Het Archief (deel 5)
Soms, als ik nu een keer met de trein reis en we stoppen op een groot station met van die hoge, stalen gewelven en het geluid van piepende remmen, voel ik het weer. Die specifieke …
Gemini
Het Archief (deel 4)
Als ik nu door dit huis loop zie ik de spoken van ons verleden. Voor bezoekers is dit gewoon een woonkamer. Ze zien de eettafel waar we met kerst dineren en de bank waar we …
Het Archief (deel 3)
Het is laat. Buiten is de wereld al uren geleden in een diepe slaap gevallen. De duisternis drukt zwaar tegen de ramen van mijn werkkamer, waardoor het glas verandert in een zwarte spiegel die niets …
Het Archief (deel 2)
Je vraagt je misschien af hoe je de deur uitloopt nadat je zojuist je huwelijk op het spel hebt gezet op een tweedehands bankstel van een collega. Hoe je je kleren weer rechttrekt en je …
Het Archief (deel 1)
Ik ben nu achtendertig, en als ik in de spiegel kijk, zie ik een vrouw die vrede heeft met haar verlangens. Maar het verhaal dat ik je wil vertellen begint twaalf jaar geleden, toen ik …
Onder het kruisje (deel 3)
De zomer in Broekdal was altijd zwaarder dan in de rest van de wereld. Terwijl heel Nederland leek te vertragen in een lome, vrolijke vakantiemodus van terrasjes en stranddagen, leek de tijd bij ons thuis …
Onder het kruisje (deel 2)
Een week na het kerstdiner in ons studentenhuis liep ik door de ontmoetingsruimte, de Agora. Dit was het kloppende hart van de Viaa, de plek waar iedereen samenkwam voor koffie, studie en ontmoeting. Het geroezemoes …
Onder het kruisje (deel 1)
De trein raasde over de spoorbrug bij de IJssel en het ritmische gedender van de wielen klonk me als muziek in de oren. Het was het geluid van de grens overgaan. Achter me lag Broekdal, …
Een avond van niemand (deel 3)
Ik kocht de jurk. Zilvergrijs en strak. Die avond lag de kleding uitgestald: bustier, kousen, jurk. Ik had gedoucht, huid geschrobd tot roze, ingesmeerd met musk. Maar bij de bustier sloeg twijfel toe. Ik zag …
Een avond van niemand (deel 2)
De dagen na die eerste zaterdag waren een vreemd soort limbo. Overdag functioneerden we als altijd: koffie zetten, mails beantwoorden, ’s avonds koken. Maar ’s nachts, als het stil werd in huis, voelde ik Willems …