Simon tikte lusteloos op de afstandsbediening en zapte door de zenders op de televisie, op zoek naar iets interessants, iets dat hem kon afleiden van de kleine berg papieren die over de salontafel verspreid lagen. Na een paar minuten vruchteloos zoeken, zette hij met tegenzin een natuurdocumentaire op. Hij wist niet precies waar het over ging, en het kon hem ook niet echt schelen; het zorgde voor de broodnodige afleiding, en voorkwam dat hij alleen met zijn gedachten zat, terwijl hij zich door zijn berg schoolwerk heen worstelde.
Er ging toch nog een uur voorbij voordat hij halverwege de stapel was, en hij voelde al de neiging om het op te geven. Hij verveelde zich dood door de zeer eentonige taak. Hij probeerde zijn pen op te pakken en trok een grimas, terwijl hij zijn hand draaide om de spanning in zijn pols te verlichten, en worstelde om de wazigheid die zijn zicht begon te belemmeren weg te knipperen. Hoe zwaar het werk ook was, hij begreep dat het allemaal nodig was. Hij had zijn zinnen al lang gezet op de universiteit, wat betekende dat hij zichzelf net iets harder moest pushen, om ervoor te zorgen dat zijn schoolprestaties buitengewoon goed waren. Hij werkte hard, misschien wel harder dan hij had moeten doen. De lange uren studeren hadden een zeer negatieve invloed op zijn sociale leven, zozeer zelfs dat hij zelden nog met zijn vrienden uitging. Hij had wel wat romantische avontuurtjes, maar geen enkele duurde langer dan een paar weken, te kort voor meer dan wat ongein.
Hij werkte gestaag door, maar moest zich wel even bukken om de ventilator naast de bank aan te zetten, om de verstikkende hitte in huis te verdrijven. De dag was warm genoeg begonnen, maar de hitte werd al snel ondraaglijk, zo erg zelfs dat de airconditioning nauwelijks nog effect had op de temperatuur in huis.
Een zacht rinkelend geluid bij de voordeur trok zijn aandacht weg van zijn werk. Hij legde zijn essays opzij en zette de televisie op pauze, terwijl hij zijn nek rekte, net toen zijn moeder de voordeur opendeed en de hal binnenkwam. “Simon? Ben je er?” De stem van zijn moeder klonk vanuit de hal. Mona streek haar blonde haar uit haar gezicht en liep de woonkamer in. Het verbaasde haar niet toen ze hem op de bank aantrof, omringd door meer boeken en vellen papier dan ze kon tellen. “Zeg me niet dat je hier de hele tijd hebt gezeten om te studeren? Het is een prachtige dag, ze voorspellen dat het een van de warmste dagen van het jaar wordt. Je mist echt iets!’
“Ja, ik ben net bezig met de laatste Engelse stukken. Het duurt wat langer dan ik had verwacht,” antwoordde hij, terwijl hij in zijn vermoeide ogen wreef. Hij was blij even pauze te kunnen nemen van de schijnbaar eindeloze stroom alinea’s die hij moest ontleden en van aantekeningen voorzien. “En jij? Jij bent best wel vroeg terug.” “Het was een rustige dag. Het lijkt erop dat iedereen hetzelfde idee had, en ervoor koos om naar de waterparken en openbare zwembaden te gaan, overal waar ze even konden afkoelen. Het lijkt erop dat wij de enigen zijn die dom genoeg waren om de hitte in stilte te verdragen,’ antwoordde ze, terwijl ze liefdevol door zijn haar woelde en naar de ventilator liep. Ze zuchtte toen de koele lucht over haar gezicht stroomde. Ze lachte veelbetekenend, en maakte de eerste paar knoopjes van haar witte blouse los zodat de lucht haar borst kon bereiken. “Waarom? Hoopte je nog iets te doen voordat ik terugkwam? Of heb je nog een studiegenoot uitgenodigd voor wat ‘buitenschoolse activiteiten’?’ “Wat? Nee, zoiets is het niet,” zei hij, terwijl hij met zijn ogen rolde en achterover leunde, om toe te kijken hoe zijn moeder haar best deed om de drukkende hitte te trotseren.
Beschaamd dwaalden zijn ogen even af naar haar borsten, en lang genoeg om de zwarte kanten Bh met bloemenprint te zien die haar borsten bedekte. “Je had het hele huis voor jezelf en je hebt geen meisje uitgenodigd?” Ze trok een wenkbrauw op, liet de ventilator staan en ging even snel de keuken in. “Soms ben ik bang dat je je té goed gedraagt.” “Wat kan ik zeggen? Jij en papa hebben me goed opgevoed,” zei hij schouderophalend. Hij schreef zijn bewondering voor zijn moeder toe aan wanhoop, voortkomend uit de periode van seksuele onthouding, die hij had doorgemaakt sinds zijn laatste relatiebreuk. Geen enkel excuus kon echter verklaren dat zijn aantrekkingskracht tot juist zijn moeder in die weken alleen maar was gegroeid, en dat hij elk vrouwelijk trekje van haar begon op te merken. Hoe het begonnen was, bleef een raadsel; hij kon alleen maar vermoeden, dat de weken van overmatig studeren, en een gebrek aan vrije tijd hem een beetje gek hadden gemaakt.
Hij probeerde nonchalant over te komen, en volgde haar met zijn ogen, terwijl ze naar de keuken liep. Zijn blik begon bij de glanzend zwarte vijftien centimeter hoge hakken met scharlakenrode zolen, die haar kleine voeten omhulden, en de contouren van haar slanke benen accentueerden. Hij liet zijn blik omhoog glijden langs haar zijden nylonkousen met naad. Zijn ogen werden groot toen ze de koelkast opende, en voorover boog om een koude fles water te pakken. Ze draaide zich net genoeg om haar zwarte leren kokerrok omhoog te laten komen, waardoor hij een glimp van de boord van haar nylonkousen kon zien. Hij vervolgde zijn weg omhoog, en volgde de strakke rok en de gouden ceintuur die strak om haar dunne taille zat, waarbij hij de perfecte rondingen van haar blouse bewonderde. Toen ze hem aankeek, stopte hij abrupt met zijn wellustige onderzoek, en schoof onschuldig wat boeken opzij om de rommel op te ruimen die hij had gemaakt, enigszins verontrust door hoe van streek hij was geraakt. Een vreemd tintelend gevoel liep door zijn ruggengraat, toen hij een zachte zucht van haar lippen hoorde ontsnappen, terwijl ze haar eerste slok ijskoud water nam.
“Nou, hoe was je dag?” vroeg ze, terwijl ze tegen de deurpost leunde en de fles tegen haar voorhoofd drukte. Ze ontspande zichtbaar toen de bijna ijskoude fles zijn werk deed, en haar gezicht koelde waar ze hem ook maar neerzette. “Ik heb via via gehoord dat een paar leerlingen van jouw school een groot feest geven. Ik hoop dat je overweegt om daarheen te gaan, zo’n feest klinkt echt leuk. Goedkoop bier en lekkere meiden, wat is er nou leuker dan zo’n dag door te brengen?” “Wil je me er niet van weerhouden om naar feestjes te gaan? vroeg hij, terwijl ze dezelfde lach op haar lippen deelde. De meeste ouders zouden hun kinderen vermoorden, als ze erachter kwamen dat ze zich dronken voerden, en met meisjes aan het zoenen waren op een doordeweekse avond.” “Dan is het maar goed dat je niet geboren bent uit een vreselijk saaie moeder,” zei ze, terwijl ze de woonkamer in liep en de dop weer op de fles draaide, die ze op de salontafel zette. Ze trok een hoge hak uit en wreef over haar voet in de nylonkous, terwijl ze haar evenwicht hield met een hand op de armleuning van de bank. Dit worden de beste dagen van je leven, voordat je vast komt te zitten in de wereld van kantoorhokjes en zich zelf hatende kantoormedewerkers. Bovendien kan ik je moeilijk vertellen wat er misgaat met naar feestjes gaan op een doordeweekse avond, ik heb mijn laatste schooljaar doorgebracht met stiekem wegglippen wanneer ik de kans kreeg, en om de andere nacht wakker worden in het bed van weer een andere jongen.’
“Ik kan me niet voorstellen dat oma daar erg blij mee was,” grinnikte hij, geamuseerd door de gedachte dat zijn uiterst conservatieve grootmoeder de wilde gewoonten van zijn moeder zou ontdekken. “Nee, dat was ze niet, zei ze met een grimmige glimlach tegen haar zoon, terwijl ze haar hoofd schudde en een van haar meest onaangename herinneringen naar boven kwam. Ik kan me haar gezichtsuitdrukking nog steeds herinneren toen ze me betrapte, toen ik door de voordeur naar binnen sloop met mijn make-up uitgelopen en mijn haar als een vogelnest. Jeetje, als blikken konden branden, had ze me tot as verbrand.” “Ik had nooit beseft dat je zo’n feestbeest was,” zei hij.
Het was niet bepaald een verrassende onthulling; hij had zijn moeder altijd al gekend als een vrije geest. “Laat je niet misleiden door mijn zakelijke kleding, ik was vroeger best wel een rebel toen ik jouw leeftijd had, zei ze met twinkelde ogen. Het is echt een wonder dat ik niet zwanger ben geraakt voordat ik naar de universiteit vertrok, want ik was toen niet bepaald de meest voorzichtige persoon. Jeetje, ik ben in meer clubs in de stad geweest dan de meeste andere meiden.” “Ik wilde dat ik je in je bloeiperiode had kunnen zien,” antwoordde hij, terwijl hij haastig zijn opmerking corrigeerde. “Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je niet nog steeds in je bloeiperiode bent! Ik zeg alleen maar-” “Dat je me graag had willen zien voordat het leven me in zijn greep kreeg, zei ze met een geruststellende glimlach. Het is oké, ik geef toe dat ik, tussen het opvoeden van een gezin en het opbouwen van mijn carrière, niet meer zo in contact sta met mijn wilde kant als vroeger. Hoe pijnlijk het ook is om toe te geven, ik moet helaas zeggen dat ik een beetje saai ben geworden.” “Je bent allesbehalve saai, geloof me.”
Zelfs op negenendertigjarige leeftijd vertoonde zijn moeder nog steeds een jeugdige sprankeling, wat haar regelmatig in conflict bracht met zijn meer ingetogen vader. Hij koesterde talloze mooie herinneringen aan haar gewoonte om te balanceren tussen gezaghebbende regelopsteller en medeplichtige. Een scheve grijns verscheen even op zijn gezicht, veroorzaakt door de herinnering aan zijn achttiende verjaardag. Het was een drukke dag geweest; geen seconde ging voorbij of hij werd belaagd door familieleden en vrienden die hij zich nauwelijks kon herinneren, allemaal wilden ze een graantje meepikken van de jarige. Wat een feestdag had moeten zijn, veranderde al snel in een uitputtingsslag, waardoor hij uitgeput was, lang voordat het tijd was om de kaarsjes op zijn verjaardagstaart uit te blazen. Maar er kwam een lichtpuntje, toen zijn moeder hem stiekem benaderde tijdens het enige moment dat hij even alleen was. Ze legde een vinger op zijn lippen en maande hem stil te blijven, waarna ze een flinke scheut wodka in zijn glas light cola schonk.
Het maakte zijn verjaardag niet minder saai, maar het hielp wel om de spanning te verlichten. “Dankjewel. Maar het is moeilijk om me van gedachten te veranderen, als het hoogtepunt van mijn dag is dat ik eerder klaar ben met werken.” Ze wreef zachtjes cirkels over haar enkel, en zuchtte gefrustreerd toen ze de gewenste verlichting niet kreeg. “Ik ben net zo dol op deze naaldhakken als iedere andere vrouw, maar jeetje, ze zijn niet gemaakt met comfort in gedachten.” “Jij lijdt graag voor de huidige mode,’ grapte hij. Hij stopte zijn studie stukken terug in een plastic map, en draaide zich om toen hij iemand hoorde grimassen. Plotseling schoot hem een idee te binnen. “Hé, wil je daar misschien hulp bij?” “Wil je me soms een voet massage geven?” antwoordde ze speels, terwijl ze een lok goudblond haar achter haar oor schoof. “Weet je wat? Misschien neem ik je aanbod wel aan, eens kijken wat je kunt.”
Ze strompelde naar hem toe en plofte neer op de bank, waarbij ze haar in nylons gehulde benen op de bank, en vervolgens op zijn schoot liet zakken. Ze bood hem haar andere voet aan, die prompt haar andere naaldhak uittrok en die voorzichtig naast de andere op de grond zette. Hij voelde zijn ademhaling bijna stokken, terwijl hij zijn handen slechts centimeters verwijderd hield van de gespierde benen die in zijn schoot rustten, half ervan overtuigd dat hij op het punt stond wakker te worden uit een droom. Pas toen hij zijn vingers liet zakken, en de ongelooflijk gladde zijde eronder voelde, besefte hij dat het echt was. “Nou, ik ben geen expert of zo. Ik heb wel wat trucjes geleerd van een paar meiden op school, en tot nu toe heb ik geen klachten gehad, antwoordde hij, terwijl hij haar voet in de nylonkous vastpakte en erin kneep. Dus verwacht geen wonderen.” “Ik ben blij met alles wat je kunt doen… ooh. Jeetje, ik wist niet dat je zo’n sterke grip had,” fluisterde ze zachtjes, terwijl ze een kussen pakte, en het achter haar hoofd legde om tegenaan te leunen. Ze strekte zich uit als een kat, en bewoog langzaam haar benen, terwijl zijn vingers precies over de onderkant van haar voet rolden. “Je maakte geen grapje, je hebt hier talent voor.” “Hè, en ik dacht nog wel dat ik meer kwaad dan goed zou doen. Misschien moet ik mijn studie maar opgeven en massagetherapie gaan studeren?”
Hij snoof, terwijl hij met zijn duim over haar enkels rolde, geleid door de geluiden die ze maakte als reactie op de plekken die zijn vingers aanraakten. “Ja, probeer dat maar eens aan je vader uit te leggen,’ giechelde ze, terwijl ze zachtjes kirde toen zijn vingers meer druk uitoefenden. ‘Precies daar, schatje. Ahh, perfect.” Hij nam het compliment ter harte, en zijn zelfvertrouwen groeide met elke lange beweging. Hij streek met zijn duimen over haar hiel, kneep en drukte in haar zachte huid, en gebruikte zijn amateurkennis om elk gevoelig plekje te bereiken dat hij kende. Aan de manier waarop de blauwe ogen van zijn moeder wegrolden, wist hij dat zijn techniek in ieder geval enig effect had. “Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat je nog steeds single bent?” Ze strekte zich uit en hapte naar adem toen Simon een bijzonder gevoelige plek raakte. Haar heupen begonnen te draaien, synchroon met de cirkelvormige beweging van zijn vingers. Als ik een vriendje had dat hier ook maar half zo goed in was als jij, zou ik wel gek zijn om hem te verlaten.”
“Ik ben blij dat je er zo van geniet,” antwoordde hij, terwijl hij zijn inspanningen verdubbelde, gesterkt door de kracht die hij even bezat, enkel door de beweging van zijn vingers. “Ik meen het, je zult straks een hit zijn bij de meiden op de universiteit. Als je ook nog leert koken, word je letterlijk het ideale partnerbeeld van bijna elke vrouw, antwoordde ze met een liefdevolle glimlach, terwijl ze dieper in het kussen wegzakte, toen hij met zijn hand over haar kuit streek. Ik denk dat ik je moet proberen over te halen om je vader dit te leren. Ik zou wel kunnen wennen aan dit soort verwennerij, misschien kan ik je slaapkamer wel omtoveren tot mijn eigen persoonlijke spa. Nadat je naar de universiteit bent vertrokken, natuurlijk.”