De volgende ochtend werd ik wakker. Willem was in alle stilte vertrokken en toen ik naar beneden kwam in mijn kamerjas, zaten Mario en Nand te ontbijten. Moe ging ik zitten en Nand schonk me een kop koffie uit. Mario keek me even aan met een blik van ‘wat is er allemaal gebeurd’. Ik nam een wolkje melk en nipte van mijn warme kopje. “Jos en Liliane verwachten ons in het kasteel Hilde”, zei Nand. “Je outfit ligt klaar, maak je wat op want we moeten zo vertrekken”, ging Nand verder. Hij zei het alsof de vorige nacht niet had plaatsgevonden. Ik dronk mijn koffie uit en ging naar de badkamer. Ik nam snel een warme douche en het warme water gutste heerlijk over mijn vermoeide lijf dat langzaam wat ontspande. Ik deed oogschaduw op en poeierde mijn wangen, deed een beetje lipstick op en stak mijn kleine oorbelletjes in.
“Zo is het wel goed”, dacht ik bij mezelf en ik wandelde naar de kamer. Op het bed lag een kort zwart minirokje waarvan de voor- en achterkant met een soort nestel aan elkaar gerijgd waren waardoor de zijkanten van mijn billen en heupen te zien zouden zijn. Er lag een strak en veel te kort hemdje naast dat hoogstens tot tien centimeter onder mijn borsten zou zitten met korte mouwtjes. Aan de voorkant drie witte knoopjes onder de V-hals en onderaan een omgekeerde V. Het was een hemdje waarvan ik dacht dat je het enkel zou dragen op een terrasje op een zonnige en warme verlofdag maar blijkbaar had Nand dit toch gekozen. Een tweekwarts witte push up en een hoog uitgesneden kanten slip maakten het geheel compleet. Ik trok het slipje aan en trok het op zijn plaats, hoog op mijn heupen. Ik keek naar onze trouwfoto toen ik mijn borsten in het strakke behaatje hees en de bandjes goed trok. Ik schoof het rokje over mijn lange dijen omhoog en keek in een spiegel.
“Jeetje, wat nu weer”, ging het door mijn hoofd, want wat ik ook deed en hoewel ik het anders wilde, de bovenkant van mijn kanten slip en de bandjes boven mijn heupen kwamen hoe dan ook boven mijn rokje uit. “Zo kan ik toch niet naar meneer en mevrouw Surin”, dacht ik maar volgens één van de artikelen in mijn contract bepaalde Nand voortaan wat ik zou dragen en dus legde ik me neer bij datgene wat hij voor mij had gekozen. Gelukkig maakte een kort zwart kravatje het geheel net iets stijlvoller. Ik keek even naar het rommelige bed en keek nog even naar onze trouwfoto. Om één of andere reden vroeg ik me af wat er veranderd was in onze kamer maar het viel me niet meteen op. Ik stak zwarte pumps aan en ging naar beneden.
Mario keek me aan en verslikte zich bijna in zijn koffie. “Hilde, wat heb jij….”, stootte hij uit maar Nand viel hem in de rede. “Perfect, Hilde, precies zoals ik het voor ogen had”.
Mario zweeg en zette zijn kop net iets te uitdrukkelijk neer. De grote doos waar de kettingjurk in zat, stond op tafel naast Nand. “Hij neemt ze dus terug mee”, dacht ik een beetje ontgoocheld. “We gaan”, zei Nand en we vertrokken. Ik stapte naast hem in de auto en keek Mario na toen Nand de oprit afreed. Nand streelde rijdend langs mijn dij en liet zijn vinger naar de ceinture van het korte rokje glijden en dan over mijn naakte gevoelige huid tot aan de het elastiekje van mijn slipje op mijn heup. “Mooi toch?”, vroeg hij terwijl hij zijn vinger erachter haakte en het nog wat hoger trok. Ik voelde hoe daardoor mijn kruisje dieper in mijn lies en spleetje getrokken werd maar liet begaan. Ik kreunde zacht en streelde zijn vingers. “Heel mooi, Meester, maar wat zullen meneer en mevrouw Surin hiervan zeggen?”
Nand keek me donker aan. “Heb je dan echt geen vertrouwen in mij en mijn keuzes, hoe durf je, als je dat nog een keer doet, laat ik je volgende keer naakt naar de Surin’s gaan”, zei hij kort. “Sorry, Meester”, haastte ik me. “Sorry, sorry, je weet toch dat ik bepaal wat jij draagt, waag het dus niet nog eens om dat in twijfel te trekken, ….dus ik geef je een kans om correct te antwoorden ….mooi, TOCH?” Ik slikte even en keek hem aan. “Het is heel mooi, Meester, dank U dat U deze mooie outfit voor me hebt uitgekozen”. “Jongens toch, je hebt zoveel te leren!”, zei Nand en hij legde zijn hand tussen mijn dijen. “Wat heb je trouwens niet begrepen aan de regel over je rokje?”, siste hij. “Jeetje, even niet opgelet”, dacht ik en ik trok mijn zo al korte rokje onder mijn kont uit. Mijn slipje was nu bijna helemaal te zien.
Nand scheurde de kiezelweg naar het kasteel op en parkeerde de wagen. Hij stapte uit en opende mijn deur. Ik nam zijn uitgestoken hand en stapte uit. Onder zijn andere arm had hij de grote doos met de kettingjurk. “En je blijft van je rok af”, beval hij me. Mijn rokje zat halverwege mijn billen maar ik durfde het hoe dan ook niet te vertrekken. Meer naakt dan aangekleed stapten we het kasteel binnen en Nand ging meteen naar de werkruimte van Jos Surin, het grote bureau waar ook de contractbespreking had plaatsgevonden. “Meneer en mevrouw Surin, we zijn er”, lachte Nand en hij gaf beiden een hand. “Dag, Nand, hoe gaat het met de coaching van Hilde?”, vroeg Jos. “Ze heeft nog veel te leren, meneer Surin”, was het antwoord. Ik stond wat bedeesd naast Nand toen Liliane naar me toe kwam en me moederlijk langs mijn arm streelde. “Het komt wel goed, lieveke, je leert het vast”, zei ze lief. “Hoe vlot het met Mario?”, vroeg Nand. “Die heeft ook nog veel te leren, tot nu toe ben ik niet overtuigd”, zei Jos. Ik keek verward want volgens Mario verliep alles prima en zou André snel op pensioen kunnen.
Jos Surin ging in zijn grote lederen bureaustoel zitten en keek ons aan. “Kom bij me staan”, zei Jos, waarop Liliane me zachtjes naar hem toebracht tot ik naast zijn stoel stond. Hij draaide zijn stoel en keek me aan. Liliane stond achter me. “Liliane”, zei Surin zacht. “Ja, schat”, antwoordde ze. Surin deed iets met zijn rechterhand alsof hij een onzichtbaar pluimpje omhoog wapperde. “Kijk papa aan”, zei Liliane en ze legde haar handen op mijn heupen. Ik voelde haar warme smalle vingers over de zijkanten van mijn slipje glijden. Ik keek papa Surin aan en voelde hoe haar vingers achter mijn slipje haakten en weer bewoog meneer Surin zijn rechterhand omhoog. Ik voelde hoe Liliane de zijkanten van mijn slipje optrok tot Surin zijn hand stil hield. Ik slikte en voelde het kanten broekje in mijn liezen trekken en ik voelde hoe het kruisje in mijn spleetje trok. Surin keek me zwijgzaam aan en zijn hand gleed zacht omhoog en meteen verhoogde de druk op mijn liezen en spleetje. Mijn slipje trok samen en moest nu wel helemaal in mijn natte spleetje zitten. Ze trok de zijkantjes zo hoog dat haar duimen de onderkant van mijn beha konden raken en ik pinkte een traantje weg.
Surin stak zijn hand naar me uit en zijn vingers gleden superzacht over de voorkant van mijn rokje tot hij met zijn duim en wijsvinger het driehoekje van mijn slipje samentrok en de stof van mijn tanga verwerd tot een samengetrokken strookje van amper een centimeter breed. Mijn clitje stond gezwollen van de spanning. Ik was heet. Het hele gedoe had mijn lipjes doen zwellen en vliegende vlinders vlogen rond in mijn buik. Instinctief verlangde ik naar meer. “Zo is het goed, Liliane”, zei hij zonder zijn blik af te wenden. Liliane loste haar greep maar Surin trok het smalle strookje op en neer en van links naar rechts tot mijn knieën letterlijk knikten en toen liet hij los. Ik hapte naar adem en zuchtte zacht.
“Hilde, wil je even deze geheimhoudingsverklaring tekenen”, vroeg Surin, die naar een blad op zijn bureau wees. “Wat ik je nu ga vertellen is strikt geheim en mag onder geen enkel beding deze kamer verlaten”, ging hij verder. Hij schoof me een pen voor en zonder het document te bekijken, tekende ik het.
Liliane stond vlak bij me en keek me aan. “Lieveke, hoe belangrijk vind jij familiewaarden?” Ik keek haar aan en antwoordde. “Heel erg belangrijk, mevrouw Surin.” Al kon ik dat niet zeggen van mijn eigen familiewaarden deze dagen. “En hoe belangrijk vind je het dat papa beloftes kan uitvoeren die hij ooit maakte?” Ik begreep niet goed wat ze bedoelde. “Als meneer Surin zich ergens heeft toe geëngageerd dan kan het niet anders dan dat hij dat engagement waarmaakt, mevrouw Surin”, antwoordde ik gedwee. Wat spraken ze allebei in raadsels en hoe hard ik ook nadacht, ik kreeg kop noch staart aan dit gesprek. “Ik heb twee broers, een oudere en een veel jongere”, ging Surin verder. “Mijn oudere broer is mee aandeelhouder in de zaak en is gekend bij de meeste mensen. Mijn jongere broer was een nakomertje en is vijftien jaar jonger dan ik”.
Ik keek hem nog steeds vragend aan. “Martin is voor de meeste mensen niet gekend. Martin stapt moeilijk en raakt soms niet uit zijn woorden en bovendien is hij soms een ongeleid projectiel”. “Ik begrijp wat u zegt, maar waarom moet dat zo’n groot geheim zijn?”, probeerde ik schuchter. “Mijn broer heeft La Tourette en bij de minste stress gaat hij dingen doen en zeggen die echt niet kunnen.” “Dan is het echt wel moeilijk om hem mee te laten werken in de zaak”, zei ik lief. “Helemaal waar, lieveke, en daarom houden we hem in een instelling en ver weg van onze entourage.” “Wat vreselijk”, dacht ik, maar het was begrijpelijk. Ik begreep nu waarom de Surin’s het bestaan van de broer geheim wilden houden, maar wat had ik daarmee te maken? “Dat is niet alles, Hilde, we kregen van de artsen te horen dat Martin ongeneeslijk ziek is en nog maar een paar maanden heeft en ik heb mijn moeder op haar sterfbed een belofte gedaan …”, ging Surin verder en zijn stem stokte.
Liliane keek naar haar man en ging verder terwijl haar handen langs mijn bovenarmen omhoog gleden. “Onze papa kan er moeilijk over spreken maar gezien de toestand van Martin heeft hij nog nooit een vriendin gehad, laat staan dat hij ooit een vrouw zou kunnen trouwen, begrijp je?” Een onbehaaglijk gevoel overviel me. Jos keek me aan en ik zag het verdriet in zijn ogen. “Jos wil zijn papa laten zien dat hij de belofte aan mama kan waarmaken”, fluisterde Liliane nu bijna. Liliane schuifelde tegen mij. Ik zag dat het heel erg woog op meneer Surin. Zijn droevige blik en afhangende schouders verraadden dit en het had een vertederende uitwerking op mij. “Onze papa heeft een oplossing bedacht, lieveke”, ging Liliane verder en ik voelde hoe haar fijne vingers het onderste knoopje van mijn strakke bloesje openknoopte. Zachtjes steelde ze me over de zachte huid boven mijn knoopje en ik rilde. “Wil je luisteren naar die oplossing, schatteke?”, ging ze verder en meteen knoopte ze ook het volgende knoopje open. Mijn hemdje zat zo strak dat het telkens meteen open sprong. Mijn tepels priemden hard en piekten door het hemdje heen. Ik knikte alleen maar bevestigend.
“Martin moet een liefje krijgen, verloofd worden en trouwen … hij moet een viering krijgen, een feest en …en dat alles voordat de dokters hem vertellen dat hij ongeneeslijk is”. Surin’s stem stokte weer. “En Martin moet vooral geloven dat het echt is”, stelde Liliane die nu het knoopje tussen mijn borsten beet nam en opende. De binnenkant van mijn borsten werd zichtbaar en ze maakten een sprongetje naar de vrijheid. Liliane nam het laatste knoopje beet en opende het. Zachtjes schoof ze mijn hemdje open en Surin keek naar mijn naakte tieten. “Nand, heb je meegebracht wat ik je vroeg?” “Zeker, meneer Surin”, was het korte antwoord. “Breng me de doos”, ging Jos verder. “Zeker, meneer Surin”. Nand kwam naar het grote bureau en zette de doos voor me neer. Wat heeft mijn kettingjurkje hiermee te maken, dacht ik. Ik ademde sneller en voelde hoe Liliane mijn borsten zachtjes streelde om dan zacht aan mijn harde tepels te trekken. “Open de doos”, beval Surin me. Rillend opende ik de doos en meteen sperden mijn ogen ver open. Dat was niet mijn zwarte jurkje van de dag voordien. Meteen besefte ik wat er veranderd was in onze kamer toen we vertrokken. De paspop stond onaangekleed! Ik wilde gillen en protesteren maar deed het niet. Jos Surin tilde mijn bruidsjurk uit de doos. Dit kon toch niet, wat gebeurt hier allemaal, schoot het door mijn hoofd.
Liliane haalde mijn haar weg in mijn hals en kuste me er zacht. Haar handen gleden knedend over mijn naakte borsten. “Vind je niet dat papa zijn belofte aan zijn mama moet waarmaken”, fluisterde ze aan mijn oor. “Ohm hmm, ja mevrouw Surin, maar ik ben gehuwd en hoe kan dat dan?”, stootte ik uit. “Papa heeft connecties, hij heeft een priester gevonden en de burgemeester is al op de hoogte en zal ons geen strobreed in de weg leggen”, antwoordde ze. Ik kreeg tranen in mijn ogen en keek naar mijn trouwjurk. Ze was zo mooi. Ik had ze gekozen omdat ze zo sexy was. Ze was heerlijk suggestief en perfect gemaakt. Crèmewit met een diepe decolleté tot aan mijn naveltje en een open rug tot net boven mijn billen waarbij de pandjes bij elkaar gehouden werden door een vleeskleurig transparant stofje om alles mooi op zijn plaats te houden. Het rokje was strak en reikte tot halverwege mijn dijen en vanuit mijn lenden vertrok een lange uiterst transparante rok met een open split tot aan de ceinture van de rok. Als ik stapte schoof de split open en werd de lange transparante overrok een korte maar mooie sleep. Het jurkje was mouwloos en de armsgaten waren open tot de ceinture van de rok maar ook daar zaten vleeskleurige tussenstukjes om de voor- en achterkant mooi bij elkaar te houden.
“Ons Hildeke is akkoord Jos, ik voel het”, zei Liliane. Jos stond op met mijn jurk en wandelde ermee naar Nand. “Nand, onze couturier is aangekomen, wil jij ze hem even overmaken”. De zenuwen gierden door mijn keel. “Neen niet mijn jurk, please, please”, gierde het door mijn verwarde hoofd maar Nand stapte naar de deur en sprak even met een vreemde man.
“Morgen hebben we een kleine familiebijeenkomst waar Martin aanwezig zal zijn, je kan vannacht hier blijven”, zei Surin. Ik slikte en keek naar Nand die ondertussen zonder trouwjurk bij me stond. “Mario is al op de hoogte, meneer Surin. Hilde en ik overnachten hier”. Wat moest Mario niet denken en hoe zou hij reageren als hij de paspop zou opmerken? Ik was zenuwachtiger dan ooit. “Nand, jullie kunnen jullie terugtrekken in jullie kamer, het is misschien goed als je Hilde wat voorbereidt op morgen, er mag niets fout gaan en voor Martin moet het absoluut reëel zijn”. Ik hapte naar adem en keek naar Nand. “Er zal niets fout lopen, meneer Surin, U mag op me rekenen”, zei Nand en de zelfzekerheid droop eraf. Hij pakte me bij mijn heup en we wandelden naar de deur. Ik kon nog nauwelijks op mijn benen staan maar Nand ondersteunde me.
Zwijgend en helemaal beduusd gingen we de trap naar de eerste verdieping op en Nand opende een deur van een prachtige logeerkamer met een groot houten hemelbed met fluwelen baldakijnen. Nand kwam voor me staan en tilde mijn kin omhoog om hem aan te kijken. Hij keek in mijn natte ogen en gaf me een kusje op mijn neus. “Ontspan, alles zal correct verlopen en mocht je vragen hebben, dan ben ik er voor jou, maar weet hoe belangrijk dit is voor Jos en Liliane, dit geheim delen ze niet zomaar”, ging hij verder. Nand legde zijn handen op mijn bekken en streelde me dan hoger tot zijn duimen de onderkanten van mijn borstjes raakten. “Je weet perfect hoe je kan ontspannen, Hilde”, zei Nand teder. “Meester, dit is zo … overweldigend”, fluisterde ik. “Sssst, Hilde, ontspan”, klonk het weer en zijn duimen wipten mijn harde tepels omhoog en omlaag. “OOOhm hmm”, hijgde ik. Mijn hemdje zakte naar mijn ellebogen. “Toon me hoe we gaan ontspannen”, likte hij aan mijn oor.
Hij hield me stevig vast en ik deed kleine stapjes achteruit naar het bed en ging zitten. “Toon het me, heet sletje”, fluisterde Nand. Ik draaide me om en knielde naast het bed en keek bijna huilend voor me. Nand legde zijn handen op mijn opgeschorte rokje. “Toon het me”, klonk het weer en dus bracht ik mijn handen naar mijn rokje en trok het hoger zodat het over mijn kontje zat. “Toon het me, Hilde.” Ik lag op mijn buik en met mijn borsten op de zachte donsdeken op het grote bed en drukte mijn slipje over mijn billen naar beneden. “Nu toon je me perfect hoe je wil ontspannen”, bromde Nand en hij pakte mijn rechterhand en schoof ze onder mijn buik door naar mijn heuveltje. Mijn vingers gleden door mijn natte spleetje en ik kon niet weerstaan aan de drang om mijn clitje te beroeren. Ik hijgde luider en hapte naar lucht. Nand opende zijn broek, rommelde wat en zakte tussen mijn onderbenen op zijn knieën achter me. Ik keek strak voor me, kittelde mijn clit en voelde hoe hij zijn eikel tegen mijn natte grotje aandrukte. Met één stoot schoof hij diep in me. Ik graaide in de lakens en siste wat onverstaanbaars en drukte ongewild tegen. Nand versnelde nu en plopte tegen mijn billen aan.
“Is dit niet ontspannend?”, hijgde Nand. “Ooh ja Meester, dit is zo lekker”, kreunde ik. Ik sloot mijn ogen en werd geneukt. Dan sperde ik van genot mijn ogen en mond helemaal open. Bij iedere stoot kreunde ik als Nand tegen mijn billen aanbotste. Wat was het ontiegelijk lekker, telkens hij in me zat. Mijn natte kutje sopte van het geil. Ik begon zacht te jammeren van het intense genot dat zich van me Meester maakte. “Oh Meester, dank U, dank U, dat U me zo heerlijk neukt!”, riep ik uit.
Die avond lag ik, na een warme douche, naakt in bed. Ik staarde naar het plafond en keek naar de schemeringen die de maan wierp op het plafond. Wat zou Mario nu denken en zou hij zich niet afvragen waar ik zat? Alles was zo verward en dat allemaal voor één promotie. Nand voelde mijn verwarring en streelde me door mijn haar. Even keek ik hem aan. “Wat is er?”, vroeg hij. “Ik hoop maar dat Mario niet ongerust is”, zei ik. “Mario weet dat je hier bent, in goede handen, je hoeft niet wakker te liggen van Mario, meer nog, ….als je bij me bent, wil ik niet dat je aan Mario denkt, begrijp je?” “Uhum.” “Aan wie denk je dan wel?”, vroeg Nand bijna teder en hopend op een goed antwoord. Ik keek hem weer aan en streelde bijna vanzelf door zijn borsthaar, mijn hoofd op zijn borst.
“Ik denk aan jou, Meester”, zei ik lief en eigenlijk ook wel eerlijk. “En waaraan denk je dan?”, glimlachte hij. Mijn hand gleed over zijn buik naar beneden. “Denk je daaraan?”, plaagde hij me. Als een verliefde puber giechelde ik even om dan zijn halfstijve pik te strelen. “Vertel me ongegeneerd wat je denkt.” “Oh jij, je plaagt me”, zei ik zacht en gemeend. Mijn vingers gleden even over zijn lul en ballen. “Vertel me ongegeneerd wat je denkt, zei ik. “Hilde, ik vraag en jij doet wat ik vraag”. “Hmmm, ik …ik denk aan jou en mij en ik denk aan de zin die ik heb.” “Ongegeneerd, Hilde”, klonk het streng. “Ik denk aan neuken met jou, ik denk aan hoe je mijn tieten zuigt en hoe ik naar je verlang. “Ik denk maar aan één ding Meester, ik denk aan mijn kut die zo graag door jouw harde stijve lul gevuld wordt”, stootte ik uit. “Nu zijn we er, waarom duurde dat zo lang”, lachte Nand en hij trok me over hem heen. Ik zat pardoes op zijn benen en keek hem rechtop zittend aan. Mijn handen steunden op zijn brede borst. “Je moet niet te veel denken maar vooral doen”, zei Nand. “Uhum”, zuchte ik en langzaam verschoof ik naar zijn harde jongen die door mijn spleetje gleed. Ik pakte hem beet, drukte me wat op en zette hem tegen mijn gaatje aan. Ik was al die tijd nat gebleven door aan hem te denken. Mijn spleetje was zo nat en soepel dat hij in me gleed zonder enige weerstand. “Ik ga je neuken, Meester”, hijgde ik en schoof opgewonden over zijn pik, kantelde mijn bekken en reed. Oh wat voelde ik me een hete hoer, zijn hete onverzadigbare hoer was ik. Zijn pik voelde zo lekker aan en vulde me volledig tot hij zijn zaad in me spoot.
De ochtend brak al snel aan en Nand en ik werden wakker. Buiten hoorden we werkmensen die een witte tent aan het monteren waren voor de familiebijeenkomst. Ik maakte me op in de ensuite badkamer en keek me aan in de spiegel. Vandaag was een belangrijke dag en ik zou mijn beste beentje moeten voorzetten. Ik stapte in mijn witte tanga de kamer in. Nand had een wit gebloemd zomerjurkje voor me klaargelegd. Eentje met spaghettibandjes en een strak bovenstukje met een mooie v-hals en een los kort rokgedeelte “Wel makkelijk zo’n man die mijn jurkjes klaarlegt”, glimlachte ik. “Wen er maar aan, want dat bepaal ik voor jou”, zei hij vrolijk terug. “Je bent wel wat vergeten vannacht”, ging hij verder. “Oh ja?”, vroeg ik verbaasd. “Er is een regel die zegt dat je dankbaar moet zijn, remember?”, zei Nand. Schalks keek ik hem aan, draaide me om mijn as in mijn jurkje en keek hem dan vrolijk aan. “Dank je, Meester, voor de lekkere neukbeurt van vannacht”. “Goed zo”, lachte Nand en hij gaf me een tik op mijn billen.
Na het ontbijt wandelden we samen het park in, de zon scheen al lekker wanneer de eerste gasten aankwamen en weer voelde ik wat meer stress in mijn lijf. Op het grote gazon werd het wat drukker, de butlers draafden heen en weer met flessen champagne en hapjes. Nand kreeg een berichtje en keek me aan. “We worden verwacht”, zei hij kort. Hij nam me bij de hand en nam een pad dat zou uitkomen bij het gezelschap. Toen we er bijna waren, liet hij mijn hand los en liepen we samen naar gasten. Jos en Liliane herkende ik meteen. In een tuinstoel zat een oudere man van een jaar of tachtig en Jos praatte met een man van zijn leeftijd die een mooie statige vrouw naast zich had. In een elektrische rolstoel keek een man naar ons. Hij zag er verzorgd uit, was licht grijzend en nipte van een glas champagne. Verder liepen er nog twee jongens en een meisje rond. Liliane kwam naar ons toe en nam me bij de hand. Ze nam mijn hand en streelde ze even.
“Verdorie toch, ….geef me je trouwring, schat, ik ga die bewaren in onze kluis, dit kan toch niet”, mompelde ze zenuwachtig. Ik deed mijn trouwring uit en gaf hem haar. Voor mij voelde het aan als een volledige loskoppeling van Mario en ik hoopte maar dat ik hem vroeg of laat zou terugkrijgen. “Kom lieveke, ik stel je voor aan de familie”, stelde Liliane voor en ze begeleidde me naar de oudere man in de zetel. Ik reikte de man lief een hand en hij werd me voorgesteld als de vader van Jos. “Ik ben Fons, meisje”, zei de oude man. “Dit is ons Hildeke, papa, ze werkt nu voor Jos”, zei Liliane. Ik maakte kennis met zijn oudere broer, Theo en diens vrouw, Meredith, die er vrolijk aan toevoegde dat hun kleinzonen, Simon en Stef en kleindochter Eline hier ook wel ergens rondliepen. Uiteindelijk stapte ze ook naar Martin die me vrolijk aankeek.
“En dit is onze Martin, Hilde”, zei Liliane en ze gaf me een klein duwtje. “Dag Martin, aangenaam, ik ben Hilde”, stelde ik mezelf voor. Martin maakte even een klikkend geluid en zwierde zijn hoofd van links naar rechts en keek me dan weer aan. “Dit waren dan die typische tics die een Tourette-patiënt wel had”, dacht ik, maar ik deed alle moeite om te doen alsof het me niet opviel. Liliane knikte naar een stoel die naast Martin zijn rolstoel stond en ik ging gracieus zitten, waarop een butler me een glas champagne aanbood. Nand hield me vanop een afstandje in de gaten. “U ….werkt …klik…voor mijn broer”, begon Martin. “Jazeker, Martin, nog niet zo lang, maar ik ben er heel gelukkig mee”, antwoordde ik. “En ….klik ….het is leuk om je …klik …te leren kennen, …ik …ik …klik praat niet zo makkelijk maar…”. “Oh maar dat was me nog niet opgevallen, ik begrijp je goed hoor”, stelde ik hem gerust. “Ik ….ik klik ….vindt U een mooie vrouw ….klik klik, lekkere tieten….klik klik”.
Ik deed of ik het niet had gehoord, maar ik had hem goed begrepen. “Ik klik …..heb Tourette, als ik iets ….klik ongepast zeg, sorry dan klik…”, hakkelde Martin. “Trek het je niet aan, Martin, laat ons afspreken dat ik niets ongepast zal vinden, dan mag jij gerust zeggen wat je wil”. “U bent lief”, zei Martin. Ik nipte van mijn glaasje en Martin draaide zijn elektrische rolstoel wat naar me toe en zijn knie tikte de mijne aan. Ik keek hem minzaam aan want eigenlijk was het intriest voor hem en ik besefte maar al te goed hoe moeilijk dit voor hem moest zijn. Een vreemd gevoel van warm medelijden overviel me. “Bent u single …klik?”, vroeg hij en weer knikte zijn hoofd ongecontroleerd heen en weer. Ik schrok van de vraag die sneller kwam dan ik had verwacht.
“Euh …ja hoor ik ben single, Martin”, loog ik. De kinderen holden heen en weer achter een bal aan. Af en toe keken Jos en Liliane even onze richting uit maar ze zagen dat het goed was. “Ik …klik …klik, ben ook al lang single, ….klik …hete hoer…klik”. Ik bleef kalm en weet het aan zijn aandoening. “Dan is het goed dat wij hier samen zijn, Martin”, zei ik. “Voor een man als ….klik ….stom stom…klik is het moeilijk …klik, om een vrouw te vinden”. Ik keek hem teder aan. “Hmmm, is dat echt zo, ik kan het me niet voorstellen, een vrouw met begrip, kijkt er wel doorheen, Martin”, antwoordde ik hem. “Laat ons samen een fijne namiddag hebben en mekaar beter leren kennen, ik hoop dat dat kan”. Martin keek me lief aan en knikte bevestigend. Even bewoog hij ongecontroleerd toen een butler ons naar de tuintafel vroeg.
“Het eten kan opgediend worden”, zei de man. “Zal ik je helpen?”, vroeg ik Martin. “Gelukkig rijdt hij vanzelf”, lachte hij kalm en voor het eerst waren er geen kliks te horen. Ik stapte naast hem naar de tafel waar Martin met zijn rolstoel de enige open plaats in reed die er was. Uiteraard had Liliane het zo geregeld dat ik naast hem zou zitten. Ik nam plaats en Surin keek me even bezorgd aan. Ik antwoordde met een geruststellend knikje. Nand schoof naast me aan. Mooie bordjes werden ingezet en ik voelde hoe Nand even mijn been streelde en er zachtjes in kneep. Stiekem schoof hij mijn jurkje hoger zodat Martin een beter zicht kreeg op mijn lange slanke dijen. “Ik ben achtenveertig ….klik …lekkere billen klik …en jij ….klik?” “Ik wordt binnenkort vierentwintig”, antwoordde ik na een hapje doorgeslikt te hebben. “Te …klik stom ..stom …klik te oud?”, hakkelde Martin.
“Waarom, nee hoor”, zei ik lief en ik bracht mijn hakje naar voor en legde mijn kuit zachtjes tegen zijn onderbeen aan. Hierdoor schoof mijn rokje nog wat hoger en Martin keek me aan. Ik zag hem denken ‘zou ik durven’ maar dan legde hij zijn hand even ter hoogte van mijn knie en omdat ik hem niet afwees liet hij ze liggen met een gelukzalige glimlach op zijn gezicht. We aten verder en Nand legde stiekem zijn hand achter me en drukte met één vinger mijn spaghettibandje van mijn schouder aan de kant van Martin. Ik voelde het, slikte en liet begaan. Het bandje zakte traag naar mijn elleboog. Mijn cupje zakte wat en het was duidelijk dat Martin er naar keek. Hij verslikte zich bijna in zijn eten. Ik nam mijn servetje en boog naar hem toe. Lief haalde ik een beetje saus aan zijn lip weg.
“Beter zo”, fluisterde ik. Martin keek me lief aan. “Dank U ….klik …tieten, klik kut, hoer”. Ik glimlachte terug en legde kalm mijn servet neer. Papa Fons had me dat net zien doen en keek me even lief aan en knikte. Ik knikte terug. Liliane glimlachte en kneep in het been van haar man. Nand boog naar me toe en fluisterde aan mijn oor. “Je bent goed bezig …tieten, kut ….hoertje”. “Wie wil er dessert?”, vroeg Liliane. “Ik zou liever gaan wandelen”, zei Martin. “Zullen we even het park verkennen?”, stelde ik hem voor. Martin liet mijn knie los en ik stond recht. Martin stuurde zijn stoel naar achter en samen wandelden we het harde zandpad op dat het park in leidde. “Vond je het stout van mij ….klik…dat ik ….aan je ….been klik”, stotterde Martin. Ik stapte wat dichter naar hem toe en legde mijn hand op zijn schouder. “Erg? ….nee integendeel Martin”. Hij reed verder en keek me van in zijn stoel aan. “Echt?”, zei hij en hij keek me ondeugend aan. “Echt, waarom denk je dat ik dat niet graag heb, wil je nog een keer?”
Martin was nu echt met me aan het flirten. “Vraag het me dan …klik dat zou klik …leuk zijn…klik hete billen”. “Jij, stouterik”, plaagde ik hem en ik streelde hem even door zijn haren. “Wil je asjeblieft mijn billen strelen”, lachte ik en even danste ik voor hem voor de rolstoel. Ik keek nu even naar het kasteel en zag hoe Nand ons stiekem volgde. “Ik wil het”, lachte Martin en hij wenkte me dichter. Even schrok ik want door zijn kinderlijk geflirt was ik helemaal vergeten dat dit een opdracht was en de tederheid die ervan uitging wond me zowaar op. Ik huppelde zijn kant op en nam zijn hand. Ondertussen stuurde Martin de rolstoel behendig over het pad met zijn andere hand richting een bankje. Ik legde zijn hand net boven de zijkant van mijn knie. De rolstoel hield halt en ook ik stopte. Martin keek me lief aan en zijn hand gleed langs mijn bil omhoog. Ik deed een stapje dichter en stond nu tegen de rolstoel en streelde zijn wang.
“Nee nee …klik, …stout …mag niet ….hete del, ….stoute Martin”, stootte hij uit. “Rustig, Martin.” Ik sloeg een arm om zijn hoofd en trok hem tegen mijn borsten aan. “Je bent helemaal niet stout, ik heb je graag, en als je wil, wil ik je hete del wel zijn”, fluisterde ik stil. Zeemzoet keek hij me aan. Waar haalde ik het in godsnaam vandaan om dit te doen, was dit nu normaal maar op een of andere manier won hij mijn hart wel ergens. “Wil je zitten?”, vroeg hij. Ik glimlachte en zakte dan op zijn schoot. Martin sloeg zijn arm voorzichtig om me heen en de andere legde hij op mijn schoot toen ik schrijlings op zijn schoot op de rolstoel zat. “Klik …hete billen …”, stootte hij. “Denk je …jouw billen, wil je ze …”. Martin zijn hand schoof wat onder mijn rokje en hij keek me aan alsof ik hem goedkeuring moest geven. Ik legde mijn hand op de zijne over mijn rokje heen en schoof ze hoger.
“Dit is zo …te goed ….ik heb nog nooit zo’n lieve vrouw”, stamelde hij. “Oh mijn god, wat erg, je bent zo’n lieverd”, schoot het door mijn hoofd. Martin durfde niet verder gaan onder mijn rokje maar pakte wel het loshangende spaghettibandje beet aan mijn elleboog en begon er aan te trekken. Het bleef stil tussen ons en ik kon alleen maar minzaam naar hem kijken wanneer hij het cupje langzaam en teder naar beneden trok tot mijn tepel zichtbaar werd. Martin kreunde zacht en de bobbel in zijn broek groeide voelbaar onder mijn kontje. “Kuste je al ooit een vrouw?”, vroeg ik hem lief. “Nee”, klonk het stil. Ik boog naar hem toe, mijn neus raakte de zijne en mijn lippen gleden zacht en nat langs de zijne. Ik opende mijn mond, likte zijn bovenlip en draaide dan mijn tong om de zijne. Ik kromde mijn rug van genot en keek hem aan. “Je kust lekker voor een man die dat nog nooit deed.” “Echt?”, vroeg Martin. “Echt wel”, zei ik hem. “We moeten terug, ze gaan ons missen”, zei Martin. Het geklik was weg, hij was rustiger dan voordien en op zijn gezicht stond alleen maar geluk te lezen. “Doe je topje en je rokje goed, want…”.
Ik trok mijn cupje en mijn bandje op zijn plaats en streek mijn rokje glad, stond recht en samen reden we terug naar de rest van het gezelschap. Martin hield me even tegen. “Hilde, wil jij mijn lief zijn?” “Je bent wel direct lieverd maar ….ja ik wil je liefje zijn”. Toen we even later aankwamen stond Nand duidelijk al verslag uit te brengen bij Liliane en Jos. Liliane stak even een duimpje op en kwam naar ons toe. “Wel wel wel, ben jij gaan wandelen met ons Hildeke?” “Wel Liliane ….klik ….hete teef, …klik… ons Hildeke is nu …..nu mijn Hildeke, mijn lief ….Liliane”. “Mo!! Ooooh Martin toch, papa! ……onze Martin heeft een liefke, heb je dat gehoord papa!”, riep Liliane naar de vader van Jos. “Wat?! ….maar is dat echt? …..Jos ….Jos onze Martin heeft een lief”, riep die op zijn beurt uitgelaten naar zijn zoon. Meredith kwam bij Liliane staan en pakte me bij mijn arm. Ze boog naar me en gaf me een kus op mijn wang. “Word jij mijn schoonzusje? …eindelijk!”
Jos knipoogde naar Nand. Ik stond als aan de grond genageld. Hoe was het mogelijk dat deze kleine gebeurtenis zoveel vreugde in de familie bracht en wat gaf het me een fijn gevoel dat ik hen dat allemaal kon bieden. Iedereen verzamelde zich om ons heen, behalve de kinderen, die bleven tegen hun bal aantrappen. “Zo knap van jou, Martin”, lachte Meredith. Fons kwam er op zijn wandelstok bijstaan en kneep in mijn arm. “Jongen toch, eindelijk! ….en heb je haar al gevraagd”, wilde hij weten. Martin probeerde recht te staan en ik ondersteunde hem snel. Hij stond op en zakte dan moeizaam op een knie. “Ooooh Jos! Jos! Het gaat gebeuren, kijk nu”, gilde Liliane. Ik bloosde en keek naar Martin. “Hilde …knik knik, geil …teef….knik….wil je knik met me trouwen”. De hele familie keek me met grote ogen en vragend aan. Nand keek me streng aan. “Ja, Martin, ik wil met je trouwen”, stootte ik uit en meteen werd er gelachen en geklapt. Liliane flipte even en de butlers brachten een nieuwe lading champagne. “Wanneer ga je trouwen?”, vroeg de oude Fons aan zijn jongste zoon. “Volgende zaterdag ….klik toeme, ….jaaa kut …zuigen”, hakkelde Martin. Niemand lag nog wakker van zijn Tourette. “Wat zal ons mama blij zijn in de hemel”, mompelde Fons.
Het werd fris en iedereen ging naar binnen. Er werd druk nagepraat over de verloving van Martin, die naast me zat in de zetel. Ik zat dicht tegen hem aan en Nand had zich dicht tegen me aan genesteld aan de andere kant. Hij schoof zijn rechterhand onder zijn linkerarm door en ik voelde hoe hij de zijkant van mijn borst aanraakte. Martin legde zijn hand op mijn been en was de gelukkigste man van de hele wereld. Nand kneep even in de zijkant van mijn borst en ik keek hem aan. “Toon hem dat je zijn lief bent”, fluisterde hij aan mijn oor. Ik draaide me wat meer met mijn rug tegen Martin’s borst aan en hij sloeg zijn beide armen om me heen. De mannen zaten aan de cognac.
“Heb je kou, lieveke?”, vroeg Liliane me en voor ik kon antwoorden had ze een dekentje over mij en Martin en Nand zijn schoot gelegd. Onder het deken pakte ik Martin’s handen beet en keek hem aan. Hij keek me lief aan en kuste me op de mond. “Wat een mooi koppeltje toch”, merkte Meredith op. Theo stak een sigaar op en onder het deken trok Nand mijn knie naar hem toe. Mijn rokje gleed omhoog en ik trok Martin’s hand wat hoger. Ik beet mijn lip toen hij even ‘knikte’ maar dan kneep hij zachtjes in mijn tietje. Nand’s hand gleed tussen mijn dijen omhoog. Wat was hij onbeschaamd. Terwijl mijn verloofde me langzaam begon te verkennen, gleed zijn hand over mijn heuveltje en ik voelde hoe zijn vingers in mijn slipje verdwenen, door mijn spleetje gleden om me dan zacht rijdend op zijn vingers te laten vingeren.
Ik hijgde zacht en moest alle moeite van de wereld doen om mijn opwinding te verbergen. Theo kwam naar ons toe en boog naar ons toe. “He, koppeltje, ik moet jullie helaas uit elkaar halen want we moeten Martin naar huis brengen”. Nand trok zijn hand terug en Theo trok het deken weg en keek naar mijn blote dijen. “Je hebt een stoute jongen, Hilde”, grijnsde hij. Ik streek mijn rokje goed en stond op. Martin en ik namen afscheid en Fons vertrok samen met Theo en zijn gezin. Nog even gingen we naar de woonkamer. Het was zo stilaan 21 uur.
Jos lurkte van zijn sigaar en kapte het laatste slokje cognac achterover vanuit zijn zetel. “Kom eens hier jij”, stelde hij kort. Liliane stond mee op en leidde me naar haar man. Surin zette zijn glas op een bijzettafeltje en legde zijn handen op mijn billen en streelde ze dan meteen omhoog tot ze onder de zoom van mijn rokje verdwenen. “Je kunt niet geloven hoe fier ik op je ben”, zei hij trots en hij kneep in mijn kontje onder mijn rokje en drukte zijn hoofd tegen mijn buik aan. “Papa is zo fier op jou, liefje, en omdat papa zo fier is mag je hem bedanken omdat hij dat met je deelt”, kraaide Liliane. Wat was dit voor een kromme redenering, dacht ik, maar ik legde mijn handen in zijn grijze haren en streelde hem. Liliane trok achter me mijn rokje op tot Jos Surin zijn hoofd eronder verdween. Zijn neus drukte tegen mijn heuveltje aan en gewillig zette ik mijn hakjes uit elkaar. Met een hand rukte meneer Surin mijn slipje opzij en begon me dan uitgelaten en bijna dierlijk te likken. Liliane drukte in mijn rug. “Rijden, Hilde, rijden”, siste ze en dus begon ik te rijden op de tong van haar man tot ik een loeiend orgasme kreeg. De hele middag was ik zo opgewonden en heet geweest. Het verlangen in mijn lichaam had zich zo opgebouwd dat ik haast spontaan was klaargekomen.