfuurtje zegt Heidi dat ze even het water in gaat. Ik sta op, natuurlijk. En, alsof er een startschot heeft geklonken, staat ook Jan-Willem op, maar gelukkig word ik gered door mijn vriend Pim, die een paar stappen zet en Jan-Willem met een vliegende rugbytackle tegen de grond werkt en met hem begint te stoeien. Heidi en ik rennen lachend weg, hand-in-hand. Ik zal Pim hier absoluut voor belonen denk ik, terwijl ik met Heidi het water in ga.
“Dat was een goede actie van Pim”, zegt Heidi lachend. Ik knik. “Yep. Op Pim kan ik altijd rekenen. En hij op mij natuurlijk.” Heidi kijkt me aan. God wat is ze mooi, zoals ze daar staat, tot haar dijen in het water. Er hebben zich kleine bultjes kippenvel op haar benen en buik gevormd. Haar blauwe ogen hebben een diepte als ik er in kijk. Ik buig voorover om haar te kussen en ze kust me terug, maar trekt ook snel haar hoofd weer terug. “Laten we nog even wat verder weglopen”, zegt ze en trekt me mee. “Ze hoeven niet alle details te zien.”
Ik lach en loop samen met haar verder het water in. Hand in hand. Na een tijdje duikt Heidi het water in en ik ga haar achterna. We zwemmen een paar meter en dan pak ik haar schouder en ze draait zich naar me toe. “Ver genoeg?”, vraag ik en Heidi knikt. Dan kussen we elkaar echt. Eerst raken onze lippen elkaar en al snel daarna onze tongen. Even flitst een opmerking van Tina van gisteren door mijn hoofd. “Niet te snel, jongen”, en dat pas ik gelijk toe. Rustig en zacht laat ik mijn tong met de hare kronkelen. Ik voel hoe haar handen over mijn rug gaan en doe hetzelfde bij haar. Gelukkig is mijn zwembroek onder water, want ik heb natuurlijk een enorme stijve. Maar Heidi drukt haar lichaam wat tegen me aan en ik voel hoe haar buik mijn kruis even raakt. Ze zegt niets, maar blijft zoenen en dat doe ik ook.
Na een paar minuten stopt ze en kijkt me aan. “Wauw, Bart”, zegt ze. “Dat was nog fijner dan ik had gehoopt.” Ik glimlach verliefd, kus haar nog even kort en zeg: “Ja. Dat vind ik nou ook.” Dan lopen we hand in hand terug naar het strandje en de rest van onze vrienden. Er vallen wat knipogen onze kant op en Pim roept zelfs “goed gedaan jongens”, maar daar reageert verder niemand op.
Als we een uur later als groep terugfietsen, sluiten Heidi en ik de rij. Ik treuzel en laat de afstand tot de rest groter worden. Heidi glimlacht en doet hetzelfde. Als we onder een viaduct komen, stappen we af en leggen onze fietsen in de berm. Naast de weg is een bosje. Daar aangekomen gaan we verder met zoenen. Het is nog net zo lekker als in het water, maar zonder het idee bekeken te worden door onze vrienden is het vuriger, feller. Heidi draait haar tong in mijn mond en zuigt mijn lippen haar mond in. Ik laat mijn hand zakken over haar rug en leg deze op haar billen, waarna zij zich nog dichter tegen me aan drukt. Ik voel hoe haar borsten tegen mijn lichaam duwen en weet dat zij nu mijn erectie moet voelen. Ik knijp met mijn handen in haar billen, terwijl ik haar met al mijn passie blijf tongen.
Dan hoor ik iets achter me. Ik verbreek onze innige kus en draai me om en zie de anderen. Jan-Willem voorop. “Ik dacht al, zijn jullie verdwaald ofzo?”, zegt hij sarcastisch. Op de achtergrond zie ik Pim zijn handen vertwijfeld in de lucht steken. Alsof hij er ook niets aan kon doen. “Flikker op Jan-Willem”, bijt Heidi hem toe. “Wij komen er zo aan.” Dan kijkt ze me even aan en zegt zachtjes. “Ik wil graag wat tijd met je doorbrengen zonder publiek.” Ik knik. Ja dat wil ik ook wel. “Kom je morgen een kopje thee bij mij drinken? Mijn ouders zijn er niet. En Mirjam is echt heel okay met dit soort dingen.” Ik knik nogmaals. “Goed idee”, zeg ik en we spreken de volgende dag bij haar af.