Een avond van niemand
De wijn vloeide rijkelijk tijdens het diner bij Manon en Pieter. De sfeer was loom en vertrouwd, het soort avond waarop gesprekken langzaam afglijden van werk en verbouwingen naar intiemere terreinen. Toen de lege borden …
Gemini
De perfecte aanvulling
De zon brandde al fel op de balkonvloer van mijn penthouse in Julianadorp, maar de airconditioning hield de werkruimte ijskoud. Toen ik voor mijn studie vanuit Amsterdam naar Curaçao vertrok had ik niet verwacht zo …
Onder de linden
De ochtend in Lindenvoorde begon niet met vogels of kerkklokken, maar met de geur van gestoofde pruimen die zich door het oude boerderijtje verspreidde. Sanne stond gebogen over de koperen ketel, haar handen plakkerig van …
Tafelspel
Daar stond ik dan, vast in de eindeloze file, mijn hoofd bonkte lichtjes van vermoeidheid. De dag op kantoor had me leeggezogen. Elke taak, van het inwerken van nieuwe collega’s tot het eindeloos controleren van …
Gezien in het schemerlicht (deel 3)
Het was een regenachtige woensdagavond. Jasper en ik zaten op de bank, beiden moe van een veel te volle werkweek. Hij las een boek over de toekomst van architectuur en ik scrolde gedachteloos door mijn …
De onverwachte storm (deel 2)
Ik rolde uit bed, mijn spieren zeurden met een zachte, onbekende vermoeidheid, niet de pijn van een workout, maar een dieper gevoel, alsof ik mezelf opnieuw had uitgevonden. In Tims badkamer viel het ochtendlicht door …
Grensverleggend herstel (deel 4, slot)
Ik stond voor de spiegel. Mijn werkblouse nog niet dichtgeknoopt en mijn haar in een losse paardenstaart. Op de grond lag, tussen de rest van mijn kleren, mijn slipje met Marks opgedroogde zaad nog duidelijk …
Grensverleggend herstel (deel 3)
Vanuit mijn appartement keek ik naar de dagindeling op mijn laptop, de ochtendzon filterend door de jaloezieën. Acht weken geleden had ik Jesse’s dossier gesloten met een mengeling van triomf en schuld, zijn lachende ogen …
Een nieuw begin van ons
De woonkamer ruikt naar vers gezette thee, en het zachte kaarslicht flikkert over het eikenhouten dressoir, waar foto’s van onze kinderen en een vergeelde trouwfoto staan. De rolluiken zijn gesloten, zoals altijd ’s avonds in …
Domus Rosula Secreta (deel 4)
De dagen na die regenachtige dinsdagavond hadden een nieuwe, fluisterende taal in het huis gebracht tussen Sven en mij. Een taal van blikken die net iets te lang duurden, van handen die per ongeluk raakten …