Berta werkt ’s ochtends van zes tot zeven vanuit huis, daarna gaat ze hardlopen. Ze doet de administratie van een transportbedrijf en kan op deze manier de mail van de nacht doen voordat de drukte op kantoor losbarst. Én ze kan haar gespierde lichaam fit houden. Vanwege haar forse boezem loopt Berta liever ’s ochtend vroeg haar rondje: de deinende volle memmen trekken nogal wat aandacht.
Tussen de mails zit ééntje van de politie Havendienst. Brigadier Carlo Beukstang, een kennis van Berta, vraagt om het invoer certificaat van een container. Online heeft Berta het certificaat snel gevonden; wat stond er precies in de mail? “Wanneer daartoe gesommeerd moet het certificaat binnen 6 uur door een medewerker van transportbedrijf worden getoond.” Berta kijkt op de klok. “Shit, nog geen uur over…. en ze staan in de Fruithaven.” Berta grist haar spullen bij elkaar. In haar hardloop kleren springt ze in de auto en rijdt naar de haven. Onderweg geniet ze van een hete zwarte koffie to-go.
Het is nog donker en vast ook koud. De politiepost in de haven is zwak verlicht en verdwijnt bijna tussen de reusachtige, felverlichte industrieën. Er staat een politiebusje zonder ramen “die is vast voor Diesel, Carlo’s diensthond” gaat het door Berta’s gedachten en haar onderlijf reageert met een prettige rilling. En daar staat de truck met de bewuste container. Berta parkeert naast het politiebusje, pakt haar paperassen, zet haar warme, gele Chocomel-muts op en stapt uit. Buiten ruikt het naar chemie, het is koud en mistig. “Héé Sharon, goedemogen” het is Carlo die haar wenkt. Hij noemt haar Sharon, naar haar moeder die als hoer werkt.
Carlo wappert met een paar formulieren en begint: “het nummer van de container klopt niet met dit papier. Maar als de lading klopt met jouw papier, Sharon” en hier kijkt Carlo haar ondeugend aan “dan kan Marek doorrijden. Dus….” Marek, de chauffeur, knikt. En Berta knikt ook dat ze het snapt en haalt het formulier tevoorschijn op een tablet. De twee kerels komen elk aan een kant staan om mee te lezen: Carlo groot, zelfverzekerd en wat brutaal en Marek lang, mager en gewiekst. Maar het is niet het formulier waar ze naar kijken, ze staren naar Berta haar tieten. Ze bollen mooi op onder het strakke sportshirt en met deze temperatuur laten de tepels zich meteen zien: ze wijzen mooi omhoog en iets naar buiten. “Wedden van wel?” zegt Marek. Carlo knikt maar Berta kijkt met vragende ogen vanonder haar Chocomel-muts.
Dan gaat het snel: Carlo knipt het zegel door, Marek opent de deur en Berta klimt de container in. Dat is nogal hoog en meteen voelt ze twee handen onder haar kont haar duwen, haar strakke hardloop broek was toch teveel voor de kerels. Met de volle hand pakken ze elk een bil en voelen meteen even goed. Berta moet op een pallet kruipen waardoor ze haar benen spreidt. Marek klimt handig achter haar aan zonder haar kont los te laten. Carlo is even naar de auto om Diesel, de politiehond te halen. Berta moet vier items checken, elk een aantal pallets of kisten. Marek wijst ze aan in het donker, nu weer met twee handen aan Berta’s billen. Die vindt dat ongewenst maar ook wel lekker.
“Ik kan’t niet vinden!” mompelt ze boven haar tablet. Nou, Marek wél! In het donker van de container masseert die haar onderlijf en dat doet hij goed. Berta raakt afgeleid en opgewonden. Ze leunt op haar ellebogen met de tablet als enige lichtbron voor haar neus. De Chocomel muts nog stevig op haar hoofd. Berta kreunt en voelt zich opgegeild worden “Hé Marek, wat wou jij wedden van wel?” Hij lacht en zijn handen glijden onder kleren. “Mmmm, je hebt warme handen. Lekker” en Marek graait en aait Berta’s billen, borsten en vergeet niet haar gleufje te verwennen. “Wedden? Oh, gister neukte ik Sharon en toen zei Carlo weet je dat ze een lekkere dochter heeft?
En toen zei ik: wedden dat ik die ook ga neuken? Lachen, joh.” Maar Berta lacht niet, die kreunt en kronkelt onder Mareks handige strelingen. Berta is bang om in het donker tussen de lading te vallen en blijft stil op haar knieën zitten. Marek stroopt haar hardloopbroek naar beneden en giddt zichzelf naar haar opgewarmde flamoes. Terwijl hij zijn stijve al tegen haar rug rijdt voelt ze de handen om haar borsten gaan. Ongewild duwt Berta haar kontje wat omhoog, zo helpt ze de paring. De poolse trucker steekt zijn stijve lul in Berta’s warme grotje. Zij kreunt en geniet van de stoten, van de sterke handen die haar tieten kneden. Die de volle warmte en rondheid van haar borsten pakt en kneedt en af en toe aan haar tepeltje trekt. Marek neukt stevig en lekker snel. Dat kan nooit lang duren denkt Berta. En ik ben nog zo geil, please….
Dan komt er een flinke lichtbundel binnen. Het is Carlo, met Diesel. “Now finish, Marek! Now.” en de tanige Pool komt inderdaad klaar. Hij stoot hard en langzaam terwijl hij zich hard vastklemt aan haar borsten. Elke kramp van zijn zak, elke straal van zijn dikke zaad begeleidt van een kreet. Oeergh, oeeergh, aaargh,…. en Berta glimlacht bij dit sexuele oergenot. Dan roetst Marek weg uit haar en zonder groet of bedankje klimt hij de container uit. “Graag gedaan jongen !” zegt Berta zachtjes in het donker. Carlo pakt haar bij de sportschoenen en trekt haar langzaam achteruit op een andere pallet.
“Zo Sharon, knielen. We hebben een paar minuten voordat de container weer dicht moet.” Berta knielt met haar blote billen omhoog. Haar hete lipjes gaan nog wat open en dicht van de snelle neukbeurt. “Wij?” vraagt Berta. En dankzij de felle politielamp ziet ze wie dat zijn. Carlo zit voor haar met zijn broek open en de pik half stijf. En Diesel. Die loopt te snuffen door de container. “Oh nee, Diesel. Die hond wil mij altijd naaien” klaagt Berta zachtjes. Dan begint ze Carlo te verwennen. Met haar hand massert ze de intussen bekende paal. Ze buigt hem iets om bij de eikel te kunnen. En net als ze haar mond wijder open doet en er omheen stulpt voelt ze Diesel’s natte neus tegen haar kruis duwen. Haar reflex is om haar kontje wat meer aan te bieden. Haar dikke, rode schaamlippen kronkelen mee met haar kontje. En Diesel likt aan het vochtige gleufje.
Net als Berta geil kreunt laat Diesel een yelp horen, het smekende gepiep van een dier die zijn zaad kwijt wil. Berta zuigt braaf op de paal van de politieman en haar handen masseren mee. De gele muts gaat mee op en neer met haar pijpende koppie. Diesel neemt zijn plek in en zoekt ruw de weg voor zijn knalrode pik. “Hé Sharon, help die arme hond even” zegt Carlo terwijl hij zoekt naar Berta’s borsten. Hij schuift wat onderuit, Berta moet haar rug wat meer krommen maar dan heeft hij de joekels vast. Ze helpt met links de hond en daar floept zijn hondenpik al tussen haar dikke, natte lippen. De stevige politiehond gaat meteen los en rammelt in hoog tempo tegen haar billen aan. Carlo plukt aan de tepels, trekt ze naar beneden en voelt de zware volle tieten mee schommelen. En Berta? Die weet niets meer. Haar mooie jonge vrouwenlijf wordt geneukt, geaaid, geknepen terwijl ze de trotse en harde politie-pik naar een oplossing zuigt. Hoeveel vrouw kun je zijn?
Carlo en Diesel komen bijna gelijk. Carlo pakt haar bij het hoofd en trekt haar hard over de spuitende paal heen. Straal na straal spuit hij, waarschijnlijk direct in Berta’s keel. Hij laat haar op tijd los om de laatste paar zaadstralen op haar roodaangelopen gezicht te mikken. De gele ijsmuts staat scheef op haar hoofd, met een dikke witte zaadsliert op de tekst. Diesel jankt het uit en gaat nog heftiger af dan zijn baas. Terwijl de hond stoot na stoot in Berta’s gleuf spuit staat Carlo op. Hij is klaar. Hij maakt zijn uniform in orde, pakt de lampen de tablet en klimt lenig de container uit. “Kom je zo op buro?” zonder dat duidelijk is of hij zijn hond bedoelt of onze heldin.
Als Diesel zover is springt hij ook de container uit. Meteen daarna start Marek de vrachtauto en de container begint te trillen. Berta is nog helemaal van de wereld: door haar lijf trekt een orgasme zo heftig als ze nog nooit eerder heeft gehad. Ze schrikt van het geluid en de trilling van de truck en klimt hals over de kop naar buiten. Halfnaakt en onder de zaadklodders staat ze opeens in de koude lucht. Haar rode en gezwollen flamoes, de stijve tepels en de rode striemen op haar billen en borsten: alles wijst op dat Berta goed sex hedft gdhad! En nou probeert ze haar kleren weer wat te fatsoeneren. Marek loopt langs om de container af te sluiten. “Hééé Sharon! Ik heb de weddenschap gewonnen!” Hij laat een briefje van €50 zien en geeft haar een high five.
Op kantoor wordt de controle afgewikkeld. Geen woord over de sex. Berta’s moeder Celica (hoerennaam Sharon) zit op buro en rookt een sigaret. Berta glimlacht terwijl ze allerlei natte vlekken van haar lichaam en gezicht veegt. “Hallo mam, hoe is’t?” Ze drukt haar sigaret uit : “goooed, goed. Dankzij jou heb ik zojuist weer een weddenschap gewonnen, toch?” en ook zij laat een €50 biljetje zien.