Ik, lesbisch? Of toch net niet?

Hoi, Ik ben Chantal, 48 jaar. Ik werk op de dienst accounting in een familiaal bedrijf. Een aantal maanden geleden, kregen we een nieuwe collega, Heleen. Het was maandag, iemand van HR kwam Heleen voorstellen aan ons. Heleen zag er fris en jong uit, wel nogal nerdy, een typisch boekhoud meisje, ik schatte haar rond de 26 jaar. Ze was ik gok 1m72, heel slank. Ze droeg korte hakjes, nylons, en klassiek rokje en een witte blouse. Ze had een schattig gezichtje, een bril op haar neus en honingblond, sluik haar. Ze was verlegen en zei weinig.

Nadat ze nog wat tijd had doorgemaakt bij de mensen van HR, kwam ze uiteindelijk terug naar ons bureau. Ze nam plaats naast een collega die haar een eerste opleiding zou geven over ons boekhoudsysteem. Onze eerste indruk was ok, maar snel hadden we door dat ze zich een beetje vreemd, onwennig gedroeg. Ze was stil, zei niet veel. Ook tijdens de lunch was het moeilijk om een gesprek te beginnen met haar. Ze knikte als antwoord op onze vragen en als ze dan eens iets zei klonk haar stem heel zenuwachtig en trillerig. Iedereen begon zich wel wat vragen te stellen over haar. Na de lunch had ik eigenlijk verder weinig aandacht voor haar en was vooral gefocust op mijn eigen werk.

De volgende ochtend was ze als één van de eersten op bureau, wat toch van een bepaalde motivatie getuigt. Ze ging weer bij diezelfde collega zitten voor een verdere opleiding. Zo ging het een dag of drie verder. Weinig interactie maar wel een aandachtig luisterende meid die om eerlijk te zijn snel wegwijs vond in ons boekhoudsysteem. Donderdags kwam iemand van HR binnen en riep Heleen mee voor een gesprek samen met ons diensthoofd. We zagen dat Heleen heel nerveus werd toen ze volgde naar het bureel van het diensthoofd. Na een tijdje kwam Heleen terug en leek ze zelfs nog zenuwachtiger. Had ze slecht nieuws gekregen? Niemand van onze dienst snapte wat er gebeurd was.

Kort voor de lunchpauze riep het diensthoofd ons samen in de meetingroom. Niemand had een idee van wat er te bespreken viel. We volgden allemaal naar de meetingroom. Als iedereen had plaatsgenomen, schraapte het diensthoofd zijn keel, hij leek zelf ook wat ongemakkelijk, waarop de collega van HR het woord nam.

“Collega’s, goeiemiddag. Ik heb jullie even laten samenkomen omdat er toch iets te bespreken valt. Sinds maandag is jullie nieuwe collega Heleen hier aan het werk en ik denk dat we allemaal mogen zeggen dat ze het op professioneel gebied heel goed doet. Ik zie aan jullie reacties dat jullie dat kunnen bevestigen. We willen een kracht als Heleen zeker een kans geven in ons bedrijf. Nu is er toch iets dat Heleen zelf openbaar zou willen maken omdat het voor haar voelt als een olifant in een porseleinwinkel. Iets op persoonlijk vlak dat haar momenteel beperkt in de integratie in jullie dienst. Ik weet dat ze enorm zenuwachtig is maar ik ben zeker dat we allemaal de juiste mindset hebben om haar verhaal te aanhoren en waarschijnlijk ook te begrijpen. Heleen, mag ik jou het woord geven?”

De HR collega keek naar Heleen die rood aanliep en zich duidelijk enorm ongemakkelijk voelde. Maar dan keek ze aarzelend op naar de HR collega. Ze opende haar mond maar twijfelde om een woord te beginnen uitspreken. Na een diepe zucht begon ze er aan.

“Dag allemaal, eerst zou ik jullie al willen bedanken voor het hartelijk ontvangst op jullie dienst. Maar er is iets dat ik wil vertellen.” Ze stotterde en aarzelde om verder te gaan, maar we zagen dat ze moeite deed om al haar moed bijeen te rapen om een nieuwe zin te beginnen. “Ik ben Heleen, een meid van 26 jaar, maar ik ben eigenlijk geboren als jongen.” Ze stopte met praten en we zagen haar ineen zakken als een hoopje pudding nu ze het heikel thema had aangesneden. Iedereen bleef even stil.

Om de stilte te doorbreken nam de HR collega terug het woord. “Ja collega’s, Heleen wilde dit graag aan jullie vertellen omdat ze hier eigenlijk heel zenuwachtig over was en het voelde alsof deze info een blokkade was om zich hier verder te ontplooien. Ik ben er zeker van dat jullie deze info over haar op een normale manier kunnen begrijpen, we zijn immers 2025. Het woord is gegeven en jullie kunnen altijd met Heleen zelf in gesprek gaan als jullie iets willen weten. Ik dank dat dit geen enkel probleem zou mogen vormen op professioneel vlak. Heleen, wil je hier zelf nog iets aan toevoegen?”

Heleen zag er gelaten uit. Ze leek alsof ze schrik had voor de opkomende reacties, de vragen, de blikken. En ze zei geen woord.

Het diensthoofd nam nu het woord. “Ok, dan kunnen jullie nu terug allemaal aan het werk.” Iedereen stond op en verliet de meeting room. Ik zag hoe Heleen uitgeput van de innerlijke emoties op de stoel zat vastgenageld. Ik sprak haar aan. “Heleen, zin in een koffietje? Kom, we zullen samen even naar de keuken gaan.”

Ik, als 1 van de oudste collega’s, nam mijn verantwoordelijkheid om haar even op haar gemak te stellen. Ik was ondertussen aan het nadenken. “Haar gemak? Of was het zijn gemak? Ja wat nu? Hoe moet ik haar aanspreken.” Ik was nogal in de war. Samen aangekomen in de keuken maakte ik twee koffies klaar en gaf haar 1 van de twee koffies. Ik keek naar haar met een moederlijke, ongeruste blik. Ik probeerde haar aan te spreken.

“Meisje toch”, begon ik troostend, “was dat nu de reden waarom je er de ganse week al zo zenuwachtig bij loopt?” Ze keek me verlegen aan en knikte zachtjes. Ik ging verder “Dat is toch niks om je voor te schamen? Het is je eigen leven en ik ben zeker dat je zelf de juiste redenen hebt om te zijn wie je wil zijn. Je had ons dit gerust mogen vertellen hoor. En eigenlijk je hoefde ons dit ook niet te vertellen hé, wij zagen jou gewoon als Heleen, de jonge nieuwe collega. Wij hadden geen idee.” Heleen glimlachte heel zachtjes naar me.

“Kijk, je kent me nu 4 dagen, ik ben Chantal, 1 van de oudere collega’s op de dienst. Als je iets dwars zit, mag je me altijd aanspreken. Ik wil dat je je goed voelt onder de collega’s en wat je op persoonlijk vlak doormaakt of doorgemaakt hebt, mag daar geen invloed op hebben. Ik hoop dat je kan zijn wie je wilt zijn hier, wees gewoon jezelf. Je kan me vertrouwen dat ik er zal zijn, mocht er iemand negatief op iets reageren.” Ik legde mijn hand op haar schouder als teken om haar wat te troosten.

Als onze koffie bijna op was, kwamen de andere collega’s de keuken binnen voor de lunch. Iedereen ging samen aan de tafel zitten. Om de stilte te doorbreken nam ik het woord en stelde ik alle collega’s nog even opnieuw voor aan Heleen. En om haar een beetje uit haar schulp te lokken vroeg ik haar “en jij? Vertel eens, waar heb jij hiervoor gewerkt? Welke studies heb je gedaan?”

Ze keek op en begon te vertellen over haar studies en haar vorige job. Het bleek dat ze op haar vorige job ontslag genomen had omdat sommigen van haar collega’s daar problemen hadden met wie ze was. De collega’s aan de tafel begrepen de hele situatie meteen beter. En vanuit alle hoeken kwamen geruststellende woorden dat Heleen er zeker van mocht zijn dat dat bij ons niet zou gebeuren. Om het gevoelige punt te ontlopen, vroeg ik haar wat haar hobby’s waren. Natuurlijk was dat vooral shoppen, welke vrouw doet dat niet als hobby. Ze vertelde ook dat ze vaak ging padellen. Ikzelf en enkele anderen vertelden haar dat we ook wel eens gingen padellen en zeiden haar dat we dat dan wel eens samen moesten doen.

Het gesprek leidde ons naar het eind van onze lunchtijd en het was eigenlijk de start van de ontplooiing van Heleen binnen ons team. De komende weken kwam Heleen met iedere dag weer iets meer zelfvertrouwen naar het werk. Ook op professioneel vlak, zag iedereen wat voor een goede aanwinst ze was. Ze begon meer en meer te stralen.

Vaak waren er gesprekken onder de collega’s over Heleen. Hoe vrouwelijk ze er wel niet uitzag en dat je ook aan haar manier van bewegen nauwelijks iets vreemd zag. Ze gedroeg zich, praatte, dacht als een echte vrouw. De dagen passeerden en Heleen werd opgenomen in het team als one of the girls. Heleen kwam tijdens de lunch vaak naast me zitten en veranderde van een introvert schuw meisje naar een gewone vrouw met wie ik normale gesprekken kon hebben.

Na een week of twee zijn we zelfs samen met 2 andere vrouwelijke collega’s gaan padellen. Alles verliep relaxed en normaal. We zouden dit vaker doen de weken nadien. Het viel ons wel op dat ze na het wedstrijdje telkens snel in de wagen sprong om naar huis te gaan terwijl ik en de andere 2 collega’s ons douchten op de club en nadien nog iets gingen drinken in de bar.

Toen 1 van de volgende keren mijn collega op voorhand vroeg om nadien in de bar nog iets te blijven drinken voelden we iets wat haar tegenhield. Na wat gepraat, bleek dat ze zich niet op de club wilde douchen. Maar Heleen vertouwde ons intussen en vertelde ons eerlijk dat ze niet samen met ons wou en kon douchen omdat ze zich schaamde voor haar lichaam. Ze legde uit dat ze een bepaalde transitie had doorstaan maar dat haar geslachtsdelen niet operatief zijn verwijderd. Gewoon uit interesse, vrouwen onder elkaar, hebben we daar op doorgevraagd. Na vele omwegen in het gesprek, kwam het er dus op neer dat Heleen vele hormonenkuren had doorlopen in een transitieproces om door het leven te gaan als vrouw. Ze heeft operatief ook 2 borsten laten inplanten omdat de groei hiervan door de hormonen niet verliep zoals gewild. De meest radicale ingreep, het verwijderen van haar geslachtsdelen, heeft ze nooit laten doen.

We begrepen haar en snapten ook dat samen douchen dus inderdaad wel een beetje gevoelig lag. We hebben er nog een hele tijd over gepraat toen. Uiteindelijk kwam een collega toch met het idee dat ze dan maar moest douchen met haar slipje aan, als ze dan toch zo verlegen was. Voor ons drieëen maakte het allemaal niks uit eigenlijk, we hadden niet het gevoel dat Heleen nog iets mannelijks had… Na veel praatten hierover, ging Heleen dan toch mee in ons voorstel en de volgende zaterdag kwam ze op de club toe met haar sportzak.

Om eerlijk te zijn, was ikzelf ook wel benieuwd en onzeker hoe dit ging aflopen. Maar ik probeerde normaal te doen. En na afloop gingen we met z’n vieren naar de kleedruimte. We praatten over het afgelopen wedstrijdje en lachtten. We probeerden het gesprek zodanig aan de gang te houden dat er niet werd nagedacht over het idee van samen douchen. We kleedden ons alle vier uit en Heleen hield haar slip wel aan. We douchten gewoon alsof er niks aan de hand was. Maar ik ben zeker dat ieder van ons in zichzelf bezig was met wat er daar gebeurde.

Ook ik hoor! Ik kon het niet nalaten om uit nieuwsgierigheid Heleen te bekijken. Wat we zagen was eigenlijk amper te geloven. Haar lichaam was zo strak en vrouwelijk. Ook haar borstjes zagen er zo natuurlijk uit. Klein maar ze hadden een gewone vorm. Hadden we haar niet gekend en ware het niet dat ze duidelijk een gevulde slip had, hadden we nooit kunnen weten dat ze geen geboren vrouw was.

Maar zoals gezegd hebben we dat onderwerp proberen ontwijken tijdens het douchen. Nadien zijn we naar de bar gegaan. Het begon gezellig, we namen allemaal een rosétje, dat hadden we wel verdiend na de inspanning. Na nog een rondje bestelden we ook een hapje. En de babbel werd alsmaar gezelliger en gezelliger. Na de ganse namiddag in de bar te hebben gespendeerd, keerden we allen voldaan naar huis. Het was enorm gezellig geweest en het leek of Heleen was veranderd van die schuchterige collega tot iemand die ik best wel vriendin kon noemen.

De weekends erna spraken we nog geregeld af op te gaan padellen. Ook op de vrijdagavonden begonnen we met de collega’s af te spreken in een danscafé. En de band met de collega’s werd aslmaar beter. En vooral mijn band met Heleen. We begonnen ook af te spreken met ons tweetjes om te gaan shoppen of om een terrasje te gaan doen. Onze band werd alsmaar vriendschappelijker. Ik had nooit eerder iemand gehad eigenlijk die ik beste vriendin kon noemen. Maar dit verliep zo vlot en vanzelf. Heleen werd iemand waar ik bijna alles mee kon bespreken en ook zijzelf stelde zich alsmaar meer open.

Onze gesprekken gingen ook alsmaar dieper eigenlijk. Ze vertelde me ook hoe haar leven van jongen tot vrouw is verlopen. Hoe ze met alles omging. Van het één kwam het ander en al snel kwamen we tot de onderwerpen die ons beiden deden giechelen als twee tienermeisjes. Het ging al snel over onze types, over onze fantasieëen, over wat we ooit hadden gedaan/beleefd. Ze was daar eigenlijk heel open in tegenover mij. Ze vertelde zelfs vaak de pittige details.

Om eerlijk te zijn, waren we na een tijdje bijna altijd samen. Enerzijds op het werk en anderzijds buiten het werk trokken we altijd samen op, dat heb je met single vriendinnen hé. Na een tijdje dacht ik zelfs niet meer na over Heleens verleden, ik zag haar niet meer als een transmeid. Ze was in mijn ogen een gewone vrouw en natuurlijk behandelde ik haar ook zo.

Op een dag hadden we beslist om samen naar zee te gaan. Het was een zomerse dag. Een wandelingetje langs de dijk een terrasje hier en daar. Uiteindelijk belandden we op zo een beach bar. We hadden beiden wel al wat cocktails gedronken en het was weer super gezellig. Opeens hadden we het plan om niet meer met de wagen naar huis te rijden maar om nog een hotelletje te boeken. We keken snel online en vonden nog een vrije kamer. Ik boekte meteen en we werden beiden enthousiast. Omdat het leek alsof we iets te vieren hadden, bestelden we beiden nog een stevigere cocktail. De tongen werden losser, je weet wel hoe dat gaat.

In de beach bar was ondertussen ook een DJ plaatjes beginnen draaien en we waagden onzelf ook op het kleine geïmproviseerde dansvloertje. We amuseerden ons rot. Het zonnetje, de alcohol en de sfeer brachten ons snel in een trance van bewegen op de beats. Ik zag dat Heleen op dezelfde manier als ik in het moment zat. Ze draaide met haar kont, haar armen gingen zwoel de lucht in, haar hoofd ging van links naar rechts, de melodie volgend. Wow, wat danste ze goed ! Ze zag er stralend uit, zichzelf uitlevend, haar zomerjrukje zweefde rond haar lichaam. Opnieuw kwam ik tot het besef dat ze op ieder vlak zelfs meer vrouw was dan ikzelf. Ik genoot er van haar te zien bewegen.

Al snel kregen we de aandacht van enkele mannen in de beach bar die het waagden om met ons te komen dansen. En het duurde niet lang tot zowel Heleen als ik onze armen rond de nek van een knappe man hadden geslaan. Iedere vrouw weet wel wat het met je lichaam doet als er alcohol in het spel is en je lijf al dansend tegen het lijf van een knappe man is gedrukt. Ik zag hoe Heleen ook tekeer ging met de man waarmee zij aan het dansen was. Ik moet toegeven dat het er op z’n minst heet aan toe ging.

Na een tijdje tikte Heleen op m’n arm. “Kom, ik moet naar het toilet.” Ik excuseerde me bij de man met wie ik aan het dansen was en volgde Heleen. Ze greep mijn hand en liep de beach bar uit, richting de dijk. “Wat doe je?” Vroeg ik. Ze keek om en zonder woorden trok ze me verder weg van de beach bar. Ik zag dat er iets scheelde. Na een tijdje stopte ze in een zijstraatje, ze keek naar me, ze leek teleurgesteld, bang, ik weet niet precies wat er was.
Ze keek naar me en begon aarzelend “Sorry Chantal, maar ik heb er geen zin in. Ik weet hoe dat ging aflopen en nee, daar heb ik geen zin meer in. Ik wil me niet weer overgeven aan één of andere dronken vent die me dan meeneemt en me even gebruikt.” Ik slikte. Hmmm, ja, ze had waarschijnlijk wel gelijk dat het zo ging aflopen. Ik probeerde haar te antwoorden. “Ja, ik moet toegeven, dat dat hoogstwaarschijnlijk wel het geval ging zijn… En dat we dan morgenvroeg beiden met een rotgevoel gingen achterblijven” en ik eindigde met een ironisch bescheiden lachje.

Heleen bekende : “Ik wil dat niet meer Chantal, ik heb het zo gehad met die venten. En de kans is dan nog zeer groot dat hij me snel zou dumpen vanaf hij wist wie ik werkelijk ben.” Ik begreep haar, ik snapte exact wat ze bedoelde en haar situatie is dan nog veel gecompliceerder als de mijne. “Ik begrijp je, lieverd, je hebt gelijk. Ik liet me ook meevoeren door het gevoel. Ik raakte ook opgewonden toen ik mijn lichaam tegen het zijne aan het drukken was, ik had me ook laten meeleiden. En als ik er dan rationeel over nadenk zou de afloop morgenvroeg inderdaad teleurstellend zijn. Maar soms heb je als vrouw dat verzetje eens nodig en ben je even verblind voor wat er echt zou gebeuren. Misschien is het wel ok dat je de stekker er uit trok, hehe. Maar hé, we waren ons wel aan het amuseren hé? Wat denk je? Het wordt al iets later en frisser, zullen we misschien nog een danscaféetje opzoeken? En 1 afspraak, we dansen niet meer met vreemde mannen maar amuseren ons gewoon, vriendinnen onder elkaar.”

Ik zag haar nadenken over mijn voorstel en langzamerhand kwam er een glimlachje op haar gezicht. Ze kwam naar me toe en sloeg haar arm in mijn arm. En daar liepen we, twee, nogal aangeschoten vriendinnen, op zoek naar een danscaféetje. Niet veel later vonden we waar we naar op zoek waren en stapten de deur binnen. Er was nog niet zoveel volk maar de muziek, de lichten en het interieur maakten veel goed. We namen plaats aan een sta-tafeltje en Heleen bestelde voor ons beiden een cocktail en een shotje. Ze keek naar me en zei “Even alles doorspoelen, haha”. Ik beantwoorde haar met een begripvolle glimlach.

Wanneer onze drankjes aan tafel kwamen, gingen de shotjes vlot binnen en begonnen we meteen aan onze cocktail. We begonnen terug te praten en te lachen zoals eerder die dag, alsof er niks gebeurd was. De beats van de muziek zorgden er opnieuw voor dat we amper konden blijven stil zitten en niet veel later stonden we beiden alweer te dansen als 2 jonge trienen. We voelden ons opnieuw vrij en opgelucht en amuseerden ons rot.

Na een tijdje trok Heleen opnieuw de aandacht van een man. Toen hij tot bij Heleen kwam en probeerde met haar te beginnen dansen, zag ik haar naar me kijken met een verveelde blik. Ik greep in. Ik nam Heleens hand en trok haar zachtjes in mijn richting. Ik keek naar de man en zei “Neenee, zij is voor mij vannacht.” Ik trok Heleen tot tegen mijn lichaam en sloeg mijn handen om haar middel. Onmiddelijk besefte ik wat ik gedaan had en keek in Heleens ogen en we lachten beiden hard om mijn actie. Heleen keek met grote ogen naar me en vroeg plagerig “Oh, ben ik van jou vannacht?” Ik voelde haar handen op mijn onderrug en ze trok zichzelf tegen me aan. We lachten beiden opnieuw en we begonnen dicht tegen elkaar schurend te dansen.

Oh, wat bewoog ze goed. Zo vrouwelijk, zo sensueel. Ik liet me meeleiden in haar bewegingen. Mijn handen op haar onderrug zakten onbewust tot op haar kont. Wow, stevige kont. Heleen sloeg haar beide armen rond mijn nek en we dansten verder. Ze keek me aan, diep in m’n ogen. “Bedankt Chantal” zei ze en we dansten verder. We kwamen dichter tegen elkaar en voor ik het wist stond haar been tussen mijn benen en dat van mij tussen haar benen. We dansten en het werd sensueler. Ik voelde hoe ze over mijn been schuurde en voor ik het doorhad, was ik ook hetzelfde aan het doen tegen haar been.

Ik had op feestjes al vaker met andere vrouwen gedanst maar dit was anders. En dat besef begon stilletjes aan door te dringen. We gingen door met dansen en om heel eerlijk te zijn, kreeg ik stilletjes aan hetzelfde opgewonden gevoel als ik eerder had toen ik met die man aan het dansen was in die beachbar. Na een paar liedjes, namen we een korte pauze en bestelden we nog een cocktail. Ik voelde me steeds meer dronken worden en genoot van het moment, ik liet me meeslepen. Heleen en ik genoten van elkaars aanwezigheid en werden ook alsmaar meer lichamelijk naar elkaar toe. We praatten en lachten, onze filters verdwenen volledig.

Na ons drankje zweefden we terug naar de dansvloer en gingen verder op ons elan. Onze handen ontdekten elkaars lichaam tijdens het dansen en we lieten ons lichaam zwoel bewegen. Althans zo voelde het toch aan. Ik kan me gerust voorstellen dat het zo niet leek en dat het vooral de alcohol was die het zo liet blijken. Opnieuw hong Heleen met haar armen rond mijn nek en op een stil momentje keek Heleen weer diep in mijn ogen. “Bedankt Chantal, ik amuseer me rot met je. Jij bent mijn beste vriendin ooit”. Ik had nog nooit iemand zo eerlijk en zo open in mijn ogen zien kijken. Mijn lichaam werd volledig week. Het voelde alsof de zwaartekracht geen vat meer op me had en liet me leiden door het moment.

Ik greep Heleen steviger tegen me aan gedrukt en zonder ook maar 1 seconde te twijfelen, verdronk ik in haar blik en voelde ik mijn hoofd naar haar gezicht gaan. Mijn lippen net voor de hare. Mijn hart ging tekeer. Ik volede haar adem tegen mijn lippen. We bleven elkaar in de ogen kijken. En toen… toen sloten onze ogen en we kwamen nog die ene centimeter dichter naar elkaar en kusten. Het was een gevoel alsof er zoveel last van mijn schouders viel. Geen idee welke last maar het voelde zo. Ik kustte Heleen en zij kustte mij terug. Ik beleefde de kus zo intens en wou haar niet loslaten. Ik voelde Heleen zich overgeven aan me en ze verdonk zelf ook in mijn kus.

Na een innige kus, openden we onze ogen en onze blikken bevestigden dat we beiden hetzelfde voelden. Onze lichamen bewogen synchroon verder op de muziek en we bleven via de ogen in elkaars ziel kijken. Ik genoot, ik genoot van haar aanwezigheid, ik genoot van haar lichaam tegen het mijne te voelen, ik genoot van haar blik en ik genoot van de smaak van haar kus op mijn lippen. Ik realiseerde me hoe lang het was geleden dat ik iemand gekust had, en überhaupt of ik ooit wel iemand gekust had met datzelfde gevoel.

De wereld rondom ons verdween en we bleven dansen, bewegen, elkaar voelen. Onze dans werd hier en daar onderbroken door een zwoele en alsmaar sensueler wordende kus. Ik verdwaalde in de gedachte dat ik zonet een vrouw had gekust en dat ik er zo hard van genoot. Ik moet eerlijk zijn dat ik het ook niet kon laten om mijn handen over haar lichaam te laten glijden. Ik voelde dat zij hetzelfde deed. En ik werd, de allereerste keer dat ik dat woord gebruik omdat het een omkanteling was in mijn gevoel, ik werd geil. Ik kon het niet laten om over haar dijbeen heen te staan en mezelf nog geiler te schuren tegen haar aan.

Heleen deed hetzelfde bij mij en na een tijdje stopte ze. “Ik moet naar het toilet” zei ze, “ik kan de druk niet meer aan, het begint pijn te doen”. Ik wou haar volgen maar ze maakte me duidelijk dat ik aan het tafeltje moest blijven wachten. Ik begreep het niet zo goed, maar na een tijdje wachten aan de tafel, snapte ik wat ze bedoelde. Eerder die dag had ze nog uitgelegd dat als ze een jurkje droeg, ze haar zaakje tussen haar billen trok en het zo afplakte om geen vreemde vormen in haar jurkje zichtbaar te maken. Ja daar denk ik als geboren vrouw dus niet over na. Niet veel later, kwam Heleen al glimlachend terug aan het tafeltje. Ik keek haar aan en was nu toch wel nieuwsgierig of ik correct had ingeschat waarom ze naar het toilet wou. Ze had door dat ik me het afvroeg en lachtte. “Sorry, Chantal, dat moet je er éénmaal bijnemen. Maar alles ok nu, nu zit ik vrij in mijn slipje, haha” Inderdaad mijn gedachte was goed. Maar meteen werd ik daardoor toch met mijn neus op de feiten gedrukt dat Heleen toch niet zomaar een speciaal persoon was.

Om van onderwerp te veranderen, beslisten we om nog 1 cocktail te bestellen en daarna naar het hotel te trekken. We stonden dicht tegen elkaar aan het tafeltje en onze lichamelijkheid begon weer snel dezelfde vorm aan te nemen als zonet op de dansvloer. Ik kon eigenlijk mijn handen niet meer van haar lichaam weghouden. En ik voelde ook haar handen mijn vormen verkennen. Niet zoals ik dat kende van als een man dat doet maar anders, vrouwelijker, sensueler, gerichter, met meer gevoel. We konden het niet laten om elkaar meermaals stevig te kussen. En toen ze plaatsnam op een barkruk aan de tafel bevond ik mezelf snel rechtstaand tussen haar benen. Mijn handen op haar zachte, gladgeschoren billen. Ik voelde mijn handen onbewust naar boven over haar billen glijden waardoor ik haar jurkje meer en meer naarboven duwde. Heleen onderbrak me “Let op, Chantal, dat we hier geen schandaal veroorzaken.”

Ze had gelijk, we voelen ons goed, we zijn opgewonden maar dat wil niet zeggen dat we temidden van het café teveel toeschouwers moesten lokken. Haha. Als onze laatste cocktail halfweg was, keken we naar elkaar. Ik zei haar “Heleen, echt, ik kan geen alcohol meer zien, ik laat hem staan. Kom, we zijn door naar het hotel”. Ik voelde ook dat ik het punt bereikt had dat ik teveel had gedronken, ik had me teveel laten meeslepen. Heleen stond recht en goot de twee halve cocktails ad fundum naar binnen. Ik keek verbaasd en lachtte. We namen elkaars hand en gingen buiten en zochten onze weg naar het hotel.

We lachtten en giechelden. Om de zoveel meter stopten we en vielen we in elkaars omhelzing om een lekkere kus te ondergaan. We strompelden verder, twee dronken vrouwen, schouder tegen schouder leunend op weg naar het hotelletje. De receptioniste zal wel vreemd gekeken hebben toen we binnenkwamen zonder enige bagage want onze overnachting was niet op voorhand afgesproken. Maar na wat gepruts met mijn GSM om de bevestiginsmail van de boeking te vinden, kregen we dan toch een kamer toegewezen.

We stapten in de lift, zoekend naar knopje 6 om ons naar het juiste verdiep te brengen. Vanaf de liftdeur sloot, duwde ik Heleen met mijn lichaam tegen de wand van de lift. Ik denk één van de geilste kussen die ik ooit beleefd had ontstond. Ik kuste haar in haar nek en ze kreunde hierop zachtjes. Ik had zoveel zin om haar lichaam te verkennen. Ik voelde haar handen op mijn borsten terwijl ze haar hals overgaf aan mijn lippen. Ik voelde haar lichaam in verschillende bochten draaien. Ik kon het niet laten om mijn hand tussen haar benen naar boven laten glijden en mijn hand te laten eindigen op haar kruis. Oh god, dat was een goed gevuld pakje.

De lift deuren gingen opnieuw open en we strompelden al kussend en elkaar betastend de gang in. We openden de deur van de kamer en gingen snel naar binnen. Ik duwde haar tegen de muur en opende de rits achteraan haar kleedje. Ze liet het snel van haar schouders zakken en ze stond met haar heerlijke lichaam bijna naakt voor me. Een bh droeg ze niet, enkel nog een rood kanten stringetje. Mmmm, ze was zo knap, ze had het lichaam dat iedere echte vrouw zelf wilde hebben. Ik opende ook mijn kleedje en liet het tot op de grond zakken en stapte er uit. Ik had iets minder knappe lingetrie aangetrokken. Ik opende mijn bh en liet mijn borsten waar ik toch wel trots over was uit de cups zakken.

Ik duwde mezelf terug tegen Heleen. Onze bijna naakte lichamen tegen elkaar. Na een tijdje betasten en kussen leidde ik haar naar het bed. Ik duwde haar neer en ze trok aan mijn arm zodat ik naast haar belandde. Opeens begon de ganse kamer te draaien. Oh god, dat was de alcohol. Mijn gevoel van geilheid verandere opeens naar een gevoel van draaierigheid en misselijkheid. Heleen zag het. “Lukt het, Chantal?” Vroeg ze. Maar ze zag aan mij dat het niet lukte. Ik probeerde me te concentreren en te fixeren op een punt in de kamer maar voelde mijn lichaam afdrijven. Ik denk dat dat het moment was dat ik in slaap moet gevallen zijn…

De volgende ochtend werd ik zachtjes wakker met licht gevoel van hoofdpijn…

Lees verder in deel 2 (komt er later aan)