Nog niet zo erg lang geleden woonde er in een klein stadje een flinke jongen. Iedereen noemde hem Kees. Zijn vader en moeder hadden hem eigenlijk Hendrik Jan Kees genoemd, maar dat was te lastig. Kees woonde in een heel mooi huis, samen met zijn vader en moeder en zijn grote zus. Alle jongens op school waren jaloers op Kees omdat hij het mooiste huis van allemaal had. Ze vonden het zo mooi omdat er iets was wat helemaal niemand thuis had. Een zwembad! Iedereen wilde wel bij Kees thuis spelen. Dat begrijp je! Oudere jongens wilden ook graag bij Kees thuis komen. Dat was omdat hij zo’n mooie zus had. Ze was wel 5 jaar ouder zeg! Kees vond er zelf niks aan. “Ze is net zo stom als me moeder”, zei hij tegen iedereen. Zijn zus vond het niet leuk als hij dat zei! Dan deed ze net of ze heel boos was en kreeg hij billenkoek. Maar niet echt hoor. Eigenlijk vond zijn zus het wél leuk. Een broertje om mee te stoeien en een beetje moedertje te spelen. Ze stoeiden vaak en Kees werd steeds sterker. “Het duurt niet lang meer of hij wint het van je Laura”, zei Kees’ vader dan. Zijn zus heette natuurlijk Laura. Dat had je al begrepen.
De vader van Kees moest altijd heel hard werken. Hij was niet vaak in het huis. Kees zijn moeder moest ook werken. “Wij moeten centjes gaan verdienen. Dan kunnen we jou en je zus extra verwennen”, zei zijn moeder altijd. Kees werd daar altijd een beetje verdrietig van. Bij zijn beste vriend Hans waren zijn vader en moeder altijd thuis. Gezellig was dat. Kees ging daarom graag naar Hans. De vader van Kees noemde de familie van Hans “Uitvreters”. Kees begreep dat woord niet en als hij het aan zijn moeder vroeg kreeg hij geen uitleg. Soms waren vaders en moeders nou eenmaal niet te begrijpen. Hans was een kop groter dan Kees. Hij was stoer. Hij wist altijd als eerste de nieuwste woorden. “Koel!” hadden ze pas geleerd. Dat was als iets heel spannend of mooi was. Dan zei je dat: “Koel man”. Dan keken Kees en Hans elkaar aan en ze begrepen precies wat de ander bedoelde. Hans had het ook altijd over meiden of wijven zoals hij vaak zei. Toen Kees dat ook eens tegen zijn moeder had gezegd kreeg hij meteen een klap voor zijn kop.
“Kom mee we gaan blote wijven kijken” fluisterde Hans op een zaterdagmiddag. Ze hadden al de hele dag na het sporten (voeballeu) op de club rondgehangen en het laatst naar een potje meidenvoetbal gekeken. “Die is geil zeg!”, riep Hans regelmatig. “Nou hé, wauw!, Koel Man”, zie Kees dan. Hij snapte niet waar Hans het over had, maar dat durfde hij niet te zeggen. Nu nam zijn beste vriend hem mee door de prikstruiken naar de achterkant van de kleedkamers. Hij deed heel geheimzinnig en fluisterde steeds. Kees vond het reuze spannend. Dit was iets wat niet mócht en wat Hans toch durfde. Dapper was zijn vriend toch! Hij zou hem overal volgen. Met Hans samen durfde hij alles!
Hij ging mee naar achter de kleedkamers en naar de andere kant van de wereld als het moest ! Achter de kleedkamers aangekomen rommelde Hans in de struiken. Hij haalde er een oud schoolbankje tevoorschijn. Hans zette het oude schoolbankje onder een raam. Het raam zat heel hoog. Dom eigenlijk. Wat had je nou aan een raam waar je geeneens door naar buiten kon kijken. Zeker een metselaar die net zo stom was als Kees zijn moeder. Hans klom nu op het bankje. Hij deed heel stil! Langzaam deed hij zijn hoofd omhoog. Hij kon nu stiekem door het raam gluren. “Zie je wat?”, vroeg Kees. “Sssssssssssst”, siste Hans meteen. Hij wenkte dat Kees ook op het bankje moest klimmen. Met bonzend hart klom Kees naar boven. Hij was best een beetje bang dat ze hem zouden zien. Dan zouden ze alles aan De Coach vertellen. Nou, dan zwaaide er wat!
Kees was kleiner dan Hans. Kees moest helemaal op zijn tenen staan om over het randje te kunnen kijken. Maar hij moest natuurlijk weten wat Hans zag. Nog een beetje trok hij zich op aan de vensterbank. En Ja! Nu kon hij ook in de meisjeskleedkamer kijken. Het raampje was beslagen door de stoom van de douches. Maar als Kees goed keek zag hij wat schimmen lopen. Hij zag een paar meiden in hun onderbroek lopen. Dan deden ze hun spijkerbroek aan. Hans had een rood hoofd. “Geil hè”, fluisterde hij steeds. Dan liep er een beetje kwijl uit zijn mond. Kees vond er echt niks aan. Dat durfde hij niet te zeggen en zei daarom ook maar “Nou! Koel Man!”. Ineens wist Kees waarom Hans het leuk vond. Die had zelf geen zus! Kees zag bijna elke dag zijn zus in dr onderbroek door de gang lopen. Als ze in hun pyjama stoeiden trok Kees wel eens gemeen haar broek van haar kont. Ze ging dan altijd leuk gillen en dan kreeg hij de kieteldood voor straf. Niks bijzonders dus deze meisjes.
“Kom op man, we gaan een patatje halen”, zei Kees. “Ik mag trakteren van mijn opa”. Opa had Kees een paar euro in de hand gedrukt. “Ga maar een eisie halen jongen”, zei hij dan. Opa kwam uit Amsterdam en was altijd heel royaal. Hans gaf geen antwoord. Die wilde blijven kijken. “Ga nou mee!”, zeurde Kees door. Hoe kreeg hij Hans nou zover? Ineens wist Kees het. “Ga nou mee, dan mag je straks mijn zus zien in haar blootje”, fluisterde Kees. Hans viel bijna van het bankje! “Meen je dat”, fluisterde hij, hijgend van schrik. “Tuurlijk”, zei Kees stoer. “We zijn toch vrienden?”. Hans duwde even iets recht in het kruis van zijn korte broek en vroeg nog eens “Je zus helemaal bloot, echt waar?”. “Dat zeg ik toch!” – Kees werd een beetje boos. “Erewoord?” “Erewoord!”. En zo gingen de twee vrienden op weg naar de snackbar.
“Hoe ga je me je zus laten zien ?”, begon Hans met zijn mond vol patatje oorlog. “Jij moet gewoon het “regenjasmannetje” zijn”, antwoordde Kees. “Het regenjasmannetje? – Wat lul je nou?” – Hans snapte er natuurlijk niets van. Niemand deed het regenjasmannetje-spel met zijn zus – alleen Kees – de geluksvogel. “Jij weet niet wat het regenjasmannetje is hè?” vroeg Kees aan Hans. “Nee, vertel op zak!” – Hans werd nu echt ongeduldig. Kees voelde zich heel trots. Hij wist iets wat zijn stoere vriend niet wist. Hans had altijd zoveel praatjes over meisjes, maar het regenjasmannetjes-spel kende hij niet! Nou, dat zou Kees hem even haarfijn uitleggen. “Als mijn zus in de tuin ligt…” Kees pauzeerde expres even. Hans luisterde ademloos. “Als mijn zus in de tuin ligt .. in haar zwempak. Nou danne, gaat ze soms naar de hoek van de tuin waar niemand je kan zien. Dan doen we het spel met de regenjas.” “Maar wat is dat dan, wat moet je dan doen?!”
Hans kan niet wachten tot Kees het verhaal verder vertelt. “Nou, èh, dan moet ik de oude regenjas van me vader aan en een hoed op en dan moet ik zogenaamd door de struiken sluipen en dan doet ze of ze me niet ziet en dan doet ze langzaam het zwempak uit en dan wordt ze net zo bloot als onder de douche en dan gaat ze een beetje stom doen, met dr benen bewegen en een beetje draaien en zo en dan doet ze allemaal oefeningen, net als op gym, maar toch weer anders en ze stopt steeds een of twee handen onderaan haar buik en als ze dan gilletjes gaat geven moet ik uit de struiken springen en voor haar gaan staan en de regenjas open doen enne dan geeft ze nog twee hardere gillen en dan knuffelt ze me en dan is het weer afgelopen. Ik vind er eigenlijk niks aan. Maar ze vraagt het steeds zo lief hè. En dan doe ik maar weer mee. Ik mag dan altijd kiezen wat het volgende spelletje is. Dan gaan we waterduiken en dan win ik altijd. Wie het langste onder kan en “ Hans luisterde helemaal niet meer naar wat Kees vertelde! Zijn hoofd was een beetje rood en hij duwde maar steeds tegen zijn korte jongensbroek. “Eet op man, dan gaan we gauw naar je huis!”, zei Hans en Kees hield boos zijn mond. Hij zou net gaan vertellen hoe goed hij wel onder kon blijven en zo. Maar Hans wilde niet meer luisteren en zwijgend fietsten de vrienden naar huis.
Thuis hadden ze echt geluk! Kees zijn zus had de hele middag bij het zwembad in de zon liggen braden. Kees was eerst zelf de tuin in gegaan. Hans bleef in een stil hoekje zitten kijken. “Dag, lief broertje”, zei Laura slijmerig tegen Kees. Echt op een manier zoals moeder deed als ze wilde dat hij iets heel vervelends ging doen. “Ik ben toch zo heet geworden.” “Ja, stom kind, moet je maar niet de hele middag in de zon gaan liggen”, zei Kees. “Je snapt het nog niet lieverd, later misschien. Zullen we even het regenjasmannetje doen?” en ze lachte zo lief naar Kees dat hij niet wist waarom, maar zijn benen werden helemaal slap. Zeker omdat hij wist dat Hans lag te kijken. Wel mazzel, dat ze meteen wilde. Kees had anders niet geweten hoe hij haar zo ver moest krijgen. En hij had het zijn vriend beloofd. Beloofd is beloofd. Daar hield Kees zich aan. “Koel”, zie hij stoer tegen Laura. Laura kirde meteen “Jippie” en huppelde naar de andere hoek van de tuin.
Kees rende naar boven. Het plan ging lukken ! Gauw Papa’s regenjas en hoed pakken! Met de spullen rende Kees de voordeur uit en achterom naar de struiken waar Hans zat. “Trek aan!”, fluisterde hij tegen Hans. “Gewoon uit de struiken komen en gaan staan kijken. En denk erom als ze een beetje gaat gillen helemaal opengooien die Jas.” Meer aanmoedigingen had Hans niet nodig. Voorzichtig ging hij door de struiken naar Laura. Kees liep naar het balkon boven zodat hij Hans in de gaten kon houden. Waarom hij dat deed wist hij zelf niet. Misschien om aanwijzingen te geven als Hans het niet snapte. Hopelijk was het spel gauw klaar, dan konden ze mooi met ze drieën zwembadplonzen gaan doen. Zou hij het vast winnen van die veel grotere Hans. Kees verheugde zich er al helemaal op. Hij zag Hans nu naar Laura lopen. Zijn hoofd was vuurrood. Het was natuurlijk bloedje heet in die regenjas. Laura lag beneden al een beetje te wiebelen. Ze had het badpak al bijna helemaal naar beneden getrokken. Haar tieten kwamen er onder vandaan. Kees vond dat niks bijzonders. Hij had ze zo vaak gezien. Hans keek met grote ogen. Zijn mond ging openhangen.
“Wat heeft die nou?”, dacht Kees bij zichzelf. Laura deed nu wel heel raar. Ze ging op haar knieën zitten en leunde op haar ellebogen helemaal voorover. Dan deed ze haar armen naar achter en steunde met haar voorhoofd op het gras. Ze kreunde erbij. “Ja, logisch, dat doet natuurlijk hartstikke pijn”, dacht Kees. Met haar kont zat ze nu precies naar Hans toe. Nu had ze haar armen vrij. Ze trok de rest van het badpak naar voren en naar achteren. Steeds weer. Ze zuchtte van de inspanning en keek steeds tussen haar benen door naar De Regenjas. Kees wist dat ze nu Hans op zijn kop zag. Grappig was dat. Had ze nu door dat het Hans was en niet Kees? Dat moest toch haast wel. Hans was groter en had ook een veel grotere neus. Hans stond een beetje raar te doen het leek wel of hij onder de regenjas iets verstopte. De jas stond van voren af. Plots viel zijn korte broek op zijn enkels en hij stapte er meteen uit. “Veel te warm geworden”, dacht Kees nog.
Laura sloofde zich nu erg uit. Ze moest doorhebben dat een ander het spelletje deed en ze vond dat zeker spannender. Ze stroopte het zwempakje helemaal naar beneden en bleef maar met die kont wiebelen en zuchten en kreunen. Vanaf haar buikje rommelde ze met haar hand tussen haar voorbillen en verder ook! Ze zwaaide een beetje dom tussen haar benen naar Hans. Wat zijn meiden toch een vreselijke aanstellers, vond Kees. Hij wachtte ongeduldig tot het spel klaar zou zijn en ze lekker het zwembad in konden. Hans leek helemaal geen haast te hebben. Hij bleef wiebelend staan kijken en rommelde flink met zijn handen in de diepe zakken van de regenjas.
Laura was nu weer op haar rug gedraaid. Ze begon aan de serie gilletjes. “Open die Jas!”, gebaarde Kees naar Hans beneden. Hans keek geeneens naar hem. Die keek met een domme grijns op zijn gezicht alleen naar zijn stomme gekke zus. Kees floot nu maar eens keihard en deed het gebaar voor. Hè, hè, Hans snapte het. Hij ging rechtop staan en rukte de jas zover open dat hij bijna achterover viel. “Stomme zak”, dacht Kees. Maar wat zag hij daar nou bij Hans? Wat was zijn piemel groot! Veel groter dan als ze samen in de sloot stonden te pissen. Wat een stom gezicht. Hij leek wel een olifant. Laura zag het ook. Ze gilde veel harder dan bij Kees! Ze kroop helemaal in elkaar, alsof ze heel pijn had! Kees schrok ervan. Hij rende naar beneden om zijn zus te helpen. Misschien had ze wel blinde darm en dan moest Kees een dokter halen. Nou, dan waren ze bij hem aan het goede adres. Alles deed hij voor zijn lieve zus; Alles!
Kees kwam de hoek om rennen en bleef als vastgespijkerd staan. Wat hij zag kon niet wezen. Het was raar. Laura was gek geworden! Hij moest iets doen maar kon het niet. Laura was op haar knieën naar Hans toe gekropen en likte zijn piemel of het een Cornetto Royal was. Toen nam ze hem in haar mond of het een Magnum was. Hans keek helemaal scheel van de schrik. Kees moest zijn vriend redden! Straks beet ze hem er nog af en zat Hans er de rest van zijn leven bij als een wijf!. Gelukkig liet Laura al gauw los toen Hans een schreeuw gaf. Meteen riep hij weer iets, wat een beetje klonk als “Aaarf”. En weer zag Kees iets ongelofelijks op deze mooie zomerdag. Zijn vriend pieste zo over Laura’s gezicht en haren heen. Alleen: het leek helemaal niet op piesen. Het was wit en veel dikker. Dikke klodders liepen over haar gezicht. Ze vond het geeneens vies! Het waren steeds maar korte stralen en al gauw hield Hans op. Hij had zeker erg berouw, want hij zakte als een blok in elkaar en verdween bijna onder de rest van de jas. Kees rende weg. Hij wilde niks meer met stomme spelletjes te maken hebben hoor!
Een jaartje later doet zijn zusje het spel nog eens met hem en wat er dan gebeurt lees je in deel 2 van Kees De Jongen.