Het is inmiddels vaste prik. Woensdags rond een uur of drie in de middag komt een kleine auto voorgereden. Vanuit mijn werkkamer aan de voorzijde hoor ik het grind onder de banden knerpen. Ik moet dan altijd even glimlachen.
Woensdag is ook de enige dag waarop ik mijzelf permitteer thuis te zijn. Hoewel ik sinds drie jaar de pensioengerechtigde leeftijd heb, heb ik nog geen zin om mijn oude dag slechts golfend of zeilend door te brengen, zoals de meeste leeftijdgenoten doen die ik ken. Ik ben van mening dat je je hersenen aan de gang moet houden. Die dienen gevoed te worden, net als het lijf. Ik heb mijn leven lang gesport, sloeg een prima figuur op het hockeyveld. Nu wandel ik veel, met de auto ben ik binnen 20 minuten in het bos.
Woensdagmiddag is voor mij de tijd lopende zaken te bestuderen. Ik krijg regelmatig cases van collegae die het oordeel van die ouwe bok gelukkig nog altijd op hun waarde weten te schatten.
Maar er zit geen druk achter, en dat weet ik steeds meer te waarderen.
Een raam in mijn werkkamer is geopend. Ik steek mijn kop naar buiten en kijk naar beneden. Voor de deur staan ze, ik kijk bijna loodrecht op hun schedeldak. Mijn vrouw doet open, een begroeting en de deur sluit zich achter hen.
Mijn vrouw is 52, werkt 70 uur per week en wil het eigenlijk ook wat rustiger aan gaan doen. Ze heeft een cosmeticabedrijf dat ze eigenhandig uit de grond getrokken heeft en inmiddels zo’n meer dan 80 werknemers heeft. Daarnaast is ze bedrijfsleider op de manege hier ter plaatse. Ze was en is een echt paardenmeisje, maar het ontbreekt haar aan tijd.
De woensdagmiddag is haar verzetje.
Ik krijg een appje van haar dat ze zover zijn. Langzaam fatsoeneer ik mijn bureau, sluit de pc af en zet het raam op een kiertje.
Dan naar beneden, waar ik me een borrel inschenk. Ik doe mijn jasje uit, trek mijn das wat losser en begeef me naar haar boudoir. De ene, Ricardo heet hij geloof ik, zit voor haar op zijn knieën. Ze heeft haar krachtige amazonebenen gespreid. De andere heb ik nog niet eerder hier gezien. Deze staat naast haar en heeft een zeer indrukwekkende erectie., die hij in haar gezicht duwt. Ze lacht naar me. Wat is ze toch prachtig. Ik kom naast haar staan en geef haar een kus op haar voorhoofd. en de beffende jongen een schouderklopje. Hij kijkt een beetje verstoord op. De jongen met de erectie geef ik een hand. Richard heet hij. Ik complimenteer hem met zijn gereedschap, hij lacht beleefd. Richard en Ricardo, het klinkt als een dreamteam, zeg ik lachend. Mijn vrouw schiet in de lach, maar doet dat hevig snuivend aangezien haar mond vol zit met Richards apparaat.
Ik neem plaats in een fauteuil en knoop mijn pantalon open. Let the game begin!
Na een half uur houd ik het niet meer. Richard ligt op bed, met mijn vrouw over hem heen gebogen. Zijn enorme lul zit halverwege in haar. Ricardo staat achter haar en heeft een beduidend kleinere lul dan zijn collega. Hij neukt haar anaal. Een prima taakverdeling zo. Het zijn gedienstige kerels met een bewonderenswaardig uithoudingsvermogen. Mijn vrouw heeft al zeker vijf orgasmes genoten als ik goed geteld heb. Ik kan het niet langer uitstellen en de spetters vliegen in het rond.
Na afloop drinken we wat op het terras. De jongens aangekleed en mijn vrouw in haar Japanse kamerjas. Ze heeft zich gedoucht en weer opgemaakt, alsof er niet gebeurd is. Ze ziet er werkelijk fantastisch uit. De jongens nemen afscheid, ik begeleid hen naar de deur.
Mijn vrouw kan het niet laten en heeft na het diner alweer een Zoom meeting. Ik kan haar helaas niet vermurwen en maak dan maar alleen een wandelingetje.