De zon brandde als een laspistool op Sjoerds schedel terwijl hij worstelde met de tentstokken. Zijn bril gleed constant van zijn neus, maar met zijn zweterige handen kon hij hem niet fatsoenlijk terugduwen. De handleiding lag op de grond, half verfrommeld door zijn nerveuze vingers, en de letters dansten voor zijn ogen. ‘Klap eerst de stokken uit, idioot’, dacht hij, maar zijn handen deden precies het tegenovergestelde en de stok schoot uit zijn greep.
Het zweet droop langs zijn rug, zijn shirt plakte aan zijn rug alsof hij onder een douche stond. De camping om hem heen bruiste van leven, kindergejoel, muziek, gerammel van pannen, maar hij voelde zich alsof hij in een vacuüm zat. Voor het eerst van zijn leven was Sjoerd helemaal alleen op vakantie.
‘Mijn god, wat doe ik hier?’ Hij had nergens verstand van, nooit gehad ook. Zijn moeder had hem vorige week nog een soort handleiding meegegeven, maar die was nu nutteloos als een zeepbel in een storm. De haringen lagen verspreid over het gras, sommige in de modder, andere bijna onder zijn auto. Hij bukte zich om ze op te rapen, maar zijn rug protesteerde al na een paar seconden.
“Zo’n hitte,” mompelde hij tegen zichzelf, terwijl hij een haring uit het gras viste en zijn bril afzette om de glazen schoon te vegen. Of probeerde dat tenminste. Een vlieg zoemde om zijn hoofd en landde op zijn bovenlip. Hij sloeg ernaar, miste, en voelde iets nats op zijn tong.
“Bah.”
Een schaduw viel over hem heen. Sjoerd keek op en zag een paar blote benen in een kort, versleten spijkershortje. Zijn adem stokte. ‘Mijn god, wat een benen.’ Hij durfde niet hoger te kijken, bang dat hij zou stikken of iets stoms zou zeggen. Zijn ogen bleven steken op de glanzende knieën, de sproetjes op de huid.
“Hé, ben je hier nieuw?”
De stem was laag, warm, een beetje hees. Sjoerd slikte. Zijn keel voelde aan als schuurpapier. Hij knikte automatisch, ook al had ze het duidelijk niet tegen hem. Zijn bril besloeg opnieuw.
“Ja,” wist hij uit te brengen, maar het klonk meer als een piep.
De vrouw lachte. Een volle, vrijmoedige lach die Sjoerds maag deed samentrekken. Hij durfde eindelijk op te kijken en zag een gezicht dat even adembenemend was als haar benen. Grote, groene ogen, een mond die glimlachte als een kat die net een muis heeft gevangen. Haar haren waren donker, kort en wild, alsof ze net uit bed kwam. En die borsten, Jezus, die borsten. Ze duwden tegen het strakke hemdje dat ze droeg, als twee perziken die elk moment konden springen.
“Karin,” zei ze, en stak een hand uit.
Sjoerds handen waren vies, plakkerig van het zweet en de modder. Toch schudde hij haar hand, voorzichtig, alsof ze van porselein was. “Sjoerd,” piepte hij opnieuw.
Ze nam hem van top tot teen op, en Sjoerd voelde zich nóg ongemakkelijker. Zijn shirt plakte aan zijn buik, zijn broek hing laag op zijn heupen, en zijn bril zat scheef. Hij zag eruit als een zielige paddenstoel in de regen.
“Tentje opzetten?” vroeg ze, wijzend naar het geklungel om hem heen.
Hij knikte weer, deze keer iets zelfverzekerder. “Ja, maar ik snap er niks van.”
Ze grinnikte. “Geef maar hier. Ik doe het wel.”
Sjoerd wilde protesteren, maar zijn mond was te droog. Hij gaf haar de handleiding en een stok, en keek hoe haar vingers over de onderdelen gleden. Elke beweging was soepel, precies. Geen gedoe, geen gefrunnik. Zijn pik trok al samen in zijn onderbroek.
“Hier, houd deze even vast,” zei ze, en duwde een stok in zijn handen. Hij greep hem vast alsof zijn leven ervan afhing.
Ze hurkte voor hem neer, haar billen strak in het korte shortje, en begon de stokken in elkaar te zetten alsof het een simpele puzzel was. Sjoerd keek naar haar, zijn ogen gefixeerd op de holte van haar rug, de manier waarop haar shirt omhoog kroop als ze zich bewoog.
“Zo,” zei ze uiteindelijk, en klopte op de grond naast zich. “Ga zitten, dan doen we de rest samen.”
Sjoerd zakte op zijn kont alsof zijn benen hem niet meer droegen. Hij voelde de hitte van haar lichaam, rook een vleugje van haar parfum, zoet, maar niet te zoet. Zijn fantasie sloeg op hol. Hij stelde zich voor hoe het zou zijn om zijn handen onder dat hemdje te schuiven, hoe haar tepels zouden voelen onder zijn vingers.
Maar dat was natuurlijk onmogelijk. Toch?
Sjoerd zat op zijn hurken, de grond voelde warm en hard onder zijn handen. De tent stoffig, het doek ritselde zachtjes in de bries alsof het van papier was. Karin knielde naast hem, haar korte shortje rolde omhoog toen ze vooroverboog om een hoek van het tentdoek vast te maken. Hij zag de onderkant van haar blote billen, wit als nieuwe kaarsen, en zijn keel werd droog.
“Hier, houd deze even vast,” zei ze, en duwde een stok in zijn handen. Hij greep hem vast alsof hij een reddingsboei was. Zijn vingers trilden, de spanning pulseerde door zijn aderen. Hij wist dat ze het zou merken. Hij wist het zeker.
Ze keek op, haar ogen glinsterden in het late middaglicht. “Je trilt een beetje,” zei ze met een grijns die hem deed smelten.
“N-nee hoor,” loog hij, zijn stem kraakte als droog hout.
Ze lachte zachtjes, een geluid dat door hem heen trok als warme honing. “Relax, Sjoerd. We zijn hier met z’n tweeën, niet met een groep wilden.”
Hij slikte. Haar parfum drong zijn neus binnen, rijpe aardbeien vermengd met een vleugje kokoszonnebrand. Hij ademde diep in en hield zijn adem in, bang dat ze hem zou horen happen naar lucht.
Ze bukte weer, haar shirt kroop omhoog en onthulde een stukje van haar onderrug. Donkere krullen piepten net onder de rand van haar broekje uit. Sjoerd voelde zijn broek strakker worden, zijn pik duwde tegen de stof van zijn onderbroek. Hij stelde zich voor hoe het zou voelen om zijn handen daar te leggen, om haar huid te voelen gloeien onder zijn vingers.
“Kijk uit, anders gooi je nog de hele boel omver,” zei ze, maar haar stem klonk niet boos, eerder speels.
Hij schrok op uit zijn gedachten, schaamde zich voor zijn eigen opwinding. Zijn wangen brandden. “Sorry,” mompelde hij, en probeerde zijn handen stil te houden.
Ze legde haar hand even op zijn schouder, een vluchtig contact dat hem deed verstijven. “Je hoeft je niet zo druk te maken,” zei ze, terwijl ze haar haar achter haar oor duwde. Een lok gleed meteen weer los en kriebelde langs zijn wang. Haar haar rook naar een vleugje vanille en iets fris, als een net gewassen handdoek.
Zijn hart bonsde in zijn keel. Hij durfde niet te bewegen, bang dat elk klein gebaar hem zou verraden. Maar tegelijkertijd wilde hij dat ze nog dichterbij zou komen, dat haar been tegen het zijne zou drukken, dat haar borsten tegen zijn arm zouden schuren.
“Kijk,” zei ze, en wees naar de tent. “Nu moeten we de stokken nog recht zetten.”
Hij keek op, zijn blik gleed over haar gezicht, haar volle lippen, haar wimpers die donker waren van mascara. Hij wilde haar zoenen. Nu. Maar in plaats daarvan knikte hij alleen maar, zijn keel te droog voor woorden.
Ze reikte naar voren, haar vingers sloten zich om de stok waar hij mee bezig was. Haar hand was warm, haar huid zacht. Toen ze de stok aanpakte, raakten haar knokkels per ongeluk zijn bovenbeen. Een schok ging door hem heen, alsof hij een elektrische schok had gekregen.
“Ziezo,” zei ze, en trok haar hand terug. Maar ze bleef dichtbij, haar ademhaling warm tegen zijn wang. “Nu alleen nog de grond uitvlakken, dan zijn we klaar.”
Hij knikte weer, zijn ogen gefixeerd op de manier waarop haar borsten bewogen onder het strakke hemdje. Elke keer als ze zich bewoog, dansten ze lichtjes heen en weer. Hij kon het niet helpen, hij keek. En hij wilde meer. Sjoerd slikte hard. Zijn broek voelde te strak, zijn pik bonsde tegen de stof. Hij wilde zijn hand ernaar uitsteken, ertegenaan wrijven, maar durfde niet.
“Je doet het goed,” zei ze, en streek met haar hand langs zijn arm. “De tent staat als een huis, je kunt er straks zo in.”
Hij glimlachte onzeker, onhandig met zijn handen aan het frummelen. Elke keer als hij haar per ongeluk aanraakte, voelde het als een elektrische schok. Hij wilde meer. Hij wilde alles.
De zon begon langzaam te zakken, het licht werd goud en warm. De tent stond en alles was ingericht. De spanning tussen hen was om te snijden.
Karin keek op, haar ogen ontmoetten de zijne. “Ziezo,” zei ze zacht. “Klaar.”
Sjoerd keek haar aan, zijn hart bonsde. Hij wilde iets zeggen, maar de woorden kwamen niet. In plaats daarvan keek hij naar haar lippen, naar de manier waarop ze lichtjes van elkaar waren gescheiden.
Ze glimlachte, alsof ze precies wist wat er in zijn hoofd omging. “Kom je wat bij me in de caravan drinken?” vroeg ze, terwijl ze haar shirt recht trok en de stof weer strak om haar borsten spande.
Sjoerds handen waren nog nat van het zweet toen hij achter Karin aan liep over het zanderige pad naar haar caravan. Het zonlicht brandde door zijn shirt heen, alsof zijn katoen te dun was om de hitte tegen te houden. Zijn broek plakte aan zijn bovenbenen, zijn pik drukte tegen de stof alsof hij eruit wilde breken. Hij durfde niet eens te ademen, bang dat zijn ademhaling het laatste restje zelfbeheersing zou wegblazen.
Karin opende de deur van de caravan en stapte naar binnen, haar kontje wiebelend in die strakke korte broek. Sjoerd slikte hard toen hij haar kont zag op en neer bewegen onder de stof. Zijn mond was kurkdroog, zijn tong voelde als een lap leer. Hij wilde iets zeggen, maar de woorden zaten vast in zijn keel.
Binnen was het koel, een welkome afwisseling na de verzengende hitte buiten. De airco zoemde zachtjes op de achtergrond, en de geur van chloor en oude meubels vulde de ruimte. Een klein tafeltje stond vol met halfvolle glazen en een schaal met chips. Karin draaide zich om en keek hem aan met een blik die hem tot op het bot raakte.
“Ga zitten, Sjoerd,” zei ze terwijl ze naar de bank wees. Haar stem klonk laag, bijna fluisterend, en er lag een glimlach om haar lippen die hem aan het denken zette over dingen die hij nog nooit had durven denken.
Hij liet zich op de bank zakken, zijn benen voelden aan als lood. Karin liep naar de kleine koelkast en bukte zich om er iets uit te halen. Sjoerds ogen werden groot toen hij haar kont weer zag, deze keer nog dichterbij. Hij voelde zijn hart in zijn borstkas bonken, zijn handen trilden op zijn bovenbenen.
“Hier,” zei ze, en ze drukte een ijskoud flesje bier in zijn hand. De kou beet in zijn vingers, maar hij merkte het nauwelijks. Zijn blik was gericht op haar borsten, die strak stonden in het dunne shirtje dat ze droeg. Hij had nog nooit zo duidelijk kunnen zien hoe haar tepels tegen de stof drukten.
“Proost,” zei ze, en ze tikte haar flesje tegen het zijne. “Op een geslaagde avond.”
Sjoerd nam een slok, het koude bier gleed door zijn keel en deed hem even vergeten waar hij was. Maar toen hij haar weer aankeek, was alle koelte verdwenen. Zijn ogen gleden over haar lichaam, alsof ze hem uitnodigde om alles te ontdekken.
“Je hebt hard gewerkt,” zei ze plotseling, en ze ging naast hem zitten op de bank. Haar knie raakte die van hem, en hij sprong bijna op van schrik. “De tent staat er prachtig bij. Echt een mooie afwerking.”
Sjoerd voelde zijn wangen gloeien. Hij wist niet wat hij moest zeggen, dus knikte hij maar. Maar toen zag hij hoe ze naar hem keek, hoe haar ogen hem plaagden, alsof ze precies wist wat hij dacht.
“Wat is er?” vroeg ze, en ze legde haar hand op zijn bovenbeen. De hitte van haar aanraking brandde door zijn broek heen, alsof ze hem met een brandmerk aanraakte.
“Niets,” stamelde hij, maar zijn stem klonk schor.
Karin lachte zachtjes, een geluid dat rechtstreeks naar zijn kruis ging. “Je liegt,” zei ze. “Je zit hier alsof je op hete kolen zit.”
Hij wilde protesteren, maar de woorden kwamen niet. In plaats daarvan keek hij naar haar hand, die langzaam naar zijn kruis gleed. Zijn pik was zo hard dat het pijn deed, en hij voelde het bloed naar zijn wangen stijgen.
“Wat doe je?” fluisterde hij, hoewel hij het antwoord al wist.
“Wat jij wilt dat ik doe,” zei ze, en ze streek met haar vingers langs de bobbel in zijn broek. Hij hapte naar adem, zijn lichaam schokte onder haar aanraking.
“Karin,” kreunde hij, zijn stem was nauwelijks meer dan een zucht.
Ze glimlachte, een glimlach die hem vertelde dat er geen weg meer terug was. “Sst,” fluisterde ze. “Laat je maar gaan.”
En toen deed ze het. Ze trok zijn broek open en pakte zijn pik met haar warme hand. Sjoerd kreunde luid, zijn hoofd viel achterover tegen de leuning van de bank. De wereld om hem heen bestond niet meer, er was alleen nog maar haar hand om zijn pik, haar vingers die hem streelden, haar lippen die dicht bij zijn oor kwamen.
“Je bent zo hard,” zei ze, en ze fluisterde het alsof het een geheim was. “En zo groot.”
Sjoerd kon niet meer nadenken. Alles in hem brandde van verlangen, zijn hele lichaam trilde van opwinding. Hij greep haar bij haar haar en trok haar naar zich toe, zijn mond viel op haar lippen. Ze kreunde in zijn mond, haar hand bleef bewegen, haar vingers streelden zijn eikel terwijl ze hem langzaam aftrok.
Hij voelde het branden in zijn ballen, het opbouwen van de spanning, het gevoel dat hij weldra zou ontploffen. Maar hij wilde nog niet klaarkomen. Hij wilde dit moment vasthouden, wilde genieten van elke seconde van haar aanraking.
“Karin,” hijgde hij, zijn stem was schor van opwinding. “Ik… ik kan niet…”
Ze liet zijn pik los en keek hem aan, haar ogen donker van verlangen. “Wat kun je niet?” vroeg ze, haar stem zacht en uitnodigend.
“Ik… ik wil…” stamelde hij, maar de woorden wilden niet komen.
Ze glimlachte, een glimlach die hem vertelde dat ze precies wist wat hij wilde. “Zeg het dan,” zei ze. “Zeg me wat je wilt.”
En toen deed hij het. Hij zei het. “Ik wil in je komen. Ik wil je neuken.”
Karin kreunde, en ze trok haar shirt over haar hoofd. Sjoerds ogen werden groot toen hij haar borsten zag, rond en vol, met harde tepels die smekend om aandacht leken te vragen. Ze trok haar korte short uit, en even later lag ze naakt voor hem, haar benen gespreid, haar handen op haar borsten terwijl ze hem aankeek.
“Kom dan,” zei ze. “Neuk me.”
En dat deed hij. Hij duwde haar achterover op de bank, zijn handen grepen haar heupen en trok haar naar de rand van de bank. Zijn pik stond rechtovereind, zwaar en kloppend van verlangen. Hij stootte in haar zonder waarschuwing, en ze gilde het uit van genot, haar nagels groeven in zijn rug.
Hij begon te bewegen, eerst langzaam, maar al snel sneller, harder, zijn heupen klapten tegen haar aan terwijl hij haar diep neukte. Ze was nat, zo nat dat hij het vocht tussen hen voelde, zijn ballen bonsden tegen haar kont terwijl hij haar neukte.
“Ja!” schreeuwde ze, haar stem schor van opwinding. “Harder! Neuk me harder!”
En hij deed het. Hij neukte haar harder dan hij ooit iemand had geneukt, zijn pik gleed in en uit haar, zijn ademhaling was een rauw gekreun, zijn lichaam was één met het hare. Hij voelde het opkomen, het branden in zijn ballen, het gevoel dat hij weldra zou ontploffen.
“Karin!” schreeuwde hij, zijn stem was een waarschuwing. “Ik kom!”
“Ja!” gilde ze, en ze trok hem dieper in haar. “Kom in me! Vul me!”
En toen gebeurde het. Hij explodeerde in haar, zijn lichaam schokte terwijl hij zijn zaad diep in haar spoot. Hij was zich bewust van haar nagels die in zijn rug groeven, van haar kreunen die tegen zijn oor klonken, van haar lichaam dat onder het zijne trilde van genot.
Toen het voorbij was, zakte hij boven op haar, zijn borstkas hijgend, zijn hart bonsde in zijn keel. Karin streelde zijn haar, haar vingers licht als een veertje, en hij voelde zich kleiner dan ooit tevoren.
Maar toen keek ze hem aan, en haar glimlach was zacht, warm als de avondzon. “Dank je,” zei ze. “Voor het harde werk.”
En Sjoerd wist dat hij voor altijd meer had geleerd dan in al zijn schoolboeken ooit had gestaan.