Tastbare Genade (deel 3)
De geur van verse, sterke koffie vulde de kleine ruimte van ons huisje. Het was een schrale troost tegen de zenuwen die al de hele middag door mijn buik gierden. Ik stond voor het raam …
Gemini
Tastbare Genade (deel 2)
Ik opende mijn ogen. De dikke donkerblauwe gordijnen lieten een smalle kier open waar het vroege ochtendlicht doorheen drong. Het zonlicht viel als een warme en heldere straal dwars door de schemering heen en tekende …
Tastbare Genade (deel 1)
De stem van dominee Visser galmde door de hoge gewelven van de kerk. De geur van oud hout, pepermunt en het sterke parfum van de tantes op de voorste rijen hing als een warme deken …
Het Archief (Epiloog)
Ik zit nu in de serre van ons nieuwe huis. Het is zondagochtend, vroeg. De wereld buiten is nog stil, gehuld in een dunne laag nevel die boven de weilanden hangt. Sjoerd slaapt nog. Boven …
Het Archief (deel 11)
De achterbank van de zware auto, een Bentley, gokte ik aan de hand van de geur van het leer en de welhaast geruisloze vering, was een cocon van duisternis. Ik zat in het midden, ingeklemd …
Het Archief (deel 10)
Het applaus was weggestorven, maar de echo ervan trilde nog na in mijn binnenste. Of misschien was dat het natrillen van mijn eigen spieren, die na de explosieve ontlading van het contactloze orgasme langzaam hun …
Het Archief (deel 9)
Het leven met een Meester is geen snelle aaneenschakeling van incidenten, maar een langzame, gestage erosie van je eigen wil, totdat er een fundering overblijft die puur bestaat uit de wens om te dienen. In …
Het Archief (deel 8)
Nu, zo veel jaar later, weet ik dat gewenning een vreemd fenomeen is. Je zou denken dat een dubbelleven, waarbij je de ene dag in mantelpak vergaderingen voorzit en de andere dag naakt op een …
Het Archief (deel 7)
De Vicky van toen leefde in een roes. Als ik nu naar haar kijk, naar die jongere versie van mezelf, zie ik iemand die balanceerde op een slap koord tussen haar veilige bestaan en een …
Het Archief (deel 6)
Als ik nu, tien jaar later, terugdenk aan die week na de ontmoeting op het station voel ik de spanning weer in mijn nek kruipen. Ik zit veilig in mijn eigen huis en de stormen …