Een avond van niemand (deel 5)
Een week later was de website live. Ik lag al in bed, de dekens tot mijn kin getrokken, en hoorde het getik van Willems toetsenbord door de muur. Ik wist wat hij deed. We hadden …
Gemini
Een avond van niemand (deel 4)
Het lag op mijn nachtkastje, schuin tegen de lamp geleund, alsof het er altijd had gelegen. Het visitekaartje. Ik had het al vijf keer opgevouwen en weer rechtgezet, de hoekjes zacht geworden van mijn vingertoppen. …
Intimiteitsweek
De lege borden stonden nog tussen ons in op de houten eettafel. De fles wijn was half leeg en de kaarsen wierpen een warme gloed over Remco’s gezicht. We zaten in die luie fase na …
Tastbare Genade (deel 5)
De Tuin van het Hooglied De geur van gestoofde wortels en gekookte aardappelen hing nog duidelijk in onze kleine woonkamer toen we klaar waren met eten. Ik had de laatste pannenlappen net op het aanrecht …
Tastbare Genade (deel 4)
De zondagsrust lag als een tastbare stilte over het dorp. Ik stond voor de smalle spiegel in de badkamer van onze unit en streek de stevige en donkerblauwe stof van mijn jurk glad over mijn …
Tastbare Genade (deel 3)
De geur van verse, sterke koffie vulde de kleine ruimte van ons huisje. Het was een schrale troost tegen de zenuwen die al de hele middag door mijn buik gierden. Ik stond voor het raam …
Tastbare Genade (deel 2)
Ik opende mijn ogen. De dikke donkerblauwe gordijnen lieten een smalle kier open waar het vroege ochtendlicht doorheen drong. Het zonlicht viel als een warme en heldere straal dwars door de schemering heen en tekende …
Tastbare Genade (deel 1)
De stem van dominee Visser galmde door de hoge gewelven van de kerk. De geur van oud hout, pepermunt en het sterke parfum van de tantes op de voorste rijen hing als een warme deken …
Het Archief (Epiloog)
Ik zit nu in de serre van ons nieuwe huis. Het is zondagochtend, vroeg. De wereld buiten is nog stil, gehuld in een dunne laag nevel die boven de weilanden hangt. Sjoerd slaapt nog. Boven …
Het Archief (deel 11)
De achterbank van de zware auto, een Bentley, gokte ik aan de hand van de geur van het leer en de welhaast geruisloze vering, was een cocon van duisternis. Ik zat in het midden, ingeklemd …